Αναδημοσιεύσεις

04
07

Ο πλανήτης χρωστάει 217 τρισ. δολάρια!

Το παγκόσμιο χρέος φτάνει στο 327% του ΑΕΠ - Οι κίνδυνοι διαφέρουν από χώρα σε χώρα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι ανεπτυγμένες χώρες έχουν μικρούς κινδύνους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ίσως αποτελεί έναν νέο μεγάλο ασθενή, έναν τεράστιο αδύναμο κρίκο σε ενδεχόμενη κατάρρευσης των αγορών δανεισμού.
04
07

Τα συνδικάτα μόνο μπορούν να σταματήσουν τον Μακρόν – Συνέντευξη με τον Γραμματέα της CGT, Φιλίπ Μαρτίνεζ

Όλος ο κόσμος, ξέρει ότι ο στόχος είναι η αλλαγή στο καθεστώς των σχέσεων εργασίας των μισθωτών και γενικά των εργαζομένων. Αυτό διακυβεύεται. Η κεντρική ιδέα στην αντίληψη του Μακρόν και των νεοφιλελεύθερων είναι ότι καλύτερα να έχεις μικρό καρβέλι παρά καθόλου. Μ’ αυτή την αντίληψη μπορεί να αναστραφεί η καμπύλη της ανεργίας, αλλά με ποιο τίμημα; Ποιος μπορεί να ζήσει δουλεύοντας 3 ώρες το μήνα; Η μάχη κατά της ανεργίας είναι μια πρόφαση για την εφαρμογή του κανόνα της επισφαλούς εργασίας, όπως γίνεται ήδη στο Ενωμένο Βασίλειο και στη Γερμανία. Στην Ιταλία έχουν φτάσει ακόμα και να μοιράζουν κουπόνια για μια ώρα εργασίας στους ανέργους, ώστε να μην υπολογίζονται στις στατιστικές σαν άνεργοι.
04
07

Η απαξίωση του συνδικαλισμού δεν συμφέρει κανέναν – Συνέντευξη με την Βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ, Αννέτα Καββαδία

Το ερώτημα στο οποίο πρέπει άμεσα –ως κυβέρνηση και ως κόμμα– αποτελεσματικά να επικεντρωθούμε, είναι αν θα μπορέσουμε να υλοποιήσουμε τα δικά μας προτάγματα, που θα αποτυπώνουν αποτελεσματικά τη φιλοσοφία μας και θα προσφέρουν στον κόσμο, στα φτωχότερα αλλά και στα μεσαία κοινωνικά στρώματα, όσα έχουν ανάγκη: εργασία, υγεία, παιδεία, βελτιούμενο επίπεδο καθημερινότητας, εκδημοκρατισμό του κράτους, κοινωνικά δικαιώματα. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα, το επόμενο άμεσο χρονικό διάστημα, είναι που θα κρίνει το μέλλον της Αριστεράς στη χώρα μας. Όπως και ο ρεαλισμός που θα εμπεριέχουν οι απαντήσεις στο άλλο μεγάλο ερώτημα: πώς σε ένα παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό περιβάλλον θα καταστεί δυνατόν να υλοποιείς στρατηγικές μετασχηματισμού προς τη σοσιαλιστική κατεύθυνση.
03
07

«Δεν είμαι ροζ ελέφαντας που ίπταται πάνω από τα κεφάλια τους»

Ξέρω ότι η οικογένεια, οι φίλοι, οι συνεργάτες μου και οι δάσκαλοί μου, όντας μάρτυρες της ζωής μου, δεν έχουν την παραμικρή αμφιβολία για το τι είμαι και το τι δεν είμαι. Στέκονται δίπλα μου από την αρχή και ευγνωμονώ τον καθένα ξεχωριστά γι' αυτό.
03
07

