Αναδημοσιεύσεις

10
07

Θεανώ Φωτίου: Τα παιδιά είναι η ελπίδα μας…

Η προσφυγική/μεταναστευτική κρίση εξελίσσεται σε ένα από τα κρισιμότερα ζητήματα του 21ου αιώνα. Ο πλανήτης βρίσκεται αντιμέτωπος με μια άνευ προηγουμένου σύγχρονη μετακίνηση πληθυσμών. Οι γενεσιουργοί αιτίες, για τις οποίες ο «πολιτισμένος» κόσμος έχει συμβάλει (πόλεμοι, πείνα κ.λπ.), είναι γνωστές, αλλά οι προσφυγικές /μεταναστευτικές ροές σήμερα διχάζουν την ανθρωπότητα. Δεν πρόκειται για συγκυριακή κρίση, αλλά για αλυσιδωτή αντίδραση, η οποία εμφανίζει πλέον μόνιμα χαρακτηριστικά. Συνεπώς, το μεγάλο δίλημμα είναι αν θα παρουσιάσουμε συλλογικές και μόνιμες λύσεις ή μονομερείς και αποσπασματικές. Ο ελληνικός λαός απέδειξε ότι συντάσσεται με τις δυνάμεις της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης. Εμείς λέμε «όχι» στον περιορισμό του ασύλου, λέμε «όχι» στην κατάργηση της συνθήκης της Γενεύης, λέμε «ναι» στην αναθεώρηση του Δουβλίνου, λέμε «ναι» στην άμεση επανένωση των οικογενειών. Είμαστε υπέρ της δημιουργίας νόμιμων και ασφαλών διόδων για τους αιτούντες άσυλο, υπέρ της άμεσης αντιμετώπισης των ανθρωπιστικών αναγκών των προσφύγων, υπέρ της ισότιμης και ισορροπημένης κατανομής τους μεταξύ των κρατών - μελών της Ε.Ε. Η μάχη για τα δικαιώματα των προσφύγων αποτελεί για μας, αλλά και για την πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας, ζήτημα δημοκρατίας, δικαίου και αξιών.
09
07

Αόρατη Επιτροπή, Τώρα

Να βγούμε από τα σπίτια μας, να επιδιώξουμε συναντήσεις, να πάρουμε τον δρόμο, να φτιάξουμε σχέσεις συγκρουσιακές, συνετές ή ευτυχείς ανάμεσα στις διάφορες άκρες του κόσμου. Να οργανωθούμε. Οργανώνομαι πραγματικά δε σήμαινε ποτέ κάτι άλλο εκτός από αγαπώ. […] Πρέπει να οργανωθούμε, να οργανωθούμε με βάση αυτό που μας αρέσει να κάνουμε και να βρούμε τρόπους να το πετύχουμε. Η μόνη κλίμακα μέτρησης της κρίσης του κεφαλαίου είναι το στάδιο οργάνωσης των δυνάμεων που θέλουν να το καταστρέψουν.
09
07

Επισημάνσεις

Σύσσωμη η Ν.Δ. ύψωσε το ανάστημά της και απαίτησε από τον Μοσκοβισί να περικοπούν οι συντάξεις. Αν δεν τους υποχρεώσετε να κόψουν τις συντάξεις, είστε ζαβολιάρηδες, είπε στη Βουλή ο Χατζηδάκης αρθρώνοντας σοβαρό προγραμματικό λόγο.
08
07

Στον δρόμο της μισαλλοδοξίας και οι εκπαιδευτικοί της Ν.Δ.;

Όλοι οι δημοκρατικοί εκπαιδευτικοί αλλά και οι περισσότεροι συντηρητικοί και κεντρώοι συμπατριώτες μας κάθε επαγγέλματος επιθυμούν την επίλυση του "Μακεδονικού" ζητήματος και την αποκλιμάκωση της έντασης ανάμεσα στις δύο χώρες, γιατί, ανεξάρτητα από την πολιτική και ιδεολογική τους τοποθέτηση, προσβλέπουν σε έναν ψύχραιμο, εθνικά και πατριωτικά επωφελή διάλογο με όλες τις βαλκανικές χώρες, που θα στοχεύει στην ειρήνη και στη συνανάπτυξη στα Βαλκάνια. Και σε αυτόν τον διάλογο -παρά τις απέλπιδες προσπάθειες της ΔΑΚΕ και της σημερινής ηγετικής ομάδας της Ν.Δ.- δεν περισσεύει κανείς.
08
07

