Αναδημοσιεύσεις

28
01

Αλέξης Χαρίτσης: Η ελληνική κοινωνία εναποθέτει τις ελπίδες της σε ένα προοδευτικό μέλλον, όχι στον εθνικισμό

Mέσα σε αυτά τα τέσσερα χρόνια δεν χρειάστηκε απλά να οργανώσουμε καλύτερα και δικαιότερα την οικονομική και δημοσιονομική πολιτική - πάντα μέσα σε στενά πλαίσια και εφαρμόζοντας ορισμένα μέτρα τα οποία δεν ήταν στη δική μας ατζέντα. Προσπαθήσαμε επίσης να ανορθώσουμε το ηθικό και τον αυτοσεβασμό του λαού - να νοιώσουν ξανά οι πολίτες ότι ζουν σε ένα κράτος που τους υπολογίζει. Με μέτρα κοινωνικής πολιτικής στους τομείς της παιδείας, της υγείας, της προστασίας της εργασίας. Με την απόδοση νέων κοινωνικών δικαιωμάτων σε μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού που το κράτος μέχρι τότε αγνοούσε. Με δημοκρατικές θεσμικές τομές σε τομείς όπως η δημόσια διοίκηση και η αυτοδιοίκηση. Και παράλληλα, εργαστήκαμε συστηματικά για να γίνει η χώρα μας σοβαρός παράγοντας και συνομιλητής διεθνώς, μέσα από μια πολυδιάστατη και εξωστρεφή εξωτερική πολιτική - χωρίς μονομερείς εξαρτήσεις και με γνώμονα τα εθνικά συμφέροντα.
Περισσότερα »
28
01

Το νέο πολιτικό σκηνικό και ο προοδευτικός πόλος

Το στοίχημα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να προχωρήσει τις διεργασίες για τη συγκρότηση του προοδευτικού πόλου όχι χάνοντας, αλλά ενισχύοντας την αριστερή του ταυτότητα. Για να το πετύχει, χρειάζεται να ενισχύει την αυτοπεποίθησή του και να οργανώσει σε υψηλότερο επίπεδο τη θεωρητική, πολιτική και οργανωτική του λειτουργία.
Περισσότερα »
27
01

Στη μέγγενη των ιδιωτικοποιήσεων

Η «κοινωνία». Αυτή η λέξη δυσαρεστούσε τη Μάργκαρετ Θάτσερ. Οι φιλελεύθεροι προτιμούν να αναγνωρίζουν μόνο το άτομο. Η άποψή τους για τη δημόσια περιουσία απορρέει από αυτό. «Όταν όλος ο κόσμος κατέχει κάτι, δεν το κατέχει κανείς, και κανείς δεν ενδιαφέρεται να το διατηρήσει στην ίδια κατάσταση ή να το βελτιώσει. Γι’ αυτό οι σοβιετικές πολυκατοικίες -και τα συγκροτήματα εργατικών κατοικιών στις ΗΠΑ- μοιάζουν ρημαγμένες ένα ή δύο χρόνια μετά την κατασκευή τους (17)», εξηγούσε ο Μίλτον Φρίντμαν το 1990. Ωστόσο, ο Φρίντμαν θα θεωρούσε λιγότερο αναπόφευκτη αυτή τη λογική, αν είχε ταξιδέψει με τρένο στο Ηνωμένο Βασίλειο, από τότε που αυτή η δραστηριότητα ανατέθηκε στον ιδιωτικό τομέα. Όμως, τότε, ο φιλελευθερισμός πιθανόν θα είχε χάσει σε σιδηροδρομικό ατύχημα έναν από τους πιο δεινούς υπερασπιστές του.
Περισσότερα »
26
01

