Χωρίς κατηγορία

11
10

Συνέντευξη Θοδωρή Δρίτσα: “Οι νέες κοινωνικά ώριμες προσδοκίες, πρέπει να δικαιωθούν αυτήν τη φορά”

Το κόμμα πρέπει να λειτουργήσει και να στηριχτεί σε αποφάσεις συλλογικές. Αποφάσεις συνευθύνης, που θα συγχρονίζονται με τις ανάγκες της συγκυρίας. Χρειαζόμαστε Όργανα που θα στρατευτούν στη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές και στην επανάκαμψη στην ενεργό δράση μελών και στελεχών μας που έχουν αποστασιοποιηθεί. Ο κόσμος της Αριστεράς χρειάζεται έμπνευση και μια νέα εκκίνηση
10
10

Εντός και εναντίον του κρατικού μηχανισμού

Όπως είχε επισημάνει ο Τόνι Μπεν (...) κάθε σοβαρή σοσιαλιστική στρατηγική έπρεπε να εκκινεί από «το σύνηθες πρόβλημα του μεταρρυθμιστή: ότι χρειάζεται να διαχειριστούμε το οικονομικό σύστημα έτσι ώστε να προστατεύσουμε τους ανθρώπους που είναι εγκλωβισμένοι σε αυτό καθώς το αλλάζουμε». Αυτό το σκληρό δίλημμα επισημάνθηκε και από τον Σιούμας Μίλνε, τον πρώην δημοσιογράφο στον «Guardian» και νυν δεξί χέρι του Τζέρεμι Κόρμπιν, το 1989, στο βιβλίο που συν-έγραψε με τίτλο «Beyond the Casino Economy». Από τη μία, υπογράμμιζε ότι «μία από τις αναγκαίες συνθήκες για μια σοσιαλιστική κοινωνία θα ήταν να μετατρέψουμε μερικές εκατοντάδες από τις κορυφαίες επιχειρήσεις σε δημόσιες με δημοκρατική ιδιοκτησία και έλεγχο». Από την άλλη, αναγνώριζε ότι «στην περίοδο των επόμενων χρόνων, όσο μπορούν να προβλεφθούν οι συνθήκες, η κοινωνικοποίηση όλων των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων μοιάζει απίθανη εκδοχή».
10
10

Η Ομιλία Θοδωρή Δρίτσα στην εκδήλωση της «Κίνησης Μελών ΣΥΡΙΖΑ»

Εμείς έχουμε να λύσουμε ταυτόχρονα δύο κορυφαία ζητήματα. Πως δεν θα υποβοηθήσουμε το αστικό σύστημα να αναπαραχθεί και το παλαιό πολιτικό σύστημα να επιτύχει την παλινόρθωσή του και πως θα συνεχίσουμε να είμαστε διακριτή δύναμη της πολιτικής σκηνής, με κοινωνική, δημοκρατική, προοδευτική και ριζοσπαστική πολιτική ταυτότητα.
30
12

Έχε γεια, νεοφιλελευθερισμέ: Μια συνέντευξη με τον Βόλφγκανγκ Στρέεκ

Ο θάνατος των κεντροαριστερών κομμάτων αυτό-επιβλήθηκε: υποτίμησαν την ικανότητα και αποφασιστικότητα των λαών τους να υπερασπιστούν σε τελική ανάλυση τον εαυτό τους, αν είναι ανάγκη στρεφόμενοι και προς νέα «λαϊκιστικά» κόμματα και κινήματα
01
11

