Macro

24
12

Ευκλείδης Τσακαλώτος: Προϋπολογισμός βασισμένος στα παγκόσμια αποτυχημένα παραδείγματα

Άκουσα [στο πλαίσιο της συζήτησης για τον προϋπολογισμό] πολλές ομιλίες και από το ΚΚΕ και από το ΜέΡΑ25 και από το ΚΙΝΑΛ. Θέλω να πω, με κάθε ειλικρίνεια, όταν αντιμετωπίζουμε αυτή την κυβέρνηση όχι μόνο στα οικονομικά, όχι μόνο στα κοινωνικά, αλλά και στα δικαιώματα, θα εξαντλήσουμε τα δύο-τρία χρόνια της αντιπολίτευσης για το ποιος θα πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας από τη φθορά της κυβέρνησης; Αυτό θα πούμε στο λαϊκό κόσμο που θα δει τις συνέπειες αυτής της οικονομικής πολιτικής; Ότι δεν έχει σημασία αν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ή η Νέα Δημοκρατία; Καμία σημασία δεν έχει ότι πήραμε τα 700 εκατομμύρια της πρόνοιας και τα φτάσαμε στα 3 δισεκατομμύρια; Στους εργαζόμενους, για παράδειγμα, στα ξενοδοχεία που η επεκτασιμότητα τους έδωσε μια ανάσα, αλλά και σε άλλους, θα πείτε ότι αυτό δεν έχει καμία σημασία; Αυτό θα πούμε; Εκεί θα εξαντλήσουμε όλη την πολιτική μας ανάλυση; Ή θα δημιουργήσουμε μαζί, εκεί όπου συμφωνούμε, ευκαιρίες για κοινωνικές αντιστάσεις και στα δικαιώματα γενικά και στο χώρο εργασίας και για την πράσινη ανάπτυξη, να δημιουργήσουμε ένα μεγάλο ρεύμα που να εμποδίσει αυτή τη στρατηγική, που ξέρουμε εκ των προτέρων ότι δεν θα δουλέψει; Μπορεί να το αρνηθείτε. Δεν θα μας συγχωρέσει, όμως, ο κόσμος της εργασίας, ούτε εσάς, ούτε εμάς. Και πολύ φοβάμαι ότι αν δεν συνεργαστούμε, εκεί όπου μπορούμε, το κέρδος θα το πάρει η ακροδεξιά, εντός και εκτός της Νέας Δημοκρατίας. Ακούσατε τον προηγούμενο ομιλητή… Ελπίζω να τον ακούσατε, για το ποια είναι η πατριωτική, η μη κοσμοπολίτικη -κάτι μου λέει αυτή η λέξη, το «μη κοσμοπολίτικη», έχει μία ιστορία αυτή η λέξη- η εθνική πολιτική. Εκεί θα το αφήσουμε; Ή θα έχουμε αισιοδοξία και θα πούμε στον κόσμο της εργασίας ότι υπάρχει ελπίδα; Υπάρχει ελπίδα στο μέλλον να έχουμε προϋπολογισμούς που απαντάνε στα κοινωνικά, στα οικονομικά προβλήματα και στα δικαιώματα των ανθρώπων της εργασίας και του κόσμου που όλοι μας θέλουμε να υποστηρίξουμε.
23
12

Πάνος Σκουρλέτης: Σκέψεις και επισημάνσεις μπροστά στο 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ

Το κάλεσμά μας αφορά τη διάσπαρτη, πολύμορφη, ανένταχτη Αριστερά, τον κόσμο του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, ιδιαίτερα όμως πρέπει να αφορά τις νεότερες γενιές που μας τίμησαν με υψηλά ποσοστά στις τελευταίες εκλογές. Τους νέους και τις νέες που με τους δικούς τους κώδικες αναζητούν μια νέα σχέση με την πολιτική, με περιεχόμενο και δυνατότητα ουσιαστικής συμμετοχής εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις. Οι κυρίαρχες συστημικές δυνάμεις, ό,τι δεν πέτυχαν στις εκλογές, τη στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, θα επιχειρήσουν να το κάνουν μετά, κυρίως μέσω των ΜΜΕ. Θα γίνουμε μάρτυρες απίθανων επιθέσεων αλλά και ταυτόχρονα μιας προσπάθειας να μας τοποθετήσουν στο πλαίσιο ενός νέου συναινετικού δικομματισμού. Όμως ο μεταμνημονιακος διπολισμός συγκροτείται στη βάση της προγραμματικής ανταγωνιστικότητας και αντιπαλότητας ως προς τον νεοφιλελευθερισμό. Το κόμμα μας έχει γνώση των αδυναμιών του, έχει συνειδητοποιήσει τη μικρή κοινωνική του γείωση, ωστόσο δεν μπορεί να απαξιώνεται σκόπιμα από διάφορους «προοδευτικούς» τιμητές που θεωρούν πως κατέχουν την απόλυτη αλήθεια. Πρόκειται γι' αυτούς που τους ενοχλεί ακόμα και ο όρος Αριστερά και τον θεωρούν ξεπερασμένο. Πολύ περισσότερο, δεν μπορούμε να το κάνουμε εμείς οι ίδιοι. Ιδιαίτερα όσοι από εμάς βρεθήκαμε σε κρίσιμες θέσεις και με τη στάση μας δεν συμβάλαμε τα τελευταία χρόνια στην καταξίωσή του.
23
12

Άγγελος Τσέκερης: Επισημάνσεις

Τον Σημίτη δεν θα τον ξαναπιάσετε στο στόμα σας. Τον Σημίτη. Αν μη τι άλλο, είναι ο μόνος από την κυβέρνησή του που δεν τον έχουνε χώσει μέσα για διαφθορά. Και έκανε και τους πιο πετυχημένους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αθάνατα εκείνα τα συστήματα ασφαλείας. Ακόμα τα παραλαμβάνουμε. Και υπήρχε και ζωντανή πολιτική ζωή, ρε παιδί μου. Έβλεπες τον Τσουκάτο να ανεβοκατεβαίνει με τις σακούλες στη Χαριλάου Τρικούπη και τον χαιρόσουνα. Δεν το ξέραμε ότι είχε ασχοληθεί και με τα εθνικά ο Σημίτης. Μπράβο ο άνθρωπος. Κάτι εξοπλιστικά θυμόμαστε που κάνανε αγορές 17 τρισ. και γράφανε τον λογαριασμό σε τεφτέρια για να τον υπολογίσουνε μετά από 15 χρόνια. Δεν είχαμε καταλάβει ότι ήταν για να βάλουμε την Τουρκία στην Ε.Ε. και να τα λύσουμε πολιτισμένα στη Χάγη.
21
12

