Αναδημοσιεύσεις

25
09

Ιδομενέας Μανωλιτσάκης: Το Κόμμα – Πλατφόρμα: Υποστήριξη ή Υποκατάσταση;

Πρέπει να τονισθεί ότι η τεχνολογία δεν είναι εξοβελιστέα, αντίθετα επιβάλλεται να υποστηρίξει τις διαδικασίες του κόμματος. Είναι αναγκαίο να σχεδιαστεί και υλοποιηθεί μία νέα προσέγγιση για την αξιοποίηση των ηλεκτρονικών μέσων συμμετοχής και ενημέρωσης, τόσο εσωτερικά για τα μέλη όσο και δημόσια για τους φίλους του κόμματος, που δεν θα υποκαθιστά, αλλά θα υποστηρίζει το κόμμα. Πρέπει, όμως, να γίνει ξεκάθαρο ότι είναι πολιτική επιλογή η ψηφιακή πλατφόρμα να υποκαταστήσει αντί να υποστηρίξει τις κομματικές διαδικασίες. Το θέμα της ανασυγκρότησης του κόμματος δεν είναι τεχνολογικό. Η λειτουργία του κόμματος πρέπει να ορισθεί με πολιτικά και οργανωτικά κριτήρια. Η τεχνολογία θα πρέπει να υποστηρίξει οποιαδήποτε άποψη αναδιοργάνωσης επικρατήσει στη δημοκρατική συζήτηση που θα γίνει στο κόμμα στο δρόμο προς το Συνέδριο, όπου θα πρέπει να προταθεί και να υποστηριχθεί σαφής πολιτική για την αξιοποίηση και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αυτά πρέπει να γίνουν βάσει ολοκληρωμένων και συγκροτημένων πολιτικών προτάσεων και όχι απολίτικων απόψεων περί γερασμένων κομμάτων, χάσματος γενεών και θαυματουργών τεχνολογικών λύσεων.
Περισσότερα »
25
09

Βασίλης Ρόγγας: Δέκα αφορισμοί για το κλίμα

Παρά τις διακηρύξεις των δεξιών μέσων ενημέρωσης ο καπιταλισμός δε μπορεί σε καμία περίπτωση να σώσει τον πλανήτη. Τουναντίον, στα 200 χρόνια κυριαρχίας του κατάφερε να μας φέρει στο σημερινό οριακό σημείο. Η επιτακτική ανάγκη για αλλαγή πολιτικών καλό είναι να έχει τον τοπικό, περιφερειακό ή εθνικό κύκλο εργασιών της, αλλά αυτό δε φτάνει. Ένας επίμονος, πράσινος διεθνισμός έχει καθυστερήσει και πρέπει να επινοηθεί και να υλοποιηθεί με τη μέγιστη δυνατή αποτελεσματικότητα. Θα σώσουμε οτιδήποτε αν σώζεται από τον πλανήτη μόνο αν μειώσουμε την επικράτεια του κέρδους.
Περισσότερα »
25
09

Χρήστος Καραγιαννίδης: Φεύ’νε μανάδες με μωρά

Η τραγική αντίφαση όμως είναι ότι πάρα πολλοί που σήμερα δεν μπορούν να «αντέξουν» την παρουσία των προσφύγων και των μεταναστών είναι δεύτερη ή και πρώτη γενιά απογόνων των προσφύγων του ‘22. Η λήθη και η απουσία ιστορικής γνώσης οδηγούν πολλούς και πολλές να παίρνουν τη θέση των ανθρώπων που στο παρελθόν μεταχειρίστηκαν με σκαιό και εξευτελιστικό τρόπο τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους.
Περισσότερα »
24
09

Μαρία Λυκούρα: Θα αλλάξει όνομα η Ρένα Δούρου;

