Αναδημοσιεύσεις

Πανδημία, πληθωρισμός, ενεργειακή κρίση και νέες αντικειμενικές αξίες είναι οι τέσσερις παράγοντες που προβλέπεται να δώσουν φέτος το στίγμα τους στην αγορά ακινήτων. Διαφορετικές επιπτώσεις θα έχει όμως το στίγμα αυτό στους επαγγελματίες της κτηματαγοράς, όπως είναι τα επενδυτικά funds ή το real estate, όπως π.χ. με τα έργα ανάπλασης και τους νέους σταθμούς του μετρό, διαφορετικές για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις που προσδοκούν ανάκαμψη του τουρισμού εφόσον βελτιωθούν οι υγειονομικές συνθήκες, διαφορετικές για τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων όσον αφορά τους πλειστηριασμούς. Όπως διαφορετικές θα είναι για τους ιδιοκτήτες, όπως π.χ. με τις νέες αντικειμενικές αξίες και ΕΝΦΙΑ, και διαφορετικές για τους κατασκευαστές, με τις τιμές των οικοδομικών υλικών να έχουν πάρει την ανιούσα. Υπάρχει όμως και μια σημαντική μερίδα του πληθυσμού η οποία θα επηρεαστεί από όλες αυτές τις εξελίξεις και για την οποία αναμένονται επιζήμιες. Πρόκειται για τους ενοικιαστές, οι οποίοι, μετά τις εξωφρενικές αυξήσεις των ενοικίων στη χώρα μας που τους αναγκάζουν να δαπανούν σχεδόν το μισό τους εισόδημα για ενοίκια, στρέβλωση που απασχόλησε ακόμη και το ΔΝΤ, απειλούνται από τις εξελίξεις στην αγορά ακινήτων με νέες αυξήσεις ενοικίων, για μια σειρά λόγων, όπως:

Η συζήτηση που πυροδότησαν οι προτάσεις Τσίπρα για τον οργανωτικό μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ εστιάζει με…

Πλησιάζει ο καιρός για το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ ενόσω στο σβέρκο μας νιώθουμε την ανάσα…

Ο διάλογος ενόψει συνεδρίου έχει ήδη ξεκινήσει. Και δυστυχώς, όχι με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Γιατί αν καλλιεργηθεί η κουλτούρα ενοχοποίησης της άλλης άποψης, αν συνεχιστεί όχι μόνο η υπόγεια πριμοδότηση, αλλά και η δημόσια επιβράβευση τέτοιων ανθρωποφαγικών συμπεριφορών, αν παγιωθεί η λογική του «κάτσε κάτω κουλοχέρη», τότε η υπόθεση όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ευρύτερα της Αριστεράς, θα έχει υποστεί βαρύτατη ήττα. Το ύφος, το ήθος, ο τρόπος της δημόσιας αντιπαράθεσης, δεν είναι, δεν μπορεί να είναι, άσχετος με το πολιτικό σχέδιο, τον προσανατολισμό, το στίγμα ενός αριστερού κόμματος. Η μετωπική σύγκρουση με τη Δεξιά και η ζωτικής σημασίας ανάγκη ανατροπής της, δεν μπορεί να χρησιμοποιείται σαν άλλοθι για την αλλοίωση των ταυτοτικών φυσιογνωμικών χαρακτηριστικών του ΣΥΡΙΖΑ. Και η αναγωγή του στον πολιτικό φορέα εκπροσώπησης των πολλών και των αδύναμων, είναι αδιανόητο να συγχέεται με την αποδοχή και την υιοθέτηση πρακτικών απεχθών στην παράδοση της Αριστεράς. Γιατί δεν είναι δείγμα επαφής με το λαϊκό αίσθημα οι απειλές για σφαλιάρες (!), επειδή κάποιος ψήφισε ενάντια στην πρόταση του προέδρου. Ούτε χαρακτηρισμοί όπως «κομματικοί μπράβοι». Ούτε οι ύβρεις με ηλικιακά ή σωματοτυπικά χαρακτηριστικά. Δεν προσελκύει, αλλά αντιθέτως απωθεί προνομιακά, εξ αριστερών το πλείστον, ακροατήρια –που στις τελευταίες εκλογές είτε δεν πήγαν να ψηφίσουν, είτε έκαναν κάποια άλλη επιλογή– το …βαρύ κι ασήκωτο ύφος και οι αγοραίες εκφράσεις. Όταν αντί για αντιπαράθεση επιχειρημάτων επιστρατεύεται ο τσαμπουκάς και η μαγκιά και όταν η πολιτική συζήτηση διεξάγεται με όρους ξεκαθαρίσματος λογαριασμών. Η απέχθεια προς τέτοιες πρακτικές δεν συνιστά, ούτε κατ’ ελάχιστο, δείγμα ελιτισμού. Έχει να κάνει με τις βαθιά ριζωμένες παραδόσεις της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς, όπου ο σεβασμός και η ανεκτικότητα στη διαφορετική άποψη, ήταν κατοχυρωμένα προαπαιτούμενα του διαλόγου. Όταν η δυνατότητα συμφωνιών, διαφωνιών, συνθέσεων δεν ανιχνευόταν στο …διαδίκτυο, αλλά στα συλλογικά όργανα του κόμματος. Και όταν –ακόμα και στις πιο επώδυνες στιγμές της ιστορίας του– ο συγκεκριμένος χώρος δεν κατέφευγε σε κυνήγι μαγισσών και σε αναζήτηση εσωτερικού εχθρού. Όποιος, σε αυτή την κρίσιμη πολιτικά στιγμή, επιτρέπει να σπάσει αυτή η παράδοση, φέρει ακέραια και την ευθύνη των εξελίξεων.