Θανάσης Καμπαγιάννης: Η εισαγγελέας και η υπεράσπιση της Χρυσής Αυγής

Επειδή στον πραγματικό κόσμο τίποτα δεν είναι έξω από πολιτικές συνάφειες, μια απαλλαγή της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής θα σημάνει όχι μόνο την επαναλειτουργία των ομάδων κρούσης που μεσουράνησαν το 2012-2013, αλλά και την επιστροφή της παρακρατηθείσας κρατικής χρηματοδότησης, ποσού που ανέρχεται πλέον σε πάνω από 8 εκατομμύρια ευρώ. Το να θεωρήσει κανείς την εισαγγελική αρχή «αφελή» είναι δικαίωμά του, είναι πάντως λάθος που εμείς δεν σκοπεύουμε να κάνουμε. Η εισαγγελική πρόταση είναι μια καμπάνα που χτυπάει για όλες και όλους μας. Κατόπιν τούτων, πρέπει να σημάνει συναγερμός. Τα θύματα και οι υπερασπιστές τους, η πολιτική αγωγή, θα απευθυνθούμε στο δικαστήριο χωρίς τη συνδρομή της εισαγγελικής αρχής, με τις αγορεύσεις μας που ξεκινούν στις 8 Ιανουαρίου. Το δικαστήριο είναι το μόνο αρμόδιο για την έκδοση της απόφασης, χωρίς να δεσμεύεται από την εισαγγελική πρόταση. Η κατακραυγή της κοινωνίας πρέπει να ακουστεί, οι συγκεντρώσεις που ετοιμάζονται για το Σάββατο 21 Δεκεμβρίου είναι μια καλή αρχή. Κάθε συλλογικότητα, φορέας, σωματείο, οργάνωση, κάθε δημοκρατικός πολίτης, πρέπει να εκφράσει με ρητό και κατηγορηματικό τρόπο την απαίτηση για καταδίκη της ναζιστικής οργάνωσης και για απόδοση δικαιοσύνης στα θύματα. Εμείς δεν έχουμε άλλα όπλα, ούτε δρούμε τη νύχτα, όπως κοκορεύονται τα στελέχη της ναζιστικής συμμορίας. Εχουμε «μόνο» τη φωνή της μεγάλης αντιφασιστικής πλειοψηφίας. Η δικαστική μάχη είναι ακόμα μπροστά μας. Για τους ανθρώπους που εκτεθήκαμε σ’ αυτήν τη μάχη, θύματα που προσήλθαν στις Αρχές και μίλησαν, μάρτυρες που κατέθεσαν ευθαρσώς και έδειξαν, δικηγόρους που εργάστηκαν, δημοσιογράφους που αποκάλυψαν, αλληλέγγυους που συμπαραστάθηκαν, κρατικούς λειτουργούς που έκαναν το καθήκον τους, η κατάληξη είναι μονόδρομος. Δεν υπάρχουν αρκετά διαβατήρια για μας. Και δεν σκοπεύουμε να πάμε πουθενά.
20
12

Στις αντιφασιστικές συγκεντρώσεις καλεί ο Τομέας Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ

Η κυρία Αδαμαντία Οικονόμου, εισαγγελέας της έδρας στη δίκη της Χ.Α., πήρε την απολογία του Νίκου Μιχαλολιάκου, καθώς και το σύνολο των ψευδών ισχυρισμών που προβάλλει σε όλες τις πρόσφατες δηλώσεις και συνεντεύξεις του ο αρχηγός της ναζιστικής οργάνωσης και τα επανέλαβε, ουσιαστικά, ως εισαγγελική πρόταση προς τους δικαστές. Σε κάθε περίπτωση μία λέξη αρμόζει: ντροπή.
20
12

Ο καυγάς και το πάπλωμα

Αυτό που όσο πάει και μεγαλώνει, είναι η πολιτική και στρατιωτική συνεργασία μεταξύ της Άγκυρας και της Ντόχας, μια συνεργασία που μάλλον δεν είναι τόσο ευκαιριακή όσο λένε ότι φοβούνται οι κεμαλικοί. Δεν είναι μόνο οι τονωτικές ενέσεις δισεκατομμυρίων στην οικονομία της Τουρκίας από τον εμίρη του Κατάρ, ούτε η τουρκική στρατιωτική βάση έξω από την Ντόχα (με δυνατότητα υποδοχής έως και 3.000 στρατιωτών), ούτε οι επισκέψεις τουρκικών πολεμικών πλοίων στο εμιράτο του Κόλπου. Η τουρκο-καταριανή εταιρεία που ανέλαβε να φτιάξει το «καμάρι» της Τουρκίας, το Altay -τανκ τρίτης γενιάς για τον εκσυγχρονισμό του τουρκικού στρατού, με πρώτη παραγγελία 250 κομμάτια-, φαίνεται ότι έχει εμπλοκή και στον λιβυκό εμφύλιο. Από τις πύλες της βγήκαν δεκάδες θωρακισμένα οχήματα που μεταφέρθηκαν (μαζί με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, άλλα όπλα και πυρομαχικά) στην Τρίπολη την άνοιξη, όταν η Άγκυρα έσπευσε -με το αζημίωτο, φυσικά- να στηρίξει τον κλυδωνιζόμενο πρωθυπουργό Σαράζ ώστε να αποκρούσει την επίθεση των στρατευμάτων του Χαφτάρ. Από τη στιγμή που η Τουρκία και το Κατάρ είναι οι βασικοί υποστηρικτές του Σαράζ, τι πιο φυσικό από να τον στηρίζει και η τουρκο-καταριανή εταιρεία.
18
12