Ως έμπειρος στο μάρκετινγκ, ο κ. Μητσοτάκης, επέλεξε τον ΟΗΕ για να παρουσιάσει τα σχέδιά του για το σίκουελ τού «Για όλα φταίει η Δούρου». Στην πολυαναμενόμενη συνέχεια της ταινίας θα μάθουμε ποια φταίει για την κλιματική αλλαγή, που δεν θα είναι άλλη από τη Ρένα Δούρου, που θα εμφανίζεται ως θηλυκός Γκοτζίλα και θα απειλεί πλέον όχι μόνο την αττική γη, αλλά ολόκληρο τον πλανήτη. Αναμένεται, επομένως, η πρώην περιφερειάρχης να πιεστεί ασφυκτικά να αλλάξει όνομα. Μετά τη FYROM και η Ρένα Δούρου πρέπει να μετονομαστεί. Να λέγεται πλέον Κλιματική Αλλαγή erga omnes!
Περισσότερα »
24
09

Πάνος Λάμπρου: Για την προοπτική του ΣΥΡΙΖΑ και πάλι

Η σχηματοποίηση του ανοίγματος, μονοσήμαντα στην Προοδευτική Συμμαχία, είναι σοβαρό πολιτικό λάθος. Αν υιοθετηθεί μια τέτοια αντίληψη, είναι σαν να αγνοούμε την τεράστια δυναμική της νεολαίας, που ουδεμία σχέση έχει με ιστορικά πολιτικά εγχειρήματα (για παράδειγμα με το ΠΑΣΟΚ) και που προσέγγισαν τον ΣΥΡΙΖΑ για άλλους λόγους. Όπως, επίσης, τον λαϊκό κόσμο που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ όχι γιατί συμπορεύτηκαν μαζί μας επώνυμα στελέχη του παλαιού πολιτικού συστήματος ή προσωπικότητες της ευρύτερης αριστεράς, αλλά γιατί υπερασπιστήκαμε, έστω και με αμφισημίες, τα συμφέροντα και τις ανάγκες του. Συνεπώς, το αναγκαίο άνοιγμα και η αξιοποίηση των ψηφιακών δυνατοτήτων δεν ταυτίζονται με πιο μετριοπαθείς πολιτικές, αλλά αντίθετα, με μια νέα ριζοσπαστικοποίηση, με μια οικολογική οπτική στη νέα πραγματικότητα. Αλλά και ένα άλλο τμήμα ανθρώπων που μας προσέγγισαν στην κάλπη, ενδεχομένως με κριτική ματιά, έφτασαν μέχρι εκεί για τις Πρέσπες, για το τέλος της συμπόρευσης με τους ΑΝΕΛ, για τις κινηματικές και νομοθετικές πρωτοβουλίες σε ότι είχε να κάνει με την ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Να αποσαφηνίσουμε ένα ακόμα ζήτημα. Η συζήτηση για τις ψηφιακές δυνατότητες έχει τεράστιο ενδιαφέρον. Ελλοχεύει όμως ο κίνδυνος να αδικήσουμε τη συζήτηση ή να θέσουμε ένα ακόμα κάλπικο δίλημμα. Να θεωρήσουμε ότι κάποιοι είναι φοβικοί στις νέες τεχνολογίες και άλλοι ανοιχτοί. Λάθος… Ως φαίνεται συμφωνούμε όλες και όλοι στην ανάγκη αξιοποίησης των ψηφιακών εργαλείων. Ωστόσο, δεν σημαίνει ότι μετατρέπουμε το κόμμα μας σε ψηφιακό πολιτικό φορέα. Σε ένα κλικ και σε πολλά λάικ. Οι ηλεκτρονικές πλατφόρμες δίνουν τη δυνατότητα σε ευρύτερο κόσμο, κυρίως σε νεότερες γενιές, να έχουν ενημέρωση, να συμμετάσχουν σε διάλογο και διαβούλευση πάνω σε κρίσιμα ζητήματα, που μας απασχολούν. Στο χέρι μας είναι αυτή η τεράστια και αναγκαία δυνατότητα να μην μετατραπεί σε στρατό εκλεκτόρων. Το ένα κλικ, λοιπόν, μπορεί να μετασχηματιστεί σε συμμετοχή και δράση. Αρκεί να έχουμε αυτό τον προσανατολισμό. Τους ανθρώπους, που καλούμε να γίνουν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, δεν τους θέλουμε εικονικούς μας φίλους, τους θέλουμε συμμέτοχους σε μια πορεία δύσβατη, αλλά ταυτόχρονα απελευθερωτική. Δεν θέλουμε ανθρώπους που δεν θα γνωρίσουμε ποτέ από κοντά. Η αυτοπρόσωπη, λοιπόν, παρουσία είναι ασφαλώς αναγκαία, όπως αναγκαία είναι και η διεύρυνση των δυνατοτήτων συμμετοχής και διαλόγου.
Περισσότερα »
24
09