Τα Ιουλιανά και η «αποστασία» του 1965

Τα Ιουλιανά και η «αποστασία» του 1965 ήταν κορυφαίες στιγμές στην ιστορία της ταξικής πάλης στην Ελλάδα. Κορυφαίες τόσο ως προς την ένταση που απέκτησε ο κοινωνικός αγώνας, όσο και ως προς τις ιστορικές δυνατότητες που διάνοιξε, τέτοιες που επέβαλαν στο αστικό καθεστώς να τις ακυρώσει μέσω της επιβολής μιας ειδεχθούς δικτατορίας. Γιατί ήταν η κορωνίδα μιας διαδικασίας «ηγεμονίας» στην πολιτική ζωή της χώρας που έφερε την Αριστερά, και μάλιστα με τη μορφή της άμεσης παρέμβασης των μαζών στο πολιτικό προσκήνιο, θέτοντας ζητήματα μετασχηματισμού του συνόλου του αστικού πολιτικού μηχανισμού με άξονα την ανακίνηση του πολιτειακού αλλά και του εκδημοκρατισμού και της εκκαθάρισης των κρατικών μηχανισμών. Η αποστασία του 1965 επιτάχυνε αντί να αποτρέψει την εισβολή των μαζών στο πολιτικό προσκήνιο. Ειδικά από τον Σεπτέμβριο του 1964 όπου συγχωνεύονται η νεολαία της ΕΔΑ με τη Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη μαζικοποιείται και η νεανική διαμαρτυρία, αν και δεν θέτει μια αντίστοιχα αιχμηρή στοχοθεσία. Γιατί είναι η ίδια περίοδος που εμφανίζονται στους κόλπους της επίσημης Αριστεράς η ηττοπάθεια και λεγκαλισμός, εξαιτίας του φόβου για ένα ενδεχόμενο πραξικόπημα και αυτή αρκείται να αρθρώνει την επιχειρηματολογία της στην κατεύθυνση της θεσμικής διασφάλισης της «δημοκρατίας». Δεν είναι τυχαίο ότι διατυπώνει τις κεντρικές πολιτικές της προτάσεις 5 μήνες μετά τα συγκλονιστικά γεγονότα του Ιουλίου του 1965, τον Ιανουαρίου του 1966, με τα «πέντε σημεία της δημοκρατικής διεξόδου», όπου ζητά συνεργασία του πολιτικού κόσμου για να αποκηρυχθούν οι όποιες δικτατορικές τάσεις, αλλά και για να συμπεριλάβει στο μέτωπο αυτό και τους μοναρχικούς αρνείται να θέσει πολιτειακό.
08
07

Νικίτα Μιλιβόγεβιτς: Είμαστε αλλοτριωμένοι, επιρρεπείς στη διαφθορά

Στο πρωτότυπο του Πλούτου υπάρχουν δυο-τρεις προτάσεις χάρη στις οποίες θεωρώ ότι το κείμενο επιβιώνει μέσα στους αιώνες. Μία από αυτές, στην αρχή του έργου, είναι η ατάκα του Χρεμύλου επιστρέφοντας από τους Δελφούς όπου πήγε με σκοπό να μάθει αν έχει δώσει σωστή ανατροφή στον γιο του, δηλαδή αν είναι καλό να είναι τίμιος ή πρέπει να γίνει απατεώνας «γιατί αυτοί πετυχαίνουν».
08
07

Θεανώ Φωτίου: Σχέδιο-ασπίδα για τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα

Δουλεύουμε πολύ καιρό το νομοσχέδιο για την επιτροπεία των ασυνόδευτων ανηλίκων σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς. Θέλουμε με αυτή την εμβληματική πράξη να σηματοδοτήσουμε ακριβώς ότι παίρνουμε θέση ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα που συγκροτούνται σήμερα στην Ευρώπη. Ανάμεσα στις δυνάμεις της αλληλεγγύης, της δημοκρατίας, της ανθρωπιάς και της δικαιοσύνης και σε εκείνους που θέλουν να υψώσουν τείχη, να ξαναγυρίσουν σε μία κατάσταση απομόνωσης των λαών και σε τελευταία ανάλυση να οδηγήσουν στη διάλυση της Ευρώπης. Γιατί η Ευρώπη σήμερα σημαίνει κοινές αρχές και όχι πολιτικές που οδηγούν σε ένα αδιέξοδο και τρέφουν τα πιο ακροδεξιά ναζιστικά και φασιστικά κόμματα.
08
07

Έφη Αχτσιόγλου: Υπάρχουν θεμελιώδεις αρχές και δικαιώματα στην Ευρώπη

Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες μπορούν να αναπτυχθούν στη βάση συγκεκριμένων αξιών που μοιραζόμαστε κι αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο. Θεμελιώδη δικαιώματα όπως το οκτάωρο, οι συλλογικές συμβάσεις, η κοινωνική ασφάλιση και η αλληλεγγύη είναι τα θεμέλια πάνω στα οποία οφείλουμε να χτίσουμε το κοινό μας μέλλον. Η ελληνική κυβέρνηση είναι με όλη της την καρδιά προσηλωμένη στο να στηρίζει και να επεκτείνει αυτά τα δικαιώματα.
08
07

Το μνημόνιο που έπρεπε να εφευρεθεί και η αντιμεταρρύθμιση που τελειώνει

Σε κάθε ευκαιρία, η αξιωματική αντιπολίτευση δεν ξεχνά να τονίσει το δικό της σχέδιο για την εργασία. Με κάθε τους παρέμβαση κάνουν κατανοητό ότι το πρόγραμμά τους για την εργασία έχει προνομιακό πλαίσιο αναφοράς την ύπαρξη των μνημονιακών καταναγκασμών. Η επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων, η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης, το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στη διαιτησία, αποτελούν για αυτούς «αγκυλώσεις που κρατούσαν καθηλωμένη την αγορά». Το 8ωρο χαρακτηρίζεται ξεπερασμένο και η περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων αναπτυξιακή πρόταση. Μία πρόταση που οι σύμμαχοι της Ν.Δ. στην Αυστρία προσπαθούν να την υλοποιήσουν μέσω της μετατροπής του 8ωρου σε 12ωρο. Στην πραγματικότητα, δείχνουν ότι στο ζήτημα της εργασίας δεν υπήρξε επιβολή αλλά ουσιαστική ταύτιση του δικού τους σχεδίου με το μνημονιακό πλαίσιο. Το πρόγραμμα της Ν.Δ. για την εργασία θα μπορούσε να χωρέσει στη φράση: «αν δεν υπήρχε το μνημόνιο, θα έπρεπε να το εφεύρουμε».
08
07

Ησυχα, η Αριστερά κοιμάται

Η παλιά γενιά των διανοουμένων, όπως ο θαρραλέος Χάμπερμας, εξαντλεί την ανάλυσή της στη νοσταλγία μιας ιδανικής σοσιαλδημοκρατίας, η οποία χάθηκε για πάντα στα παγωμένα νερά του νεοφιλελευθερισμού. Η νέα γενιά, όπως ο Τραβέρσο και ο Γκλικσμάν, ψηλαφούν τους νέους δρόμους που πρέπει να ακολουθήσουν οι αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις απέναντι σε μια μεταλλαγμένη Δεξιά-Ακροδεξιά, άκρως επικίνδυνη για την Ευρώπη και τον κόσμο. Μένει στην Αριστερά να κάνει την αυτοκριτική της και να αναλάβει την πρωτοβουλία για τη διαμόρφωση ενός νέου οράματος για τον 21ο αιώνα. Μπορεί;