Αναδημοσιεύσεις

27
01

Γιώργος Κυρίτσης: Αναξιοπρεπές κράτος

Οι αριστεροί δεν συμπαθούν τη φιλανθρωπία, που δημιουργεί κάθετες σχέσεις, σχέσεις ανισοτιμίας και εξάρτησης, προτιμά την αλληλεγγύη, που είναι οριζόντια κοινωνική διαδικασία. Ακόμα περισσότερο, δεν της αρέσουν αυτοί που κάνουν τους φιλάνθρωπους εκμεταλλευόμενοι τη φοροασυλία τους, δηλαδή τη μη αναλογική συμμετοχή τους στα δημόσια βάρη όπως επιτάσσει άλλωστε και το σύνταγμα. Περισσότερο όμως αγριεύουν όταν βλέπουν την παντελή αδιαφορία της κυβέρνησης για τη δημόσια υγεία. Και εκεί, όταν δεν υπάρχουν φάρμακα και ακυρώνονται χειρουργεία, η υπόθεση με τις τουαλέτες και τα κλινοσκεπάσματα είναι απλώς το κερασάκι στην τούρτα της απαξίωσης.
27
01

Να σε λένε Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ

Η Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ το έκανε: έσπασε τον εαυτό της για να μπορέσει να βρει τις λέξεις της. Έσπασε τον εαυτό της για να μπορέσει να βρει το ποίημα. Έσπασε ακόμα και τη γενναιότητα της εγκατάλειψης, με το βαρύ σφυρί της ποίησης. Αμόνι και δάκρυ. Χάλυβας και χαμόγελο. Χορός και εικόνισμα. Εξάρθρωση και λόγος. Συμπληγάδες και Ερινύες. Α, ναι. Από πολλές Συμπληγάδες πέρασε η Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ ώσπου να φύγει. Χρόνια και χρόνια χαμηλώνοντας τις λέξεις, χρόνια και χρόνια χαμηλώνοντας τη σιωπή μέσα στα ζήτω των άλλων. Αυτή τη χοάνη που καταπίνει τους ποιητές. Και τους ξεβράζει σε ασήμαντες ημερομηνίες. Σε μια σιωπή ασήμαντη. Αυτό είναι το θηρίο: Η ασήμαντη σιωπή. Λες και δεν έγινε τίποτα που πέθανε η ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ που τίμησε τη σιωπή, τον έρωτα, τον θάνατο, το πολεμικό κορμί, το άλλο βλέμμα, τον παλμό, την υστέρηση που λέγεται στυγνότητα όταν το δάκρυ καθυστερεί για λίγα δευτερόλεπτα κι ο κόσμος για αιώνες. Γι’ αυτό θα πω πως είναι μεγάλο πράγμα να έχεις υπάρξει η Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ. Γιατί μαζί σου, για όλα αυτά, υπήρξαμε κι εμείς. Δεν γίνεται λοιπόν να σε αφήσουμε από τα χέρια μας, να πούμε ότι πέθανες και να τελειώσει έτσι η κατάσταση. Δεν γίνεται να σε αφήσουμε να μας αφήσεις. Συνεχίζουμε. Θα γράψουμε τα ποιήματα που δεν πρόλαβες να γράψεις. Αύριο πάλι, Κατερίνα. Αύριο, στον αιώνα τον άπαντα.
27
01

Λεωνίδας Καρύγιαννης: Καπιταλισμός και καπιταλιστές, Μια διαρκής καταστροφή για ανθρώπους και περιβάλλον