Δημήτρης Τσέκερης: ΔΕΗ και άλλα μυστήρια

Η ΔΕΗ αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή διλήμματα στρατηγικού χαρακτήρα. Συσσωρευμένα προβλήματα και στρεβλώσεις δεκαετιών, αλλαγές στη δομή και στη λειτουργία, που θα έπρεπε να έχουν προχωρήσει εδώ και δεκαετίες. Η στροφή προς τις ΑΠΕ δεν προχώρησε γρήγορα, ενώ τα προβλήματα εντός της κρίσης διογκώθηκαν. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως πρέπει να χρηματοδοτήσουν οι πολίτες την όποια διάσωση, προκειμένου να είναι κερδοφόρα για τον όποιο επενδυτή. Η απαξίωση δημιουργεί κοινωνικούς αυτοματισμούς και εν τέλει έλλειψη εμπιστοσύνης για τη δυνατότητα ύπαρξης μίας δυναμικής, σύγχρονης, πράσινης ΔΕΗ, υπό δημόσιο όμως έλεγχο, που θα εμπνέει εμπιστοσύνη στην κοινωνία. Όπως και τα δίκτυα. Είναι κομβικής σημασίας τα δίκτυα μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας να παραμείνουν υπό δημόσιο έλεγχο (βλέπε Γαλλία, Ολλανδία, Σουηδία, Νορβηγία, κ.ά.). Όμως, αυτή η διεκδίκηση θα πρέπει να πηγαίνει χέρι-χέρι με μία νέα νοοτροπία για τις δημόσιες επιχειρήσεις, που θα προσφέρουν το υψηλότερο δυνατό επίπεδο υπηρεσιών προς τους πολίτες, απαλλαγμένες από γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και διοικητικό φόρτο, υποστήριξη των ΑΠΕ, πρόσληψη νέου και εξειδικευμένου προσωπικού με καλούς μισθούς, δημιουργία και ανάπτυξη κρίσιμων υποδομών όχι μόνο εκεί που συμφέρει (π.χ. αστικά κέντρα), αλλά σε όλη τη χώρα. Μία νέα, λοιπόν, ριζοσπαστική πρόταση απαιτείται για τη λειτουργία των δημόσιων επιχειρήσεων στο νέο περιβάλλον. Μία νέα συμφωνία που θα μεγιστοποιεί την αποτελεσματικότητα και την ωφέλεια των δημόσιων εταιριών για τους πολλούς.
Περισσότερα »
24
09

ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΝΟΒΑΡΤΙΣ: Από την κατάχρηση στην απλή χρήση;

