Αναδημοσιεύσεις

14
02

Είναι όλοι τους ναζί

“Δεν είναι όλοι ρατσιστές, δεν είναι όλοι ναζί και φυσικά δεν είναι όλοι δολοφόνοι” επιμένουν να υποστηρίζουν όσοι εξακολουθούν να βλέπουν την πλατιά αυτή μάζα των τετρακοσίων τόσων χιλιάδων ως ένα δυσδιάκριτο μείγμα λίγων εγκληματιών και πολλών απολωλότων προβάτων της Δημοκρατίας μας. Ίσως μπορούσε να είναι και έτσι αν κανείς παρέβλεπε την ψυχρή λογική των αριθμών που σε ψήφους επιβράβευσε τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα διατηρώντας ανέπαφα τα ποσοστά της Χ.Α. στις εκλογικές αναμετρήσεις που ακολούθησαν.
Περισσότερα »
14
02

Ο Μπενουά Αμόν αντιμέτωπος με την πρόκληση της ενότητας

Η επικράτηση του Μπενουά Αμόν ήταν καθαρή και αναμφισβήτητη. Το αποτέλεσμα αυτό δεν οφείλεται σε μεθόδευση του κομματικού μηχανισμού, ούτε σε κάποια τυχόν συγκυρία. Είναι η έκφραση των αγώνων των εργαζομένων και των νέων που αντιτάχθηκαν στην πολιτική της λιτότητας και στην ψήφιση του αντεργατικού νόμου, γνωστού ως νόμου της Ελ Κομρί, και την προσφυγή σε αυταρχικές μεθοδεύεις. Διάφοροι αναλυτές παρομοιάζουν το φαινόμενο Αμόν με αυτό των Εργατικών στην Αγγλία, του Τζέρεμι Κόρμπιν, και του αμερικανού γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς. Ο Μπενουά Αμόν τάσσεται κατά της λιτότητας, της δημοσιονομικής προσαρμογής και της τιμωρητικής πολιτικής της ευρωζώνης. Έχει ταυτόσημες θέσεις με την ευρωπαϊκή αριστερά για την επανοικοδόμηση της Ευρώπης.
Περισσότερα »
14
02

Τι είναι και τι μας υπόσχονται τα κοινά

Για τον συγγραφέα, τα κοινά δεν είναι απλώς «μη ιδιοκτησία», κάτι «δωρεάν για όλους» ή μια «έρημη χώρα». Δεν συνιστούν απλώς μια παραλλαγή της ιδιοκτησίας αλλά περισσότερο την αγαθή επιστασία που υπονοεί, μια προσωπική εμπλοκή με τον πόρο και μια μακροχρόνια προοπτική. Κατά συνέπεια τα κοινά δεν είναι πόροι, αλλά οι πόροι και μαζί μια κοινότητα που υιοθετεί κοινωνικές πρακτικές και άγραφους κανόνες (το κοινωνείν) ώστε να τους διαχειρίζεται για το συλλογικό όφελος. Συνιστούν έναν κόσμο όπου ο καθένας λαμβάνει δώρα και ταυτόχρονα έχει υποχρεώσεις. Καθώς ενσωματώνουν ένα πλούσιο σύνολο ηθικών και πολιτισμικών αξιών, διαφέρουν το ένα από το άλλο, ακριβώς επειδή η ανθρωπότητα είναι τόσο πολυποίκιλη. Δεν υπάρχει συνεπώς ένα «σταθερό μοντέλο» για τα κοινά, παρά μόνο κοινά πρότυπα και αρχές.
Περισσότερα »
13
02

Πανηγυρική επανεκλογή Ιγκλέσιας στην ηγεσία των Podemos

Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας επανεξελέγη στην ηγεσία των Podemos με μεγάλη διαφορά από τον Ινίγο Ερεχόν. Επίσης, υπερψηφίστηκε με μεγάλη διαφορά και το πολιτικό του πρόγραμμα έναντι του Ερεχόν, που πρότεινε «στροφή» προς το κέντρο και συνεργασία με τους Σοσιαλιστές (PSOE).
Περισσότερα »
13
02

