Αναδημοσιεύσεις

02
06

Στάθης Γουργουρής: Η Αμερική είναι μια αυτοκρατορία που φθίνει

Η εκλογή του Τραμπ είναι σύμπτωμα μιας ραγδαίας πόλωσης της αμερικανικής κοινωνίας εξαιτίας των συνεπειών της παγκοσμιοποίησης. Η κοινωνία χωρίστηκε σε δύο μέρη, που αντικατοπτρίζουν την αντιπαλότητα μεταξύ κοσμοπολιτισμού και εθνικισμού. Το λέω γενικά και συνθηματικά. Αυτό συμβαίνει σε όλες τις λεγόμενες «δυτικές» κοινωνίες και είναι λάθος να το δούμε απλά με ταξικά στοιχεία. Δηλώνει κυρίως μια πολιτισμική διαφορά, όπου η μόρφωση και η παιδεία παίζουν σημαντικό ρόλο. Στην συγκεκριμένη περίπτωση η πόλωση ενισχύθηκε από τη ρατσιστική έξαρση εναντίον της προεδρίας Ομπάμα. Η αμερικανική νεολαία, σε μεγάλο βαθμό, αντιστέκεται στη στενή εθνικιστική λογική κι αυτό έχει νόημα, γιατί ο κόσμος της είναι πολύ μεγαλύτερος τώρα από ότι σε προηγούμενες εποχές. Ως εκ τούτου, η νεολαία δεν δέχεται παρωχημένες αντιλήψεις, ιδιαίτερα σε θέματα φύλου, σεξουαλικότητας, φυλετικότητας, αυτοπροσδιορισμού, και γενικότερα τρόπου ζωής. Και φαίνεται πλέον να κατανοεί ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να ζει κάτω από συνθήκες καθημερινής βίας, οπότε και αντιδρά με τρόπο πολιτικά πρωτόγνωρο στην Αμερική.
Περισσότερα »
02
06

Τουρκία: Οι εκλογές των εκπλήξεων

Προεκλογική περίοδος στην Τουρκία και η Πλατεία Τακσίμ μοιάζει με εργοτάξιο, στη μία πλευρά έχει ήδη ολοκληρωθεί ο σκελετός του νέου τζαμιού, απέναντι γκρεμίζεται το Πολιτιστικό Κέντρο Ατατούρκ (ΑΚΜ) με σκοπό να ανεγερθεί εκ νέου. Καθώς διασχίζω την Ιστικλάλ Τζαντεσί πηγαίνοντας να συναντήσω τον Ταν Οράλ, σκιτσογράφο, και την Ναντιρέ Ματέρ, δημοσιογράφο, συναντώ ομάδες νέων με μπλουζάκια της Γκαλατασαράι. Τραγουδάνε, χειροκροτάνε, ετοιμάζονται να παρακολουθήσουν τον αγώνα της ομάδας τους. Οι προσόψεις των κτιρίων δεν θυμίζουν το δημοψήφισμα ή τις προηγούμενες εκλογές, καθώς δεν έχουν τοποθετηθεί ακόμη οι γιγαντιαίες αφίσες με τον Ερντογάν.
Περισσότερα »
02
06

ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ: Είναι εφικτή και με ποιες προϋποθέσεις;

Το κάλεσμα στο Caravel, ως πρωτοβουλία ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ, είχε μεν ανταπόκριση πράγμα, που οφείλεται στη διάχυτη ανησυχία των μελών του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν έδωσε απαντήσεις, όπως φάνηκε από την γρήγορη αποχώρηση των περισσότερων που προσήλθαν. Αναζητήθηκαν οργανωτικές και τεχνικές, αλλά όχι πολιτικές απαντήσεις. Γι’ αυτό αξίζει τον κόπο μια αναδρομή στην πρόσφατη ιστορία για να καταλάβουμε το μέγεθος και την έκταση του προβλήματος.
Περισσότερα »
02
06

Αναψηλαφώντας το βίωμα του Μάη του 1968

Άντζελα Ντέιβις: Νομίζω επίσης ότι έκτοτε η αντίληψή μας για το τι είναι αυτό που πολεμάμε και τι είναι αυτό που οραματιζόμαστε έγινε πιο περίπλοκη και πιο πλούσια. Σε αυτή τη βαθύτερη κατανόηση του τι σημαίνει να κάνουμε επανάσταση, πιστεύω ότι ο φεμινισμός –με όλη την ετερογένειά του– έπαιξε σημαντικό ρόλο. Τάρικ Αλί: Επί της ουσίας τα κινήματα που επιβίωσαν και δεν κατακερματίστηκαν ήταν τα απελευθερωτικά κινήματα των γυναικών και των ομοφυλόφιλων. Το 1967 νομιμοποιήθηκε η ομοφυλοφιλία στη Βρετανία και τότε περίπου και σε άλλες χώρες. Πενήντα χρόνια μετά, αν πεις ότι δεν στηρίζεις τους γάμους μεταξύ ομόφυλων, ο κόσμος σε θεωρεί αντιδραστικό.
Περισσότερα »
02
06