Xρειάζεται να γίνει ριζική αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος, ώστε και οι πολιτικοί να ελέγχονται και να δικάζονται όπως όλοι οι κοινοί θνητοί: από το φυσικό δικαστή τους. Όχι επειδή οι δικαστές έχουν το αλάθητο ή επειδή η δικαστική εξουσία είναι κατά μεταφυσικό και υπερβατικό τρόπο ανεξάρτητη από οτιδήποτε και οποιονδήποτε, αλλά επειδή αυτό υποδεικνύει η τυπική αρχή της ισότητας απέναντι στο νόμο. Αυτή τη στιγμή, βέβαια, εκείνο που πρωτεύει είναι να αναδειχθεί ότι, με τη (μισή) παραπομπή σε προανακριτική, η κυβερνητική πλειοψηφία επιχειρεί μια κοινή πολιτική εκμετάλλευση με στοιχεία αντεκδίκησης. Υπηρετώντας αυτόν το βραχυπρόθεσμο στόχο δεν γίνεται να ξεχνάμε όσα χρήσιμα για μια πιο βαθειά εξέταση των πραγμάτων έχουμε αποκομίσει από την πρόσφατη και παλαιότερη πείρα μας. Γι΄ αυτό δεν πρέπει να χάνουμε από το οπτικό πεδίο μας τα πρωτεύοντα και σημαντικά. Αυτά που οι ίδιες οι λαϊκές τάξεις υποδεικνύουν ως πρωτεύοντα και σημαντικά. Γιατί σ΄ αυτά θα κριθεί η μάχη και της αντίστασης στις αντεργατικές επιθέσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη, και της διεκδίκησης μιας δημοκρατικής ριζοσπαστικής προοπτικής τόσο για το άμεσο μέλλον, όσο και για το (όχι και τόσο) απώτερο.
Περισσότερα »
23
09

Γιώργος Κυρίτσης: ΣΥΡΙΖΑ οικολογικός, δηλαδή πιο αριστερός

Η οικολογία άλλωστε μπορεί να θέσει τα βασικά προτάγματα της Αριστεράς εξίσου αν όχι περισσότερο περιεκτικά από τη σκέτη ταξική οπτική. Ο κοινωνικός - δημόσιος χαρακτήρας έναντι του ιδιωτικού, η υπεροχή του συλλογικού οφέλους έναντι του ατομικού κέρδους και της εμπορευματοποίησης είναι διαζεύξεις φύσει αριστερές που μέσα από την οικολογική οπτική γίνονται πιο επίκαιρες και κρουστικές. Ο καπιταλισμός επαγγέλλεται και προϋποθέτει την αέναη ανάπτυξη, κάτι που πλέον γνωρίζουμε ότι απλώς δεν οδηγεί παρά στον όλεθρο. Αυτό παλαιότερα δεν είχε συνειδητοποιηθεί. Έννοιες όπως το πεπερασμένο των φυσικών πόρων, η παγκοσμιότητά τους, η ανθρωπογενής καταστροφή, η λεηλασία περιοχών του πλανήτη -κυρίως των πιο φτωχών-, η κλιματική κρίση, δεν είχαν γίνει ποτέ στο παρελθόν τόσο οικουμενικά αντιληπτές και αποδεκτές, ούτε είχε οργανωθεί γύρω τους μια τόσο σκληρή και σχηματοποιημένη πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση όσο σήμερα. Είναι χαρακτηριστική η άρνηση της παγκόσμιας Δεξιάς, από Τραμπ και Μπολσονάρου μέχρι τη Δεξιά και την Ακροδεξιά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να αναγνωρίσουν ως μείζον ζήτημα την καταστροφή του Αμαζονίου. Για να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ πιο οικολογικό κόμμα, θα πρέπει να γίνει πιο αριστερό και ριζοσπαστικό. Η πολιτική οικολογία δεν είναι «κεντροαριστερό» πράγμα, δεν είναι Ατενίστας, δεν είναι χαζοχαρούμενη υπόθεση. Αυτό σημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να αποστεί από κάποιες από τις κυβερνητικές επιλογές του, όπως, για παράδειγμα, η πολιτική για τους υδρογονάνθρακες και να ξεφύγει από την αναπτυξολαγνεία που κυριάρχησε -κατανοητό το πώς- στα χρόνια της ύφεσης και των Μνημονίων. Ο ΣΥΡΙΖΑ στα θέματα αυτά υπήρξε κόμμα πρωτοπόρο και μπορεί και πρέπει να ξαναγίνει.
Περισσότερα »
23
09

