Συνεντεύξεις

24
10

Paul Mason: Ο Μητσοτάκης θέλει να μοιάσει στον Μακρόν αλλά ενεργεί σαν τον Τραμπ

Υπάρχει μια φασιστική διεθνής. Υπάρχουν φασιστικά μορφώματα, η ακροδεξιά των ΗΠΑ που είναι ζώνη μεταφοράς. Έχουμε και στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και οι αριστεροί νιώθουν άσχημα δίπλα τους. Πρέπει όμως όλοι οι αριστεροί να κάτσουν σε ένα τραπέζι να συμφωνήσουν πως θα καταπολεμήσουμε τον φασισμό και θα προφυλάξουμε τη δημοκρατία. Στον 1o παγκόσμιο πόλεμο έγινε μια τέτοια διεθνής. Να συνεργαστούν λοιπόν τα κόμματα της αριστεράς με τα αριστερά κόμματα των πρασίνων. Υπάρχουν οι βάσεις για να γίνουν δράσεις . Θα πρέπει να εξηγήσουμε στους πολιτικούς ηγέτες όπως ο Τσίπρας και Ιγγλέσιας ότι μπορεί να έχουν συνηθίσει το ότι είναι σημαντικοί στις χώρες τους πρέπει όμως να υπάρχει μια συναντίληψη πάνω στο θέμα αυτό και να γίνουν συμμαχίες από την Ευρώπη έως τον Καναδά. Αν κατακτήσουμε την εξουσία θα έχουμε μια διαφορετική σύνοδο κορυφής και οπωσδήποτε θα διευκολυνθούν αυτές οι πρωτοβουλίες σε συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κόμματα της αριστεράς. Η αριστερά δεν πρέπει να παραμείνει στη διάθεση της ήττας αλλά να εργαστεί για να κερδίσει την εμπιστοσύνη».
Περισσότερα »
24
10

Αννέτα Καββαδία: Καλλιεργούν το χωράφι των συλλογικών ενοχών αυτοί που καταλήστεψαν τη χώρα για να κρύψουν την ευθύνη τους

Η Δικαιοσύνη κάνει τη δουλειά της και εμείς τη δική μας και είναι πολλά αυτά που έχουμε να κάνουμε. Το να μιλούν κάποιοι για πολιτική δίωξη του Γιάννου Παπαντωνίου, ενώ ήταν μια υποθεση που είχε γίνει γνωστή το 2005 και ζητήθηκε δικαστική συνδρομή το 2017, από μόνο του ως γεγονός αποδεικνύει πάρα πολλά πράγματα και δείχνει ότι κάποιοι καλλιεργούν το χωράφι των συλλογικών ενοχών.
Περισσότερα »
22
10

Θοδωρής Δρίτσας: Σημασία έχει το περιεχόμενο της Συμφωνίας, όχι οι αντιδράσεις Καμμένου

Είναι ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ να αναδείξει το περιεχόμενο της συμφωνίας, διότι πρόκειται για μία συμφωνία που επιλύει με αμοιβαίο τρόπο ζητήματα αμφισβήτησης συνόρων, θέματα πολιτιστικού και ιστορικού περιεχομένου και ζητήματα μειονοτήτων που μας απασχολούσαν για δεκαετίες.
Περισσότερα »
22
10

Cristina Faciaben Lacorte: Η αύξηση του κατώτατου μισθού είναι το πρώτο βήμα

Χαιρετίσαμε την πρώτη αύξηση του κατώτατου μισθού από τα 736 στα 900 ευρώ και θα πιέσουμε για νέες αυξήσεις. Η αύξηση του κατώτατου μισθού θα στηρίξει τη γενικότερη άνοδο των εισοδημάτων των εργαζομένων, ενώ παράλληλα θα αποτελέσει κίνητρο για την αύξηση της κατανάλωσης και της οικονομίας. Ας μην γελιόμαστε, γιατί όσοι στοιχηματίζουν στην καταστροφολογία δεν παραδέχονται ότι ακόμη και με 900 ευρώ τον μήνα δεν μπορεί κανείς να αποταμιεύσει τίποτα, γιατί θα πρέπει να δαπανήσει τα χρήματα αυτά για την επιβίωσή του στηρίζοντας την κατανάλωση. Είναι υποκριτικό να λένε ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού θα επηρεάσει αρνητικά την οικονομία όταν οι οργανώσεις των εργοδοτών είχαν υπογράψει πριν από λίγο καιρό με τα συνδικάτα των Εργατικών Επιτροπών CC.OO. και την UGT συλλογικές συμβάσεις για 14.000 ευρώ το έτος. Εάν οι επιχειρήσεις είχαν αποδεχθεί να καταβάλλουν 14.000 ευρώ το έτος, πώς μπορούν τα 900 ευρώ τον μήνα να βουλιάξουν την οικονομία, όπως ισχυρίζεται η Δεξιά και όχι μόνο; Η πραγματική αλήθεια είναι ότι οι χαμηλοί μισθοί, οι χαμηλές συντάξεις και η εργασιακή ανασφάλεια βούλιαξαν την κοινωνία και την οικονομία μας.
Περισσότερα »
22
10