Συνέντευξη με τον Γιώργο Καπόπουλο, αναλυτή διεθνών γεγονότων

Είναι σαφές ότι τα Δυτικά Βαλκάνια, όσο παραμένουν μια μαύρη τρύπα μεταξύ Κροατίας στο Βορρά και Ελλάδας στο Νότο, θα είναι στόχος βλέψεων της Ρωσίας, που έχει παραδοσιακούς δεσμούς με τη Σερβία και άλλα σλαβικά κράτη της περιοχής, και της Τουρκίας, που για πρώτη φορά επιχειρεί ανοιχτά να στήσει ένα μέτωπο των μουσουλμανικών πληθυσμών της περιοχής —είδαμε τον Ερντογάν να κάνει την προεκλογική του ομιλία στο Σαράγιεβο. Αλλά και σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή προοπτική αυτών των χωρών, τα πράγματα είναι περιπεπλεγμένα. Στη σύνοδο κορυφής Δυτικών Βαλκανίων στη Σόφια, είδαμε τις αποκλίσεις ανάμεσα στη Γερμανία και τη Γαλλία.
Περισσότερα »
01
06

Τολμήστε!

Είναι λοιπόν η ώρα να μιλήσουν ανοιχτά και καθαρά όλοι αυτοί που βλέπουν την ανάγκη και την ευκαιρία μιας λύσης. Και να ανακτήσει η αντίληψη αυτή την ηγεμονία και την πρωτοβουλία στον δημόσιο χώρο απέναντι στις φωνές του εθνικολαϊκισμού. Η δυναμική που μας έφερε ώς εδώ δεν πρέπει να χαθεί. Ούτε να μπερδευτεί σε φτηνιάρικους μικροπολιτικούς τακτικισμούς. Και η κυβέρνηση δεν πρέπει να χάσει τον προσανατολισμό της από την προοπτική μιας συμφωνίας στη γραμμή του 2008. Τολμήστε!
Περισσότερα »
01
06

Αναγνώσεις και παραναγνώσεις: Η φυσικότητα της βίας

Η έμφυλη διάσταση της βίας έγινε ιδιαίτερα εμφανής στην επίθεση στον Γιάννη Μπουτάρη όχι ως βία που απευθύνεται από άντρες προς γυναίκες ή ΛΟΑΤΚΙ άτομα, αλλά κυρίως ως βία συνδεδεμένη με τα εθνικιστικά αφηγήματα και την προάσπιση του «εθνικού σώματος» και της (τοξικής) αρρενωπότητάς του.
Περισσότερα »
01
06

Σημειώσεις περιθωρίου για το «μετά»

Να σκεφτούμε λοιπόν ότι το «Μετά» είναι αχαρτογράφητο. Οτι «τα δύσκολα είναι μπροστά», όπως υποστηρίζει ο Ν. Φίλης εντοπίζοντας τα «αγκάθια» και τους «γκρεμούς». Οτι η «ανάπτυξη» δεν θα περιορίσει αλλά θα εντείνει τις ανισότητες. Οτι οι αγορές είναι αυτές που κατά κανόνα ανακυκλώνουν τις κρίσεις. Οτι ο πολιτικός βολονταρισμός, ως αποκοπή από τα κοινωνικά του στηρίγματα, παγιδεύεται μέσα στην αυτοαναφορικότητά του· και δεν μπορεί να πετύχει τα πάντα.
Περισσότερα »
31
05

Το διπλό «όχι» Μητσοτάκη στα εργασιακά

«Εχουμε κατανοήσει πλήρως», δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης, «τις παρενέργειες που προκαλούσε ιδίως στον τομέα της μεταποίησης αλλά και στη διεθνή ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ο συνδυασμός τριών παραγόντων. Της άνευ προϋποθέσεως επεκτασιμότητας των συλλογικών συμβάσεων . Της δυνατότητας μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία και της αρχής της καθολικής υπερίσχυσης των κλαδικών συμβάσεων έναντι των επιχειρησιακών. Αυτό το τρίπτυχο το ξέρετε καλά, καθιστούσε εξαιρετικά άκαμπτη την αγορά εργασίας, σε βάρος των ίδιων των εργαζομένων. Είμαστε αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε αυτές οι ρυθμίσεις να αναβιώσουν με τον τρόπο που τις σχεδιάζει η σημερινή κυβέρνηση».
Περισσότερα »
30
05

Απ’ όπου κι αν προέρχεται…

Ο κ. Μητσοτάκης έχει διπλό πρόβλημα. Δεν είναι μόνο δέσμιος της στήριξης που του παρείχε η δεξιά πτέρυγα της ΝΔ, προκειμένου να εκλεγεί πρόεδρος. Είναι υποχρεωμένος, λόγω της δεξιά στροφής που απωθεί μετριοπαθείς ψηφοφόρους, να ενδιαφέρεται όλο και περισσότερο για το τι θα συμβεί στα δεξιά του: θα μπορέσει -και πώς;- να αποσπάσει ψηφοφόρους από ακροδεξιά σχήματα, και θα μπορέσει να αποτρέψει το σχηματισμό νέων κομμάτων στο χώρο της δεξιάς, που ήδη επωάζονται; Τα ερωτήματα αυτά τον κάνουν να υποβαθμίζει την κριτική του στις εθνικιστικές τάσεις και στις ακροδεξιές αποκλίσεις και να αποφεύγει το χαρακτηρισμό «φασιστικός» σε τρόπους συμπεριφοράς που τον αξίζουν, όσο κι αν κρύβονται πίσω από την αμφίεση του πατριωτισμού.
Περισσότερα »