Αναδημοσιεύσεις

20
06

Χριστόφορος Παπαδόπουλος: Οι εμβληματικές μεταρρυθμίσεις και η σιωπή των αμνών

Χρειάζεται όμως να ειπωθεί ποιο είναι το κυρίαρχο ρεύμα της περιόδου, πώς δηλαδή ο νεοφιλελευθερισμός και η συντηρητική παλινόρθωση δηλητηριάζει όχι μόνο τις κοινωνικές σχέσεις, αλλά μολύνει όλο το σύστημα των ανθρώπινων ιδεών, τις αξίες με τις οποίες διάγουμε τον βίο. Η Ακροδεξιά και ο νεοφιλελευθερισμός έχουν βάλει στο στόχαστρο όλες τις παρακαταθήκες της Γαλλικής Επανάστασης: την ελευθερία, την ισότητα, την αδελφοσύνη. Ενα κύμα μίσους και εγωισμού ξεχύνεται από κάθε πόρο του συστήματος. Δεν είναι μόνο ο Αδωνης και ο Βορίδης που σε κάθε ευκαιρία διαλαλούν «να τελειώνουμε με τις ιδέες της μεταπολίτευσης, τις αξίες της Αριστεράς», μαζί τους συντονίζεται όλο το πλέγμα της εξουσίας: επιχειρηματίες, εφοπλιστές, καναλάρχες, «δαιμόνιοι» δημοσιογράφοι, άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι δεν διστάζουν να υιοθετήσουν κάθε συντηρητική ιδέα, να αναπαραγάγουν κάθε ανακρίβεια, κάθε συκοφαντία. Δεν έχουν ενδοιασμούς να συμβάλουν στην κατασκευή ειδήσεων, στα ψέματα στο Διαδίκτυο, που ξαπλώνονται με μορφή χιονοστιβάδας, να συμβάλουν στη «δολοφονία χαρακτήρων» ακόμα και εμβληματικών προσώπων της Αριστεράς. Θα περίμενε κανείς οι αστοί διανοούμενοι να υπηρετούν με τον δικό τους τρόπο τις πανανθρώπινες αξίες, μάταια, λες και διαγράψανε από τη μνήμη τους την εποχή που ορκίζονταν στις δυτικές αξίες και άναβαν κερί στη νεωτερικότητα. Σήμερα, η σιωπή των αμνών. Αφωνία και λήθη στις παλιές αξίες, λαλίστατοι απέναντι στον κοινό εχθρό, την Αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν τους ενδιαφέρει ο ορθός λόγος, δεν είναι αδαείς ούτε απληροφόρητοι, όλοι γνωρίζουν τη συνταγή της Ακροδεξιάς και του επιθετικού νεοφιλελευθερισμού. Συνταγή παρόμοια σε όλο τον κόσμο, δεν πρόκειται περί επινόησης ιθαγενών. Γνωρίζουν τους παραπλανητικούς ισχυρισμούς, ξέρουν επίσης και τη μέθοδο: την υπονόμευση κάθε προοδευτικής ιδέας, την εξύμνηση κάθε εγωισμού, τη δυσφήμηση της ισότητας, την απαξίωση της ελευθερίας και την αντικατάστασή της από το Νόμο και την Τάξη, τη διαχείριση δηλαδή του φόβου και της ανασφάλειας. Με δυο λόγια, καταλαβαίνουν τη συστηματική κατεδάφιση των αξιών της νεωτερικότητας, δεν είναι ανήξεροι, ούτε παραπλανημένοι, απλά διαλέξανε στρατόπεδο.
Περισσότερα »
20
06

