Macro

07
02

«Με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις…»

Κάποια στιγμή στο μέλλον, θα θυμόμαστε σίγουρα την προηγούμενη εβδομάδα. Κι ίσως επανερχόμαστε στις δύο ομιλίες που στάθηκαν, τόσο καθοριστικά, απέναντι η μια στην άλλη: την ομιλία του δημάρχου Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, την Ημέρα Μνήμης των Εβραίων Ηρώων και Μαρτύρων του Ολοκαυτώματος, και του Μίκη Θεοδωράκη, στο αθηναϊκό συλλαλητήριο για τη Μακεδονία. Αξίζει να επιμείνει στις μεταξύ τους διαφορές. Και δεν εννοώ τα προφανή – ότι ο Μπουτάρης ξεκινά μιλώντας για το λάθος «μας», ενώ για τον Θεοδωράκη λάθος έχουν μόνο και πάντα οι άλλοι. Ή το ότι ο πρώτος θύμισε τα δεινά (και τη μεταδοτική συνενοχή) που φέρνει ο φασισμός, ενώ ο δεύτερος δεν φάνηκε να πτοείται επευφημούμενος (και) από φασίστες. Εννοώ τα κάπως πιο δυσδιάκριτα.
Περισσότερα »
06
02

Πόθεν το κοινόν άσμα «Μακεδονία ξακουστή»

Εχει πάντως τεράστιο ενδιαφέρον για την ιστορική μας αυτογνωσία, αν την αντέχουμε, το πώς έγινε ελληνική η ελλαδική Μακεδονία: με πολέμους, ανταλλαγές πληθυσμών, ρητές ή άρρητες απαγορεύσεις όσον αφορά τη χρήση άλλων γλωσσών, πέρα από την ελληνική, απαγόρευση ακόμα και μουσικών οργάνων, λ.χ. της γκάιντας. Γιατί; Μα επειδή, σύμφωνα με την εθνικώς ορθή αδαημοσύνη και μικρότητα, η γκάιντα υποδήλωνε ανθελληνισμό και φιλοβουλγαρισμό. Γι’ αυτό και την τσάκιζαν οι χωροφύλακες, εισβάλλοντας σε σπίτια «υπόπτων για εθνική μειοδοσία» ή διαλύοντας πανηγύρια. Πράγμα που μάλλον δεν το θυμάται, ή δεν το αξιολογεί σαν σοβαρό, ο Μίκης Θεοδωράκης, παρότι άνθρωπος της μουσικής, εκτός από πατέρας της εσβεσμένης «Σπίθας».
Περισσότερα »
06
02

Ελλαδέμπορες

Στη σημερινή συγκυρία και με τα σημερινά πολιτικά δεδομένα ο Κυριάκος Μητσοτάκης κινδυνεύει να καθίσει επάνω του όλη η ακροδεξιά σκόνη που σηκώνει το εθνικιστικό συνονθύλευμα που διεκδικεί μερίδιο από το ελλαδομπόριο.
Περισσότερα »
03
02

Εργασιακή κόλαση στον τουριστικό παράδεισο

Ξενοδοχειακή μονάδα στην Κω, από κείνες τις μεγάλες και ιλουστρέ, οι οποίες, τάχα, φέρουν την ανάπτυξη σε κάθε τόπο, πριν προσλάβει τους υπαλλήλους της, τους έβαζε να υπογράφουν πως θα βαρύνονται με πρόστιμα, διαφόρων διαβαθμίσεων - 30 ευρώ εάν παραπονεθεί πελάτης, 10 ευρώ για τις καθυστερήσεις προσέλευσης. Και πως, ακόμα, θα τους υποβάλλει σε σωματικό έλεγχο, μην τυχόν και, φεύγοντας, υφαρπάξουν κατιτίς απ’ την περιουσία του εργοδότη. Πριν αλλάξουν οι συσχετισμοί και οι προτεραιότητες στο παραγωγικό μοντέλο, ώστε να ενισχυθεί και πάλι η μικρομεσαία επιχείρηση, το να αποκαλύπτεται η κόλαση της εκμετάλλευσης πίσω από τους παραδεισένιους -κατά πώς τους λένε- προορισμούς είναι πρωτίστως ανθρωπιστικό καθήκον.
Περισσότερα »
03
02