Αυτός ο κόσμος που κτίζετε στο όνομα της ‘’Ελευθερίας’’ και της οικονομίας της αγοράς το μόνο που του αξίζει είναι να Αλλάξει . Η ''ελίτ'' της κοινωνίας μας ζει παρασιτικά και για να αυξήσει τα κέρδη της δημιουργεί φτώχεια ,ανισότητες, διαφθορά, πολέμους , δικτατορίες, ,καταστροφή του περιβάλλοντος ,και μαζικές μεταναστεύσεις. Με βάση τα στοιχεία της Oxfam (Στοιχεία σαν γροθιά στο στομάχι μας) : 1) Το πλουσιότερο 1% του κόσμου κατέχει υπερδιπλάσιο από τον συνολικό πλούτο 6,9 δισ. Ανθρώπων. 2) Οι 2.153 δισεκατομμυριούχοι της υφηλίου κατείχαν πέρυσι περισσότερα από ότι 4,6 δις. άνθρωποι 3) Οι 22 πλουσιότεροι άνθρωποι του κόσμου κατέχουν περισσότερα από ότι όλες οι γυναίκες της Αφρικής 4) Η απλήρωτη εργασία των γυναικών -για φροντίδα παιδιών, νοικοκυριό κ.λ.π.- είναι τουλάχιστον 10,8 τρισ. δολάρια παγκοσμίως, τριπλάσιας αξίας με το συνολικό μέγεθος του τομέα υψηλής τεχνολογίας Όμως με βάσει τα ίδια στοιχεία 5) Φορολογώντας με επιπλέον 0,5 την περιουσία του πλουσιότερου 1% στα επόμενα χρόνια ισοδυναμεί με τις επενδύσεις που χρειάζονται για να δημιουργηθούν : 117 εκατ. Θέσεις εργασίας σε εκπαίδευση, υγεία, φροντίδα ηλικιωμένων κ.λ.π. Οι εργαζόμενοι τα συνδικάτα και τα κόμματα της αριστεράς και της Οικολογίας πρέπει να κάνουν κυρίαρχο σύνθημα τους το ‘‘Φορολογήστε και απαλλοτριώστε τον πλούτο’’ σαν την μοναδική σωτηρία για την ανθρωπότητα.
25
01

Άγγελος Τσέκερης: H πολιτική ανακατωσούρα και η πολιτική ουσία

Οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική. Είναι ένα τεράστιο στοίχημα το να οδηγήσουν σε προοδευτική κυβέρνηση, ώστε να ματαιωθεί το σχέδιο του Κ. Μητσοτάκη. Άλλωστε η απλή αναλογική είναι πολιτική πρωτοβουλία της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα καλείται να την υπηρετήσει. Υπάρχουν σοβαρές δυσκολίες στην προσπάθεια για μια προοδευτική κυβέρνηση. Οι δυνητικοί σύμμαχοι κρατιούνται μακριά από ένα τέτοιο σχέδιο. Κάποιοι έχουν πολύ σοβαρά προβλήματα αξιοπιστίας, τόσο σε επίπεδο κόμματος όσο και σε επίπεδο στελεχών. Αυτά είναι θέματα που πρέπει να λυθούν. Για να λυθούν, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να διαμορφώσει πιο ενεργή ηγεμονική δυναμική στον χώρο της αντιπολίτευσης. Κυρίως, όμως, πρέπει να είναι πρώτο κόμμα στις επόμενες εκλογές. Η απλή αναλογική δεν τον απαλλάσσει από την επιδίωξη να είναι πρώτο κόμμα για να προωθήσει το σχέδιό του. Ή έστω να είναι ανταγωνιστικός στη διεκδίκηση της πρώτης θέσης. Αλλιώς, το σχέδιο για απλή αναλογική και προοδευτικές κυβερνήσεις θα μείνει απλό ευχολόγιο και η ευκαιρία θα έχει χαθεί. Γι’ αυτό λοιπόν χρειάζεται στέρεη φυσιογνωμία, ισχυρή πολιτική αξιοπιστία και οργανωτική αποτελεσματικότητα. Επικοινωνία και πρωτοβουλίες που να παράγουν πολιτικό αποτέλεσμα. Και μαζί με αυτά χρειάζεται η συζήτηση για τη μετάβαση να είναι τόσο περιεκτική, ώστε να κάνει αισιόδοξους τους ανθρώπους μέσα στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ καθώς και τους ανθρώπους τους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να εκπροσωπεί. Είναι βέβαιο ότι λίγο περισσότερη προσοχή στις ανησυχίες της βάσης, λίγο μεγαλύτερη φροντίδα για ουσιαστική πολιτικοποίηση των διαδικασιών μετάβασης και λίγο μεγαλύτερη συναίσθηση των ευθυνών που απορρέουν από τους κεντρικούς ρόλους μπορεί να ανοίξει έναν εξαιρετικό δρόμο.
25
01

