Συνεντεύξεις

04
01

Alain Badiou: Χρειάζεται να επανεφεύρουμε την πολιτική

Αλλά ο κόσμος (...) είναι εντελώς άδικος, αν σκεφτείς πώς θα έπρεπε να είναι τα πράγματα: για παράδειγμα, όταν εξετάζουμε το παγκόσμιο επίπεδο, και όχι μόνο τα λίγα προστατευμένα αποθέματά σου. Σήμερα, 364 άτομα διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία αντίστοιχα με αυτά που κατέχουν 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι! Στον κόσμο, υπάρχουν 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι που περιφέρονται αναζητώντας δυνατότητα επιβίωσης. (…) Μιλάς για ελεύθερη κοινωνία, αλλά η κατηγορία «ελευθερία» από μόνη της δεν σημαίνει τίποτα. Τι σχέση έχει η ελευθερία ενός ανθρώπου που κατέχει μια επιχειρηματική αυτοκρατορία με την ελευθερία εκείνων που δεν κατέχουν τίποτα; Η ελευθερία, σε ένα πλαίσιο τεράστιων ανισοτήτων, είναι μια παραπλανητική έννοια.
Περισσότερα »
04
01

Ilan Pappe: Πώς το Ισραήλ μετέτρεψε την Παλαιστίνη στη μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου

Αν κοιτάξει κανείς τη συνολική εικόνα από το 1967 μέχρι σήμερα, πρόκειται για εκατοντάδες χιλιάδες Παλαιστινίων που δεν τους επιτρέπεται να επιστρέψουν στη Δυτική Όχθη ή τη Λωρίδα της Γάζας. Η Δυτική Όχθη μοιάζει με ανοιχτή φυλακή όπου στέλνεις τους μικρο-εγκληματίες που επιτρέπεται να έχουν περισσότερο χρόνο για να βγουν και να δουλέψουν «εκτός των τειχών». Αν και δεν υπάρχει κανένα αυστηρό καθεστώς στο εσωτερικό της, παραμένει μια φυλακή.
Περισσότερα »
30
12

Έφη Αχτσιόγλου: Μπαίνω συνεχώς στη θέση του πολίτη που ακούει τον υπουργό

Οταν μπαίνω στη θέση του παιδιού που μας βλέπει απέξω, αυτού που έκανε βάρδια στο διπλανό καφέ 12 με 7 το πρωί ή του ντιλίβερι που δεν έχει ούτε κράνος, δεν τολμώ να έχω καμιά απάντηση. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε απέναντι σ’ αυτή την αίσθηση του πολίτη για τον ρόλο των διοικούντων, είναι να δουλεύουμε πολύ, είτε αυτό αφορά τις συναντήσεις με τα σωματεία και κυρίως με τους εργαζόμενους, πρακτικά θέματα που απαιτούν λύσεις με τους νομικούς μας, είτε αφορά τη συγγραφή διατάξεων, τις αιτιολογικές εκθέσεις για τους νόμους, την ανάλυση γραμμή γραμμή του προϋπολογισμού, τη διαπραγμάτευση, τις τεκμηριώσεις. Η δουλειά πια είναι διπλάσια, σαν να υπάρχουν δύο γραφεία υπουργού ταυτόχρονα – εκείνο που ασχολείται με τα τρέχοντα κι εκείνο που ασχολείται με τη διαπραγμάτευση.
Περισσότερα »
28
12

Ο πράκτορας που ήρθε… από τον πολιτισμό

Ενας πόλεμος μαίνεται σε όλο τον πλανήτη, μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου: ο Πολιτισμικός Ψυχρός Πόλεμος, μεταξύ ΗΠΑ και ΕΣΣΔ για να κερδίσουν τον νου και την καρδιά των ανθρώπων. Οι μάχες δίνονται στον χώρο του πολιτισμού, ωστόσο ο στόχος είναι πολιτικός: η πολιτιστική κυριαρχία έχει αποφασιστική σημασία στην αντιπαράθεση μεταξύ Δύσης και Ανατολής.
Περισσότερα »
28
12

Πολυμέρης Βόγλης: Οι εξελίξεις στο χώρο της δεξιάς είναι αρκετά ανησυχητικές

Η ιδεολογική στροφή εμφανίζεται στα χρόνια της κρίσης, με την αλλαγή της ηγεσίας στη ΝΔ και την εκλογή του Αντώνη Σαμαρά. Έκτοτε έχουμε μια σταδιακή εγκατάλειψη αυτής της πορείας και μια οπισθοδρόμηση ή αναδίπλωση σε πιο παραδοσιακά δεξιές προσεγγίσεις του παρελθόντος. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς σε επίπεδο επίσημης ρητορικής της ΝΔ, τόσο μέσα από τις απόψεις που διατυπώνει κατά καιρούς ο αντιπρόεδρός της κ. Γεωργιάδης, όσο και στον ευρύτερο χώρο των διανοουμένων ή αρθρογράφων μέσων ενημέρωσης που πρόσκεινται στη ΝΔ. Αυτό που βλέπουμε είναι η υιοθέτηση απόψεων και προσεγγίσεων του παρελθόντος που είναι αρκετά προβληματικές. Για παράδειγμα, πολλοί έχουν αναλάβει την υπέρασπιση του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά ή βλέπουμε την εφημερίδα που πρόσκειται στο χώρο της ΝΔ που για μήνες κάθε Κυριακή ξαναγράφει την ιστορία με τον πιο ακραίο τρόπο, στην ουσία ανατυπώνοντας εμφυλιοπολεμικά αναγνώσματα και πονήματα. Όλα αυτά είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά.
Περισσότερα »
27
12