Οι διαφορές υπαρκτές, η επιλογή δική μας

Ας ρίξουμε μια ματιά στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων. Υποδεικνύεται ως στόχος για την επόμενη τετραετία η ανάκτηση και των υπόλοιπων 500.000 θέσεων εργασίας, που έχουν χαθεί στη διάρκεια της κρίσης, η αύξηση του κατώτατου μισθού σε δύο δόσεις, 7,5% και 7,5%, και αμέσως μετά ανάθεση του προσδιορισμού του στη συλλογική διαπραγμάτευση (καθώς θα έχει πλησιάσει τα προ μνημονίων επίπεδα), κίνητρα όχι απλώς για προσλήψεις αλλά για θέσεις πλήρους απασχόλησης, ενίσχυση και αυστηρότητα των ελέγχων με στόχο ούτε μια ώρα απλήρωτη εργασία. Η συνόψιση δεν είναι ίσως η καλύτερη, αλλά φανερώνει τη διαφορά με τη θέση της ΝΔ, που μιλάει για περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας μέσω μιας αναμενόμενης ανάπτυξης λόγω της φορολογικής ελάφρυνσης των επιχειρήσεων, και για αμοιβές που θα καθορίζονται με διάλογο ανάμεσα στους εταίρους και με εξέταση των δυνατοτήτων της επιχείρησης. Διατυπώσεις που παραπέμπουν ευθύτατα στη νεοφιλελεύθερη προτίμηση των ατομικών ή, το πολύ πολύ , επιχειρησιακών συμβάσεων και όχι των συλλογικών-κλαδικών, είναι αρκετά αόριστες ως προς τη στοχοθεσία για την καταπολέμηση της ανεργίας, ενώ αγνοούν την υποχρέωση της πολιτείας να επαναφέρει, τουλάχιστον, τον κατώτατο στα αρχικά επίπεδα, ώστε οι εργαζόμενοι να εκκινήσουν από τη θέση που κατείχαν πριν την, πολιτική, υποβάθμισή της.
Περισσότερα »
19
06

Α-συνέχειες

Σε πρόσφατο άρθρο της, με τίτλο «Τα τέσσερα έτη του Σύριζα στον πολιτισμό», η «Καθημερινή» επιχειρεί έναν απολογισμό των τεσσάρων υπουργών Πολιτισμού της απερχόμενης κυβέρνησης. Ανεξάρτητα από το αν τα έργα αξιολογούνται θετικά ή αρνητικά, διαφαίνεται ότι προσέκρουσαν σε παθογένειες και δυσλειτουργίες ενός συστήματος που δεν θεραπεύεται σε μια τετραετία. Πράγματι λοιπόν πολλά παραμένουν ανολοκλήρωτα. Ωστόσο, η ανάγνωση του άρθρου γεννά έναν άλλον, βαθύτερο, προβληματισμό. Απομονώνοντας τη συγκεκριμένη τετραετία, εξετάζοντάς την δηλαδή σαν στιγμή και όχι σαν κομμάτι μιας πορείας, το άρθρο, ίσως άθελά του, νομιμοποιεί την αντίληψη ότι η ασυνέχεια των θεσμών είναι κάτι το κανονικό. Δεδομένου ότι το νόημα των θεσμών δεν είναι άλλο από την εξασφάλιση μιας συνέχειας, τι σημαίνει και τι επιπτώσεις έχει η κανονικοποίηση της ασυνέχειάς τους;
Περισσότερα »
19
06