Διονύσης Χαριτόπουλος: 1142

Πολύ θα ήθελα να γνωρίσω έναν που παίρνει τηλέφωνο στο 1142 για να καταγγείλει ότι κάποιος συμπολίτης του καπνίζει. Να τον δω πώς είναι, δηλαδή, τι φοράει, πώς μιλάει, έχει δυο χέρια και δυο μάτια ή μήπως στο κούτελο γράφει σπιούνος για να ξέρουμε με ποιον έχουμε να κάνουμε; Στο σχολείο μάθαμε για τον Εφιάλτη, τον Πήλιο Γούση, ζήσαμε το καρφί της τάξης, ακούσαμε για χαφιέδες της Κατοχής και της δικτατορίας, αλλά είναι άλλο να τον δεις μπροστά σου ζωντανό τον πατενταρισμένο ρουφιάνο. Αναρωτιέσαι από τι σπίτι βγήκε, τι του συνέβη και μισεί την κοινωνία, τι μόλυνση έχει υποστεί η ψυχούλα του, αν κάνει και τα παιδιά του σαν τα μούτρα του. Αμφιβάλλω ότι θα γνωρίσω ποτέ κάποιον καταδότη, αλλά δεν πειράζει, ξέρω τους «πολιτισμένους» και τους «κοσμοπολίτες», που έδωσαν το έναυσμα γι’ αυτόν τον κοινωνικό κανιβαλισμό, να πρέπει να φυλαγόμαστε από τον διπλανό μας. Και καμαρώνουν οι γελοίοι. Δεν έχουν καταλάβει τι κάνουν.
24
01

Κώστας Στρατής: Η υπουργός Πολιτισμού αδυνατεί να αναμετρηθεί με το έργο μας

Η υπουργός Πολιτισμού δεν είναι άμοιρη ευθυνών για το απόστημα της ΑΕΠΙ, καθώς έχει υπάρξει επί σειρά ετών και με διαφορετικές κυβερνήσεις Γενική Γραμματέας του Υπουργείου. Τώρα, το μόνο «έργο» της ως υπουργός είναι οι καθυστερήσεις που έχει προκαλέσει για περισσότερο από έξι μήνες, θέτοντας σε κίνδυνο τον μεγάλο στόχο για έναν αυτοδιοικούμενο οργανισμό των δημιουργών. Με την πολιτική της μας επιστρέφει μας στο παρελθόν, με τους δημιουργούς να καθίστανται και πάλι έρμαιο μιας νέας ή περισσότερων νέων ΑΕΠΙ, με σοβαρές συνέπειες σε βάρος τους. Έχει άραγε αντιληφθεί η υπουργός σε ποιο σημείο έχει οδηγήσει τα πράγματα με τους άστοχους χειρισμούς της; Αντί να επιτίθεται στον ΣΥΡΙΖΑ, ας αναλάβει τις ευθύνες της και ας δώσει λύση στο αδιέξοδο που η ίδια έχει προκαλέσει.
24
01

Ευτυχώς η κυρία Φρίντα δεν ξέρει τον Άδωνι

Η κυρία Φρίντα μεγάλωσε στο Σοσνόβιτς της νότιας Πολωνίας, επί πέντε χρόνια έτρεχε με την οικογένειά της να κρυφτεί από τους ναζί, αναγκάστηκε να δώσει τον γιο της σε μια χριστιανική οικογένεια για να τον γλιτώσει και τελικά την έπιασαν μαζί με τη μητέρα της τον Ιανουάριο του 1944 και τη φόρτωσαν στο τραίνο για το Άουσβιτς. Ένα χρόνο αργότερα ήταν από τις λίγες ζωντανές που απελευθέρωσε ο Κόκκινος Στρατός. Έκανε παιδιά, απέκτησε εγγόνια και δισέγγονα και μέχρι πολύ πρόσφατα δεν μίλησε ποτέ για τον φόβο, για τη μυρωδιά από τα κρεματόρια που δεν έφυγε ποτέ από πάνω της. Ακόμη και τώρα δεν θέλησε να γραφτεί το όνομά της, ποτέ δεν πίστεψε στο “ποτέ ξανά”, ποτέ δεν έλειψαν από τις ειδήσεις τα κρούσματα του αντισημιτισμού. Επί πολλά χρόνια έκρυβε το μπράτσο της, το νούμερο 74712, δεν ήθελε να τη ρωτάνε, δεν ήθελε να ξέρουνε. Στο μεταξύ δεν το κρύβει πια: “Σήμερα σχεδόν όλοι κυκλοφορούν με τατουάζ, το δικό μου δεν βγάζει πια μάτι”, λέει. Και μετά διάβασα το τιτίβισμα του Άδωνι Γεωργιάδη -και είδα και τη φωτογραφία του με τον έτερο βουλευτή της Ν.Δ.- που πήγε στο Άουσβιτς. Όχι ως ιδιώτης, ως Σαούλ που έγινε Παύλος, που απαρνήθηκε το παρελθόν του - άνθρωποι είμαστε, μπορεί και να είδε το φως το αληθινό, ποιος ξέρει; Πήγε ως εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης, ως εκπρόσωπος της χώρας. Έστειλαν στο Άουσβιτς τον τηλεπωλητή που πλάσαρε τα αντισημιτικά βιβλία του Πλεύρη. Κατέθεσε στεφάνι στον τόπο που δολοφονήθηκαν απάνθρωπα εκατοντάδες χιλιάδες Εβραίοι -και όχι μόνο- αυτός που διαφήμιζε το “Εβραίοι, όλη η αλήθεια”.
24
01

Πέτρος Λινάρδος Ρυλμόν: Ποιο σχέδιο για τη μεταλιγνιτική εποχή;

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που αναπαράγει το σύστημα της εξυπηρέτησης μεμονωμένων επιχειρηματιών, με βάση τις γνωστές μεθόδους του μεταπολεμικού πελατειακού μοντέλου, θα χάσει τον έλεγχο γιατί δεν έχει ούτε εργαλεία για να αντιμετωπίσει με ολοκληρωμένο τρόπο την αναγκαία μετάβαση του οικονομικού συστήματος, ούτε τέτοια πρόθεση. Αυτή η μετάβαση απαιτεί αποφάσεις και μεθόδους που ξεκινούν από την κατοχύρωση του δημόσιου συμφέροντος και αξιοποιούν θεσμούς που το υπερασπίζονται. Η Αριστερά είναι η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να κατανοήσει ότι είναι αναγκαίος ένας νέου τύπου σχεδιασμός για την ένταξη καθοριστικών περιβαλλοντικών στόχων στη διαδικασία της παραγωγικής ανασυγκρότησης και της εξασφάλισης κοινωνικής δικαιοσύνης. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς έκανε μικρά μόνο βήματα προς αυτή την κατεύθυνση δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει τώρα να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ ένα άλμα.
24
01

