Macro

26
12

Η κρίση της Κοινωνικής Φροντίδας στο σύγχρονο καπιταλισμό

H Φρέιζερ ισχυρίζεται ότι η κύρια «αναβάθμιση» που λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο του χρηματιστικοποιημένου καπιταλισμού συντελείται στο πεδίο της κοινωνικής φροντίδας και κατά συνέπεια της κοινωνικής αναπαραγωγής και πιο συγκεκριμένα, λαμβάνει χώρα με τη μορφή της πλήρους εγκατάλειψης της κοινωνικής φροντίδας και άρα της έγνοιας για την κοινωνική αναπαραγωγή. Ξεπερνώντας, τη φορμαλιστική προσέγγιση των δύο προηγηθέντων φάσεων του καπιταλισμού ως μιας γραμμικής συναίνεσης μεταξύ κράτους, οικονομίας και κοινωνικών δρώντων, η Φρέιζερ αναδεικνύει μέσω αυτής της μεθοδολογίας τις καταβολές των σύγχρονων κυρίαρχων ταξικών, έμφυλων και φυλετικών ανισοτήτων.
24
12

Ο ISIS χρησιμοποιεί τον τρόμο για να εξουδετερώσει πολυπολιτισμικές χώρες, όπως η Γερμανία, και η άκρα δεξιά τον βοηθά

Η άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων τόσο στη δυτική όσο και στην ανατολική Ευρώπη έχει ένα ισχυρό αντι-μουσουλμανικό/αντι-μεταναστευτικό υπόβαθρο και το κυνήγι της πολιτικής εξουσίας από εκείνους που θέλουν να κάνουν διακρίσεις εναντίον των μουσουλμάνων (ή "διώξεις") έχει πυροδοτηθεί από μαζικές δολοφονίες που πραγματοποιούνται στο όνομα του Ισλαμικού Κράτους.
22
12

Ρατσισμός χωρίς (ευρωπαϊκά) σύνορα

Αντί να στήνουν αναχώματα στον ρατσισμό, δεξιοί πολιτικοί συναγωνίζονται με τους ακροδεξιούς σε ξενοφοβικά κηρύγματα και έργα για να μην χάσουν τις ψήφους των «νοικοκυραίων», των «πατριωτών», των φοβισμένων πολιτών μπροστά στην «εισβολή» των ξένων.
22
12

Η CETA μετά τη Βαλονία ή Τίποτα δεν τελείωσε

Η πρόσφατη άρνηση των Βαλόνων να συναινέσουν στην υπογραφή της CETA προσέφερε, μεταξύ άλλων, μία τεράστια υπηρεσία. Οι πολίτες έμαθαν την ύπαρξή της, καθώς και ότι συνοδεύεται από προβληματικό περιεχόμενο... αλλιώς δεν θα γινόταν τόση φασαρία.
21
12

Η Ευρώπη σε σταυροδρόμι: δημοκρατική ανασυγκρότηση ή ακροδεξιά αποδόμηση;

Σήμερα στη χώρα συνυπάρχουν και αντιμάχονται στοιχεία που ευνοούν αυταρχικές λύσεις, όπως για παράδειγμα οι ανεξάρτητες αρχές, και στοιχεία που έστω και σε σπερματικό επίπεδο ευνοούν λύσεις κοινοτικές/συλλογικές όπως είναι οι δομές κοινωνικής οικονομίας, οι δομές αλληλέγγυας οικονομίας και οικονομίας των άμεσων ανταλλαγών κ.ά. Πάντως, απέναντι στον Εθνικό Φιλελευθερισμό, τα απελευθερωτικά κοινωνικά κινήματα, εκείνο για τα φύλα, το αντιρατσιστικό κ.ά., η προβληματική και η πρακτική των οποίων έχει σφυρηλατηθεί ακριβώς εκεί που εκδηλώνεται η καθημερινότητα των ανθρώπων, παρέχουν σε έναν κάποιο βαθμό προοπτικές για αριστερές εξόδους, πάντα στο επίπεδο των διαδικασιών παραγωγικής ανασυγκρότησης.
21
12

