Macro

24
12

Ξεκινούν οι δίκες των πανεπιστημιακών στην Τουρκία

Θα περίμενε κανείς πως το κατηγορητήριο βασίζεται σε προσεκτική ανάγνωση της εν λόγω έκκλησης. Το πιο παράξενο είναι ότι το κατηγορητήριο ξεκινά με την έκκληση, παραπέμποντας σε αυτή λέξη προς λέξη, και στη συνέχεια καταλήγει, χωρίς κανένα επιχείρημα, ότι πρόκειται για διακήρυξη που υποστηρίζει την τρομοκρατική οργάνωση PKK.
Περισσότερα »
23
12

Πόσος χρόνος μας μένει, αλήθεια;

Η κλιματική αλλαγή είναι μια οικουμενική υπόθεση που απαιτεί ένα είδος συλλογικής απάντησης, πρωτοφανές σε ολόκληρη την ανθρωπότητα». Με άλλα λόγια, η –όση– συνειδητοποίηση του προβλήματος συνέπεσε με την επικράτηση του θατσερισμού και τη νεοφιλελεύθερη παράκρουση υπέρ του «ιδιωτικού» και της αγοράς ως πανάκειας διά πάσαν νόσον και μαλακίαν. Που σημαίνει πως «τη στιγμή ακριβώς που απαιτούνταν από τις περιστάσεις να ασκήσουμε έναν άνευ προηγουμένου έλεγχο στις δραστηριότητες των επιχειρήσεων έτσι ώστε να προστατεύσουμε τη ζωή πάνω στη Γη, η εξουσία του ιδιωτικού τομέα μεγάλωνε», με πραγματικά ακραίο τρόπο. Είναι πολύ πιθανό, λοιπόν, αν δεν αναστραφεί αυτή η συνθήκη να υποστούμε εμείς και οι απόγονοί μας την τραγική επίπτωση ενός χαμένου ραντεβού, το οποίο με τίποτε δεν θα έπρεπε όχι να χαθεί, αλλά ούτε καν να καθυστερήσει. Είναι πολλές και ισχυρές οι ενδείξεις πως τα πράγματα εξελίσσονται πραγματικά στο όριο. Και μ’ όλο που πολλοί άνθρωποι είναι ενήμεροι για τις σχετικές διακινδυνεύσεις, δεν είναι καθόλου βέβαιο πως υπάρχει πραγματική συνειδητοποίηση της κλίμακας και της επιτακτικότητας του προβλήματος της ήδη συντελούμενης κλιματικής αλλαγής.
Περισσότερα »
23
12

Τρίτος κόσμος, τρίτο κόμμα

Το μεγαλύτερο όμως ενδιαφέρον βρίσκεται στην απάντηση των Αμερικανών νέων στο ερώτημα «πιστεύετε ότι το Ρεπουμπλικανικό και το Δημοκρατικό Κόμμα εκπροσωπούν επαρκώς τον αμερικανικό λαό και αν όχι, νομίζετε πως χρειάζεται ένα τρίτο μεγάλο κόμμα;». Ένα συντριπτικό 71% απαντά ότι πράγματι χρειάζεται. Απομένει να φανεί αν τα δύο κόμματα θα βρεθούν ανάμεσα στα υπόλοιπα συντρίμμια που θα αφήσει πίσω του και αν ο Αμερικανός επιχειρηματίας θα μείνει τελικά στην Ιστορία ως Πρόεδρος που γκρέμισε τον δικομματισμό στη γενέτειρα του.
Περισσότερα »
23
12

Η Βρετανία σε τροχιά «ήπιας αποχώρησης»

Δεκαοκτώ μήνες μετά το δημοψήφισμα, στις 13 Δεκέμβρη, η Τερέζα Μέι (και μαζί της η ευρω-σκεπτικιστική πτέρυγα του κόμματος της) έχασε μια σημαντική ψήφο στο βρετανικό κοινοβούλιο: η όποια συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να εγκριθεί από το κοινοβούλιο ,αντίθετα από την επιθυμία της κυβέρνησης. Ουσιαστικά αυτή η απόφαση είναι το τελευταίο και πιο δεσμευτικό βήμα προς ένα ήπιο Μπρέξιτ, δεδομένης της μικρής πλειοψηφίας της κυβέρνησης Μέι.
Περισσότερα »
22
12

Ο Thomas Sankara στη χώρα των τίμιων ανθρώπων

Ο Σανκάρα ενόχλησε πολλούς, σε αρκετούς τομείς, και θεωρήθηκε από τους διεθνείς πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους ολέθριο παράδειγμα για τις υπόλοιπες αφρικανικές χώρες. Δεν έπρεπε να επιτύχει η επανάσταση του «Τσε Γκεβάρα της Αφρικής». Τι θα γινόταν εάν άλλες αφρικανικές χώρες μιμούνταν τη «χώρα των τίμιων ανθρώπων»; Ξέρετε, η φτωχή Αφρική στέκεται πάνω σε χρυσό, διαμάντια, πετρέλαιο και ουράνιο και αν ποτέ επικρατήσουν οι έντιμοι φτωχοί, τι θα γίνουν οι πλούσιοι λωποδύτες;
Περισσότερα »
21
12

