Συνεντεύξεις

22
12

Joan Mena Arca: Να απομακρυνθούμε από την πολιτική των μπλοκ

Το κύριο πρόβλημα που έχει η Καταλονία είναι το Λαϊκό Κόμμα και ο Ραχόι. Το Λαϊκό Κόμμα, για πολλά χρόνια, έχει εφαρμόσει πολιτικές κατά της Καταλονίας, όπως επίσης και εναντίον των υπόλοιπων λαών που ζουν στην Ισπανία. Πρέπει να διώξουμε αυτήν την κυβέρνηση για να ανακτήσουμε την κανονικότητα. Η κρίση του καθεστώτος του ΄78 πρέπει να τελειώσει με μια διαδικασία διαμόρφωσης που από τα κάτω, και με τη συμμετοχή των λαϊκών τάξεων, θα ανοικοδομήσει την Ισπανία ως ένα πολυεθνικό κράτος που θα σέβεται τα δικαιώματα των λαών, και θα προστατεύει τα κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων.
16
12

Παντελής Κυπριανός: Χωρίς ιδεολογικό στίγμα ο νέος φορέας του κέντρου

H ενότητα είναι επιφανειακή, γιατί συμμετέχουν μεν οι υποψήφιοι αρχηγοί στα όργανα, αλλά δεν έχουν συζητηθεί ιδεολογικά ζητήματα, όπου υπάρχουν έντονες διαφορές, ακόμα και για το όνομα του φορέα. Ο νέος φορέας αντιμετωπίζει επίσης προβλήματα με το ακροατήριό του, καθώς οι ψηφοφόροι του ανήκουν κυρίως σε μεγάλες ηλικίες, που σημαίνει ότι έχει ζήτημα ελκυστικότητας σε νέες δυνάμεις, νέους ψηφοφόρους. Και δεν γνωρίζουμε ακόμα και την απήχηση που έχει σε σχέση με την οικονομική κατάσταση των πολιτών κτλ. Έχω την αίσθηση ότι έχει πολύ μεγάλο πρόβλημα προσέλκυσης λαϊκών στρωμάτων.
16
12

Θεανώ Φωτίου: Δεν τελειώνει τίποτα αν αντιμετωπιστεί η κρίση ή η φτώχεια

Tο μοντέλο του ΚΕΑ αποτέλεσε τη βάση για τη διανομή του κοινωνικού μερίσματος, που δίνεται με όρους ισοτιμίας στο 30% του ελληνικού λαού, ενώ ταυτόχρονα διορθώνονται λάθη που υπήρχαν στις βάσεις δεδομένων, όσον αφορά τα στοιχεία φορολογουμένων. Είναι ένα πρόγραμμα, το οποίο κρίθηκε ως επιτυχές από τους δανειστές, αφού αποτελεί πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία ως προς τον τρόπο εφαρμογής του. Είναι πολύ ελπιδοφόρα η εμπειρία που μας μετέφεραν οι άνθρωποι που χειρίζονται τα προγράμματα μέσα από τα Κέντρα Κοινότητας, που σήμερα έφτασαν τα 174 και βαθμιαία θα φτάσουν τα 240 και στις 13 περιφερειακές ενότητες.
06
12

Θοδωρής Δρίτσας: Κατέρρευσε η σχεδιασμένη επιχείρηση σκευωρίας σε βάρος της κυβέρνησης

Τα πολύ δύσκολα προβλήματα που διαχειρίζεται αυτή η κυβέρνηση αφορούν το τώρα και το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας. Δεν είναι μόνο προβλήματα της κυβέρνησης, αλλά προβλήματα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, που συμπυκνώνονται σε ένα κορυφαίο: πώς μια χρεοκοπημένη χώρα, όπως είναι η Ελλάδα, θα βρει το βηματισμό της για να φύγει από τη χρεοκοπία και με ποιους όρους θα το κάνει αυτό.
06
12

Σία Αναγνωστοπούλου: Η καταγγελία απλώς του αυταρχισμού του Ερντογάν δεν ωφελεί κανέναν

Τα κοινωνικά κινήματα, όπως και η Αριστερά, έχουν ρίζες στην Τουρκία και έχουν δώσει πολλές και επώδυνες μάχες –όχι μόνο τώρα αλλά εδώ και δεκαετίες- για τη δημοκρατία, τα ατομικά δικαιώματα κλπ. Το κυνήγι μαγισσών στο οποίο έχει επιδοθεί ο Ερντογάν κατά δημοσιογράφων, πανεπιστημιακών, εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών κλπ., οι μαζικές φυλακίσεις και αυτοεξορίες δείχνουν ότι η Τουρκία έχει ένα βαθιά πολιτικοποιημένο και δημοκρατικό υπόστρωμα. Η σύλληψη και φυλάκιση των ηγετών του φιλοκουρδικού κόμματος, παρά το γεγονός ότι άφησε ακέφαλη την Αριστερά στην Τουρκία, δεν σημαίνει ότι την εξαφάνισε κιόλας. Όλος αυτός ο κόσμος κινητοποιεί και τα κινήματα και την Αριστερά, στην Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη. Όμως η ΕΕ, αν πραγματικά επιδιώκει τον εκδημοκρατισμό της Τουρκίας και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οφείλει να αφήσει ανοικτό το ζήτημα της ευρωπαϊκής ένταξης της Τουρκίας. Η καταγγελία απλώς του αυταρχισμού του Ερντογάν δεν ωφελεί κανέναν, αντιθέτως καθιστά ακόμη χειρότερη τη θέση αυτών που αγωνίζονται για τη δημοκρατία.
01
12