Πώς φτιάχτηκε η γερμανική Ευρώπη

Ένα είναι βέβαιο: η Γερμανία εξυπηρετεί τα συμφέροντά της με συνέπεια και κυνισμό. Οι άλλες χώρες, όμως, και ιδιαίτερα οι μικρότερες, όπως η Ελλάδα, δεν έπραξαν τα προηγούμενα χρόνια τίποτε για να μην εδραιωθεί σε απόλυτο βαθμό η γερμανική Ευρώπη. Με αποτέλεσμα πλέον να επικρατεί έντονη λαϊκή δυσπιστία έναντι της Ευρώπης, αλλά και να συζητείται δικαίως ολοένα και περισσότερο το πώς θα ανατραπεί η πολιτική της κυριαρχία.
19
12

Ο δυτικός τύπος του Homo inhumanus

Όταν η τελεολογία της προόδου και της οικονομικής μεγέθυνσης προσκρούει στη συστημική κρίση και όταν η κοινωνική επιστήμη των οικονομικών εργαλειοποιείται, προς όφελος των ολίγιστων, και μετατρέπεται σε επιστήμη του ζόφου, οι κοινωνίες, αντί να ριζοσπαστικοποιούνται, μοιάζουν να επιστρέφουν στο συντηρητικότερο εαυτό τους. Έτσι τουλάχιστον δείχνουν, εκ πρώτης όψεως, τα πράγματα.
18
12

Ο παραγωγικός μετασχηματισμός της Ευρώπης

Το σχέδιο ανάκαμψης για την Ευρώπη δεν μπορεί να αγνοήσει τις εντεινόμενες ασυμμετρίες. Πρέπει να υπερβούμε την τρέχουσα διχοτομία «κέντρο εξαγωγέας /περιφέρεια εισαγωγέας». Οι χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας χρειάζονται ένα μείζον επενδυτικό πακέτο για να αναβιώσουν τον βιομηχανικό και παραγωγικό τους ιστό, ενώ ο ευρωπαϊκός πυρήνας πρέπει να τονώσει ενεργά την εσωτερική του ζήτηση. Η ανοικοδόμηση των αλυσίδων αξιών απαιτεί άλλες ρυθμίσεις για τις ανταλλαγές με τον υπόλοιπο κόσμο και άλλες για τα κράτη της Ευρωζώνης προκειμένου να μετριαστεί η πίεση που ασκείται στους πιο αδύναμους. Ωστόσο, μια τόσο ριζική αλλαγή λογικής δεν πρόκειται να γίνει ποτέ αν δεν αντικαταστήσουμε τον ελεύθερο και υγιή ανταγωνισμό με τη συνεργασία.
17
12

Ρατσισμός: Ένα Πάθος από τα Πάνω

Πολλή ενέργεια έχει δαπανηθεί κατά μίας συγκεκριμένης μορφής ρατσισμού -ενσωματωμένης στο Εθνικό Μέτωπο- και μια συγκεκριμένης αντίληψης περί ρατσισμού ως έκφρασης κάποιων «τιποτένιων λευκών» που αντιπροσωπεύουν τα οπισθοδρομικά στρώματα της κοινωνίας. Ένα μεγάλο κομμάτι αυτής της ενέργειας χρησιμοποιήθηκε για να θεσπίσει τη νομιμοποίηση μιας καινούριας μορφής ρατσισμού: τον ρατσισμό του κράτους και τον ρατσισμό της «αριστερής» διανόησης. Ήρθε μάλλον ο καιρός να ανακατευθύνουμε τη σκέψη και τον αγώνα ενάντια σε μία θεωρία και πρακτική του στιγματισμού, της επισφάλειας και του αποκλεισμού που σήμερα συγκροτούν έναν ρατσισμό από τα πάνω: μία λογική του κράτους και ένα πάθος της διανόησης.