Συνεντεύξεις

Θέσαμε ως κεντρικό στόχο να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια με την κοινωνία όρθια. Παρά τα λάθη, τις δυσκολίες και τα προβλήματα, νομίζω ότι σε γενικές γραμμές τα καταφέραμε. Οι κοινωνικές πληγές όμως είναι μεγάλες και δεν κλείνουν εύκολα. Μέχρι τις εκλογές οφείλουμε να αποδείξουμε έμπρακτα ότι έχουμε περάσει σε μια άλλη εποχή. Να το καταλάβει ο κόσμος, η κοινωνική πλειοψηφία στην καθημερινότητα. Να μπορέσουμε να κάνουμε βήματα σημαντικά στην παραγωγική ανασυγκρότηση. Να ενισχύσουμε την γεωπολιτική θέση της χώρας με την ολοκλήρωση της διαδικασίας και την ψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών. Άλλωστε οι στόχοι μας υπερβαίνουν κατά πολύ τις εκλογές καθώς πιστεύω βαθειά ότι η παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στη κυβέρνηση, αλλά και γενικότερα, είναι πολύ σημαντική και για τις ευρωπαϊκές εξελίξεις, που μάλλον προοιωνίζονται δύσκολες καθώς βλέπουμε την ακροδεξιά να απειλεί τις θεμελιακές αξίες της Ευρώπης.

Από τη στιγμή που έχουμε πιάσει τους στόχους και έχουμε μάλιστα υπεραπόδοση την οποία και θα αποδώσουμε στην πραγματική οικονομία περνάμε από τη φάση της δημοσιονομικής εξυγίανσης στη φάση της δημοσιονομικής επέκτασης. Έχοντας όμως πει αυτό, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο στόχος είναι υψηλός και ότι όσο νωρίτερα ανοίξει μια συνολική κουβέντα, τόσο για τη λιτότητα όσο και για το χρέος σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τόσο το καλύτερο. Η διαφορά αυτής της φάσης με την προηγούμενη όμως είναι ότι τώρα δεν υπάρχει κάποια ελληνική ιδιομορφία. Ισχύουν για τη χώρα μας οι κανόνες που ισχύουν για όλα τα κράτη-μέλη. Και αυτό είναι μια πολύ θετική εξέλιξη. (...) Τα τελευταία 3,5 χρόνια πετύχαμε μια πρωτοφανή μείωση της ανεργίας κατά 7 μονάδες και αυτό παρά το ότι ήμασταν σε πρόγραμμα. Τώρα που έχουμε μεγαλύτερη ανάπτυξη, περισσότερο δημοσιονομικό χώρο και η οικονομία λειτουργεί σε ένα κλίμα μεγαλύτερης εμπιστοσύνης είναι πιστεύω δυνατή η ταχύτερη αποκλιμάκωση της ανεργίας. Το σημαντικό είναι ότι αυτό θα γίνει και σε ένα περιβάλλον βελτίωσης των εργασιακών δικαιωμάτων και της διαπραγματευτικής δύναμης των εργαζομένων, καθώς έχουμε ήδη επαναφέρει τις συλλογικές συμβάσεις, έχουμε ενισχύσει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, ενώ θα υπάρξει και αύξηση του βασικού μισθού.

Σύμφωνα με τα στοιχεία και το πρόγραμμα, ναι, θα έχουμε μια μεγαλύτερη επιτάχυνση το 2019. Επομένως, εάν μειωθούν οι φορολογικοί συντελεστές, αυξηθούν λιγάκι οι δαπάνες και κατευθυνθούν στοχευμένα, πχ, σε δημόσιες και άλλες επενδύσεις κτλ, τότε όλα αυτά μπορούν να ωθήσουν τη μεγέθυνση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να παίξει τον ρόλο του καταλύτη στο πεδίο σύγκλισης ευρύτερων δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων (...) πλέον δεν είμαστε αντιμέτωποι με το αυγό του φιδιού αλλά με το ίδιο το φίδι.

Πράγματι, δεν αξίξει να κάνεις συνταγματική αναθεώρηση εάν δεν θέσεις το ζήτημα των σχέσεων κράτους και Εκκλησίας, μόνο για να αλλάξεις το άρθρο 86 για την δίωξη πολιτικών προσώπων, υπουργών κτλ. για να επαναλάβεις την πίστη σου στην δημόσια Παιδεία, τα δημόσια αγαθά, το κοινωνικό κράτος. Χρειάζεται να αναζητήσουμε εκείνους τους όρους που θα μας πάνε μπροστά, για μία εναρμόνιση της πραγματικότητας έτσι όπως βιώνεται από όλους στο χώρο της διοίκησης, των θεσμών, της κοινωνίας, για να καταγράψουμε νέες επιθυμίες και στρατηγικές γύρω από αυτό. Αυτό προϋποθέτει μία κοινωνία ζωντανή, διανοούμενους που καταθέτουν προτάσεις, ανθρώπους και συλλογικότητες που μέσα από τα βιώματά τους μπορούν να διαμορφώσουν αιτήματα. Αυτό δυστυχώς δεν το βλέπουν. Αν η συνταγματική αναθεώρηση μείνει μία πρωτοβουλία "από τα πάνω", δεν θα είναι αυτό που μας αξίζει. Γιατί αναθεωρήσεις δεν γίνονται κάθε μέρα.

