Macro

Είναι πάρα πολύ μεγάλο θράσος να μιλάτε εσείς για παροχές! Είναι πάρα πολύ μεγάλο το θράσος! Γιατί σας έχω πει πάρα πολλές φορές, και για τα δύο κόμματα, ότι το βρώμικο μυστικό του συστήματος από το 1974 μέχρι την κρίση του 2009 είναι ότι αρχίσαμε ως η πιο φτωχή, από τις πιο φτωχές και η χώρα με τις μεγαλύτερες ανισότητες στην Ευρώπη το 1974 και ήμαστε το ίδιο, παρ' όλη την ανάπτυξη το 2008. Δεν χτίσατε ποτέ κοινωνικό κράτος. Εσείς δανείζατε και δίνατε παροχές για να κερδίσετε τις εκλογές. Εμείς κάνουμε μόνιμα μέτρα. Κάνουμε μόνιμα μέτρα για να οικοδομήσουμε ένα κοινωνικό κράτος.

Κι αν στις δυτικού τύπου κοινωνίες ο ξυλοδαρμός, ας πούμε, διώκεται ποινικά, δεν εκλείπει –ενίοτε δε, αφορμής δοθείσης, επαναηθικοποιείται. Τα, δημόσια και ιδιωτικά, υπαινικτικά ή απροκάλυπτα, εκφρασμένα, «τά ΄θελε», όπως στην αλήστου μνήμης περίπτωση του περιστατικού της χειροδικίας Κασιδιάρη σε Κανέλλη – Δούρου, αποτελούν συχνό φαινόμενο, στερεοτυπική συμπεριφορά ανδρών τε και –δυστυχέστατα– γυναικών.

Τον Ιανουάριο του 1996 ανέλαβα το υπουργείο Μεταφορών που έπρεπε να διαχειριστεί τρισεκατομμύρια δραχμές προμηθειών, από τα αεροπλάνα της Ολυμπιακής μέχρι τις ψηφιακές παροχές του ΟΤΕ. Ζήτησα από την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό να απαντήσουμε ξεκάθαρα στο ερώτημα πώς θα γίνει η διαχείριση του κολοσσιαίου αυτού ύψους προμηθειών, αλλά και άλλων έργων, διότι τα γιγαντιαία συμφέροντα τα οποία συγκρούονται γύρω από τα δημόσια έργα και τις προμήθειες, ακόμη και όταν τηρούνται ευλαβικά όλες οι διαδικασίες υγιούς ανταγωνισμού, επειδή κάποιος χάνει από κάποιους άλλους, δημιουργούν παρενέργειες στο πολιτικό σκηνικό. Είχα τότε προτείνει τη σύσταση ανεξάρτητης Αρχής, στην οποία με διακομματική συνεννόηση θα επελέγοντο πρόσωπα υψηλού κύρους, που θα είχε την ευθύνη, μακράν των επιχειρηματιών και της πολιτικής, να ελέγχει τις διαδικασίες υγιούς ανταγωνισμού. Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση απεδέχθησαν αυτήν την πρόταση [...] Στη συνέχεια της ομιλίας του περιέγραψε το πώς ανεξήγητα ανατράπηκαν όλα με το επιχείρημα ότι το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο είναι επαρκές. Ακολούθησαν δικές του συμβιβαστικές προτάσεις που δεν έγιναν δεκτές από τον Κ. Σημίτη με τελική κατάληξη την παραίτησή του το καλοκαίρι του 1997. Στο μεταξύ όμως πολύ πριν από το 1997 είχε ξεκινήσει ο βαρύς χειμώνας της Siemens για την Ελλάδα της ανάπτυξης, των Ολυμπιακών και της χρεοκοπίας.

Οταν ο έγκυρος συστημικός αντιπολιτευτικός Τύπος υποδέχεται την κατάθεση του προϋπολογισμού για το 2019 με ένα μονόστιλο στην πρώτη σελίδα. Όταν την επομένη θάβει τη σπουδαία είδηση για την απόφαση του EFSF/ESM για ενεργοποίηση των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος που κρατούν τις δαπάνες εξυπηρέτησής του ως το 2033 κάτω από το 15% του ΑΕΠ στις εσωτερικές οικονομικές σελίδες. Τότε το πού θα γίνει η αντιπαράθεση το κρίσιμο 2019, που πρέπει να επιλέξει η κυβέρνηση να είναι κεντρικός άξονας της αντιπαράθεσης με την ΝΔ είναι πολύ καθαρό. Και ελπίζουμε να φθάσει το ίδιο σαφές, επιτέλους, τόσο στο Μαξίμου όσο και στην Κουμουνδούρου.

Το ευχάριστο στη ζοφερή αυτή υπόθεση είναι το πλατύ κύμα αλληλεγγύης που εκδηλώθηκε, η πολύ καλοδεχούμενη παρέμβαση της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου κ. Ξένης Δημητρίου, μετά την οποία προσδιορίστηκε ότι θα συζητηθεί η αίτηση αναστολής εκτέλεσης της ποινής στις 28 Νοεμβρίου, καθώς και η συνάντηση του υπουργού Δικαιοσύνης με την 53χρονη κρατούμενη. Να ελπίσουμε οτι το αρμόδιο δικαστικό όργανο θα σταθεί στο ύψος του και θα διορθώσει τη βαρύτατη και πρόδηλη κακοδικία. Υπήρξαν βέβαια και μερικοί που, ίσως ενοχλημένοι από το πλατύ κύμα αλληλεγγύης, θέλησαν να υπερασπιστούν την πάση θυσία τήρηση του νόμου -ας πούμε, Νόμος είναι το δίκιο της καθαρίστριας, ήταν ο ειρωνικός τίτλος σε άρθρο του Μανώλη Καψή. Είναι κάποιοι που, όταν ανακύπτει ένα δίλημμα, όταν παρουσιάζεται μια διαμάχη, μια διαφωνία, ένα ερώτημα, ένα αντιλεγόμενο ζήτημα, παίρνουν πάντοτε το μέρος των δυνατών. Θεός να δώσει να μη γίνουμε σαν κι αυτούς.

Η ιερή παντόφλα του Κώστα Σημίτη θα εκτίθεται από αύριο στα γραφεία του ΚΙΝ.ΑΛΛ. στη Χαριλάου Τρικούπη.