Η επικαιρότητα του φαινομενικά ανεπίκαιρου

Eίναι θαρρώ σημαντική η προσπάθεια του συγγραφέα να προσεγγίσει όσο γίνεται πιο αντικειμενικά και αναλυτικά τις εσωτερικές κομματικές κρίσεις, διασπάσεις και διαγραφές, φαινόμενο που απαιτεί μια αναλυτικότερη και πολύπλευρη ανάλυση η οποία εκφεύγει των ορίων μιας κριτικής σε εφημερίδα, όπως και η όποια κριτική αναφορά στην 19σέλιδη συμβολή ως επίμετρο του Θανάση Βακαλιού. Μιας κριτικής που παρά τις επί μέρους παρατηρήσεις και αντιρρήσεις σε καμιά περίπτωση δεν παραγνωρίζει την συμβολή που καταθέτει ο Τρίκκας. Πρόκειται για μια πράξη μόχθου μεγάλου, μιας εγρήγορης συνείδησης που μας οδηγεί στην αέναη επικαιρότητα του κοινού μας οράματος, για δημοκρατική υπέρβαση του εκμεταλλευτικού και αλλοτριωτικού σήμερα.
30
06

Σχολαστικισμός κατά περίπτωση

Είναι το ΣτΕ υπεράνω υποψίας; Οχι, αν κρίνουμε από την πολεμική που έχει δεχτεί για το πώς συμπεριφέρθηκε σε περιπτώσεις υψίστης σημασίας που είχαν πολιτική διάσταση (μνημόνια, ΕΡΤ, ΕΝΦΙΑ, τηλεοπτικές άδειες). Υπάρχει δόλος; Βαριά κατηγορία που δεν είναι εύκολο να αποδειχτεί. Κυβερνητικοί παράγοντες δεν κρύβουν την ενόχλησή τους για τον τρόπο που λειτουργεί το Ανώτατο Δικαστήριο. Κάποιοι κάνουν λόγο για εμφανείς κομματικές σκοπιμότητες, ωστόσο οι καταγγελίες τους δεν γίνονται δημοσίως, προφανώς γιατί δεν έχουν στη διάθεσή τους στοιχεία.
29
06

Να ανακαλύψουμε εκ νέου την ουτοπία του κομμουνισμού – Συνέντευξη με Έντσο Τραβέρσο

Ο καπιταλισμός είναι συμβατός με τον αυταρχισμό, με τις στρατιωτικές δικτατορίες, ακόμη και με τον ολοκληρωτισμό. Είναι συμβατός με κάθε καθεστώς εκτός από τη σοσιαλιστική δημοκρατία. Η σκέψη ότι η οικονομία της αγοράς και ο καπιταλισμός χρειάζονται τη δημοκρατία και την ελευθερία είναι αφελής, είτε, στις περισσότερες περιπτώσεις, δημαγωγική. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι στις παρούσες συνθήκες ο φασισμός είναι η προτιμώμενη επιλογή για τις νεοφιλελεύθερες ελίτ.
29
06

Το δεύτερο unfair της οικογένειας Μητσοτάκη

Το 1988 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, αρχηγός τότε της Ν.Δ. και διεκδικητής της πρωθυπουργίας, απαντώντας σε δημοσιογραφική ερώτηση στο Λονδίνο δήλωσε ότι το δημοψήφισμα του 1974 που απέβη καθαρά υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας ήταν unfair, ήτοι άδικο. Δεν πραγματοποιήθηκε δηλαδή με ίσους όρους. Η φωτιά γύρω από το πολιτειακό ξανάναψε και αυτό το unfair σημάδεψε ανεξίτηλα το όνομα του προσφάτως εκλιπόντος πατρός Μητσοτάκη. Σήμερα, 29 χρόνια μετά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, επίσης αρχηγός της Ν.Δ. και διεκδικητής της πρωθυπουργίας, υποπίπτει σε ένα άλλο unfair. Μιλώντας στο ειδησεογραφικό πόρταλ των Βρυξελλών «Politico» επιχειρεί να «ντοπάρει» ιδεολογικά την παράταξή του επισείοντας τον κίνδυνο της αριστερής βίας και μάλιστα ονοματίζει την Αριστερά ως τη μόνη στην Ελλάδα μήτρα πολιτικής βίας τα τελευταία χρόνια.