Βασιλική Κατριβάνου: Γιατί κατεβαίνω ξανά με τον ΣΥΡΙΖΑ

Να αγωνιστούμε για να δυναμώσουν τα δίχτυα αλληλεγγύης στις γειτονιές και στους τόπους δουλειάς για Έλληνες και ξένους, ώστε η διαφορετικότητα να μη θεωρείται απειλή, αλλά πλούτος. Να αγωνιστούμε για να προχωρήσει η ένταξη των προσφύγων και των μεταναστών. Να διασφαλίσουμε ότι η Συμφωνία των Πρεσπών θα ενισχυθεί με γενναία μέτρα για την ειρηνική συμβίωση, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη των λαών και των κρατών στα Βαλκάνια. Και θα αποτελέσει μοντέλο και για άλλες τομές, εκφράζοντας μια μακρόπνοη αριστερή πολιτική. Θέλουμε μια χώρα όπου δεν θα κυριαρχούν οι Μαρινάκηδες και οι Μπέοι, αλλά θα διευρύνονται οι χώροι ελευθερίας, κριτικής και δημιουργίας. Μια χώρα όπου θα δώσουμε νικηφόρα, σε όλα τα επίπεδα (θεσμικό, δικαστικό, κινηματικό, στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές, στα σχολεία και στον δρόμο) τη μάχη ενάντια στον νεοναζισμό και τη Χρυσή Αυγή.
Περισσότερα »
19
06

Κύρκος Δοξιάδης: Η μοναδικότητα του ΣΥΡΙΖΑ

Ισως η πιο κρίσιμη δυσκολία του ΣΥΡΙΖΑ στην παρούσα προεκλογική περίοδο είναι πως δεν έχει να πολεμήσει σε ένα μέτωπο, αλλά σε τρία. Η αντιπαράθεσή του με τη Δεξιά και την Ακροδεξιά είναι δεδομένη με ξεκάθαρους ταξικούς και ιδεολογικούς όρους. Στο μέτωπο της Δεξιάς εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ μετέχει και το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝ.ΑΛΛ. Οχι όμως μόνο επειδή η νεοφιλελευθεροποίησή του το έχει εκ των πραγμάτων οδηγήσει προς τα εκεί, αλλά επειδή έχει και «προσωπικά» με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αδύνατον να χωνέψει πως η κρίση και τα μνημόνια του αφαίρεσαν οριστικά την πρωτοκαθεδρία του μεταξύ των «προοδευτικών» δυνάμεων. Κατά συνέπεια, ενώ σε περίπου όλα τα σημαντικά ζητήματα -της Συμφωνίας των Πρεσπών συμπεριλαμβανομένης- ταυτίζεται κατ’ ουσίαν με τη Ν.Δ., αποπειράται ταυτόχρονα να ασκήσει «αριστερή» κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ. Κάποιους μπορεί να πείθει. «Θανάσιμη ζήλια» όμως αισθάνεται και το ΚΚΕ. Αποκαλυπτικό είναι πως το πρόβλημα που δεν είχε ποτέ του με το ΠΑΣΟΚ -δηλαδή να βρίσκεται εκείνο στην κυβέρνηση- το έχει με τον ΣΥΡΙΖΑ. Οχι απλώς «πρόβλημα», το ΚΚΕ θα αισθανόταν ασύγκριτα πιο άνετα με μια κυβέρνηση της Δεξιάς.
Περισσότερα »
18
06

Κατέ Καζάντη: Όταν η «μεσαία τάξη» πυροβολεί τα πόδια της

To παράδειγμα από το πρόσφατο βίντεο της επίσκεψης Μητσοτάκη στην Κω και της προτροπής από τον συνδαιτυμόνα του για 7ήμερο, κατάργηση των ελέγχων κ.ο.κ. είναι ενδεικτικό: ο «επιχειρηματίας» με τις ρηξικέλευθες ιδέες δεν κατέχει μέσα παραγωγής, ούτε καν ως μικρομεσαίος επιχειρηματίας, εργάτης δηλαδή του εαυτού του. Ανήκει στη «διευθυντική τάξη» της εποπτείας, στέλεχος διευθυντικό ξενοδοχείων, μέλος του «συνδυασμένου συλλογικού εργάτη», όχι ξενοδόχος – εργοδότης. Ο οποίος μπορεί να εκπέσει της θέσεώς του, του υψηλού μισθού του, των ιδιαιτέρων –αν έχει- προνομίων του. Και να προλεταριοποιηθεί, κι αυτός και τα παιδιά του, ευρισκόμενος να δουλεύει ακατάπαυστα, υπό συνθήκες περισσότερο άθλιες απ’ ό,τι μπορεί να διανοηθεί.
Περισσότερα »
18
06

