Macro

24
08

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

Ένα τέτοιου είδους συμπαγές αφήγημα της «καλής κοινωνίας» είναι θεμελιώδες για τον ιστορικό προσανατολισμό μιας κοινωνίας. Και εάν η ατζέντα της ΝΔ είναι «ακραίος νεοφιλελευθερισμός – στρατηγική αποδημοκρατικοποίηση – επενδύσεις χωρίς οικολογική μέριμνα», τότε η ατζέντα 2021 ας μετατραπεί σε παραγωγική, δημοκρατική, οικολογική επανάσταση. Αν το εγκλωβισμένο μικροαστικό μας φαντασιακό στέκεται εμπόδιο σε κάθε νέο ιστορικό προσανατολισμό, θα πρέπει να αναρωτηθούμε: προτιμάμε την γενικευμένη καθοδική προλεταριοποίηση που μας επιφυλάσσει το σχέδιο της ΝΔ περί ανταγωνιστικής οικονομίας ή τη συνεργασία σε ένα ανώτερο επίπεδο που θα δώσει νέες δυνατότητες στο ανθρώπινο δυναμικό της κοινωνίας μας; Δε χρειάζεται βιασύνη λες και είναι κάποιο τεχνικό ζήτημα. Την εποχή της ψηφιακής επανάστασης και της ρομποτοποίησης θα χρειαστούμε άλλες θέσεις εργασίας και άλλες επιθυμίες. Θα ζήσουμε σε άλλο περιβάλλον. Δεν μπορούμε όμως με την ίδια νοοτροπία να πάμε πουθενά. Πρέπει να σκεφτούμε αυθεντικά και να πράξουμε όχι «σαν άλλοτε», αλλά «σαν πρώτη φορά». Η ανάπτυξη των ανθρωπίνων σχέσεων και νέων τρόπων ζωής και εργασίας πρέπει να γίνει ο νέος ιστορικός μας προσανατολισμός. Γιατί ο καπιταλισμός συσσώρευσης προϊόντων και συρρίκνωσης του νοήματος της ζωής πρώτα μαραίνεται (δηλαδή καθίσταται αχρείαστος) και μετά ανατρέπεται. Χαρισματικοί ηγέτες αναδείχθηκαν σε λιγότερο κρίσιμες περιόδους από τη δική μας. Το χάρισμα όμως το γενούν οι κοινωνίες και το αποδίδουν σε όσους/ες τολμούν να προτείνουν κάτι καινούργιο που να λύνει το γόρδιο δεσμό. Η ίδια κοινωνία που φοβόταν ή δεν ήθελε να βγει από την ευρωζώνη και την ΕΕ, θέλει πάντα μια νέα, πιο βιώσιμη και ενδιαφέρουσα ζωή. Ήρθε λοιπόν η ώρα να μπούμε ορμητικά σε μια συναρπαστική και υπέροχη περίοδο της ιστορίας μας μακρυά από την τοξικότητα και τη μιζέρια του Παλαιού Καθεστώτος.
24
08

Στο μυαλό του Σουλτάνου

Πολλοί - οικονομολόγοι, επενδυτές και αναλυτές - προσπαθούν να κατανοήσουν τις κινήσεις του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και πώς οδήγησε τη χώρα στο σημερινό οικονομικό αδιέξοδο, που μοιάζει με οικονομική αυτοχειρία. Πώς γίνεται ο ηγέτης μιας οικονομίας 850 δισεκατομμυρίων δολαρίων να ακολουθεί μια τόσο απερίσκεπτη οικονομική στρατηγική και ταυτόχρονα να αρνείται, μέχρι σήμερα, οποιαδήποτε «διορθωτική κίνηση» σε οικονομικό αλλά και διπλωματικό επίπεδο, ώστε να αμβλύνει τις αντιδράσεις και να περιορίσει την ελεύθερη πτώση της λίρας. Σύμφωνα μάλιστα με τις εκτιμήσεις οι πιέσεις προς την Τουρκική οικονομία θα ενταθούν το επόμενο διάστημα.
24
08