Κωστής Χατζημιχάλης: Το νερό δεν ξεχνά ποτέ τον δρόμο του, ακόμη και αν μπαζώσεις τη διαδρομή του

Η ιστορία με τα ρέματα στην Αττική είναι πολύ παλιά και τώρα ξανάρχεται στο τραπέζι με τους είκοσι έναν νεκρούς, ίσως και περισσότερους, διότι για αλλοδαπούς μπορεί να μην υπήρχε κάποιος να ενδιαφερθεί. Μου θυμίζει τη μεγάλη πλημμύρα στο Μπουρνάζι το 1978. Και εκεί είχαν πνιγεί άνθρωποι. Την ίδια περίοδο ο τότε Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Στ. Μάνος ανακοίνωσε την πεζοδρόμηση της Βουκουρεστίου. Ένα πολύ ωραίο σκίτσο του Γ. Ιωάννου έδειχνε τα πλημμυρισμένα σπίτια και δρόμους, τις νοικοκυρές με τους κουβάδες κτλ και έναν εφημεριδοπώλη μέσα στα νερά να διαλαλεί το νέο: «Η Βουκουρεστίου πεζόδρομος»!
30
11

Gabi Zimmer: Κινητήρια δύναμη για τον Σόιμπλε ήταν να αποτύχει η ελληνική κυβέρνηση

Εκτιμώ ότι οι δυνάμεις εντός των θεσμών αλλάζουν και ότι κάθε λογικός υπεύθυνος άνθρωπος θα πρέπει να θέλει να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας και θα πρέπει να θέλει να πάρει ανάσα η Ελλάδα. Όποιος επιθυμεί να συνεχίσει να υπάρχει η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να αποστρέφει το βλέμμα από όσα δεινά που επέβαλαν στους Έλληνες. Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα λέει πολλά για το μέλλον της Ευρώπης και πρέπει να αλλάξει. Πρόκειται για μια κοινωνική πυριτιδαποθήκη της οποίας η φωτιά αν εκραγεί θα μεταδοθεί παντού.
30
11

Χρήστος Μαντάς: Δύσκολος, αλλά ρεαλιστικός προϋπολογισμός

Το κλειδί για να προχωρήσουμε παρακάτω είναι η επιμονή στη συλλογικότητα, τη δημοκρατία και τη διαφάνεια. Αυτοί είναι οι βασικοί παράγοντες που μπορούν να μας κάνουν στην ουσία πιο «γρήγορους» και πιο «αποτελεσματικούς». Το εγχείρημά μας κινδυνεύει, όταν λησμονούμε τις βασικές μας αξίες στη λειτουργία και στα προτάγματά μας και οι κίνδυνοι αυτοί είναι υπαρκτοί. Έχω τη βαθειά πεποίθηση ότι με τους παραπάνω όρους μπορούμε να τα καταφέρουμε προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας.
30
11

Sònia Farré: Οι ελίτ νιώθουν απειλή από την καταλανική κρίση

Η αντίδραση των ελίτ της χώρας που συνδέονται με το καθεστώς του ‘78, έδειξε ότι αισθάνονταν πως η καταλανική κρίση αποτελεί απειλή για την ηγεμονία τους. Αυτό που πρέπει να μάθουμε, είναι ότι η αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων και το να ξεπεράσουμε το καθεστώς του ΄78 χρειάζεται μια ευρεία κοινωνική βάση τόσο στην Καταλονία, και ως εκ τούτου αυτό δεν εξυπηρετεί μόνο την ανεξαρτησία αλλά αναδεικνύει και το κοινωνικό ζήτημα, καθώς και στο υπόλοιπο κράτος.
26
11

Αννέτα Καββαδία: Ο λόγος ο οποίος προτρέπει σε πράξεις ρατσιστικής βίας πρέπει να τιμωρείται

Αυτό που κυρίως αισθάνθηκα εκείνες τις μέρες – πέραν της πραγματικής, της ειλικρινούς χαράς, ικανοποίησης και δικαίωσης όταν ψηφίστηκε το νομοσχέδιο – ήταν αγανάκτηση, απορία και μια απέραντη θλίψη. Αγανάκτηση για όσους, κρυμμένοι πίσω από περιπτωσιολογία ή από παραδείγματα στα όρια της λογικής, προσπαθούσαν να εμφανίσουν προσχηματικά εμπόδια και να λειτουργήσουν εμπρηστικά στην κοινή γνώμη ενάντια σε στοιχειώδη, θεμελιώδη δικαιώματα μερίδας συμπολιτών μας τα οποία, σε τελευταία ανάλυση, ουδόλως επηρέαζαν ή έρχονταν σε σύγκρουση με τις ζωές άλλων. Ειδικά στην περίπτωση της νομοθετικής τροπολογίας για τους εφήβους 15 έως 17 ετών, η συμπεριφορά κάποιων βουλευτών υπήρξε από απαράδεκτη έως και εξοργιστική.