Η Βενεζουέλα ως χαρακτηριστικό δείγμα ενός αδυσώπητου ανταγωνισμού

Τα συμπεράσματα που βγαίνουν και από την περίπτωση της Βενεζουέλας είναι πολλά. Ένα που έχει τεράστια σημασία, και δεν νομίζω πως δίνουν τη δέουσα έμφαση πολλοί..., είναι πως μία οικονομία που θέλει να επιβιώσει μέσα σε ένα πολύ δύσκολο και σχεδόν ασφυκτικό περιβάλλον ανταγωνισμού με κράτη που κινούνται σε διαφορετικό ιδεολογικό μοτίβο πρέπει να αποφύγει τη μονομέρεια. Αν στηρίζεσαι αποκλειστικά και μόνο στο πετρέλαιο είναι σίγουρο πως «οι απέναντι» θα επιχειρήσουν να σε χτυπήσουν στοχευμένα στο συγκριτικό σου πλεονέκτημα. Και το πόσο θα αντέξεις είναι κάτι το πολύ συζητήσιμο. Επομένως, μία οικονομία που αποσκοπεί στη μακροημέρευσή της, και παράλληλα στην εξυπηρέτηση των αναγκών των πολλών, χρειάζεται να έχει και τις «καβάντζες» που παρέχει μία πιο ολοκληρωμένη οικονομική παραγωγική διαδικασία. Μέχρι που αυτές θα γίνουν ο μόνιμος κανόνας της βασικής οικονομικής σου ταυτότητας. Και ένα δεύτερο είναι πως ο «σοσιαλισμός του 21ου αιώνα», για τον οποίο έκαναν λόγο οι Τσάβες και Μαδούρο, θα πρέπει να σκύψει πολύ σοβαρά πάνω σε κάτι συγκεκριμένο. Ποια είναι τα περιθώρια του να αναπτύσσεις τους δικούς σου σχεδιασμούς για την ανακούφιση και τη διατήρηση επαρκών επιπέδων διαβίωσης για τους πολλούς, όταν έχεις επιλέξει να μην το προχωρήσεις, και στο επίπεδο της πολιτικής εξουσίας, και στη μη οριστική απεμπλοκή από ιδιωτικές πτυχές στην οικονομία.
Περισσότερα »
26
01

Για τη βαθιά αριστεροσύνη, τον πυρήνα της αριστερής κουλτούρας

Η συνεχής πάλη στην καθημερινότητα για ισότητα και δικαιοσύνη δεν είναι εύκολη. Οι φεμινιστικές, αντιρατσιστικές, συντροφικές και αλληλέγγυες πρακτικές είναι χρονοβόρες κι ενεργοβόρες για τα ενσώματα υποκείμενα ακριβώς επειδή αμφισβητούν την κατασκευή του κανονικού και την ηγεμονία του ατομικισμού. Αυτές όμως ακριβώς οι πρακτικές καλλιεργούν την εμπιστοσύνη στο συλλογικό, απαραίτητο στοιχείο για να οικοδομηθεί κάτι από κοινού. Προφανώς η αριστερά δεν περιορίζεται στα παραπάνω, αλλά χωρίς αυτόν τον καθημερινό σκληρότατο αγώνα, χωρίς αυτή τη βαθιά πρακτική, συναισθηματική, κοινωνική αριστεροσύνη ή νοιάξιμο, απλώς δεν είναι Αριστερά. Κι αυτό ήταν πάντοτε και το ηθικό της πλεονέκτημα.
Περισσότερα »
26
01

Κωστής Παπαϊωάννου: Το Μακεδονικό καλλιέργησε συλλογικά σύνδρομα, παρόξυνε την εθνική αυτοθυματοποίηση, επιτάχυνε την αποκοπή από τη διεθνή πραγματικότητα

Το Μακεδονικό είναι μια πληγή. Είναι όμως και πολιτικό εργαλείο. Υποστηρίζω σταθερά πως το Μακεδονικό είναι μια μεγάλη επιχείρηση με τεράστια κέρδη, πολιτικά και οικονομικά. Το Μακεδονικό έφτιαξε πολιτικές και εκκλησιαστικές καριέρες. Το Μακεδονικό κατέστησε την εκκλησία συνδιαμορφωτή της εξωτερικής πολιτικής, οδήγησε σε ακόμα πιο σφιχτό εναγκαλισμό με το κράτος και, με την έννοια αυτή, με κάποιον τρόπο προετοίμασε τη μάχη των ταυτοτήτων. (...) Το Μακεδονικό επανανομιμοποίησε την Ακροδεξιά, για πρώτη φορά μετά τη Μεταπολίτευση. Έγινε κολυμπήθρα του Σιλωάμ. Λίγοι θυμούνται ότι στο μακεδονικό συλλαλητήριο της 10ης Δεκεμβρίου 1992 μια ομάδα ροπαλοφόρων έκανε οργανωμένες επιθέσεις στο κέντρο της Αθήνας αφήνοντας πίσω της αντιπάλους -ανθρώπους που επέλεγε με κριτήριο την εμφάνιση- βαριά τραυματίες στα πεζοδρόμια. Ήταν η Χρυσή Αυγή που αποφάσισε να ξεπλύνει το ναζιστικό στίγμα και να ανοιχτεί στα πελάγη του αναδυόμενου εθνικισμού. Σε αυτά τα πελάγη πλέει και σήμερα, ιδίως όσο στριμώχνεται από την επικείμενη ετυμηγορία για τις εγκληματικές της δραστηριότητες. Το Μακεδονικό καλλιέργησε συλλογικά σύνδρομα, παρόξυνε την εθνική αυτοθυματοποίηση, επιτάχυνε την αποκοπή από τη διεθνή πραγματικότητα. Στον τόπο μας φούντωσε ένας ιδιότυπος «αμυνόμενος μεγαλοϊδεατισμός». Οι πλατείες σείστηκαν από το μυριόστομο σύνθημα «Ο γιαλός είναι στραβός, εμείς καλά αρμενίζουμε». Όσοι ανέβαιναν στην εξέδρα χτυπούσαν τα πλήθη γλυκά στην πλάτη: «Δεν πα’ να τη λένε όλοι Μακεδονία, μη τους ακούς. Εμείς θα κλείνουμε τα αυτιά μας. Θα σπαταλήσουμε διπλωματικό κεφάλαιο, θα κάνουμε πείσματα, θα αποσυρόμαστε από καλλιστεία και τουρνουά σκακιού, θα σβήνουμε τα αρχικά της ακατονόμαστης χώρας από την οθόνη σου όταν θα βλέπεις μπάσκετ, θα τους κρατάμε μούτρα, θα κάνουμε μποϊκοτάζ στο ένταμ και εμπάργκο στο πετρέλαιο. Θα καταψηφίζουμε στη Γιουροβίζιον. Θα γεμίζουμε ψησταριές και ΚΤΕΛ με αστέρια της Βεργίνας. Θα μιλάμε με δάκρυ στη φωνή, θα τεντώνουμε ορθόδοξα τόξα».
Περισσότερα »
26
01

Σωτήρης Βαλντέν: Όσοι εργαλειοποιούν σήμερα τον εθνικισμό, αναπαράγουν την οπισθοδρόμηση, νομιμοποιούν ακραίες πολιτικές και ιδεολογίες

Πρέπει να πιστέψουμε οι ίδιοι στα όσα ωραία λέμε για τον ηγετικό μας ρόλο στα Βαλκάνια. Να κατανοήσουμε πως το εθνικό μας συμφέρον και ο ρόλος του ηγέτη είναι να βοηθούμε τις χώρες αυτές στον ευρωπαϊκό τους δρόμο, να στηρίζουμε τις δημοκρατικές τους δυνάμεις ενάντια στον αυταρχισμό, τη διαφθορά και τον εθνικισμό, να σεβόμαστε τους πολίτες τους. Δεν είναι να αυτοαναγορευόμαστε σε κλειδοκράτορες της Ευρώπης, να αναζητούμε την παραμικρή αφορμή για να κραδαίνουμε βέτο και απειλές, να καταδικάζουμε -και ορθά- κάθε αλυτρωτισμό εκεί, αλλά να «κατανοούμε» και να ανεχόμαστε τον αλυτρωτισμό εδώ, όταν στρέφεται εναντίον τους.(...) Ολόκληρη η ευρωπαϊκή ιστορία, απώτερη και πρόσφατη, διδάσκει πως η υποχώρηση στην ακροδεξιά ιδεολογία, η υιοθέτηση της ατζέντας της, οδηγεί στο δυνάμωμα και όχι στην εξασθένησή των εχθρών της δημοκρατίας. Όσοι δε στην Ελλάδα εργαλειοποιούν σήμερα τον εθνικισμό, υπολογίζοντας πως αυτά θα ξεχαστούν όταν πετύχουν τον κομματικό τους στόχο, παίζουν εν ου παικτοίς, διότι αναπαράγουν την οπισθοδρόμηση, διαδίδουν ένα επικίνδυνο δηλητήριο, και νομιμοποιούν ακραίες πολιτικές και ιδεολογίες με τη σφραγίδα δημοκρατικών κομμάτων. Η στάση, λοιπόν, απέναντι στη Συμφωνία των Πρεσπών σηματοδοτεί το πού και με ποιους θα συμπαραταχθεί η χώρα μας και οι δημοκρατικές πολιτικές της δυνάμεις στην μεγάλη σύγκρουση που διεξάγεται σήμερα διεθνώς και ιδιαίτερα στην Ευρώπη: με τις δυνάμεις της εθνικής αναδίπλωσης, των εθνικών και κοινωνικών εγωισμών και του μίσους, της διάλυσης της Ευρώπης, ή με όσες αποβλέπουν σε κοινωνίες ανοικτές και αλληλέγγυες στο πλαίσιο μιας προοδευτικής Ευρώπης. Στις κρίσιμες εθνικές και ευρωπαϊκές αναμετρήσεις που βρίσκονται μπροστά μας, έχει ζωτική σημασία η χώρα μας να παραμείνει στο ευρύτερο ευρωπαϊκό προοδευτικό στρατόπεδο. Για τη δημοκρατική της ανάπτυξη, για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή μας, για το μέλλον της Ευρώπης. Η λύση του Μακεδονικού είναι αναπόσπαστο τμήμα αυτού του αγώνα.
Περισσότερα »
25
01

