Συνεντεύξεις

02
06

Στάθης Γουργουρής: Η Αμερική είναι μια αυτοκρατορία που φθίνει

Η εκλογή του Τραμπ είναι σύμπτωμα μιας ραγδαίας πόλωσης της αμερικανικής κοινωνίας εξαιτίας των συνεπειών της παγκοσμιοποίησης. Η κοινωνία χωρίστηκε σε δύο μέρη, που αντικατοπτρίζουν την αντιπαλότητα μεταξύ κοσμοπολιτισμού και εθνικισμού. Το λέω γενικά και συνθηματικά. Αυτό συμβαίνει σε όλες τις λεγόμενες «δυτικές» κοινωνίες και είναι λάθος να το δούμε απλά με ταξικά στοιχεία. Δηλώνει κυρίως μια πολιτισμική διαφορά, όπου η μόρφωση και η παιδεία παίζουν σημαντικό ρόλο. Στην συγκεκριμένη περίπτωση η πόλωση ενισχύθηκε από τη ρατσιστική έξαρση εναντίον της προεδρίας Ομπάμα. Η αμερικανική νεολαία, σε μεγάλο βαθμό, αντιστέκεται στη στενή εθνικιστική λογική κι αυτό έχει νόημα, γιατί ο κόσμος της είναι πολύ μεγαλύτερος τώρα από ότι σε προηγούμενες εποχές. Ως εκ τούτου, η νεολαία δεν δέχεται παρωχημένες αντιλήψεις, ιδιαίτερα σε θέματα φύλου, σεξουαλικότητας, φυλετικότητας, αυτοπροσδιορισμού, και γενικότερα τρόπου ζωής. Και φαίνεται πλέον να κατανοεί ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να ζει κάτω από συνθήκες καθημερινής βίας, οπότε και αντιδρά με τρόπο πολιτικά πρωτόγνωρο στην Αμερική.
02
06

Τουρκία: Οι εκλογές των εκπλήξεων

Προεκλογική περίοδος στην Τουρκία και η Πλατεία Τακσίμ μοιάζει με εργοτάξιο, στη μία πλευρά έχει ήδη ολοκληρωθεί ο σκελετός του νέου τζαμιού, απέναντι γκρεμίζεται το Πολιτιστικό Κέντρο Ατατούρκ (ΑΚΜ) με σκοπό να ανεγερθεί εκ νέου. Καθώς διασχίζω την Ιστικλάλ Τζαντεσί πηγαίνοντας να συναντήσω τον Ταν Οράλ, σκιτσογράφο, και την Ναντιρέ Ματέρ, δημοσιογράφο, συναντώ ομάδες νέων με μπλουζάκια της Γκαλατασαράι. Τραγουδάνε, χειροκροτάνε, ετοιμάζονται να παρακολουθήσουν τον αγώνα της ομάδας τους. Οι προσόψεις των κτιρίων δεν θυμίζουν το δημοψήφισμα ή τις προηγούμενες εκλογές, καθώς δεν έχουν τοποθετηθεί ακόμη οι γιγαντιαίες αφίσες με τον Ερντογάν.
02
06

Συνέντευξη με τον Γιώργο Καπόπουλο, αναλυτή διεθνών γεγονότων

Είναι σαφές ότι τα Δυτικά Βαλκάνια, όσο παραμένουν μια μαύρη τρύπα μεταξύ Κροατίας στο Βορρά και Ελλάδας στο Νότο, θα είναι στόχος βλέψεων της Ρωσίας, που έχει παραδοσιακούς δεσμούς με τη Σερβία και άλλα σλαβικά κράτη της περιοχής, και της Τουρκίας, που για πρώτη φορά επιχειρεί ανοιχτά να στήσει ένα μέτωπο των μουσουλμανικών πληθυσμών της περιοχής —είδαμε τον Ερντογάν να κάνει την προεκλογική του ομιλία στο Σαράγιεβο. Αλλά και σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή προοπτική αυτών των χωρών, τα πράγματα είναι περιπεπλεγμένα. Στη σύνοδο κορυφής Δυτικών Βαλκανίων στη Σόφια, είδαμε τις αποκλίσεις ανάμεσα στη Γερμανία και τη Γαλλία.
27
05

Ilan Pappé: Το Ισραήλ επί εβδομήντα χρόνια ασκεί αποικιακή πολιτική

Το κίνημα για μποϊκοτάζ και κυρώσεις κατά του Ισραήλ (BDS) έχει μέχρι σήμερα αρκετά εντυπωσιακή επιτυχία. Η κοινωνία των πολιτών παγκοσμίως, σε αντίθεση με τις κυβερνήσεις, έχει μιλήσει ξεκάθαρα για το αίτημα να σεβαστεί το Ισραήλ τα παλαιστινιακά δικαιώματα, γιατί, σε διαφορετική περίπτωση, θα εισέπραττε μποϊκοτάζ. Ολες οι ψευδείς κατηγορίες του Ισραήλ ότι αυτό είναι ένας νέος αντισημιτισμός έχουν προς το παρόν απαντηθεί επιτυχώς. Το πρόβλημα είναι πώς να μετατρέψουμε αυτή την υποστήριξη από τα κάτω σε μια υποστήριξη από τα πάνω. Αυτή ήταν επίσης η πρόκληση για το κίνημα αλληλεγγύης προς το ANC [στη Νότια Αφρική]. Ελπίζω ότι αυτό θα συμβεί και τώρα.
22
05

Γιώργος Πλειός: Τηλεόραση και ζωή αντανακλούν τις προκαταλήψεις μας

«Τέλος του σεξισμού σημαίνει την ουδετεροποίηση του, την εξουδετέρωση του παράγοντα φύλου και αυτό απαιτεί κυρίως προσπάθεια σε συμβολικό επίπεδο, διότι οι αντιλήψεις μεταδίδονται συνήθως συμβολικά, μέσω της γλώσσας, για παράδειγμα με το 'νοικοκυρά' ή με το 'επάνδρωση' ή αποκρύπτοντας το γυναικείο φύλο όταν απευθυνόμαστε σε ένα σύνολο ανθρώπων μέσα από γενικεύσεις χρησιμοποιώντας το 'όλους', αντί για 'όλες και όλους'. Δεν πρέπει δηλαδή να ξεχνάμε ότι κυρίως μέσα από το συμβολικό επίπεδο αναπαράγονται τα στερεότυπα. Για παράδειγμα στο πλαίσιο κάποιων Εκκλησιών η ανισότητα ανδρών - γυναικών μπορεί να θεωρείται φυσιολογική, αυτό όμως δεν μπορεί να μετατίθεται και να υιοθετείται και στον δημόσιο βίο".
20
05

Esengül Demir: Αυτές οι εκλογές κρίνουν αν η Τουρκία θα έχει δημοκρατία ή δικτατορία

Το πρόγραμμά μας είναι αυτό που μας καθορίζει. Από το 2012, που ιδρυθήκαμε, διακηρύξαμε ότι αποτελούμε τη συνέχεια 60 ετών κοινωνικών αγώνων στην Τουρκία, αλλά και την πάλη του κουρδικού λαού για δικαιώματα. Εμείς παλεύουμε για μια ριζοσπαστική δημοκρατία μέσα στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής Τουρκικής Δημοκρατίας. Αυτή η πάλη δεν αφορά μόνο τους Κούρδους. Αφορά όλους τους λαούς που ζουν στη χώρα. Το κόμμα μας, το HDP, αγκαλιάζει με την πολιτική του ολόκληρη τη χώρα, όλους τους πολίτες και τα προβλήματά τους. Υπερασπιζόμαστε την πολιτική και κοινωνική ισότητα, τις ελευθερίες για όλους τους πολίτες, αλλά και για όλους τους καταπιεσμένους από το καθεστώς, τους Κούρδους, τους Αλεβίτες, τους Αρμένιους, τις άλλες μειονότητες, και συνδέουμε τους αγώνες τους με τους αγώνες των εργατών και των εργαζομένων, με την οικολογία και το γυναικείο κίνημα. Εχουμε πολλές δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος αλλά και ενάντια στον σεξισμό, τις διακρίσεις κατά των νέων και γυναικών αλλά και τη βία κατά των γυναικών που αποτελεί σημαντικό πρόβλημα.
17
05