Κανένας εργοδότης δεν μπορεί στο εξής να αποχωρεί από την εργοδοτική οργάνωση για να αποφύγει τις κλαδικές συμβάσεις και να περικόπτει μισθούς, με τον τρόπο που ζήσαμε στην κρίση, η υπογραφή σήμερα της επέκτασης τεσσάρων ακόμη κλαδικών απαντά έμπρακτα στο ερώτημα "τι αλλάζει από εδώ και πέρα".

Το είπε και ο ίδιος ο Πάνος στην ομιλία του στην ΚΕ πως ένας κούκος δεν μπορεί να φέρει την άνοιξη. Έχει πλήρη συνείδηση ότι δεν φτάνει μόνος του. Βεβαίως η εκλογή του βοηθάει, γιατί έχει το ειδικό βάρος και γιατί έχει συλλογική αντίληψη. Χρειάζονται όμως και άλλες κινήσεις και παρεμβάσεις. Ήδη στην ΚΕ με πρόταση του Θ. Δρίτσα και άλλων συντρόφων που τη συνυπογράφουν πάρθηκε ομόφωνα απόφαση να πάμε σύντομα σε μια άλλη ΚΕ που θα συζητήσουμε τα επόμενα βήματα αφού πρώτα προηγηθεί, σε όλη την Ελλάδα, μια συζήτηση στις οργανώσεις του κόμματος με βασικά ερωτήματα που θα τεθούν, έτσι ώστε η συζήτηση στην ΚΕ να μην είναι μια από τα πάνω κουβέντα, αλλά να έχει όλη την ύλη, όλο τον προβληματισμό, τις αγωνίες, τις σκέψεις και προτάσεις των μελών του ΣΥΡΙΖΑ και της Νεολαίας του. Είναι μια πρώτη κίνηση που δείχνει τον αναγκαίο σεβασμό σε αυτούς και αυτές που δίνουν τη μάχη, που έχουν δώσει σκληρές μάχες με απογοητεύσεις, με διαφωνίες, με στενοχώριες, με προβλήματα. Δεν είναι τυπικό είναι ουσιαστικό. Χωρίς τα μέλη του κόμματος, χωρίς το λαό της αριστεράς δεν μπορεί να υπάρξει επόμενη μέρα.

Ασφαλώς η έξοδος από το πρόγραμμα διευρύνει τις πολιτικές μας δυνατότητες και μας επιτρέπει να ενδυναμώσουμε τις ενέργειές μας στην ίδια κατεύθυνση. Η έξοδος αυτή έχει ήδη σημάνει την επιστροφή των βασικών αρχών των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Παράλληλα δρομολογούμε την αύξηση του κατώτατου μισθού, ο οποίος θα ισχύσει χωρίς ηλικιακές διακρίσεις, ενώ με στοχευμένες δράσεις συνεχίζουμε την προσπάθεια για διαρκή αποκλιμάκωση της ανεργίας, η οποία έχει μειωθεί κατά επτά ποσοστιαίες μονάδες από τη στιγμή που ξεκινήσαμε το έργο μας. Για την κυβέρνηση είναι σαφές ότι η επόμενη μέρα πρέπει να έχει τον κόσμο της εργασίας στο επίκεντρο, τόσο στην παραγωγή του πλούτου όσο και στην κατανομή του. Αυτός είναι βασικός όρος για μία δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη. Αυτή είναι η ξεκάθαρη διαιρετική τομή ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση. Η αύξηση του κατώτατου μισθού θα επηρεάσει θετικά όλους τους εργαζόμενους που αμείβονται σήμερα με τον κατώτατο μισθό και τους νέους εργαζόμενους έως 25 ετών που αμείβονται με τον υποκατώτατο. Επίσης θα επηρεαστούν θετικά και εργαζόμενοι που αμείβονται με ποσά πάνω από τον σημερινό κατώτατο μισθό, τα οποία θα ξεπεράσει το νέο επίπεδο του κατώτατου μισθού. Ο ηλικιακός ρατσισμός στην αμοιβή των νέων εργαζομένων θα σταματήσει. Ο υποκατώτατος μισθός των 511 ευρώ μεικτά συνιστά μία δυσμενή ηλικιακή διάκριση εις βάρος των νέων έως 25 ετών, η οποία θεσπίστηκε το 2012 με πρόσχημα τη δήθεν ευκολότερη πρόσβασή τους στην αγορά εργασίας.