Το απογοητευτικό σχέδιο ειρήνευσης

Οι πρόσφατες αποφάσεις του Τραμπ σχετικά με την Ιερουσαλήμ είναι –επιεικώς- ανόητες. Οι Άραβες είναι εξαγριωμένοι, οι Ισραηλινοί αδιαφορούν, τα αραβικά ανδρείκελα της Αμερικής, πρίγκιπες και λοιποί, είναι βαθιά ανήσυχοι. Εάν ξεσπάσουν ταραχές, μπορεί να παρασύρουν και αυτούς. Και για ποιο λόγο όλα αυτά; Για ένα πρωτοσέλιδο;
Περισσότερα »
21
12

Η προστασία της πρώτης κατοικίας και η τρίτη αξιολόγηση

Εξάλλου, αν πράγματι δεν εκποιείται καμία πρώτη κατοικία κάτω από 300.000 ευρώ, τότε τι είναι αυτά που λένε ακόμη και υπουργοί της κυβέρνησης, όπως ο Π. Σκουρλέτης; «Εάν δούμε πως δεν διασφαλίζεται η πρώτη κατοικία στο ύψος που έχει προσδιοριστεί από την κυβέρνηση και δούμε ότι το πράγμα ξεφεύγει», δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών, «θα πρέπει να γίνουν οι αναγκαίες εκείνες παρεμβάσεις, έτσι ώστε να γίνει πράξη.
Περισσότερα »
20
12

Σπύρος Ασδραχάς: Το ελληνικό παράδειγμα είναι ο καθρέφτης των προβλημάτων της Ευρώπης

Όπως έλεγα, «έχουν διαμορφωθεί καινούριες μορφές αποπτώχευσης με ψυχολογικό παρεπόμενο την ταπείνωση και την καταφρόνια, για τους νεόπτωχους αισθάνονται καταφρονεμένοι, πικραμένοι, όχι όμως υποχρεωτικά και υποταγμένοι, και αναζητούν την ηθική τους αποκατάσταση μέσω της άρσης των αιτιών του υποβιβασμού τους». Για να επανέλθω στο καίριο αιτούμενο, εκείνο που θα προείχε θα ήταν η μετατροπή των θυμικών αντιδράσεων σε κριτικές στάσεις. Αν τούτο γινόταν, τότε και μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από τη διαδικασία των προσαρμογών, ακόμη των υποχωρήσεων, θα μπορούσε να δοκιμάσει όχι μόνο τις αντοχές του, αλλά την ενυπάρχουσα δυναμική του που τα κόμματα της άρνησης και της αναμονής της επιστροφής των χαμένων παραδείσων (αν ποτέ υπήρχαν) εξ αντικειμένου ανακόπτουν. Τελειώνοντας, ας θυμηθούμε για μια ακόμη φορά έναν μεγάλο έλλογο οραματιστή, τον Αντόνιο Γκράμσι: αισιοδοξία της βούλησης, απαισιοδοξία της γνώσης.
Περισσότερα »
19
12

Μάκης Μπαλαούρας: «Καλύτερα ερασιτέχνες, παρά “επαγγελματίες” σαν και σας!»

Νομίζω ότι είναι καλύτερα να είναι κανείς ερασιτέχνης παρά επαγγελματίας σαν και εσάς, που όντας “επαγγελματίες” χάσατε το 25% του εθνικού πλούτου —ένα ποσοστό πρωτοφανές σε όλη την ανθρωπότητα, εκτός από πολεμική περίοδο—, αφήσατε ενάμισι εκατομμύριο ανέργους και εξαφανίσατε μισθούς, συντάξεις, τα πάντα! Κάνατε για χρόνια ρεμούλες, αρπαχτές, ρουσφέτια στο πολιτικό προσωπικό σας και στους φίλους σας, επιχειρηματίες και Μέσα ενημέρωσης. Αυτός είναι ο επαγγελματισμός σας! Εμείς, λοιπόν, είμαστε οι ερασιτέχνες, που μας έφερε ο λαός στην Κυβέρνηση για να καθαρίσουμε την κόπρο του Αυγεία, των επαγγελματιών, να αναστηλώσουμε τη βυθισμένη χώρα και τους ναυαγούς κατοίκους της.
Περισσότερα »
19
12

Η απαίτηση της δικαστικής εξουσίας να αυτοελέγχεται

Η «δικαστική ανεξαρτησία» δεν μπορεί να εννοιολογηθεί ανεξάρτητα από το σύστημα της ήπιας διάκρισης των εξουσιών, που στηρίζει τη λειτουργία της δημοκρατίας σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα. Στο σύστημα αυτό, η ευεργετική για την προσωπική και πολιτική ελευθερία κατανομή της κρατικής ισχύος, πραγματώνεται με μηχανισμούς που εξασφαλίζουν αφενός την αλληλεπίδραση και αλληλεξάρτηση των εξουσιών, αφετέρου την διασταύρωσή τους. Η απαίτηση, λοιπόν, η δικαστική εξουσία να αυτοελέγχεται νοθεύει την αρχή της ήπιας διάκρισης των εξουσιών. Η δικαστική εξουσία, αρνούμενη κάθε αλληλεπίδραση, τείνει να αυτονομηθεί, οι θεσμικές ισορροπίες κλονίζονται, το ενδεχόμενο της αυθαιρεσίας ενισχύεται. Μια μορφή συντεχνιακής οργάνωσης του κράτους διεκδικεί συνταγματικά ερείσματα και η επίκληση της δικαστικής ανεξαρτησίας λειτουργεί ως εμπόδιο και όχι ως όχημα σεβασμού της δημοκρατικής αρχής.
Περισσότερα »