Ευκλείδης Τσακαλώτος: Ο ΣΥΡΙΖΑ του 31,5%: Έμπνευση και δουλειά μυρμηγκιού

Ιδιαίτερα θα ήθελα να επισημάνω δυο μεγάλα κενά στην πολιτική μας. Το πρώτο έχει να κάνει με τις γυναίκες. Η εμπειρία των τελευταίων χρόνων σε όλο τον δυτικό κόσμο λέει ότι οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερη αντισυστημικότητα από τους άνδρες. Ακριβώς γιατί έχουν πιο άμεσες προσλαμβάνουσες για τις συνέπειες των κυρίαρχων πολιτικών, στους χώρους δουλειάς, στο σπίτι, στις γειτονιές. Οι ανισότητες - οικονομικές, περιφερειακές, πρόσβασης σε κοινωνικά αγαθά και αλλά πολλά - εξηγούν αυτή την αντισυστημικότητα που στρέφεται και δεξιά και αριστερά. Αλλά, αν δεν ασχοληθούμε πιο σοβαρά με το θέμα, πως θα στραφούν προς την Αριστερά; Το δεύτερο έχει να κάνει με τον πολιτισμό. Όσοι και όσες από εμάς έχουν περάσει από τον Γκράμσι, έστω και περαστικά, καταλαβαίνουμε τη σημασία του πολιτισμού για την ηγεμονία. Όχι περιστασιακά, όχι για να «πιάσουμε» τον κόσμο της τέχνης και του πολιτισμού, αλλά ως συστατικό στοιχείο της κατανόησης της πραγματικότητας και της δημιουργίας ενός άλλου μπλοκ κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων. Ιδιαίτερα δε σε σχέση με τη νεολαία, υπάρχουν σημαντικές πολιτιστικές δραστηριότητες που δεν τις κατανοούμε, και συχνά δίνουμε την εντύπωση ότι δεν μας ενδιαφέρει να τις κατανοήσουμε. Ο πολιτισμός επηρεάζει το πως σκέφτονται οι άνθρωποι τον εαυτό τους και τις σχέσεις τους με τους άλλους. Χωρίς άποψη για αυτό το πολιτισμικό φίλτρο κατανόησης των ανθρώπων, ηγεμονία απλώς δεν χτίζεις. Οι αντικειμενικές συνθήκες για το χτίσιμο μιας νέας ηγεμονίας υπάρχουν. Στο χέρι μας είναι να δημιουργήσουμε και τις υποκειμενικές. Η διαδικασία της διεύρυνσης του κόμματος αποτελεί μια θαυμάσια πρώτη ευκαιρία γι αυτό το εγχείρημα. Ιδιαίτερα αν αυτή συνδυαστεί και με δουλειά μυρμηγκιού.
Περισσότερα »
23
09

Βασίλης Ρόγγας: ΚΙΝΑΛ, το ΚΚΕ του Κέντρου;

Η απομονωτική πολιτική έχει καταστεί πολιτικό έθος για το ΚΙΝΑΛ, είναι ο τρόπος με τον οποίο πορεύεται. Η πρόεδρός τους, για παράδειγμα, κ. Φώφη Γεννηματά στην εισαγωγική της ομιλία στη συνεδρίαση της Κ.Ο. του Κινήματος Αλλαγής είπε ότι «ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ μας επιτίθενται, μας στοχοποιούν, νομίζουν ότι μπορούν να ανακόψουν την πορεία μας. […]Δεν θα τα καταφέρουν». Και πρόσθεσε: «είναι προφανές ότι αυτή ακριβώς η αταλάντευτη απόφαση μας είναι πού ενοχλεί. Αν αλλάζαμε γραμμή, αν κλείναμε το μάτι ότι είμαστε διαθέσιμοι και διατεθειμένοι να γίνουμε βολικά συμπληρώματα, τότε θα γινόμασταν αμέσως τα χαϊδεμένα παιδιά των συστημάτων που τώρα μας πολεμούν λυσσαλέα. Το ερώτημα είναι το κάνουμε; Η απάντησή μου, η απάντησή μας, οι συλλογικές μας αποφάσεις, η επιθυμία του δικού μας κόσμου, είναι όχι».
Περισσότερα »