Συνεντεύξεις

Σε κάθε περίπτωση, όπως είπε ο κ. Μαντάς, «η κυβέρνηση έχει πολύ χρόνο μπροστά της» και «είναι ένας αναγκαίος χρόνος όχι μόνο για να αποτυπωθεί το στίγμα που δώσαμε, τηρώντας και ψηφίζοντας τις δεσμεύσεις του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ που θα έχουν άμεση αντανάκλαση στη ζωή των συμπολιτών μας, αλλά και γιατί έχουμε να κάνουμε πολλά πράγματα τη νέα χρονιά». Ανέφερε ενδεικτικά πως κομβικής σημασίας είναι η αύξηση του κατώτατου μισθού, όπως και ρυθμίσεις που αφορούν τα ζητήματα πρώτης κατοικίας και τις εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία. «Έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας να κάνουμε κι αυτό πρέπει να γίνει με όρους σταθερότητας και δημοκρατικής ομαλότητας», υπογράμμισε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.

Πάντα ο καθένας κρίνεται από τις προτεραιότητες που θέτει. Όταν κάποιος σε μια πόλη που έχει περάσει όλα αυτά που έχει περάσει μέσα στην κρίση, που βλέπει τις πληγές της κρίσης, που βλέπει τις τεράστιες ανισότητες θεωρεί ότι το πρώτο ζήτημα είναι το ζήτημα - ούτε καν της ασφάλειας – είναι της αστυνόμευσης, γιατί η ασφάλεια είναι πολύ ευρύτερη έννοια, αυτομάτως υπάρχει ένα θέμα. (...) με όποια πλευρά, με όποια ματιά και να δούμε το ζήτημα της ασφάλειας πρέπει να συνεννοηθούμε κάτι, ότι οι νεοναζί και η Ακροδεξιά είναι πρόβλημα για το ζήτημα της ασφάλειας, είναι κομμάτι του προβλήματος δεν είναι κομμάτι της λύσης. Το να επιλέγει ο κ. Μπακογιάννης η πρώτη του εμφάνιση, που αναδεικνύει αυτό το ζήτημα, να γίνει σε μια γειτονιά, που αποτέλεσε το εργαστήριο για την ανάδειξη της Χρυσής Αυγής στην Αθήνα και των νεοναζί, στον Άγιο Παντελεήμονα είναι αντικειμενικά μια στρατηγική που δείχνει, κουμπώνει αυτομάτως με την κεντρική στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας.

Η απήχηση της Νέας Δημοκρατίας έχει όρια, τα οποία δεν μπορεί να υπερβεί. Η Νέα Δημοκρατία είναι ένα κράμα νεοφιλελευθερισμού και συντηρητισμού, που εκφράζει τα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας που συντηρητικοποιούνται. Όμως, δεν μπορεί να εκφράσει την ελπίδα της κοινωνικής αλλαγής. Το διακύβευμα για το μέλλον είναι αυτή η ελπίδα να μεταφραστεί σε ένα αφήγημα που αμφισβητεί τον μονόδρομο του νεοφιλελευθερισμού και θέτει ως προτεραιότητα τις ανάγκες των πολλών.

Είμαστε προβληματισμένοι και ανησυχούμε. Υπάρχουν θέματα που αφορούν το θεσμικό πλαίσιο της μεταναστευτικής πολιτικής στην Ε.Ε. και όλο το θεσμικό πλαίσιο που έχει φτιαχτεί και συγκροτείται γύρω από αυτό που λέμε εξωτερικοποίηση των συνόρων της Ε.Ε., όπως η συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας. Στην ουσία, αυτό που έχουν κάνει οι χώρες της Ε.Ε. είναι να εξαγοράσουν διά της οικονομικής τους δυνατότητας τις νομικές τους υποχρεώσεις, όπως αυτές απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και τις διεθνείς συμβάσεις. Δίνουν τα χρήματα σε χώρες που έχουν και ανάγκες ρευστότητας, όπως η Τουρκία και η Λιβύη, και με αυτό τον τρόπο κρύβουν τους πρόσφυγες κάτω από το χαλί. Έχουμε μια συνολική προσπάθεια ποινικοποίησης της αλληλεγγύης, η οποία πολλές φορές λαμβάνει χώρα είτε μέσω έρευνας και διάσωσης είτε διά της έμπρακτης αλληλεγγύης, σε μια προσπάθεια αποτροπής. Στην ουσία, γίνεται προσπάθεια να καταστεί πιο δύσκολη η ζωή των προσφύγων μέσα σε αυτές τις χώρες.