Χρήστος Μαντάς: Η ΝΔ βρίσκεται σε πραγματικό πανικό

Η ΝΔ μιλάει για αντιπερισπασμούς, ακόμη και σε νομοθετικές πρωτοβουλίες που αφορούν δικαιώματα. Τώρα λέει το ίδιο για ένα θεσμικό θέμα, για το οποίο υπάρχουν εκατοντάδες δηλώσεις απ’ όλες τις πολιτικές δυνάμεις για το «τέρας» που λέγεται Β΄ Αθηνών, προκειμένου να υποστηρίξει ότι δήθεν η κυβέρνηση «πετάει αλλού τη μπάλα». Σε πραγματικό πανικό βρίσκεται η ΝΔ, καθώς αντιλαμβάνεται, πλέον, ότι φθάνουμε έστω με αντιφάσεις και δυσκολίες πραγματικά στο τέλος του προγράμματος, ενώ ταυτόχρονα τρέμει τις διεργασίες στο εσωτερικό της και στον ευρύτερο χώρο της δεξιάς, οι οποίες πια, θα έλεγε κανείς, δεν «μαζεύονται» εύκολα.
13
05

Αννέτα Καββαδία: Το συντηρητικό μέτωπο δεν βρίσκει ευήκοα ώτα στην κοινωνία

Η αντιπαράθεση των τελευταίων ημερών επιβεβαίωσε ότι ο αγώνας για την κατοχύρωση και τη διεύρυνση των δικαιωμάτων θέλει αποφασιστικότητα, επιμονή και απαρέγκλιτη πίστη στον στόχο. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας είναι μαζί μας σε αυτές τις προσπάθειες και αυτό το εισπράξαμε την προηγούμενη εβδομάδα από όλους όσοι ασχολούνται με τα δικαιώματα των παιδιών. Υπάρχουν πολλά ακόμα που πρέπει να γίνουν. Η πλήρης ισότητα των φύλων παραμένει ζητούμενο, η κατάσταση στις φυλακές απέχει πολύ από αυτό που επιτάσσει μια ευνομούμενη Πολιτεία, υπάρχει το μεγάλο ζήτημα των εργασιακών δικαιωμάτων, τα δικαιώματα της τρίτης ηλικίας, υπάρχουν τα δικαιώματα των αναπήρων, όσα αφορούν τους ψυχικά άρρωστους, τα άτομα που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, τους μετανάστες. Και ο κατάλογος είναι μακρύς.
12
05

Ο Μάης ’68 ήταν περισσότερη αυτονομία, περισσότερη ελευθερία, περισσότερη κοινότητα;

Το ‘68 ενσάρκωσε βαθιά οράματα κυρίως της σπουδάζουσας νεολαίας. Οράματα που έχουν οι νέοι και που ξεχνούν από τη στιγμή που γίνονται κτήμα της ζωής που τις ενσωματώνει μέσα στον κόσμο. Οράματα για περισσότερη ελευθερία, αυτονομία, αδελφικότητα, κοινότητα. Μια κοινωνία απόλυτης ελευθερίας, αλλά πάντα με την αδελφική ιδέα παρούσα. Συνδύασαν αυτό το διπλό ανθρωπολογικό όραμα που εκδηλώθηκε σε διάφορες στιγμές στην ανθρώπινη ιστορία. Πιστεύω πως η ιστορική σημασία του Μάη του ‘68 είναι μεγάλη, γιατί ανέδειξε αυτό το όραμα που είδαμε με πόση ευκολία έγινε κτήμα του κόσμου. Αυτό έγινε επίσης με τον κομμουνισμό. Ο Μάης του ‘68 ανήκει στη σφαίρα ανανέωσης αυτού του ανθρώπινου οράματος, που επανέρχεται κατά καιρούς και θα ξανάρθει με άλλες μορφές.
11
05

Ζακ Ρανσιέρ: Η επίθεση έχει παντού τον ίδιο στόχο

Νομίζω ότι πρέπει όσοι διεξάγουν τον αγώνα να υποδείξουν ποιες ακριβώς πράξεις αλληλεγγύης περιμένουν από τους υπόλοιπους, είτε αυτό σημαίνει υλική βοήθεια ή δηλώσεις υποστήριξης. Το σημαντικό είναι ότι η απόσταση μεταξύ των διαφορετικών αγώνων σήμερα μικραίνει. Στους σιδηροδρόμους, στα πανεπιστήμια και αλλού η επίθεση έχει τον ίδιο στόχο: την ύπαρξη ενός κόσμου που κυβερνάται από την αλληλεγγύη, ενός κόσμου στον οποίο όλοι έχουν πρόσβαση στη εκπαίδευση, την περίθαλψη, τις μεταφορές και άλλες υπηρεσίες, ανεξάρτητα από την κοινωνική τους θέση.