Macro

Η λογική των άστοχων δογμάτων στην εξωτερική πολιτική της Ελλάδας μπορεί να έχει δεχτεί πλήγματα με τη συμφωνία των Πρεσπών, αλλά και με τα εμφανή πια αρνητικά αποτελέσματα που είχε στην πράξη, έχει αφήσει ωστόσο τα σημάδια της στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής. Ένα νέο δόγμα μοιάζει να καλλιεργείται: το δόγμα της διατήρησης των διαύλων επικοινωνίας με την Τουρκία στη βάση της συμφωνίας ότι διαφωνούμε. Εκ πρώτης όψεως μοιάζει βολικό για όλους, αλλά στην πραγματικότητα εκβάλλει στο ίδιο αδιέξοδο: η ελληνική και η κυπριακή πλευρά μένουν με την εντύπωση ότι έτσι αποφεύγουν τις χειρότερες λύσεις ή τις μη επιθυμητές, ενώ στην πράξη η Τουρκία επωφελείται από την ουσιαστική απραξία τους και προβαίνει στις δικές της κινήσεις, που προωθούν τους δικούς της σχεδιασμούς και τονίζουν ακόμα περισσότερο την έλλειψη πολιτικού σχεδίου από την άλλη μεριά.

Και βέβαια η διάκριση μεταξύ αρίστων και αχρήστων δεν γίνεται με βάση τις «καλές σπουδές», την «εξυπνάδα», την «κατάρτιση», την «πείρα και εξειδίκευση», την «ευφράδεια» και άλλα επάρσεως σημαντικά στην καθεστωτική νοοτροπία, αλλά το πόσο χρήσιμη ή άχρηστη για την δημοκρατία είναι η κάθε πολιτική ή το κάθε πρόσωπο. Κορυφαίο εδώ είναι το ακραία επονείδιστο παράδειγμα των διοικητών νοσοκομείων, όπου συναντήθηκαν εκρηκτικά ή άχρηστη πολιτική με τα άχρηστα πρόσωπα. Κραυγαλέα και η περίπτωση Διαματάρη, ενός ανθρώπου που είναι άχρηστος για τη δημοκρατία επειδή είπε ψέματα. Και συνέχισε την άχρηστη πορεία του κάνοντας μετακλητό τον Τάσο Φιλιππάκο, «εξαφανισθέντα» στις ΗΠΑ πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της ΕΑΒ όταν ασκήθηκαν διώξεις. Το ότι συνεχίζει είναι ακριβώς η σήψη που λέγαμε. Η σήψη, επίσης, του σηκωμένου ρόπαλου και των χαρισμένων δισεκατομμυρίων. Η σήψη από τον καταργημένο «Φιλόδημο» και ο άχρηστος Θεοδωρικάκος.

Η πολιτική παρέμβαση της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ ήταν ομολογουμένως μία σημαντική, αν όχι η σημαντικότερη στιγμή του συνεδρίου. Η απόφαση του Κ.Σ της οργάνωσης ήταν ένα σαφές, με αιχμές, κείμενο μίας πολιτικής οργάνωσης που, έχοντας αντιμετωπίσει ισχυρές πιέσεις, δείχνει να έχει βρει το βηματισμό της. Η απαίτηση της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ για «περισσότερη αριστερά» είναι ένα αίτημα που κυριαρχεί στην Ευρώπη, εμπεδώνεται στην Ισπανία με τη συγκρότηση σοσιαλιστών–Ποδέμος, στο Ηνωμένο Βασίλειο με το πολιτικό πρόγραμμα των Εργατικών και τη συσπείρωση μεγάλου τμήματος της νεολαίας στην εκλογική μάχη, στη Γερμανία με την εκλογική νίκη του τμήματος που αμφισβητεί τη συνεργασία με τους Χριστιανοδημοκράτες, στις ΗΠΑ με τη δυναμική που αναπτύσσουν οι αριστεροί υποψήφιοι του Δημοκρατικού Κόμματος. Συνεπώς, η τοποθέτηση της νεολαίας πρέπει να γίνει αντικείμενο προσοχής και στοχασμού.