Νάσος Ηλιόπουλος: Δίκαιη ανάπτυξη σημαίνει περισσότερες θέσεις εργασίας και καλά αμειβόμενες

Το ζήτημα της εργασίας αποτελεί μία από τις βασικές διαχωριστικές γραμμές σήμερα συνολικά στο ευρωπαϊκό επίπεδο. Η κρίση έδωσε τη δυνατότητα υλοποίησης ενός ακραίου νεοφιλελεύθερου μοντέλου. Ενός μοντέλου που οι κυβερνήσεις της περιόδου 2010-2014 πίστευαν και υπερασπίστηκαν. Δεν είναι τυχαία η σημερινή δομική ταύτιση της αξιωματικής αντιπολίτευσης με τις πιο ακραίες θέσεις του ΔΝΤ και των εργοδοτών. Εμείς επιλέξαμε μια διαφορετική πορεία, ήδη από την πρώτη μέρα, ακόμα και εν μέσω ενός καθεστώτος περιορισμών και δεσμεύσεων. Δώσαμε τη μάχη για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, την αύξηση του κατώτατου μισθού και την κατάργηση του υποκατώτατου. Ψηφίσαμε νόμους για την προστασία των εργαζομένων από την εργοδοτική αυθαιρεσία. Αναβαθμίσαμε ουσιαστικά τους ελεγκτικούς μηχανισμούς μειώνοντας αισθητά την αδήλωτη εργασία και θέτοντας για πρώτη φορά στον πυρήνα του σχεδιασμού μας την καταπολέμηση της υποδηλωμένης εργασίας. Τέλος υλοποιούμε μια νέα γενιά προγραμμάτων για την αντιμετώπιση της ανεργίας που παρεμβαίνουν με θετικό τρόπο συνολικά στην αγορά εργασίας. Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο τονίζουμε διαρκώς ότι δίκαιη ανάπτυξη σημαίνει προστασία της εργασίας.
Περισσότερα »
21
10

Αλέξης Χαρίτσης: Τέλος στο δημαρχοκεντρικό μοντέλο και το μονοπαραταξιακό έλεγχο των επιτροπών

Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι το κατεξοχήν πεδίο για την ανάπτυξη ευρύτερων συναινέσεων και συνεργασιών με βάση τα συγκεκριμένα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι τοπικές κοινωνίες. Ο Κλεισθένης ενισχύει αυτή την προοπτική.
Περισσότερα »
17
10

Fabio Luis Barbosa dos Santos: Ο Μπολσονάρο είναι η τρομακτική απάντηση μιας φοβισμένης κοινωνίας

Για την αστική τάξη της Βραζιλίας, η οικονομία δεν αποτελεί θέμα διένεξης στις εκλογές: όποιος κερδίσει θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα του νεοφιλελευθερισμού με περισσότερο νεοφιλελευθερισμό. Είτε μέσα από τον ουτοπικό τρόπο ενός «συνεκτικού νεοφιλελευθερισμού» που κηρύσσει το PT, είτε από τον ούλτρα νεοφιλελευθερισμό του Μπολσονάρο. Οι διαφορές που έχει η αστική τάξη αφορούν μόνο την πολιτική μορφή για τη διαχείριση των κρίσεων της Βραζιλίας. Το ποια θα είναι η θεσμική, νομική και πολιτιστική ρύθμιση που θα αντικαταστήσει την περίοδο της βραζιλιάνικης «Νέας Δημοκρατίας» που ακολούθησε τη δικτατορία (1964-1985), και η οποία τώρα καταδικάζεται οριστικά. Σε πρώτο πλάνο, υπάρχουν δύο δρόμοι. Με τα δικά του λόγια, ο Λούλα προσφέρει αξιοπιστία και σταθερότητα. Η αξιοπιστία για την οποία μιλάει δεν αφορά τους «από πάνω» αλλά τους «από κάτω»: αυτό που λέει ο Λούλα η κοινωνία θα το δεχτεί. Με άλλα λόγια, ο λουλισμός προσφέρει την ικανότητά του για πειθώ και λαϊκή εξουδετέρωση ως ένα μονοπάτι για την τάξη. Αν η Ντίλμα Ρούσεφ ήταν η σκιά του Λούλα, ο Φερνάντο Χαντάντ, ο υποψήφιος του PT, είναι σχεδιασμένος να αποτελέσει το άβαταρ αυτής της πολιτικής. Στον αντίθετο, συμπληρωματικό πόλο, βρίσκεται o Mπολσονάρο. Συνοψίζοντας, αυτοί είναι δύο διαφορετικοί τρόποι για να διαχειριστεί η κρίση της Βραζιλίας: το PT προσφέρει σταθερότητα μέσω της συμφιλίωσης, ενώ ο Μπολσονάρο προτείνει το ίδιο μέσω της βίας. Και οι δύο είναι προσωρινές, και αναγκαστικά ασταθείς, απαντήσεις μιας μπουρζουαζίας που βρίσκεται σε φάση αναδιοργάνωσης. Επειδή αυτό που επωάζει η κυρίαρχη τάξη, είναι ένας μπολσοναρισμός χωρίς τον Μπολσονάρο. Στη Γαλλία, η φασίστρια Μαρίν Λεπέν διαμαρτυρήθηκε για εκείνους που πήγαν μαζί για να την νικήσουν στο δεύτερο γύρο. Γιατί, σε τελική ανάλυση, αυτό που είπε η δυσαρεστημένη Λεπέν, είναι ότι εκλέγουν κάποιον που εφαρμόζει τις δικές της πολιτικές αλλά χωρίς να κάνει θόρυβο. Κάτω από τη σκόνη των επόμενων εκλογών, η βραζιλιάνικη αστική τάξη δημιουργεί τον δικό της Μακρόν.
Περισσότερα »
16
10

