Τάκης Κατσαρός: Η “γύμνια” Μητσοτάκη και η προσθετική δημοσκοπικών “τριχών” από την Αbacus
-Όταν ακόμη και ο Πορτοσάλτε καταγγέλλει την ολοκληρωτική κατάρρευση του κρατικού μηχανισμού - Όταν οι…
Κώστας Καλλωνιάτης: Συνέδριο για ένα κόμμα ανοικτό όσο και συνεκτικό
Διανύουμε μια εξαιρετικά αντίξοη για την κοινωνική συνοχή και επιβίωση περίοδο, η οποία επιβαρύνεται από…
Κατέ Καζάντη: Οπισθοδρομώντας δια της «προόδου»
Ένα διόλου, μα διόλου πρωτοπόρο ζήτημα τακτικής, το οποίο χρησιμοποιείται από τα περισσότερα αστικά κόμματα, πρωτοεμφανιζόμενο εν Ελλάδι από τον Γ.Α. Παπανδρέου με τις γνωστές παράτες περί “συμμετοχικής Δημοκρατίας”, που όμως ουδόλως τον ωφέλησε, παρουσιάζεται ως “προοδευτικό”, ως “άνοιγμα στην κοινωνία”. Αν παρακαμφθεί το γεγονός ότι η αντιγραφή της βιομηχανίας του θεάματος από την πολιτική ουδόλως ωφέλησε τις κοινωνίες, αφού σε τέτοιες διαδικασίες επικρατούν οι “περσόνες”, το ζήτημα της εκλογής του προέδρου θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα τεχνικό, διαδικαστικό ζήτημα. Αλλά, όπως οι παροικούντες την Αριστερά γνωρίζουν, το διαδικαστικό είναι, συνήθως, βαθιά πολιτικό-ιδεολογικό. Ό,τι θέλει να καταδείξει η πρόταση είναι ότι η μετατόπιση προς ένα άλλο μοντέλο οργάνωσης, αυτό της πεπατημένης, το αστικό και αρχηγικό των τάχα πεφωτισμένων, είναι γεγονός μάλλον αναπόφευκτο. Και πως όσοι δεν συνομολογούν παρακάμπτονται.
Αλλά να μεταβάλλεσαι σε ό,τι λοιδωρούσες δεν ωφελεί. Να καταφάσκεις σε έναν υποτιθέμενο μοντερνισμό για επικοινωνιακή κατανάλωση -το αυτό συμβαίνει σε όλα τα κόμματα-, να ακολουθείς ασθμαίνοντας ένα δήθεν κοινωνικό αίσθημα όταν η ίδια η κοινωνία το έχει προ πολλού ξεπεράσει είναι ιδεολογική και πολιτική ήττα. Να καταλήγεις αντιγραφέας, αντί να προτείνεις το όντως καινόν, είναι μια σκέτη οπισθοδρόμηση, γνωστή σε όλους μας και από την πικρή ιστορία της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας των τελευταίων δεκαετιών.
Η Αριστερά, όμως, σε όλη την ιστορία της, αποτελούσε δύναμη έμπνευσης. Και είναι στο χέρι της να επανευφεύρει τον δυναμικό εαυτό της.