Έξω από τη Ν.Δ. πάντως, ο Σαμαράς είναι τόσο δημοφιλής όσο ο Δρακουμέλ στο στρουμφοχωριό. Και το Εφετείο των Χανίων στον δικηγορικό σύλλογο Ηρακλείου. Η Ντόρα έσπευσε να εκφράσει τη στήριξή της στον Σαμαρά, δηλώνοντας ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας γυναίκα. Μάλλον την Τουλουπάκη φωτογράφιζε. Πρέπει να ανακουφίστηκαν πολύ αυτοί που ζουν με 400 ευρώ τον μήνα, που ο Σταϊκούρας τους συμπεριέλαβε στη μεσαία τάξη. Τώρα τρέχουν να επωφεληθούν από την μείωση του φορολογικού συντελεστή στα μερίσματα. Και αν έχουν και καμία εταιρεία επενδύσεων χαρτοφυλακίου, θα έχουν και από κει μια μείωση. Οπότε δικαίως τους πέταξαν έξω από το κοινωνικό μέρισμα. Είναι πάντως χαζοί στην κυβέρνηση. Μείωσαν τον συντελεστή φορολογίας στις ποδοσφαιρικές μεταγραφές, την ώρα που κάνει διεύρυνση ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η παραίτηση του Αντ. Διαματάρη, λοιπόν, ακυρώνει πλήρως το αφήγημα του Κυρ. Μητσοτάκη περί αριστείας. Κι όχι μόνο επειδή δεν είχε κάποιον τίτλο σπουδών, είτε αυτό είναι πτυχίο ή μεταπτυχιακό. Υπάρχει και κάτι ακόμα. Πριν φτάσουμε όμως σε αυτό, υπάρχουν και κάποια άλλα ζητήματα. Ο διορισμός του Τάσου Φιλιππάκου στο γραφείο του Διαματάρη ακυρώνει το δήθεν νέο και άφθαρτο προφίλ του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο Τ. Φιλιππάκος έρχεται από το πολύ παλιό και βεβαρημένο με σκάνδαλα παρελθόν του δικομματισμού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Μεταρρυθμίσεις και επιτελικό κράτος με ανθρώπους που έχουν πρωταγωνιστήσει σε σκάνδαλα εκατομμυρίων ευρώ δεν γίνονται. Η παραίτηση Διαματάρη δεν σημαίνει πως αυτός δεν ήταν ικανός για τη δουλειά που τον είχαν βάλει να κάνει, με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη “δουλειά” η ΝΔ. Και, ας μην ξεχνάμε, πως η δημοσιότητα για τα δήθεν πτυχία του, ξεκίνησε από μια ιστοσελίδα της ομογένειας. Γεγονός που καταδεικνύει αυτό που η επιστολή που δημοσιεύτηκε τη μέρα της παραίτησης του στην εφημερίδα του, ότι δηλαδή “η συζήτηση για το πρόσωπό του περιστρέφεται γύρω από το ποιο τμήμα και ποιο έτος του Κολούμπια τελείωσε και την ακρίβεια του βιογραφικού του, μέσα στα πλαίσια της σταυροφορίας για την αριστεία που χρησιμοποιούν και προβάλλουν οι άνθρωποι της δικής του παράταξης. Εξ οικείων τα βέλη”. Υπάρχει, με άλλα λόγια, έντονο παρασκήνιο που αφορά το εσωκομματικό πεδίο της ΝΔ, πίσω από την συγκεκριμένη παραίτηση. Όπως άλλωστε έδειξε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου, δεν είχε πρόβλημα να θυσιάσει την “αριστεία” προκειμένου να διατηρήσει τον Διαματάρη στην θέση του.