Θεωρώ πως και ο κ. Καμίνης λειτούργησε περισσότερο με το βλέμμα στην κεντρική πολιτική σκηνή και πολύ λιγότερο στα προβλήματα των ανθρώπων της πόλης. Η Αθήνα δεν είναι μια πόλη που μπορεί να είναι ικανοποιημένη με την κατάσταση των υπηρεσιών που προσφέρει. Το ζήτημα του πρασίνου, των ελεύθερων χώρων και των υποδομών του δήμου ή η κοινωνική πολιτική που ασκήθηκε δεν φέρουν δυστυχώς θετικό πρόσημο. Ο Δήμος διαχειρίζεται κάθε χρόνο ένα πολύ σημαντικό προϋπολογισμό που προσεγγίζει το ένα δισ. Μετά από δύο θητείες θα μπορούσαν να είχαν γίνει πολλά περισσότερα. Η εικόνα της εκτέλεσης του προϋπολογισμού για το 2018 και η πρόβλεψη για το 2019 αναδεικνύει σοβαρά προβλήματα στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής αλλά και μεγάλη υστέρηση σε ζητήματα υποδομών. Υπήρξαν επιμέρους πεδία όπως το ζήτημα της ένταξης μεταναστών που νομίζω ότι έχουν γίνει κάποια θετικά βήματα, αλλά δυστυχώς τέτοια παραδείγματα αποτελούν την εξαίρεση και όχι τον κανόνα. (...) Από την πρώτη στιγμή συλλογικά ως κυβέρνηση είπαμε ότι δίκαιη ανάπτυξη σημαίνει προστασία της εργασίας. Ακριβώς για αυτό δώσαμε την μάχη της επαναφοράς των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Κάτι που έχει ήδη συμβεί με την επέκταση των πρώτων δέκα κλαδικών συμβάσεων. Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις μαζί με την αύξηση του κατώτατου μισθού και την κατάργηση του υποκατώτατου διαμορφώνουν ένα νέο πλαίσιο για τους εργαζόμενους. Αποδεικνύεται στην πράξη ότι η έξοδος από το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής δεν αποτελεί μια τυπική διαδικασία. Αποδείξαμε ότι ακόμα και μέσα σε ένα εχθρικό περιβάλλον μπορείς να δίνεις μάχες για τα συμφέροντα της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας. Η ενίσχυση της επιθεώρησης εργασίας και η καταπολέμηση της αδήλωτης και υποδηλωμένης εργασίας αποτελεί ένα σημαντικό παράδειγμα προστασίας των εργαζομένων.

Τα θετικά μέτρα που φέρνει κυβέρνηση με την ψήφιση του Προϋπολογισμού (...) δεν είναι παροχές αλλά μέτρα που τα αντέχει η ελληνική κοινωνία και έχουν εγκριθεί από το Eurogroup. Είναι μέτρα που στηρίζουν το κοινωνικό κράτος. Η συζήτηση περί παροχών είναι εκτός πραγματικότητας. Κάνει εντύπωση ότι η Ν.Δ., ενώ λέει ότι είναι παροχές, τα ψηφίζει.

Οι μόνιμοι ιδιοκτήτες της χώρας φαντάζονται ότι ακόμα και μέσα στη Βουλή μπορούν να αναλαμβάνουν ρόλους, να βγάζουν τους βουλευτές έξω, αν δεν τους αρέσει κάτι που έχει ειπωθεί κτλ. Είναι πραγματικά (...) μια κατάσταση στην καθεστωτική αντίληψη αυτών των ανθρώπων που δεν έχει όριο μερικές φορές

Ξεκαθάρισε πια το πεδίο της στρατηγικής της Νέας Δημοκρατίας ως προς το πώς θα πάμε σε εκλογές. Και ο στόχος τους είναι το κλίμα να μην είναι μόνο ακραίας πόλωσης, αλλά εμφυλιοπολεμικό. Και αυτό φάνηκε καθαρά σε δύο αποστροφές του κ. Μητσοτάκη. Πρώτον, υιοθέτησε το σύνθημα της Χρυσής Αυγής «η Δημοκρατία πουλάει την Μακεδονία» και το άλλαξε σε «ο ΣΥΡΙΖΑ πουλάει την Μακεδονία». Δεύτερον, είπε ότι η μη περικοπή των συντάξεων έγινε αποδεκτή με αντάλλαγμα την Μακεδονία. Αυτά τα δύο επιχειρήματα είναι της Χρυσής Αυγής. Τι συμβαίνει; Έχει ως στόχο να πάρει τις ψήφους της Χρυσής Αυγής, με το να ταυτίζονται στο λόγο; Είναι ο πανικός του, γιατί βλέπει ότι δεν αυξάνεται δημοσκοπικά η Νέα Δημοκρατία, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ; Ό,τι και να είναι, το πλήγμα είναι τεράστιο, διότι πια εθίζει ένα μεγάλο ποσοστό του ελληνικού λαού, το οποίο ψήφιζε Νέα Δημοκρατία, στο λόγο και στη σκέψη της Χρυσής Αυγής. Γι’ αυτό θεωρώ πάρα πολύ επικίνδυνη στροφή για τη χώρα τον λόγο του κ. Μητσοτάκη στη Βουλή, την περασμένη Τρίτη.

Στην πολιτική η αφετηριακή κατεύθυνση, η... «γραμμή», σε πάει. Δεν την πας. Γι’ αυτό και έχει πρωταρχική σημασία τα αφετηριακά κίνητρα να είναι στέρεα από πολιτική άποψη και όχι ευτελή. Με τον κ. Μητσοτάκη συμβαίνει το δεύτερο. Πρόκειται για άγχος επιστροφής του “ιδιοκτήτη” στο... σπίτι του! Παλινόρθωση στην εξουσία, πάση θυσία. Αυτό δεν αφορά μόνο τη Ν.Δ., αλλά όλο το μπλοκ εξουσίας του πάλαι ποτέ δικομματισμού. Έτσι έμαθαν. Γι’ αυτό και η «αριστερή παρένθεση», γι’ αυτό και το «προσωρινοί ένοικοι». Γι’ αυτό και το πιο ακραίο απ’ όλα, «οι εθνοπροδότες που αντάλλαξαν τη μη περικοπή των συντάξεων με τη Μακεδονία μας!!!».