Συνεντεύξεις

26
11

Αννέτα Καββαδία: Ο λόγος ο οποίος προτρέπει σε πράξεις ρατσιστικής βίας πρέπει να τιμωρείται

Αυτό που κυρίως αισθάνθηκα εκείνες τις μέρες – πέραν της πραγματικής, της ειλικρινούς χαράς, ικανοποίησης και δικαίωσης όταν ψηφίστηκε το νομοσχέδιο – ήταν αγανάκτηση, απορία και μια απέραντη θλίψη. Αγανάκτηση για όσους, κρυμμένοι πίσω από περιπτωσιολογία ή από παραδείγματα στα όρια της λογικής, προσπαθούσαν να εμφανίσουν προσχηματικά εμπόδια και να λειτουργήσουν εμπρηστικά στην κοινή γνώμη ενάντια σε στοιχειώδη, θεμελιώδη δικαιώματα μερίδας συμπολιτών μας τα οποία, σε τελευταία ανάλυση, ουδόλως επηρέαζαν ή έρχονταν σε σύγκρουση με τις ζωές άλλων. Ειδικά στην περίπτωση της νομοθετικής τροπολογίας για τους εφήβους 15 έως 17 ετών, η συμπεριφορά κάποιων βουλευτών υπήρξε από απαράδεκτη έως και εξοργιστική.
23
11

Θοδωρής Δρίτσας: Το κράτος αναλαμβάνει τον έλεγχο των νηογνωμόνων

Το νομοσχέδιο του υπουργείου Ναυτιλίας στοχεύει στην αναβάθμιση του Κλάδου Ελέγχου Πλοίων, ώστε αυτή η δημόσια υπηρεσία να αναλάβει, ως κύρια δραστηριότητα, τον αυστηρό έλεγχο των νηογνωμόνων. Πρόκειται για μια τομή στο σύστημα ελέγχου των πλοίων, για την επιτυχία της οποίας πρέπει να συνεργαστούν και να συνεργήσουν όλοι οι εμπλεκόμενοι και πρώτα απ’ όλα το πολιτικό και το ένστολο προσωπικό του υπουργείου Ναυτιλίας. Τους τιμά αυτή η αλλαγή και δεν τους απαξιώνει. Το αντίθετο μάλιστα.
23
11

Walter Baier: Χρειαζόμαστε ένα Ευρωπαϊκό New Deal

Ως αποτέλεσμα της χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης και της πολιτικής της λιτότητας, η ανισότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αυξηθεί σε ένα πρωτοφανές επίπεδο. Εκατομμύρια πολίτες έχουν δει πως η υπόσχεση μιας ολοένα και μεγαλύτερης ευημερίας έχει διαψευστεί, και η κατάσταση που ζουν είναι η αντίθετή της. Το αποτέλεσμα είναι μια κρίση αξιοπιστίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κομμάτων του πολιτικού κέντρου που έχουν κυβερνήσει εδώ και δεκαετίες, και της δημοκρατίας καθεαυτής. Δεν είναι μόνο η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση που τίθεται υπό αμφισβήτηση, όπως δείχνει η ψηφοφορία του Brexit, αλλά και η ακεραιότητα των κρατών. Οι ελίτ διατρέχουν τον κίνδυνο να βυθιστούν από το χάος που οι ίδιες έχουν προκαλέσει, και να αντικατασταθούν από εθνικιστές και ακροδεξιούς λαϊκιστές του χειρότερου είδους.
22
11

Χρειάζεται συγκεκριμένο σχέδιο για τις νέες πολιτικές συγκρούσεις – Συνέντευξη με τον Νάσο Ηλιόπουλο

Ήδη αυτά έχουν γίνει νόμος που αναφέρει ότι με το τέλος του προγράμματος, τον Αύγουστο του 2018, επανέρχονται οι δυο βασικές αρχές των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Πρώτον, η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης, δηλαδή ότι στη περίπτωση ύπαρξης διαφορετικών συμβάσεων σε επίπεδο κλάδου και επιχείρησης εφαρμόζονται οι ευνοϊκότεροι για τον εργαζόμενο όροι. Δεύτερον, είναι η επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων, δηλαδή δεν θα υπάρχει η δυνατότητα για έναν εργοδότη μονομερώς να αποχωρεί από την εργοδοτική οργάνωση και να τίθεται εκτός ισχύς της κλαδικής σύμβασης. Τα παραπάνω είναι ψηφισμένα και δεν έχει υπάρξει καμιά νέα αναφορά στη διαπραγμάτευση. Προφανώς, το ΔΝΤ δεν είναι χαρούμενο γι’ αυτές τις πρόνοιες, όπως και ο ΣΕΒ.
21
11

Χρήστος Καραγιαννίδης: Ο χώρος πρέπει να ελέγξει την αντικινηματική συλλογικότητα στα Εξάρχεια

Εδώ και αρκετό καιρό εξυφαίνεται στα Εξάρχεια μια απολίτικη και αντικινηματική συλλογικότητα (περί τα 100 άτομα) που δεν κάνει απλά κακό στα κινήματα και τους αγώνες αλλά στην ίδια την έννοια της αναρχίας. Με έναν τρόπο αυτό πρέπει να σταματήσει και όλοι οι άνθρωποι πρέπει να παρέμβουν πριν θρηνήσουμε θύματα.
18
11

Νίκος Φίλης: Να πάμε για μια εθνική συμφωνία επαναδιαπραγμάτευσης χρέους και πλεονασμάτων

Χωρίς σοβαρό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, που και φέτος συρρικνώνεται, χωρίς ενίσχυση της ζήτησης και του κοινωνικού κράτους, με μοναδικό μοχλό ανάπτυξης τις ιδιωτικές επενδύσεις και μάλιστα από το εξωτερικό, ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι θα έχουμε ένα θετικό κοινωνικό ισοζύγιο στην όποια ανάπτυξη; Συνεπώς, όταν όλα τα κόμματα (οψίμως και η Ν.Δ., που έχει ξεχάσει ότι ήταν αυτή που ως κυβέρνηση είχε δεσμευτεί για πλεονάσματα 4-4,5%) μιλούν για την ανάγκη να μειωθούν τα πλεονάσματα, είναι η ώρα να αναλάβει η κυβέρνηση πρωτοβουλία για μια εθνική συμφωνία επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους και των πλεονασμάτων.
18
11

Μαρία Καραμεσίνη: Η Αριστερά στην Ελλάδα και την Ευρώπη δεν μπορεί να απουσιάζει από τη συζήτηση για τις ανισότητες

Η επαναθεμελίωση της Ευρώπης με όρους δημοκρατίας και αλληλεγγύης προϋποθέτει όχι μόνο αλλαγές στη θεσμική αρχιτεκτονική της Ε.Ε. και ρυθμίσεις των διεθνών αγορών αλλά και την προώθηση ενός εναλλακτικού μοντέλου οικονομικής ανάπτυξης που θα έλκεται από τη ζήτηση στο εσωτερικό της Ενιαίας Αγοράς και θα βασίζεται στην αύξηση των μισθών, σε επενδύσεις που θα προωθούν τον κοινωνικό και οικολογικό μετασχηματισμό της οικονομίας και σε ευρωπαϊκούς μηχανισμούς μεταφοράς πόρων που θα βασίζονται στις αρχές της αλληλεγγύης.
15
11

Ετιέν Μπαλιμπάρ: Για τον Μαρξ, η εργασία αποτελεί το θεμέλιο του καπιταλιστικού πλούτου

Θα έλεγα πως το «Κεφάλαιο» είναι μια διπλή έλικα. Υπάρχει ένα νήμα που ξεκινά από την ανάλυση της αξίας, για να φτάσει στους νόμους της συσσώρευσης, από τη στιγμή που γίνεται κατανοητό πως η αφηρημένη έννοια της εργασίας αποτελεί την ουσία όλων των μορφών κεφαλαίου. Υπάρχει και μια δεύτερη έλικα, που μπερδεύεται διαρκώς με την πρώτη, όπου βρίσκουμε τις μορφές ανταγωνισμού, τις συγκρουσιακές μορφές της κοινωνικής σχέσης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, που εξαρτάται απ’ αυτές τις κατηγορίες και που, αντίστροφα, μας επιτρέπει να ερμηνεύσουμε πώς ο καπιταλισμός εξελίσσεται προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Αν αφαιρέσουμε τον τρόπο με τον οποίο ο Μαρξ περιγράφει τις συγκρούσεις και την πάλη των τάξεων, είναι αδύνατον να κατανοήσουμε τι εννοεί με τον όρο ιστορική τάση και είναι πολύ εύκολο να μας δημιουργηθεί η εντύπωση ότι, κατά βάθος, υπάρχει για τον Μαρξ ένα είδος τάσης εξέλιξης του κεφαλαίου ως απλό και ξεκάθαρο αποτέλεσμα των νόμων που διέπουν την οικονομία. Αυτό, όμως, δεν ανταποκρίνεται σε όσα γράφει. Αυτή η εξέλιξη δεν είναι αποτέλεσμα των νόμων της οικονομίας, αλλά της αλληλεπίδρασης μεταξύ ορισμένων μορφών οργάνωσης της παραγωγής και, από την άλλη, των κοινωνικών αγώνων ή των κοινωνικών συγκρούσεων που είναι αλληλένδετοι μ’ αυτές.
15
11

Δώρα Μακρή: Η Καταλονία είναι βαθιά διχασμένη

Η Ισπανία ζει όλο αυτό το διάστημα τη μεγαλύτερη πολιτική κρίση των τελευταίων σαράντα ετών. Υπάρχει κοινωνική πόλωση στην Καταλονία, οι κάτοικοι της οποίας είναι απολύτως διχασμένοι. Επίσης, για πρώτη φορά διακρίνεται και αρχίζει να καλλιεργείται και ένας νέος εθνικισμός: ο ισπανικός. Δηλαδή μπορεί κανείς να πει με σιγουριά ότι η Καταλονία των 7,5 εκατ., την περίοδο αυτή προκαλεί την αντίδραση και συχνά τη δυσαρέσκεια των 40 εκατ. της υπόλοιπης Ισπανίας. Διότι η κρίση δεν είναι μόνο πολιτική ή κοινωνική. Είναι πλέον και οικονομική.
15
11

Ηλίας Νικολακόπουλος: Μπαίνουμε σε μια φάση σχετικής ομαλότητας

Αυτό που πέτυχε ο ΣΥΡΙΖΑ με τις εκλογικές αναμετρήσεις του 2015 είναι να συγκροτήσει ένα μεγάλο κόμμα της αριστεράς. Κάποιες ελπίδες που υπήρχαν στην αντίπαλη όχθη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ξαναγυρίσει στο 4% του Συνασπισμού, φαίνεται να έχουν τελειώσει.