Φοβάσαι μήπως τώρα μια στάλα;

Δεν πρόσεξες όταν Αγίου Νικολάου του 2008 το ανήλικο παιδί σου πήγε να γιορτάσει τα γενέθλια του φίλου του στην λάθος περιοχή της Αθήνας. Πρόσεχε τουλάχιστον τώρα. Πρόσεχε μην τυχόν και πάει το ανήλικο παιδί σου να δει καμία ταινία στο σινεμά: αν δεν έχει την κατάλληλη σήμανση, θα μπουν στο σινεμά τα όργανα της τάξης, θα διακόψουν την προβολή και θα τον τρέχουν στο τμήμα. Πρόσεχε μόνο μην τυχόν και η κόρη σου έχει περίοδο και φοράει σερβιέτα: αν δεν δεχτεί να ξεβρακωθεί στην Πατησίων, θα ξεβρακωθεί πάντως θέλει δεν θέλει από μια στολή αδειανή, από μια Ελένη. Πρόσεχε μόνο μην τυχόν και βρίσκεστε οικογενειακώς στο σπίτι: να μένατε αλλού ή να αφήνατε τους κομάντος να μπουκάρουν σπίτι σας χωρίς ένταλμα.
18
12

Ο ασύμμετρος δικομματισμός και εμείς

Σαν κοινωνία αφήνουμε εξαιρετικά καθυστερημένα πίσω μας την οικονομική κρίση, αλλά όχι τις αίτιες που τη γέννησαν. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε εκδοχή της κανονικότητας, πολιτική ή κοινωνική, θα είναι ιδιαίτερα επισφαλής. Η αδυναμία των κλασικών συνταγών να δώσουν λύσεις για την πλειοψηφία της κοινωνίας, είτε στη νεοφιλελεύθερη είτε στην κεντροαριστερή εκδοχή τους, δεν λαμβάνει χώρα σε ένα πολιτικό σύστημα μηδενικού αθροίσματος. Αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος δεν μετακινείται μόνο από τον ένα πόλο του πολιτικού συστήματος στον άλλο, υπάρχει και η επιλογή του κενού. Μια ρητή ή άρρητη στρατηγική που μένει στην αποδόμηση του αντιπάλου, χωρίς να βάζει την εναλλακτική προοπτική με όρους αξιοπιστίας, διατρέχει τον κίνδυνο να χάσει το βασικό εργαλείο για να αντιμετωπίσει αυτή την τάση. Το πόσο έξυπνα χρησιμοποίησε η Νέα Δημοκρατία την πόλωση είναι ένα πολύ χρήσιμο παράδειγμα. Και γιατί οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια πιο στενή απεύθυνση, κάνοντας τον να απαντά κυρίως στη ρητορική της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης και να βάζει σε δεύτερη μοίρα την εξήγηση του πολιτικού του σχεδίου στην κοινωνία. Για να προχωρήσουμε, λοιπόν, ας αρχίσουμε από τα βασικά, από την αντίφαση ανάμεσα στην ανάγκη να αλλάξουμε τα πράγματα και στη δυνατότητα μας να το κάνουμε, και ας προσπαθήσουμε να αναμετρηθούμε με αυτή την αντίφαση. Είναι ζήτημα όχι ιστορικής νομοτέλειας, αλλά επιλογής. Με μια υποσημείωση όμως. Τις αντιφάσεις σου και τα ελλείμματα σου επιλέγεις αν θα τα συζητήσεις και αν θα τα παλέψεις, δεν επιλέγεις όμως αν θα τα πληρώσεις.
18
12