Με ευλυγισία οδοστρωτήρος

Όσο περνούν οι μέρες και μπαίνουμε για τα καλά στην προεκλογική περίοδο, τόσο γίνεται πιο φανερό το ζοφερό μέλλον που επιφυλάσσει για τους εργαζόμενους η Ν.Δ. Και ότι εκείνο το χυδαίο περί «αιχμαλώτων πολέμου» που εκστόμισε ο κύριος Αϊβαλιώτης δεν αφορά μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά ολόκληρο τον κόσμο της εργασίας. Είναι τόσες πολλές οι δηλώσεις που γίνονται... αλλά δεν γίνονται εκ μέρους του Κυριάκου Μητσοτάκη και πληθώρας στελεχών της Ν.Δ. (καθώς και αρκετών αφρόνων του ΚΙΝ.ΑΛΛ. οι οποίοι συμπεριφέρονται ως κερδισμένοι των ευρωεκλογών), ώστε ουδείς δικαιούται να πει ότι δεν γνώριζε ή ότι δεν κατάλαβε.
Περισσότερα »
17
06

Αννέτα Καββαδία: Η δίκαιη διανομή των κερδών από την εργασία αποτελεί αξιακό πρόταγμα και μπορούμε να το υπηρετήσουμε

Κατ΄ αρχάς να υπογραμμίσω αυτό που είπατε: μια χώρα που βρίσκεται σήμερα σε τροχιά εξόδου από την κρίση, μια χώρα πλέον χωρίς μνημονιακή επιτήρηση. Αυτή η έξοδος από τα μνημόνια - που έγινε με πολύ βαρύ κόστος αλλά εν τέλει με την κοινωνία όρθια - δεν ήταν κάτι αυτονόητο όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, με άδεια ταμεία, με μέρος της κοινωνίας σε ανθρωπιστική κρίση, με τους ξένους δανειστές να εκβιάζουν και να απειλούν. Ας θυμηθούμε ότι η ηγεσία της ΝΔ αλλά και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, επιχειρηματικά και μιντιακά συμφέροντα, υπήρξαν κατ΄ εξακολούθηση αρωγοί στις απαιτήσεις ξένων αξιωματούχων και κυβερνήσεων για επιπλέον μέτρα λιτότητας και ουδέποτε σύμμαχοι σε μια ενιαία στάση αντίστασης στις εξωφρενικές απαιτήσεις. Όλα αυτά αποτελούσαν την πραγματικότητα μέχρι πριν λίγους μήνες και χρειάστηκαν πολύ σκληρές διαπραγματεύσεις, σκληρές οικονομικές προσπάθειες, μείωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, για να βγούμε στο πρώτο ξέφωτο. Δεν μπορούμε να τα ξεχνάμε όλα αυτά: ποιοι φταίνε για τη θέση που είχαμε βρεθεί, πόσο δοκιμαστήκαμε και ποιοι έδωσαν τις μάχες. Πάμε στο σήμερα: έχουμε διευθετήσει το δημόσιο χρέος δημιουργώντας για τα επόμενα 15 χρόνια έναν καθαρό διάδρομο ώστε να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε μια ισχυρή και βιώσιμη παραγωγική βάση. Σε αυτό τα πλαίσιο και έχοντας δει τα δημοσιονομικά δεδομένα, εφαρμόσαμε - στο πλαίσιο του εφικτού - μέτρα ανακούφισης των πληγέντων από τα χρόνια των μνημονίων. Μειώσαμε τον ΕΝΦΙΑ κατά 10% μεσοσταθμικά για το 2019 (30% για τις χαμηλές και μεσαίες περιουσίες), προβήκαμε σε ρύθμιση 120 δόσεων για χρέη στην εφορία, διαγράφοντας μεγάλο μέρος των προσαυξήσεων των οφειλών, μειώσαμε τον ΦΠΑ στην εστίαση και στα τρόφιμα στο 13%, μειώσαμε τον ΦΠΑ στην ενέργεια, καταργήσαμε την αυτοτελή φορολόγηση ελεύθερων επαγγελματιών και τους εντάξαμε στην κλίμακα των μισθωτών (συντελεστής 1ου κλιμακίου: 22%), προβήκαμε σε σταδιακή μείωση του φόρου επιχειρήσεων από 29% σε 25%, αυξήσαμε τον κατώτατο μισθό κατά 11% και για τους νέους κατά 27%, ψηφίσαμε την μη μείωση του αφορολόγητου, δεν εφαρμόσαμε τον κόφτη στις συντάξεις, υπάρχει μια σειρά ακόμα από νομοθετήσεις και αποφάσεις.
Περισσότερα »
17
06