Είναι στ’ αλήθεια νίκη ή απλώς δε φάγαμε γκολ; Φωνάζουμε πως είναι σκοταδιστές όταν οργανώνουν…

Στην ομιλία του ο Πρωθυπουργός προσπάθησε να οικειοποιηθεί την ΛΟΑΤΚΙ ατζέντα χλευάζοντας μάλιστα τον ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν κατάφερε να καταργήσει την απαγόρευση αιμοδοσίας για τα ομόφυλα άτομα. Κακώς δεν το έκανε και μακάρι να την είχε καταργήσει πριν το 2019. Αλλά δεν ζούμε και στη χώρα των Λωτοφάγων. Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε σημαντικές πρωτοβουλίες υπέρ της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας στα χρόνια της διακυβέρνησής του. Δεν έκανε όλα όσα έπρεπε, αλλά έκανε αρκετά με ένα ακραία συντηρητικό σε αυτά τα ζητήματα κυβερνητικό εταίρο (μην κοιτάτε που έχει αγκαλιάσει πλέον τη θηλυκή του πλευρά ο Πάνος) και με μια αξιωματική αντιπολίτευση τότε που όχι μόνο δεν ψήφισε κανένα νομοσχέδιο, αλλά επικαλούνταν εξωγήινους στον Υμηττό και άλλους αδιανόητους κινδύνους. Θυμηθείτε πώς αντιμετώπιζαν τα συγκεκριμένα νομοσχέδια οι εφημερίδες που σήμερα στηρίζουν την κυβέρνηση συνολικά και φυσικά και τις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες της. Δεν υπάρχει κανένα σχετικό νομοθέτημα που να μην έχει ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ από τον Ιούλιο του 2019. Στο σημερινό θράσος του πρωθυπουργού που ξέχασε τον εξωγήινο του Υμηττού, μόνο ένα πράγμα οφείλει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, να καταθέσει αύριο στη Βουλή την πρότασή του για τον γάμο και την τεκνοθεσία χωρίς καμία διάκριση που να αφορά το φύλο των γονέων. Σε άλλα νεάκια, ο Αλέξης Πατέλης μας διαβεβαιώνει ότι η Νίκη Κεραμέως ψήφισε τα σχετικά νομοσχέδια και είναι ένας πραγματικά προοδευτικός άνθρωπος. Η Νίκη, ναι... απλώς της ξέφυγε μια εταιρεία προγεννητικής αγωγής και μερικές μετάνοιες παραπάνω...

Και διερωτάται καμιά/νεις: είναι στα καλά τους; Τα πιστεύουν τω όντι; Ή μήπως ξεπλένουν γραμμάτια…

Είπε πολλά η υπουργός Παιδείας για το (αντι)μεταρρυθμιστικό της έργο. Σχεδόν κάθε αναφορά της ήταν και ένα καρφί στο φέρετρο της δημόσιας εκπαίδευσης που κατασκευάζει. Εξοργίζει καθημερινά την κοινωνία και τους εκπαιδευτικούς, κατρακυλά όλο και πιο χαμηλά στις δημοσκοπήσεις και στον δείκτη της ανυποληψίας. Επιτίθεται στη νεολαία με την ΕΒΕ, την Τράπεζα Θεμάτων, την Πανεπιστημιακή Αστυνομία, το άρθρο 50 για τα Κολλέγια, την υποχρηματοδότηση των Πανεπιστημίων. Αυτό όμως που ξεπερνά κάθε όριο θράσους είναι να υπεραμύνεται ακόμη και σήμερα από το βήμα της Βουλής των επιλογών της για την τηλεκπαίδευση, μετά την καταδίκη της από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων, για το σκάνδαλο Cisco. Και να εγκαλεί τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ που αποκάλυψε το σκάνδαλο και δικαιώθηκε πλήρως από την απόφαση της αρμόδιας Συνταγματικής Αρχής. Ο πρωθυπουργός πιεζόμενος και υποκριτικά-κατά πολλούς- ψέλλισε, έστω, μια συγνώμη για το "θάψιμο" χιλιάδων ανθρώπων στους χιονισμένους δρόμους. Η αμετανόητη κυρία Κεραμέως, για το δικό της αποδεδειγμένο σκάνδαλο με την Cisco, όχι. Η πρόταση μομφής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αφορά όλη την κυβέρνηση. Για ορισμένα όμως υπουργεία όπως αυτό της Παιδείας, είναι δυο φορές μομφή. Μομφή που ήδη έχει πάρει στα χέρια της η ελληνική κοινωνία και θα την κάνει αφετηρία πολιτικής αλλαγής, σήμερα στους αγώνες και αύριο στην κάλπη.