Πάνος Σκουρλέτης: Έσκασε η επικοινωνιακή φούσκα της κυβέρνησης και αποκαλύφθηκε όλη της η ανεπάρκεια
· «Τις τελευταίες μέρες και ώρες ζούμε μια κατάσταση απόλυτου χάους και δεν φαίνεται να…
Νίκος Βούτσης: Η κυβέρνηση να αναλάβει την ευθύνη και να παραιτηθεί
«Δεν μπορεί να υπάρχει καμία εμπιστοσύνη σε αυτήν την κυβέρνηση. Αν δούμε τον τρόπο που διαχειρίστηκε τις τρείς πρόσφατες κρίσεις, τις φωτιές του καλοκαιριού, την κακοκαιρία και την πανδημία, θα διαπιστώσουμε ότι πρόκειται για την χρεοκοπία της κυβερνητικής πολιτικής και της εμμονικής της αντίληψης, ότι μόνο η αγορά και ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να δίνει λύσεις στα προβλήματα. Αυτή η κυβερνητική αντίληψη επιβαρύνεται επιπλέον με την καθεστωτική αλαζονεία που θεωρεί ότι υπάρχει το ανάχωμα των φιλοκυβερνητικών μέσων ενημέρωσης που θα καλύψει όλα τα λάθη. Όμως η ανάληψη ευθύνης σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορεί παρά να είναι, η παραίτηση της κυβέρνησης», είπε Στο Κόκκινο και στον Νίκο Ξυδάκη, ο πρώην πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούστης.
Η κυβέρνηση επιτείνει την ανασφάλεια των πολιτών. Νωρίτερα σήμερα, η κυβερνητική εκπρόσωπος κ Πελώνη, είπε ότι το 95% των βλαβών και των εκκρεμοτήτων της ΔΕΗ αποκαταστάθηκαν εχθές το βράδυ. Είναι ντροπή. Πρόκειται για απίστευτη αθλιότητα παραπληροφόρησης η οποία αυξάνει το αίσθημα ανασφάλειας των πολιτών. Χαρακτηριστικό είναι ακόμα το γεγονός, ότι τη Δευτέρα στις πέντε το απόγευμα, έβγαιναν εκπρόσωποι της Αττικής Οδού στα μέσα ενημέρωσης και λέγανε ότι σε μία ώρα ανοίγει η λεωφόρος Κατεχάκη προς την Ηλιούπολη. Αυτές οι δηλώσεις είναι σε γραμμένες εκπομπές και στη διάθεση κάθε εισαγγελέα.
Επίσης δεν είναι σωστό, ότι έχει απόλυτη ευθύνη μόνο η ιδιωτική εταιρεία, εν προκειμένω η Αττική Οδός και η ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Σύμφωνα με το νόμο, σε αυτές τις περιπτώσεις, στα επιχειρησιακά κέντρα που υπάρχουν σε αυτές τις μεγάλες εταιρείες από όπου γίνεται και η διευθέτηση της κυκλοφορίας, υπάρχουν υποχρεωτικά εκπρόσωποι της Πυροσβεστικής, της Τροχαίας και της Πολιτικής Προστασίας. Όταν είναι να ληφθεί απόφαση παραδείγματος χάρη, για να μην διέρχονται τα βαρέα οχήματα ή προκειμένου να κλείσει ο δρόμος όπως επίπσης για το πότε θα κληθεί ο στρατός, την τελική απόφαση λαμβάνει η Πολιτική Προστασία.
Η Αττική Οδός προφανέστατα ήταν ανέτοιμη και απροετοίμαστη όπως σχεδόν όλες οι ιδιωτικές εταιρίες που επιδιώκουν την κερδοφορία, αλλά η ευθύνη για την κατάρρευση των υποδομών, ανήκει στην Πολιτική Προστασία, στην κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό. Δεν αρκεί μία συγγνώμη, ούτε να ζητάει κανείς επιμέρους ευθύνες σε υπουργό ή σε διευθυντές του ιδιωτικού τομέα που σαφώς έχουν ευθύνη. Έχουμε επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά πάνω σε δυο συγκυριακές κλιματικές κρίσεις και στην επελαύνουσα πανδημία που καταδεικνύουν την απόλυτη χρεοκοπία της κυβερνητικής πολιτικής. Η ανάληψη ευθύνης δεν μπορεί να είναι άλλη από την παραίτηση της κυβέρνησης».