Το παιχνίδι με το αέριο και τα ελληνοτουρκικά

Για την ώρα, η κυβέρνηση προβάλλει τις διεθνείς καταδίκες της συμφωνίας και τη στήριξη των εταίρων - κυρίως της Γαλλίας και της Ιταλίας- και δηλώνει ότι η χώρα διαθέτει συμμάχους, αυτοπεποίθηση και αποτρεπτική δύναμη εάν χρειαστεί. Περιμένει ότι θα πέσουν οι τόνοι και θα επιστρέψει στις business as usual. Το ένα βήμα παραπάνω που πρότεινε η αξιωματική αντιπολίτευση, διά στόματος Τσίπρα από το βήμα της Βουλής, να ζητήσει δηλαδή από την Ε.Ε., πέρα από την καταδίκη, και την επέκταση των κυρώσεων σε βάρος της Τουρκίας, στην περίπτωση που δραστηριοποιηθεί μετά την κυπριακή ΑΟΖ και νοτίως της Κρήτης, δεν το έκανε. Ελπίζει, αφενός να μην κάνει άλλη μια κίνηση ο “απομονωμένος” Ερντογάν -που έχει ανοιχτή γραμμή με τον Τραμπ και τον Πούτιν, για να αναφέρουμε τους δύο ισχυρότερους συνομιλητές του-, αφετέρου να μην... ξεφύγουν στο εσωτερικό οι λαλίστατοι “υπερπατριώτες”, που τους τάισε δυο χρόνια με το Μακεδονικό για να κερδίσει τις εκλογές και είναι δύσκολο να τους κόψει την όρεξη. Και δεν έχει προγραμματίσει επόμενα βήματα. Όσο για τον δρόμο προς το δικαστήριο της Χάγης, το υπουργείο Εξωτερικών ξεκαθαρίζει ότι δεν είναι ώρα να τον ακολουθήσει. “Όχι υπό το κράτος πιέσεων”.
18
12

Κύρκος Δοξιάδης: Γιατρέ μου, γιατί έχασα στις εκλογές;

Το ζήτημα της «αξιακής ουδετερότητας» στις κοινωνικές επιστήμες, ιδωμένο αφαιρετικά και μέσα στη «γυάλα» της «καθαρής ακαδημαϊκής εργασίας», είναι κάτι πολύ συζητήσιμο ούτως ή άλλως. Οταν όμως οι κοινωνικές επιστήμες χρησιμοποιούνται για να καθορίζουν πολιτικές αποφάσεις, η «αξιακή ουδετερότητα» είναι απλώς το –συχνά άρρητο- άλλοθι των «ειδικών συμβούλων» για να κάνουν ό,τι τους καπνίσει. Απολύτως ιδεολογικοί και πολιτικοί στις επιλογές τους, οχυρώνονται πίσω από τις περγαμηνές του «ειδικού», άρα του «αξιακά ουδέτερου», ήτοι του «αμόλυντου» από ιδεολογικές θέσεις και πολιτικές επιρροές. Οταν οι «ειδικοί» προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε νεοφιλελεύθερα ή νεοφιλελευθεροποιημένα κόμματα, ουδέν πρόβλημα. Εκεί το ιδεολόγημα της «αξιακής ουδετερότητας» συμβαδίζει αρμονικά με την ιδεολογία και την οργάνωση του κόμματος που εξυπηρετούν. Η ηγεσία του κόμματος τους χρησιμοποιεί όπως ο μάνατζερ τους τεχνικούς συμβούλους της επιχείρησής του. Το νεοφιλελεύθερο ιδεολόγημα της αδιαμφισβήτητης -καθ’ ότι ακριβώς «ιδεολογικά ουδέτερης»- ευθυκρισίας των «ειδικών» είναι τόσο διάχυτο και επιδραστικό που φαίνεται πως συμπαρασύρει και αριστερές ηγεσίες. Και εκεί τα πράγματα είναι λιγάκι πιο προβληματικά.