Kari Polanyi Levitt: Ζούμε πραγματικά σ’ έναν εφιάλτη της οικονομίας-καζίνο

Tο καθήκον των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων ήταν ακριβώς να εμποδίσουν τη χρηματιστικοποίηση και τις κοινωνικές ανισορροπίες των τελευταίων είκοσι χρόνων, μετά την εισαγωγή του ευρώ και των κανόνων για τα ελλείμματα. (...) Εάν αυτό ήταν το καθήκον των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, τότε αυτά απέτυχαν τα τελευταία τριάντα χρόνια. Και αυτός είναι ο λόγος που τόσο πολλοί άνθρωποι στην κοινωνία έχασαν την εμπιστοσύνη τους στα σημαντικότερα πολιτικά κόμματα. (...) Αυτό που λέω είναι ότι έχουμε φτάσει σ’ ένα επίπεδο στην ανάπτυξη του καπιταλισμού, το οποίο είναι στάδιο απαρχαίωσης και δυσλειτουργίας, ένα στάδιο κερδοσκοπικού καπιταλισμού (rentier capitalism) που λειτουργεί σαν καζίνο. Αποδεικνύει την ανικανότητά του να παραγάγει σταθερές πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες σε όλες τις χώρες, ακόμα και στις μεγάλες.
Περισσότερα »
27
12

Κωνσταντίνος Τσιτσελίκης: Κοινό πεδίο ταύτισης στόχων, ώστε να βρεθεί λύση στη FYROM

Στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας έχουμε αλλαγή κυβέρνησης η οποία εγκατέλειψε τη σκληρή εθνικιστική γραμμή. Στην ελληνική πλευρά έχει κατοχυρωθεί ότι η σύνθετη ονομασία δεν είναι εμπόδιο αλλά στόχος. Άρα, έχουμε κοινό πεδίο ταύτισης στόχων, ώστε να βρεθεί λύση και να σταματήσει η αιμορραγία πολιτικού κεφαλαίου και στις δύο πλευρές. Εξάλλου είναι εμφανής η προσπάθεια για λύση από την πλευρά του ΟΗΕ και από τις ΗΠΑ. Ελπίζω θα πέσει το τείχος μη επικοινωνίας στη γειτονιάς μας. Είναι ευκαιρία ώστε ο εμπορικός άξονας Θεσσαλονίκης – Σκοπίων να αναστηθεί ύστερα από πολλά χρόνια αδράνειας.
Περισσότερα »
24
12

Joan Josep Nuet: Η Αριστερά κρατά το κλειδί της αλλαγής

Η ενωτική Αριστερά Catalunya En Comù - Podem, η Αριστερά της Κολάου και του Ντομένετς, του Ιγκλέσιας και του Γκαρθόν, κρατά στα χέρια της το κλειδί της αλλαγής στην Καταλωνία για τον σχηματισμό μιας διαγώνιας δημοκρατικής, προοδευτικής και αριστερής κυβέρνησης, αφήνοντας πίσω της τα αδιέξοδα των εθνικισμών. (...) Το δίλημμα στην Καταλωνία δεν μπορεί να είναι εάν είσαι υπέρ ή κατά της ανεξαρτησίας, αλλά εάν είσαι υπέρ ή κατά των περικοπών, της διάλυσης των δικαιωμάτων και του κοινωνικού κράτους. Προέχει να σώσουμε τους ανθρώπους από την κρίση αντί να τους βάζουμε σημαίες.
Περισσότερα »
23
12

Τι είναι ο «φεμινο-εθνικισμός»;

Η ακαδημαϊκός Sara Farris μιλά για την «εργαλειοποίηση» των μεταναστριών στην Ευρώπη από δεξιούς εθνικιστές και νεοφιλελεύθερους. Πρόσφατα δημοσίευσε ένα βιβλίο που προκάλεσε, με τον τίτλο «Στο όνομα των δικαιωμάτων των γυναικών: η άνοδος του φεμινο-εθνικισμού». Σε αυτό εξετάζει πώς δεξιοί εθνικιστές, νεοφιλελεύθεροι/ες, αλλά και ορισμένες φεμινίστριες και φορείς ισότητας, επικαλούνται τα δικαιώματα των γυναικών για να στιγματίσουν τους μουσουλμάνους και να προωθήσουν τη δική τους πολιτική ατζέντα. Υποστηρίζει ότι υπάρχει μια σημαντική πολιτικο-οικονομική διάσταση σε αυτήν τη φαινομενικά παράδοξη διασύνδεση.
Περισσότερα »