Είναι χρήσιμη η ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία;

Η κοινωνική πόλωση, την οποία παρόξυνε η οικονομική κρίση, οδήγησε και οδηγεί σε πολιτικές πολώσεις με ταξικούς όρους. Από τη λαϊκίστικη Δεξιά -υπερσυντηρητική και νεοφιλελεύθερη εν τω άμα- προωθείται η ξενοφοβική εθνική αναδίπλωση ως στρατηγική διεξόδου. Το αντίπαλο στρατόπεδο διεθνικά και διεθνιστικά απομένει να συγκροτηθεί. Σε αυτό δεν χωρούν όλοι, αλλά δεν δικαιολογούνται και εκ των προτέρων αποκλεισμοί.
Περισσότερα »
10
02

«Συζητάμε μόνο ό,τι μας βάζει στο QE και είναι κοινωνικά βιώσιμο»

Μια πρώτη αίσθηση, για το κατά πόσον έχουν λειτουργήσει οι μέχρι στιγμής παρασκηνιακές συνομιλίες που πραγματοποιούνται ένθεν κακείθεν, προκειμένου να έχει υπάρξει τουλάχιστον πολιτική συμφωνία μέχρι το Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου, πιθανότατα να λάβει σήμερα η ελληνική κυβέρνηση στο πλαίσιο συνεδρίασης του EWG.
Περισσότερα »
10
02

Θολό τοπίο με πολλούς κινδύνους

Κανείς δεν ξέρει ποια θα είναι η κατάσταση στην ευρωζώνη και την ΕΕ στο τέλος του 2017, ακόμη και αν οι σημερινές ισχυρές χώρες μέλη της θα έχουν και τότε την ίδια ισχύ ή οι ισχυροί πολιτικοί σήμερα αν υπάρχουν και τότε. Όμως, ατυχώς, το ελληνικό ζήτημα πρέπει να αντιμετωπισθεί, μέσα στους επόμενους δύο μήνες! Και το πλέγμα των αντιθέσεων, συμφερόντων και απόψεων αυτή την στιγμή δεν είναι καθόλου ευνοϊκό για την Ελλάδα.
Περισσότερα »
10
02

Ξενυχτώντας με τον Σόιμπλε

Η αλαζονεία του ήταν τόσο μεγάλη ώστε η -πάντοτε ευγενής και σίγουρα όχι «μπουλντόγκ» στις ερωτήσεις της- Μάισμπεργκερ αναγκάστηκε να τον ρωτήσει «Μα καλά, εσείς δεν νιώθετε την ανάγκη να κάνετε αυτοκριτική για τίποτε;», χωρίς βεβαίως να πάρει απάντηση.
Περισσότερα »
09
02

«ΑΣΤΑΚΟΣ»: Ένα σενάριο για Όσκαρ και ο τόπος του πολιτικού

Ο Λάνθιμος δεν κάνει μια ταινία για τη δύναμη της αγάπης ενάντια στην καταπίεση, ούτε για τον ατομισμό και τις λύσεις που προσφέρει μέσα σε καταπιεστικά καθεστώτα. Κάνει μια ταινία για τους επικαθορισμούς, για τον τρόπο που μας επιβάλλονται κανόνες πρότυπα διαμορφώνοντας ακόμη και το πιο προσωπικό κομμάτι της ζωής μας, αυτό που θεωρούμε πως μένει έξω από το πολιτικό, τις ανθρώπινες σχέσεις και την αγάπη. Αυτό ακριβώς μεταφέρει στον τόπο του πολιτικού και μέσα από τη μαύρη κωμωδία που είναι ο Αστακός στήνει τη δική του αλληγορία.
Περισσότερα »