Θοδωρής Δρίτσας: Η επανεξέταση της συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι προφανέστατα αυτονόητη ανάγκη

Εννοώ ότι το ζήτημα είναι σοβαρό. Πρέπει βέβαια να το χειριστούμε με τον πιο σοφό τρόπο, αλλά δεν γίνεται να το αγνοήσουμε. Όπως, δεν μπορούμε και δεν πρέπει να αγνοήσουμε, ότι ταυτόχρονα έχει μεγάλη σημασία η διατήρηση της δυνατότητας αυτής της κυβέρνησης να ολοκληρώσει το έργο της. Προφανώς, πρέπει να σκεφτούμε πολύ και να εξαντλήσουμε όλη μας την ευρηματικότητα. Αλλά δεν πρέπει να στρουθοκαμηλίσουμε. Δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί του, αντίθετα τον συμπαθώ, αλλά ο Πάνος Καμμένος πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Αν σκέπτεται ακόμα και το ενδεχόμενο να αποσταθεροποιήσει την κυβέρνηση, ας το πει ανοικτά, τώρα.
Περισσότερα »
16
10

Τασία Χριστοδουλοπούλου: Ονομαστικές ψηφοφορίες για να ξεκαθαρίσουν οι προοδευτικοί από το μπλοκ της παλινόρθωσης

Με ονομαστικές ψηφοφορίες για την κατάργηση του υποκατώτατου, την αύξηση του κατώτατου, την μείωση των εισφορών, την επιδότηση ενοικίων για νέους, την άρση της μείωσης συντάξεων και αφορολόγητου, θα τεκμηριωθεί στην πράξη ποιοι βουλευτές και κόμματα ανήκουν πραγματικά στον προοδευτικό πόλο και όχι στο «μπλοκ» της παλινόρθωσης του προηγούμενου καθεστώτος που πρεσβεύει ο κ. Μητσοτάκης για να αποκόψει όσα κάναμε από την ελληνική κοινωνία.
Περισσότερα »
14
10

Η μεσανατολική τραγωδία σε χίλιες λέξεις

Τι γίνεται σήμερα; Τίποτε δεν γίνεται -μια από τα ίδια. Πενήντα χρόνια κατοχή, τίποτε δεν άλλαξε. Το ίδιο πλαίσιο -ναι, περισσότεροι έποικοι, περισσότερη ωμή βία και μεγαλύτερη αίσθηση ότι έτσι θα μείνουν τα πράγματα. Αυτό είναι το Ισραήλ (...). Και το Ισραήλ είναι πολύ εθνικιστικό, πολύ δεξιό και πολύ θρήσκο -και η ισραηλινή κυβέρνηση αντανακλά πολύ καλά τον ισραηλινό λαό. Ο Νετανιάχου είναι ο καλύτερος για να παρουσιάσει την οπτική του Ισραήλ -ισχύς, ισχύς και πάλι ισχύς, διαιώνιση του στάτους κβο για πάντα, απόλυτη δυσπιστία απέναντι στους Αραβες, καμία διάθεση συμβιβασμού μαζί τους, ποτέ. Να ζούμε μόνο με το σπαθί μας, σε μια μόνιμη κατάσταση πολέμου.
Περισσότερα »