Τι βλέπουν τα ματάκια μας και τι ακούν τα αυτάκια μας;

♦ Βλέπεις στα τηλεοπτικά πάνελ σε συχνότητα που εκπλήσσει κυρίως δύο καθηγητές (κατά σατανική σύμπτωση αμφότεροι αντίπαλοι της συμφωνίας των Πρεσπών), οι οποίοι περιφέρονται από κανάλι σε κανάλι λέγοντας συνεχώς τα ίδια και τα ίδια χωρίς αντίλογο από ομολόγους τους ή από τους συντονιστές. Αναρωτιέσαι: Μόνο αυτοί οι δύο υπάρχουν; Τόσο γυμνή είναι η χώρα στο επίπεδο των διεθνολόγων; Ή μήπως οι εκπομπάρχες δεν καλούν άλλους; Ο ένας, όπως κυκλοφορεί, θα είναι υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά δεν το λέει γιατί προτιμά την ταμπέλα του ειδικού που προφανώς δίνει μεγαλύτερο κύρος στις απόψεις του. ♦ Ακούς εκπρόσωπο κινήσεων που οργανώνουν τα συλλαλητήρια να λέει ότι «πουλάμε τη Μακεδονία στους αλλόθρησκους». Ουδείς του αντιγυρίζει: «ξέρετε, κύριέ μου, οι κάτοικοι της γειτονικής χώρας στην πλειονότητά τους είναι χριστιανοί ορθόδοξοι». Ουδείς επίσης τον ρωτάει το αυτονόητο: «γιατί τα ομόδοξα έθνη (Ρώσοι, Σέρβοι) έχουν αναγνωρίσει τους γείτονες σκέτα Μακεδονία;».
Περισσότερα »
25
01

Αννέτα Καββαδία: Πήραμε το ρίσκο να λύσουμε ένα ζήτημα που πιστεύουμε ακράδαντα ότι είναι προς συμφέρον και των δύο λαών (ηχητικό)

Πήραμε το ρίσκο να το λύσουμε θεωρώντας ότι αυτό θα ωφελήσει και τους δύο λαούς, είναι προς όφελος της ειρήνης, της προόδου, της ίδιας της δημοκρατίας. Με το όποιο πολιτικό κόστος (...) [πρόκειται για ένα θέμα] το οποίο έχει ξεσηκώσει τέτοια θύελλα αντιδράσεων τα προηγούμενα χρόνια, ένα θέμα πάνω στο οποίο κάποιοι έχτισαν πολιτικές και θρησκευτικές καριέρες (...) έρχεται μία κυβέρνηση, η δική μας κυβέρνηση και ένας πρωθυπουργός ο οποίος έχει το σθένος να πει ναι θα το πάρω πάνω μου, θα το πάρουμε πάνω μας και θα το λύσουμε.
Περισσότερα »
25
01

Νίκος Φίλης: Ωμός και ανιστόρητος ο κ. Σαμαράς. Απήγαγε τη ΝΔ και την οδηγεί πίσω στον εμφύλιο και στην ΕΡΕ (Video)

Η ΝΔ του κ. Σαμαρά επιστρέφει στην εποχή της ΕΡΕ και θέλει να μας γυρίσει στον εμφύλιο. Είναι αυτό που έχει πει άλλο κορυφαίο στέλεχός της για τις «ελαττωματικές ιδέες της Αριστεράς» που πρέπει με κρατική παρέμβαση να εμποδιστεί να κυβερνά. Υπάρχει χειρότερη απειλή για το έθνος από τον εθνικό διχασμό και τα πραξικοπήματα; Απέναντι σε αυτή την εφιαλτική πρόκληση ποιος μπορεί να παραμένει επιτήδειος ουδέτερος ή ακόμη χειρότερα χρήσιμος ηλίθιος;
Περισσότερα »