Νίκος Φίλης: To κουμπί on-off της τηλεκπαίδευσης κατά Κεραμέως
Με την κυβέρνηση υπόλογη για όσα ζήσαμε και ζούμε ακόμα, με εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες παγιδευμένους…
Γιάννης Αλμπάνης: Συγγνώμη χωρίς παραιτήσεις είναι λόγια του αέρα
Ο Μητσοτάκης σήμερα στο Υπουργικό Συμβούλιο ορθά υιοθέτησε χαμηλούς τόνους. Ορθά επίσης ζήτησε συγγνώμη από…
Ερήμην της Ευρώπης
Αν το βασικό κίνητρο των ΗΠΑ στην εμμονή για περαιτέρω διεύρυνση του ΝΑΤΟ στην πρώην ΕΣΣΔ είναι να προκαλέσει μια ελεγχόμενη ένταση που να νομιμοποιεί την ηγεμονική πρωτοκαθεδρία της Ουάσινγκτον στην εγγύηση της ευρωπαϊκής ασφάλειας, τότε γιατί η Μόσχα να μην επιδιώξει μια συνολική διαπραγμάτευση με την Ουάσινγκτον για ένα κοινό πλαίσιο κανόνων, έναν συνολικό συμβιβασμό, το στίγμα του οποίου θα πρέπει να αναζητηθεί μεταξύ της ρητής ή της παρασκηνιακής συμφωνίας κυρίων που να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές;
Κάθε μέρα που περνά γίνεται κάτι παραπάνω από σαφές ότι Μπάιντεν και Πούτιν επωφελούνται από την εμπλοκή της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, που έχει βραχυκυκλώσει την όποια δυναμική χειραφέτησης, και προωθούν μια παλινόρθωση της παλαιάς παντοδυναμίας τους.
Στην παραπάνω οπτική, προφανώς η Ρωσία προκάλεσε συνειδητά μια ελεγχόμενη κρίση στην Ουκρανία για να πετύχει την έναρξη στρατηγικής διαπραγμάτευσης με τις ΗΠΑ – μια επιλογή η οποία μέχρι στιγμής φαίνεται να αποδίδει.
Πέδρο Φελίπε Σοάρες: Η Αριστερά, εγγύηση για μια προοδευτική διακυβέρνηση
«Θα δώσουμε τη μάχη της κάλπης για να παραμείνει το Μπλόκο της Αριστεράς σε θέση…
Στον μισθολογικό πάτο της Ευρώπης οι Έλληνες εργαζόμενοι
Οι ετήσιες καθαρές αποδοχές ενός νοικοκυριού με δύο ενήλικες και δύο παιδιά μειώθηκαν σε μονάδες αγοραστικής δύναμης (PPS) έναντι του 2019, ενώ το 2020 αντιστοιχούσαν στο 74,3% του μέσου όρου της Ευρωζώνης.
Με άλλα λόγια, το μισθολογικό χάσμα μεταξύ της Ελλάδας και των περισσοτέρων χωρών της Ε.Ε. μεγάλωσε υπέρμετρα την τελευταία τριετία, καθώς ο κατώτατος μισθός παραμένει ουσιαστικά καθηλωμένος από το 2019.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει η ανάλυση του ΙΝΕ, το χάσμα μεταξύ του ύψους του σημερινού κατώτατου μισθού και του μισθού αξιοπρεπούς διαβίωσης (60% του διάμεσου εισοδήματος), το οποίο επιδεινώνεται περαιτέρω από τις συνέπειες της ακρίβειας σε όρους πραγματικής αγοραστικής δύναμης, έχει ως αποτέλεσμα ο μισθός αξιοπρεπούς διαβίωσης της Ελλάδας να την τοποθετεί ως την πέμπτη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη στην Ε.Ε., σχεδόν ίση με της Σλοβακίας και της Ουγγαρίας. Την ίδια ώρα, η αγοραστική δύναμη του μισθού αξιοπρεπούς διαβίωσης στη βόρεια και τη δυτική Ευρώπη ήταν υπερδιπλάσια της ελληνικής.