Μιχάλης Υδραίος

Στις 20 Δεκεμβρίου 2018 τάφηκαν τα λείψανα 15 τουρκοκύπριων αγνοούμενων από τους 89 συνολικά που βρέθηκαν στον ομαδικό τάφο Μαραθά-Αλόας και που δολοφονήθηκαν στις 14 Αυγούστου 1974 από τους ακραίους εθνικιστές της ΕΟΚΑ Β. Οι μνήμες από τα εγκλήματα των ακροδεξιών και από τις δύο πλευρές είναι ακόμα εδώ για να μας θυμίζουν πόσο αδιέξοδες είναι πολιτικές δηλώσεις και πρακτικές που κλιμακώνουν την ένταση, που δεν επικεντρώνονται στην ανάγκη της αποκλιμάκωσης και στην οριστική επίλυση τόσο του κυπριακού όσο και των ελληνοτουρκικών με πνεύμα σύνεσης και στην κατεύθυνση της ειρηνικής διπλωματικής επίλυσης όλων των διαφορών. Και εάν από την τουρκική πλευρά οι δηλώσεις τόσο του προέδρου Ερντογάν, όσο και κορυφαίων υπουργών του συνάδουν με το πνεύμα του νεο-οθωμανισμού και τις προτεραιότητες της εσωτερικής πολιτικής ζωής της γείτονος, οι δηλώσεις από την ελληνική πλευρά που επικεντρώνουν σε μία στρατιωτικού τύπου απάντηση, προφανώς, και δεν ανταποκρίνονται στην νέα πραγματικότητα της χώρας μας, όπου απαιτείται η μέγιστη σταθερότητα και ψυχραιμία στις εξωτερικές μας σχέσεις, ώστε η ελληνική κοινωνία να υπερβεί τις δυσκολίες της τελευταίας οκταετίας και να περπατήσει με σταθερά βήματα στο δρόμο της οικονομικής και κοινωνικής ανάκαμψης.

Το αί­τη­μα ό­λων δη­μο­κρα­τι­κών προο­δευ­τι­κών δυ­νά­μεων σχε­τι­κά με την ε­πί­λυ­ση του κυ­πρια­κού α­να­φέ­ρε­ται στη δη­μιουρ­γία προϋπο­θέ­σεων συ­γκρό­τη­σης ε­νός κα­νο­νι­κού, α­νε­ξάρ­τη­του, σύγ­χρο­νου ευ­ρω­παϊκού κρά­τους χω­ρίς ξέ­νες στρα­τιω­τι­κές δυ­νά­μεις, πα­ρεμ­βα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα και εγ­γυή­σεις. Ει­δι­κά για την α­ρι­στε­ρά έ­χει ι­διαί­τε­ρη πο­λι­τι­κή και α­ξια­κή ση­μα­σία να α­πο­δειχ­θεί ό­τι εί­ναι δυ­να­τόν να συ­νυ­πάρ­ξουν ε­ντός ε­νός ο­μό­σπον­δου κρά­τους Ελλη­νο­κύ­πριοι και Τουρ­κο­κύ­πριοι.