Αναδημοσιεύσεις

Στην αίθουσα του δικαστηρίου έδωσαν το παρών οι κατηγορούμενοι, οι συνήγοροι αλλά για κάποιο λόγο που πρέπει να το διερευνήσουμε απουσίαζε η ίδια η δικαιοσύνη (...) ο Κορκονέας μπορεί να καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία από πρόθεση και με δόλο, αυτό δεν άλλαξε, αλλά τα ισόβια έσπασαν και πήγαν στα 13 χρόνια. Ένα μεγάλο μέρος του δικαστικού σώματος λειτουργεί απολύτως μεροληπτικά με ιδεολογικά και με ταξικά κριτήρια όπως π.χ. με την καθαρίστρια και  το πλαστό απολυτήριο του δημοτικού. (...) Είναι τρομακτική η απόσταση ανάμεσα σε δύο αδικήματα που το ένα είχε να κάνει με τη δολοφονία ενός 15χρονου παιδιού και το άλλο με μία επιθυμία επιβίωση (...) υπάρχουν άπειρες υποθέσεις που αν τις βάλει κανείς όλες δίπλα δίπλα θα διαπιστώσει ένα μανιφέστο αυταρχισμού και κοινωνικής μεροληψίας.

Νομίζω ότι θα πρέπει να ξεκινήσει από την αποτίμηση της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Κατά τη γνώμη μου πρόκειται για ένα ιστορικό γεγονός. Ήταν η πρώτη φορά στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη, που η αριστερά βρέθηκε στην εξουσία. Τη δεκαετία του ’80, η αριστερά είχε στηρίξει κυβερνήσεις σοσιαλιστικών κομμάτων, αλλά μέχρι το 2015 δεν είχε ασκήσει εξουσία. Και προφανώς τα παραδείγματα των κομμουνιστικών καθεστώτων ανατολικών χωρών είναι πολύ διαφορετικά. Πρέπει, επομένως, πρώτα από όλα ο ΣΥΡΙΖΑ να αποτιμήσει αυτό το ιστορικό γεγονός. Τι σήμαινε η κυβέρνηση της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ; Και νομίζω ότι αποτίμηση πρέπει να επεκταθεί σε ένα συνολικότερο ερώτημα του τι σημαίνει αριστερή διακυβέρνηση σήμερα και ποια είναι τα όριά της. Άρα θα πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να αναμετρηθεί και με τις επιλογές που έχει κάνει και να σταθεί κριτικά και αυτοκριτικά με τις πολιτικές που ακολούθησε τα προηγούμενα χρόνια…

Η νέα κυβέρνηση θέλει να δείξει ότι πολύ γρήγορα παράγει έργο και ότι ήρθε έτοιμη να το ξεκινήσει. Αυτό οδηγεί σε πολλά λάθη και αστοχίες … τα νομοσχέδια που κατατέθηκαν δεν είχαν περάσει από την κανονική διαδικασία διαβούλευσης, εκπόνησης, συζήτησης με τους φορείς … επί της ουσίας, αυτό που επιχειρείται να γίνει είναι πάρα πολύ ανησυχητικό. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση επιλέγει το πρώτο νομοσχέδιο που κατέθεσε και συζητείται αυτές τις ημέρες στην Βουλή να αφορά αυτό που ονομάζει “επιτελικό κράτος”, επί της ουσίας όμως να επικεντρώνεται κυρίως στην συγκεντροποίηση αρμοδιοτήτων και εξουσιών στον ίδιο τον πρωθυπουργό και το πρωθυπουργικό γραφείο. Ουσιαστικά, αλλάζοντας την δομή και αποστερώντας την δημόσια διοίκηση από βασικές πτυχές διοικητικής δουλειάς. Είναι ένας πολύ σφικτός εναγκαλισμός του κράτους απευθείας από το πρωθυπουργικό γραφείο, που δείχνει και το άγχος του πρωθυπουργού προσωπικά να ασκήσει όσο το δυνατόν πιο σκληρό έλεγχο στην κρατική μηχανή. Αυτά που ακούγαμε προεκλογικά περί φιλελευθερισμού και άλλης αντίληψης στη λειτουργία της διοίκησης και αποκομματικοποίησης έχουν πάει περίπατο.

H αντίληψη της Ν.Δ. και της κυβέρνησης για τις γυναίκες έχει υπονοηθεί πολλάκις από τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη: Οι γυναίκες είναι για τις δουλειές του σπιτιού και για να γεννούν παιδιά και δεν επιθυμούν να ασχολούνται με τα κοινά, γι’ αυτό άλλωστε είναι οικτρή μειοψηφία στο κυβερνητικό σχήμα. Πέραν αυτού όμως, η κυβέρνηση της Ν.Δ. αποφάσισε να κάνει και κάτι επιπλέον, να αντιγράψει το γερμανικό μοντέλο. Ούτε αυτό όμως το κάνει αποφασιστικά και ολοκληρωμένα. Στη Γερμανία υπάρχει αυτόνομο υπουργείο με την ονομασία «υπουργείο οικογενειακής πολιτικής, ηλικιωμένων, γυναικών και νεολαίας», όπου τα θέματα έμφυλης ισότητας διαπνέουν όλες τις πολιτικές του υπουργείου. Επιπλέον, στα υπόλοιπα υπουργεία υπάρχει ξεχωριστό τμήμα για την ισότητα των φύλων, ώστε να εφαρμόζεται η ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου, οριζόντια, σε όλες τις πολιτικές (gender mainstreaming). Όλα τα παραπάνω δεν γίνονται αλλάζοντας απλώς τον τίτλο της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων σε Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων. Όσον αφορά τη βελτίωση του δημογραφικού, απαιτεί ίσα δικαιώματα στην αγορά εργασίας και μέτρα συμφιλίωσης οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής. Απαιτεί επίσης γενναίες πολιτικές, μακριά από έμφυλα στερεότυπα και ηλικιακές διακρίσεις όπως αυτές που ανακοίνωσε η υφυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις και δικαίως προκάλεσαν την αντίδραση των νέων γυναικών, που αισθάνονται ένοχες γιατί δεν «πρόλαβαν» να τεκνοποιήσουν πριν τα 30.