Νάσος Ηλιόπουλος: Το πολιτικό πρόγραμμα της ΝΔ είναι η επιστροφή στη μνημονιακή πειθαρχία (Video)

«Για εμάς είναι κρίσιμη και η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και η ύπαρξη κανόνων. Όταν μιλάμε για ποιοτικές θέσεις εργασίας, μιλάμε για θέσεις εργασίας με ασφάλεια, με κανόνες, με δικαιώματα, με ωράριο. Αλλιώς δεν μπορεί να είναι ποιοτική, ακόμη και μια καλά αμειβόμενη, θέση εργασίας», (...) με τις αλλαγές στη νομοθεσία και την επιθεώρηση εργασίας, μόνο το τελευταίο 8μηνο έχουν αυξηθεί οι δηλωμένες υπερωρίες κατά 170%, δηλώθηκαν δηλαδή σχεδόν 6 εκατομμύρια ώρες υπερεργασίας και άρα πληρώθηκαν. «Είναι ώρες, που πριν ψηφιστούν οι σχετικές διατάξεις, δεν δηλωνόντουσαν καν. Είναι το ελεγκτικό έργο που έφερε τέτοιο αποτέλεσμα, που σημαίνει και καλύτερους μισθούς και ποιοτικότερες θέσεις εργασίας, και καλύτερη ζωή» (...) «Δεν πιστεύω επίσης ότι επί των ημερών μιας κυβέρνησης της ΝΔ, θα ακούγαμε ποτέ είδηση για πρόστιμο σε μια μεγάλη τράπεζα, ύψους 1,6 εκ. ευρώ, για παραβίαση των εργασιακών κανόνων».
Περισσότερα »
17
06

Επισημάνσεις

Είναι πολύ καλή η ιδέα του Κυριάκου να δουλεύουν οι επιχειρήσεις επταήμερο. Πώς δεν το είχε σκεφτεί κανείς μέχρι τώρα; Θα μπορούσαμε να το επεκτείνουμε και στους κινηματογράφους. Και στα διόδια των εθνικών δρόμων. Κρίμα να μένουνε κλειστά τα σαββατοκύριακα. Το είπε και μια υποψήφια της Ν.Δ. στην τηλεόραση. Εμείς σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε επταήμερη εργασία. Αλλά, αν κάποιος εργαζόμενος θέλει να δουλεύει επταήμερο, γιατί να τον εμποδίσουμε; Λογικό. Και όποιος δεν θέλει, μπορεί κάλλιστα να χάσει τη δουλειά του για να την πάρει ένας που θέλει. Δεν είναι τόσο σοβαρό το θέμα. Και μετά μπορεί να βρεθεί και κάποιος που να θέλει να δουλεύει επταήμερο με τα μισά λεφτά. Ακόμα καλύτερα. Και άμα σχολάει, να πετάγεται και στο σπίτι του αφεντικού να βάζει και μια ηλεκτρική σκούπα. Όπως είπε και ο Κυριάκος, άμα αυτά τα συμφωνούν οι εργαζόμενοι με τους εργοδότες, εμάς τι λόγος μας πέφτει.
Περισσότερα »