Γιώργος Κυρίτσης: Οι καλοθελητές

Υπάρχει και η κριτική ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν υπερβολικά αριστερός, αυτή η κριτική όμως αφορά τα δικαιωματικά, είναι δηλαδή η γραμμή των δεξιών ΜΜΕ και της Ν.Δ., σερβιρισμένη ως κοινή λογική, η οποία, με τη σειρά της, με ένα λογικό άλμα συνιστά θέση του πολιτικού Κέντρου και μάλιστα όχι του φιλελεύθερου Κέντρου και με ένα ακόμα πιο εντυπωσιακό άλμα ταυτίζεται με τη μεσαία τάξη. Οι φορείς αυτής της κριτικής μάλιστα έχουν την τάση να υποτιμούν το ποσοστό των αριστερών τους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κατορθώσει να συσπειρώσει και ταυτόχρονα να υπερτιμούν τους κεντρώους, παρότι οι τελευταίοι είναι λιγότεροι ως αριθμός και πολύ λιγότερο σημαντικοί με βάση τα δημογραφικά στοιχεία. Το ΚΙΝ.ΑΛΛ. φερ' ειπείν συγκέντρωσε στην κάλπη του 8% με ρητορική αντι-ΣΥΡΙΖΑ και με γραμμή για στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και συνεργασία με τη Ν.Δ. Αυτό εν συντομία είναι μόλις συγκεκαλυμμένη Κεντροδεξιά με συνειδητούς ψηφοφόρους - λίγους αλλά μπετοναρισμένους μέσα από τη συνεργασία με τη Ν.Δ. Οι κεντροαριστεροί έχουν ήδη προ πολλού επιλέξει τον ΣΥΡΙΖΑ. Η συντριπτική τους πλειονότητα από το 2012 και το 2015 και οι υπόλοιποι την περίοδο των Πρεσπών. Οι διάφοροι καλοθελητές ή και ειλικρινείς φορείς αυτών των απόψεων περί κεντροαριστερού ΣΥΡΙΖΑ, ενδεχομένως να ζουν σε μια αιώνια δεκαετία του 1980 και του Ανδρέα Παπανδρέου -όλοι νοσταλγούμε τα νεανικά μας χρόνια-, ενδεχομένως να πουλάνε τεχνογνωσία ή να αναζητούν ρόλο. Το σίγουρο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει παρά μόνο να χάσει αν ακολουθήσει τις παραινέσεις τους και μετατραπεί σε κάτι που θα θυμίζει τα παραδοσιακά κόμματα, αυτά που φαλίρισαν τη χώρα και φαλίρισαν και τα ίδια.
24
01

Νίκος Φίλης: Η ζωή δεν θέλει κόπο, θέλει κόλπο – Το μήνυμα της κυρίας Κεραμέως στη νέα γενιά

H δημοσιογραφική αποκάλυψη του εγγράφου του ΔΟΑΤΑΠ σχετικά με τα Κολλέγια και επί αιτιάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που διατυπώνονται στην 2019/4160 επιστολή της, έχει κρίσιμη σημασία. Δείχνει ποιος ήταν ο λόγος που τόσο στην Επιτροπή Μορφωτικών όσο και στην Ολομέλεια της Βουλής η υπουργός Παιδείας αρνήθηκε πεισματικά να παρουσιάσει την εν λόγω επιστολή καθώς και τις απαντήσεις του υπουργείου, αλλά και του ΔΟΑΤΑΠ (του αρμόδιου φορέα της Πολιτείας για την ακαδημαϊκή αναγνώριση των πτυχίων της αλλοδαπής). Η κυρία Κεραμέως με την ενέργειά της αυτή παραπλάνησε το Κοινοβούλιο και απέκρυψε έγγραφα και αλληλογραφία, η γνωστοποίηση των οποίων θα οδηγούσε πιθανότατα ακόμη και τους βουλευτές της πλειοψηφίας να αντιδράσουν στις άθλιες μεθοδεύσεις της. Η κυρία Κεραμέως, παραφράζοντας εν αγνοία της τη σημαντική μας ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη- Ρουκ, το θάνατο της οποίας θρηνούμε αυτές τις μέρες, είναι σα να λέει στα νέα παιδιά « Η ζωή δεν θέλει κόπο, θέλει κόλπο». Κι αυτή η ντροπή θα την συνοδεύει παντοτινά".