«Μακεδονικό»: Ας εξηγηθεί στον λαό γιατί

Ακόμα και αν οι πατριδοκάπηλοι προσπαθούν να διεγείρουν τα εξαρτημένα αντανακλαστικά μερίδας του ελληνικού λαού, ώστε να χτίσουν πολιτικές καριέρες ή να φθείρουν την κυβέρνηση, θεωρώ πως αυτή η τελευταία πρέπει να αγνοήσει το πολιτικό κόστος και να αναλογιστεί το πολιτικό όφελος. Τι μπορεί όμως να αντισταθμίσει την εξαλλοσύνη που επιδεικνύουν οι πατριδοκάπηλοι; Και τι μπορεί να καθησυχάσει τους ανθρώπους που αγνοούν την πραγματική ιστορία ή νιώθουν ήδη πληγωμένοι από την κρίση και πιάνονται από τα «εθνικά δίκαια» ή ανησυχούν για τη θέση της χώρας μας που θεωρούν ότι συνεχώς υπονομεύεται στην παγκοσμιοποιημένη σκηνή;
Περισσότερα »
03
02

Το διακύβευμα του δεύτερου γύρου

Oφείλουμε να σημειώσουμε ότι, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα, το 30,25% που συγκέντρωσε ο Στ. Μαλάς στον πρώτο γύρο έχει διαμορφώσει ένα κλίμα ανάτασης και αισιοδοξίας στην κυπριακή Αριστερά και στα ευρύτερα προοδευτικά στρώματα της κοινωνίας. Οι δυσκολίες φαίνεται να ανήκουν στο παρελθόν και ο άνεμος να είναι ούριος.
Περισσότερα »
02
02

Μικρές (;) νίκες για τον κόσμο της εργασίας

Το 2017 έκλεισε με σημαντικές νίκες για τον κόσμο της εργασίας. Υστερα από 8 χρόνια μνημονίων, που δημιούργησαν ηττοπάθεια και εσωστρέφεια στο κίνημα, αυτές οι θετικές εξελίξεις δείχνουν ότι υφίσταται ελπίδα και προοπτική, όταν υπάρχει συνδικαλιστική δράση και πολιτική βούληση.
Περισσότερα »
02
02

Η βαλκανική ιμπεριαλιστική σαλάτα και η Αριστερά

Η επίλυση του ονοματολογικού ζητήματος, που καθυστερεί αδικαιολόγητα εδώ και περίπου τρεις δεκαετίες μεταξύ των δύο χωρών, περνά αφ' ενός από την άρση του θεσμικού αλυτρωτισμού της γειτονικής χώρας, αφ' ετέρου από την κατανόηση από την πλευρά του δικού μας πολιτικού κόσμου πως η σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό ή χρονικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις είναι καλύτερη συνθήκη από τη σημερινή.
Περισσότερα »
02
02

Σιγά… ο πρόεδρος ακούει

Πνευστιών έτρεξε, άρον άρον μόλις είδε το πληθυσμιακό μέγεθος της πολιτικά, μορφωτικά, ηθικά και αισθητικά πρωτόγονης «ευαισθησίας». Μια «ευαισθησία» ωστόσο αρκετά δυνατή, που καλά θα κάνουμε να την ακούσουμε όλοι. Γιατί δείχνει ότι η οπισθοδρόμηση και ο πρωτογονισμός έχουν ισχυρά ερείσματα στην ελληνική κοινωνία...
Περισσότερα »
02
02

Οι τουρκικές επιδιώξεις στο συριακό ζήτημα

Η Τουρκία κατηγορούσε την Συρία ότι επέτρεπε στις δυνάμεις του PKK να διαφεύγουν από το έδαφός της και να βρίσκουν καταφύγιο στη γειτονική χώρα, από όπου και επέστρεφαν στη συνέχεια με ασφάλεια. Η κατάσταση αυτή είχε υπονομεύσει τις τουρκο-συριακές σχέσεις και τις είχε οδηγήσει στα πρόθυρα της ένοπλης σύρραξης, με τον τουρκικό στρατό να έχει σταθμεύσει στα κοινά σύνορα των δύο κρατών. Παρά ταύτα, η υπογραφή Μνημονίου στα Άδανα το 1998 ομαλοποίησε τις διμερείς τους σχέσεις, με την Συρία να αποκηρύσσει οποιαδήποτε παροχή βοήθειας στις δυνάμεις του PKK και τις τελευταίες να περιορίζουν τους ελιγμούς τους εντός του τουρκικού εδάφους. Σε αντίθεση με το Ιρακινό Κουρδιστάν, με το οποίο η Τουρκία είχε συνάψει μάλιστα οικονομικές και εμπορικές σχέσεις, οι Κούρδοι της Συρίας διατηρούν ιδεολογικούς και πολιτικούς δεσμούς με τους Κούρδους της τουρκικής επικράτειας. Γι’ αυτόν τον λόγο, η παρουσία τους και η ενδεχόμενη ενδυνάμωσή τους, είτε αυτή ήταν πολιτική είτε ήταν στρατιωτική, δεν μπορούσε παρά να ανησυχεί τους τουρκικούς παράγοντες, ιδιαίτερα εφόσον οι δυνάμεις του PKK επανεκκίνησαν εκ νέου τη δράση τους εντός της τουρκικής επικράτειας.
Περισσότερα »