Γιούλε Γκοβρίν: Αφουγκρατείτε την Αριστερά αντί να συνομιλείτε με την Ακροδεξιά

Είναι καιρός να χαράξουμε έναν νέο δρόμο, ο οποίος θα καταπολεμά την κρίση στη ρίζα της: την κοινωνική αδικία. Ενώ οι οικονομολόγοι υπολογίζουν πόσο επωφελείται η Γερμανία από το χρέος των φτωχότερων κρατών-μελών, ο ελληνικός λαός συνεχίζει να υποφέρει από την οικονομική καταστροφή που έχουν προκαλέσει εκείνα τα μέτρα λιτότητας που η Ε.Ε. έχει επιβάλει παρά τις προειδοποιήσεις των οικονομολόγων. Εν τω μεταξύ, ένας αριστερός κυβερνητικός συνασπισμός στην Πορτογαλία οδήγησε με επιτυχία τη χώρα εκτός κρίσης και μάλιστα με σοσιαλδημοκρατικά οικονομικά μέτρα, τα οποία καταφανώς έρχονται σε αντίθεση με τα μέτρα λιτότητας της Ε.Ε. Αντί να παραδεχτεί αυτοκριτικά ότι η φιλελεύθερη οικονομική πορεία είναι επιβλαβής για την πλειονότητα των πολιτών στην Ευρώπη, η Ε.Ε. επιμένει σταθερά στο νεοφιλελεύθερο δόγμα της ότι δεν υπάρχει εναλλακτική.
22
08

Ηγεμονική στρατηγική για την επόμενη ημέρα

Η πρωτοβουλία βρίσκεται σήμερα στην πλευρά της Αριστεράς και αφορά τη συγκρότηση ενός προοδευτικού μετώπου με ξεκάθαρη στρατηγική για την επόμενη ημέρα. Λέγοντας προοδευτικό μέτωπο, δεν εννοούμε φυσικά ούτε ευκαιριακές πολιτικές συμμαχίες μεταξύ κομμάτων -για τις οποίες, άλλωστε, δεν υπάρχουν σήμερα στοιχειώδεις προϋποθέσεις- ούτε μετεγγραφές άστεγων πολιτικών παραγόντων, αρκετοί από τους οποίους κινούνται με βάση το προσωπικό τους όφελος... Προοδευτικό μέτωπο μπορεί να συγκροτηθεί μόνο στη βάση μιας ηγεμονικής γραμμής. Επομένως, αυτό που προέχει είναι να προσδιοριστούν με ακρίβεια οι άξονες που θα καθορίζουν το πρόγραμμά του και οι οποίοι ανταποκρίνονται στις μεγάλες αλλαγές που έχει ανάγκη σήμερα η ελληνική κοινωνία. Σε κάθε περίπτωση, το ζητούμενο δεν είναι απλώς να διατυπώσεις τους στόχους. Το κρίσιμο για τη συγκρότηση ενός προοδευτικού μετώπου, είναι η Αριστερά -εκ των πραγμάτων βασικός κορμός του μετώπου αυτού- να πείσει για την αποφασιστικότητα, την ειλικρίνεια και την εντιμότητα με την οποία είναι διατεθειμένη να υπηρετήσει μια τέτοια ηγεμονική στρατηγική.
22
08

Το υπό διαμόρφωση τρίγωνο Μόσχας, Άγκυρας και Βερολίνου

Η χώρα του Ταγίπ Ερντογάν επιχειρεί (με φραστική στήριξη όχι μόνο από την Ρωσία, αλλά και από την Γερμανία, την Γαλλία και την Κίνα) να οργανώσει την άμυνά της απέναντι στις πιέσεις του Ντόναλντ Τραμπ, που τόσο τραυματίζουν την ήδη εύθραυστη τουρκική οικονομία. Εφεξής θα είναι περισσότερο διαφωτιστικό να αντιμετωπίζουμε ως πολιτικό "τρίγωνο", τις σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ Μόσχας, Άγκυρας και Βερολίνου.
22
08

«Καταφέραμε πολλά, έχουμε ακόμα περισσότερα να κάνουμε», το μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ

Όσο κι αν κάποιοι πασχίζουν να αρνηθούν την πραγματικότητα, διαψεύδοντας ακόμα και τους Ευρωπαίους ομοϊδεάτες τους, σήμερα ξεκινάει μια νέα περίοδος για την κοινωνία. Χωρίς την ασφυκτική επιτροπεία, χωρίς τη δαμόκλειο σπάθη των δόσεων, μια περίοδος ανοικοδόμησης και ριζικής αλλαγής. Γιατί η σημερινή μέρα είναι μέρα μνήμης για την καταστροφή που πέρασε, για τις θυσίες του ελληνικού λαού, που τώρα πια πιάνουν τόπο, αλλά και η απαρχή ενός νέου αγώνα. Ανακτώντας την ελευθερία κινήσεων, με στοχευμένες κοινωνικές παρεμβάσεις, οφείλουμε να αλλάξουμε ακόμα πολλά. Να επουλώσουμε τα τραύματα που δημιούργησαν στον κοινωνικό ιστό οι πολιτικές των προηγούμενων χρόνων, να υλοποιήσουμε μια νέα αναπτυξιακή προοπτική για τη χώρα, να συνεχίσουμε τις ριζικές μεταρρυθμίσεις στην Υγεία, την Παιδεία, το κράτος Πρόνοιας, τους θεσμούς, να εμβαθύνουμε και να επεκτείνουμε τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Σε αυτή τη νέα πορεία θα φανεί ποιοι θα επιλέξουν, τελικά, την πρόοδο ή τη συντήρηση, τη δημοκρατία ή την ακροδεξιά ρητορεία, την κοινωνική ανόρθωση ή την παλινόρθωση όσων μας οδήγησαν στην κοινωνική καταστροφή».
22
08

