Δημήτρης Παπανικολόπουλος

08
09

Τα κυρίαρχα ΜΜΕ χάνουν τον πόλεμο

Το έντυπο πεθαίνει. Μαζί και οι εφημερίδες. Η τηλεόραση πεθαίνει. Μαζί και η δυνατότητα τής κεντρικά ελεγχόμενης προπαγάνδας. Τα social media είναι πλέον το κυρίαρχο μέσο επικοινωνίας και πληροφόρησης.
22
08

Η αστοιχείωτη πρώην υπουργός Παιδείας και η ιδεολογική ένδεια της ΝΔ

Η ευκολία με την οποία διαδίδουν fake news, εγκαταλείπουν την αστική τους ευγένεια στο κοινοβούλιο, αμολάνε κοτσάνες σαν αυτή της Μ. Γιαννάκου, δείχνουν ανοχή σε Μπογδάνους και Πάγκαλους, κατηγορούν την κυβέρνηση για ανεπάρκεια σε ζητήματα που “δεν τους παίρνει” (πυρκαγιές, ανεργία, σκάνδαλα κλπ), αποδεικνύει ότι λείπει μια δική τους ευρύχωρη ιδεολογική δεξαμενή απο την οποία θα μπορούσαν με άνεση να αντλούν έναν πειστικό δημόσιο λόγο.
02
08

Η έξοδος απ’ το ευρώ, το νέο ιδιώνυμο της Δεξιάς

Η ΝΔ δεν μπορεί ακόμα να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι, για να πείθει, πρέπει να δίνει ιδεολογικούς αγώνες, χωρίς τη συνδρομή διοικητικών και κατασταλτικών περιοριστικών μέτρων. Γι αυτό και υποστηρίζει πέρα από κάθε δημοκρατική λογική την ανομία των μιντιαρχών, τις δικαστικές αποφάσεις που ποινικοποιούν τις αναρχικές ιδέες, καθώς και τις έξαλλες παρεμβάσεις της εκκλησίας στα θέματα της παιδείας. Δεν έχει εμπιστοσύνη στις ιδέες της, γι αυτό και προσπαθεί να στηρίξει ένα πλαίσιο επιτήρησης του δημόσιου διαλόγου, το οποίο θα αποφασίζει τι είναι επιτρεπτό να κουβεντιάζεται και τι όχι. Με λίγα λόγια, δεν πιστεύει ότι μπορεί να επανέλθει στην εξουσία ως πειστική αντιπολίτευση. Πιστεύει όμως ότι μπορεί να επιστρέψει ως εκπρόσωπος του βαθέος κράτους.
27
07

Τι λείπει από την Αθήνα ώστε να γίνει τουριστική μητρόπολη

Θεωρώ πως πρέπει να πραγματοποιηθούν μία σειρά από σημαντικές παρεμβάσεις, ώστε η Αθήνα να μετατραπεί στην πρωτεύουσα του ελληνικού τουρισμού. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να αναρωτηθούμε τι λείπει από την Αθήνα.
05
07

Ιούλιος 2015: νέο μνημόνιο, επιστροφή ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, δραχμή. Τραγωδίες που αναζητούσαν συγγραφείς.

Οι αρχαίοι τραγωδοί, όταν διαγωνίζονταν, παρουσίαζαν κάθε φορά τρεις τραγωδίες μαζί. Οι τραγωδίες αφορούσαν σε ελεύθερες επιλογές ελεύθερων ανθρώπων που δεν μπορούν όμως ποτέ να οδηγήσουν σε νίκη. Στις τραγωδίες οι πρωταγωνιστές διάλεγαν ελεύθερα τον τρόπο με τον οποίο θα έχαναν. Ή για την ακρίβεια διάλεγαν τι θα έχαναν, λειτουργώντας μέσα σε ένα πλαίσιο που έθεταν ανώτερες από αυτούς δυνάμεις. Στη σύγχρονη δημοκρατία δεν υπάρχει βέβαια αδιέξοδο.
22
05

Έξι λόγοι για τη στροφή στο θρησκευτικό συντηρητισμό

Η Νεωτερικότητα χαρακτηρίστηκε από την εμπεδωμένη πίστη των ανθρώπων ότι η ζωή τους μπορεί να αλλάξει και ότι πλέον είναι στα χέρια τους. Ωστόσο, στην εποχή της νεοφιλελεύθερης μετανωτερικότητας καλλιεργήθηκε η ιδέα πως η ζωή μας δεν μπορεί να αλλάξει, παρόλο που συνεχίζει να είναι στα χέρια μας. Ή μήπως μπορεί να αλλάξει, αλλά είναι στο αόρατο χέρι της Αγοράς να αποφασίσει γι αυτό; Σήμερα την Ιστορία διεκδικούν τρεις διεκδικητές: νεοφιλελεύθεροι, «συντηρητικοί» οπαδοί της Νεωτερικότητας, και θρησκευόμενοι οπαδοί της προνεωτερικότητας (φορείς της μεσαιωνικής ιδέας ότι «η ζωή μας μπορεί να αλλάξει, αλλά είναι στο χέρι του Θεού»). Εδώ, υποθέτω, εδράζεται και η περίεργη ιδέα του Ζίζεκ, ότι «σήμερα πραγματικά ριζοσπάστης μπορεί να είναι μόνο ο συντηρητικός». Η αλήθεια είναι ότι άνθρωποι και συλλογικότητες που αντιμετώπιζαν υπέρτερες δυνάμεις, καθώς και ένα ζοφερό παρόν και μέλλον, δύσκολα αντιστάθηκαν στις αποκαλυψιακές ιδέες. Τέτοιες συνθήκες γέννησαν τον εβραϊκό μεσσιανισμό, το χριστιανισμό, την Αποκάλυψη του Ιωάννη κλπ κλπ. Βέβαια, η ανάγκη για συνεπικουρία ανώτερων δυνάμεων δεν είναι υποχρεωτικό να ξαναζωντανέψει πεθαμένους Θεούς· οι άθεοι βολευόμαστε και με ανθρώπους εξολοθρευτές του Κακού. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η ανάγκη για ελπίδα, όταν δεν υπάρχει ελπίδα, γεννά Θεούς.
11
04

Διαπραγματεύσεις 100 χρόνια πριν

100 χρόνια πριν η Ρώσικη επανάσταση συγκλόνισε τον κόσμο. Ο πόλεμος όμως μαινόταν, το μέτωπο είχε καταρρεύσει και η νέα κυβέρνηση βρέθηκε μπροστά στο δίλημμα: συνέχιση του πολέμου χωρίς ελπίδα ή ταπεινωτική συνθηκολόγηση;
10
03

Τα σκουπίδια μιας απαθούς κοινωνίας

Η ελληνική κοινωνία αντιμετώπιζε ανέκαθεν το ζήτημα των σκουπιδιών μέσα από το πρίσμα μερικών αναντίρρητων ιδεών: Έχουμε δικαίωμα να κάνουμε όσα σκουπίδια θέλουμε, είναι αποκλειστική υποχρέωση του κράτους να τα διαχειρίζεται, ας πάνε όπου θέλουν αρκεί να είναι μακριά από μάς, υπάρχουν τεχνικές λύσεις που δεν απαιτούν από μας να κάνουμε τίποτα.
12
11

ΗΠΑ: Το παράδοξο του πειθαναγκασμού

Η “θεωρία των δύο άκρων” τιμωρήθηκε στις ΗΠΑ όπως τιμωρήθηκε και στην Ελλάδα. Δυστυχώς όμως σε αυτή την περίπτωση κύριος ωφελημένος βγήκε η Ακροδεξιά (Τραμπ) και όχι η Αριστερά (Σάντερς). Το πολιτικό, οικονομικό, μιντιακό, καλλιτεχνικό κ.λπ. σύστημα των ΗΠΑ στην συντριπτική του πλειονότητα για όλο το διάστημα της μακράς προεκλογικής εκστρατείας βομβάρδιζε το εκλογικό σώμα με το μονότονο μήνυμα “ο Τραμπ είναι επικίνδυνος και διαβολικός”, αφήνοντας να εννοείται πως η ψήφος σας ως “κανονικών” πολιτών είναι να ψηφίσετε Χίλαρι. There Is No Alternative. Μια σημαντική μερίδα των ψηφοφόρων αντέδρασε σε αυτό τον εκβιασμό, όπως αντέδρασε και στις ελληνικές εκλογές του 2015, οπότε ψήφισε ενάντια σε όλο το πολιτικό και μιντιακό κατεστημένο, εγχώριο και διεθνές.
  • 1
  • 2