Ζήτημα 1ο: Το κόμμα και άλλα σχετικά

Η συζήτηση για την Αριστερά και τη στρατηγική της αποτελεί μέγιστη πρόκληση για το χειραφετητικό κίνημα. Αντίστοιχα, σύνθετη είναι και η σχετική διαδικασία διαμόρφωσής της, που, εκτός από τη χρήσιμη συμβολή της κριτικής παράδοσης των κοινωνικών επιστημών, πρέπει να συμπεριλαμβάνει και την αναστοχαστική αποτίμηση της πολιτικής και οργανωτικής εμπειρίας του περασμένου αιώνα, το απόσταγμα των επιστημονικών κεκτημένων των λεγόμενων θετικών επιστημών, τη δημιουργικότητα της τέχνης, τη φαντασία των συλλογικών φορέων της κοινωνίας, καθώς και το πολιτικό ένστικτο μιας πάντα λογοδοτούσας ηγεσίας. Σημαντικό μέρος αυτής της συζήτησης, ιδιαίτερα εκείνο που αφορά την καταγραφή και αξιολόγηση της πολιτικής εμπειρίας είναι συγχρόνως και υπόθεση του κόμματος της Αριστεράς. Μάλιστα, μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες, το κόμμα πρέπει να εγγυάται τη σύνθεση και τη διαρκή αποτίμηση όλων των απαραίτητων προϋποθέσεων/συμβολών, οι οποίες μπορεί να εγγυηθούν τις διαδικασίες σχετικού διαλόγου και τις πολιτικο-οργανωτικές πρωτοβουλίες που πρέπει να ακολουθηθούν. Έτσι κι αλλιώς, πέρα από τα παραπάνω, το ζήτημα του πολιτικού υποκειμένου (κόμματος) αποτελεί θεμελιώδες ζήτημα που έχει απασχολήσει την Αριστερά.
01
11

Τόνι Νέγκρι: «Τα κινήματα οφείλουν να εφεύρουν τους δικούς τους θεσμούς»

Όταν σήμερα μιλούμε για κομμουνισμό, εννοούμε κατά βάση την ικανότητα, τη δυνατότητα, να οργανωθεί η κοινωνική συνεργασία με τρόπο δημοκρατικό. Τι πάει να πει αυτό; Ότι θα δημιουργούνται θεσμοί. Όχι όμως θεσμοί κυριαρχίας, αλλά θεσμοί που θα παράγονται από τη βάση. Θεσμοί που θα νομιμοποιούνται όχι από το κράτος το ίδιο, αλλά από την άσκηση μιας άμεσης δημοκρατίας, από μια άμεση δυνατότητα συμμετοχής. Θα οικοδομούν τις ίδιες τις δομές παραγωγής και ακριβώς τούτο θεωρώ ότι αποτελεί το θεμελιώδες χαρακτηριστικό του κομμουνισμού. Διότι ο κομμουνισμός, πέρα από μια συγκεκριμένη πολιτική μορφή, αντικατοπτρίζει συνάμα κι έναν ιδιαίτερο τρόπο παραγωγής, μια μορφή πάνω στην οποία παράγεται και αναπαράγεται η ίδια η ζωή, αλλά με βάση τις υλικές συνθήκες. Είναι ένας τρόπος οργάνωσης της κοινωνίας, είναι ένα πράγμα ριζωμένο βαθιά μέσα στην ανθρώπινη και την κοινωνική πραγματικότητα, είναι αυτό το ίδιο, υλικότητα.
01
11

Ιατρική κάνναβη και αυτοκαλλιέργεια

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με ψήφισμά του για τη μη «συμβατική ιατρική», στις 29.5.1997, δέχεται ότι «είναι σημαντικό να εξασφαλίζεται στους ασθενείς η ευρύτερη -κατά το δυνατόν- ελευθερία θεραπευτικών επιλογών».
19
08

Στίβεν Χόκινγκ: Μην παραδώσετε το βρετανικό Εθνικό Σύστημα Υγείας στους κερδοσκόπους

Ο πολυβραβευμένος Βρετανός φυσικός και κοσμολόγος Στίβεν Χόκινγκ επέκρινε σήμερα τη βρετανική κυβέρνηση για την κρίση που προκάλεσε στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS), τονίζοντας ότι θα πρέπει να προστατευθεί και να μην εξελιχθεί σε ένα κερδοσκοπικό σύστημα κατά τα αμερικανικά πρότυπα.
03
06

Όχι στον αφανισμό της Μεσοχώρας!

Εδώ και δεκαετίες, μπουλντόζες, μηχανικοί, εργοδηγοί, εργολάβοι και εργάτες, ύψωσαν ένα ακόμη τεράστιο φράγμα 150 μέτρων για να συλλέξουν τα νερά του ποταμού. Μετά θα τα πήγαιναν, λέει, στον κάμπο να τον ποτίσουν αφού πρώτα οι ίδιοι τον έστυψαν από τα δικά του πλούσια νερά.  Ο Αχελώος και  οι Μεσοχωρίτες μαζί με όσους έχουν συνειδητοποιήσει ότι το «ρεύμα δεν βγαίνει από την πρίζα» πάλεψαν για να σώσουν και να σωθούν. Να γλυτώσουν το χωριό, τη ζωή και το μέλλον τους. Να προστατέψουν το ποτάμι και τα ελέη που τους προσφέρει.