Ο γαμπρός, ο χρυσός και το αλισβερίσι του Ταγίπ

Είναι άραγε καλός έμπορος ο ισχυρός άνδρας της Τουρκίας, ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που αναβαπτίστηκε πριν από δύο μήνες στη λαϊκή ψήφο; Στριμωγμένος από τους Αμερικανούς σε έναν εμπορικό πόλεμο που βρίσκεται ακόμα σε αρχικό στάδιο, ο Πρόεδρος Ερντογάν καλεί τους πολίτες να βγάλουν από τα στρώματά τους τα δολάρια και τα ευρώ για να στηρίξουν το εθνικό νόμισμα, ρίχνει γέφυρες στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ζητά στήριξη από τους Άραβες και την Κίνα και αγκαλιάζει τη ρωσική αρκούδα. Μόνιμη επωδός του: Το έθνος θα κερδίσει και αυτόν τον πόλεμο.
21
08

Λαμογιανός καπιταλισμός

Τούτες τις μέρες η Ελλάδα βγαίνει από την επιτροπεία των «θεσμών». Αν η εν λόγω επιτροπεία συνίστατο στον εξαναγκασμό της εφαρμογής μιας ασφυκτικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής προκειμένου η Ελλάδα να παραμείνει στην ευρωζώνη με τρόπο που υποτίθεται πως εξασφαλίζει τη (νεοφιλελεύθερη) βιωσιμότητα της τελευταίας, η έξοδος από τα μνημόνια πόρρω απέχει από την απαλλαγή εν γένει από τη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία και τις πρακτικές που τη συνοδεύουν. Ο ατομοκεντρισμός και η λατρεία της «ανταγωνιστικότητας» είναι «στο DNA» της ελληνικής άρχουσας τάξης. Κάτι που οι εγχώριοι «εκσυγχρονιστές» επιμελώς και πολλαχώς αποκρύπτουν είναι πως η «λαμογιά» ταιριάζει σαν γάντι στην ουσία της νεοφιλελεύθερης κοσμοαντίληψης που με τόσο ζήλο εκθειάζουν και προωθούν. Μετά τα μνημόνια όμως, η επίκληση της νομιμότητας, που για τον Ηλία Ηλιού το 1962 είχε έναν αμυντικό και κυρίως ιδεολογικό χαρακτήρα, ας γίνει τώρα επιθετικός και κυρίως πρακτικός στρατηγικός στόχος. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση της Αριστεράς ας κυβερνήσει ως Αριστερά.
21
08

Το επικίνδυνο παιχνίδι χρέους του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού

Η ιστορία λέγεται γρήγορα. Δύο αυτοαποκαλούμενοι ισχυροί άνδρες εμπλέκονται σε μια διαμάχη. Κανείς από αυτούς δεν ήθελε να εμπλακεί. Ο ένας, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, επέβαλε κυρώσεις σε μια χώρα με την οποία η Αμερική έχει διατηρήσει μια στρατηγική συνεργασία στο ΝΑΤΟ για επτά δεκαετίες. Ο άλλος, ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καλεί το λαό του σε πατριωτική δράση για να αποτρέψουν μια οξεία οικονομική και νομισματική κρίση: «Μην αγοράζετε το iPhone», λέει στους συμπατριώτες του και αναζητά νέους συνεργάτες. Το τέλος αυτής της ιστορίας δεν έχει γραφτεί ακόμα. Είναι όμως πιθανό η ζημιά να είναι μεγάλη και μόνιμη - για τον τουρκικό λαό, αλλά και για τον γεωπολιτικό ρόλο των ΗΠΑ και την ασφάλεια της Ευρώπης. Η ιστορία των δύο πεισματάρηδων ηγετών δεν είναι λάθος. Αλλά κρύβει άλλες, βαθύτερες αιτίες. Διότι στην οικονομική κρίση για το Βόσπορο είναι επίσης εμφανείς οι θεμελιώδεις ανεπάρκειες του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού.