Αναδημοσιεύσεις

25
09

Η δυσοίωνη προοπτική της Ευρώπης

Η Γερμανία, επισημαίνει ο Χ. Χατζηιωσήφ, όντας το πιο ισχυρό κράτος-έθνος της Ευρώπης, αποδέχτηκε και συνάμα επέβαλε μια οικονομική πολιτική ανισοτήτων, που απορρέει από την αγοραία οικονομία. Αυτό, σε συνδυασμό με το δόγμα της εθνικής κυριαρχίας σημαίνει την άτεγκτη εφαρμογή των νόμων της αγοράς, πράγμα που ευνοεί την ισχυρότερη οικονομία και κατ’ επέκταση τη δυνατότητα άσκησης κυρίαρχης πολιτικής· συγχρόνως, αφαιρεί τα δικαιώματα κυριαρχίας σε χώρες οι οποίες, όπως η Ελλάδα, αδυνατούν να ανταποκριθούν σ’ αυτούς τους νόμους. Η ιδεολογία που συνοδεύει αυτήν την πολιτική αντλεί τα ερείσματά της –τη νομιμοποίησή της- στον νεοσυντηρητικό αριστοτελισμό της «μεσότητας», δηλαδή στην πολιτική ενός πεφωτισμένου δεσποτισμού.
22
09

Η σκοτεινή πλευρά του Πανεπιστημίου

Το Πανεπιστήμιο δεν είναι μόνο αυτό που περιγράφει ο νόμος. Δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα της φωτεινής πλευράς της ακαδημαϊκής πρακτικής, όπως έχει διαμορφωθεί από τον Μεσαίωνα ως τις μέρες μας. Έχει και τις σκοτεινές του πλευρές.
22
09

«Εμπρός, προς τα πίσω»: Περιδιαβαίνοντας το δυστοπικό όραμα του Κ. Μητσοτάκη

«Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες. Κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση. Όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν τελικά την ίδια τη δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα». Πρόκειται αναμφίβολα για τη φράση που εκδιπλώνει με ενάργεια το δυστοπικό όραμα του Κ. Μητσοτάκη. Δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο από τον άνθρωπο που μπερδεύει τον Ρουσσώ με τον Μοντεσκιέ, παρά τα -όπως διατείνεται- τρία πτυχία που απέκτησε σε εφτά χρόνια. Ο Διαφωτισμός, οι αιώνες των Επαναστάσεων, τα μεγάλα εξισωτικά εγχειρήματα, ήταν μάλλον εκτός διδακτέας ύλης.
22
09

Γερμανία: Η ώρα του ξυπνήματος

Μπορεί η επικράτηση της Αγκέλας Μέρκελ να θεωρείται δεδομένη, αλλά η κάλπη της ερχόμενης Κυριακής είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα προκαλέσει ένα βίαιο ταρακούνημα για το πολιτικό κατεστημένο του Βερολίνου, που έμοιαζε συχνά την τελευταία τετραετία να κοιμάται τον ύπνο του δικαίου.
21
09

Νίκος Πουλαντζάς: Ο γνωστός – άγνωστος Μαρξιστής

38 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Πουλαντζά και όλοι συναγωνίζονται ποιος θα πρωτοτιμήσει τη μνήμη του. Κομμουνιστές και αντικομμουνιστές, μαρξιστές και νεοφιλελεύθεροι μιλούν για την επικαιρότητα της σκέψης του, εννοώντας ο καθένας κάτι διαφορετικό. Ο μαρξιστής Πουλαντζάς εξακολουθεί και μετά θάνατον να χωρίζει και να ενοχλεί.
21
09

Ενεργειακός σχεδιασμός σε τοπικό επίπεδο – Προς ψήφιση οδεύει το σχέδιο νόμου του υπουργείου Ενέργειας για τους ενεργειακούς συνεταιρισμούς

Σύμφωνα με το υπουργείο Ενέργειας, το νομοσχέδιο δίνει τη δυνατότητα συμμετοχής πολιτών, τοπικών κοινωνικών και παραγωγικών φορέων στην ενεργειακή μετάβαση σε καθαρές μορφές ενέργειας, καθιστώντας έτσι τους πολίτες και τους λοιπούς τοπικούς φορείς τόσο καταναλωτές, όσο και παραγωγούς ενέργειας.
20
09

Τοπικότητα και παγκοσμιότητα στη θεσσαλική επαρχία

Τα διηγήματα που απαρτίζουν τις «Παγανιστικές δοξασίες» δημιουργούν έναν πολύ γοητευτικό κόσμο, ακόμη και για τον αναγνώστη που δεν είναι συνηθισμένος στο συγκεκριμένο είδος. Ανάμεσά τους βρίσκει κανείς πραγματικά κομψοτεχνήματα, παρόλο που ενίοτε έχει την αίσθηση και μιας ευκολίας στην παραγωγή όλο και περισσότερων ιστοριών, από τη στιγμή που έχει παγιωθεί ο βασικός καμβάς και οι λογοτεχνικοί του τρόποι –κάτι που είναι βέβαια ίδιον της λογοτεχνίας είδους. Κλείνοντας όμως το βιβλίο μένει με την αίσθηση ότι οι «Παγανιστικές δοξασίες» καταφέρνουν να κατοικήσουν τη θεσσαλική επαρχία, να της προσφέρουν μια καινούργια μυθολογία που ανήκει ταυτοχρόνως στο παρελθόν και στο παρόν, στο τοπικό και στο παγκόσμιο, παίζοντας με τα πολλά επίπεδα της ανάγνωσης, ισορροπώντας μεταξύ ποιητικότητας και θεωρητικών προβληματισμών, ανοίγοντας τη συζήτηση για την ελληνική λογοτεχνία σε νέους δρόμους.
20
09

Το ΠΑΣΟΚ και η Αριστερά

Η εντυπωσιακή ασυνέπεια που χαρακτήρισε τη ραγδαία μετεξέλιξη του ΠΑΣΟΚ δεν οφείλεται στη χαρακτηρολογική ασυνέπεια των στελεχών του, ούτε στους έξωθεν «εναγκαλισμούς» του κατεστημένου, αλλά στο ότι σε διάστημα μόλις δυόμισι δεκαετιών το κόμμα αυτό έπρεπε αρχικά να κερδίσει την εμπιστοσύνη των κατώτερων και μεσαίων τάξεων με φιλολαϊκά μέτρα και εκδημοκρατισμό της κοινωνίας (ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, εκσυγχρονισμός του οικογενειακού δικαίου, εκδημοκρατισμός της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης) και κατόπιν να συμβάλει στην ενσωμάτωσή τους στον ευρωπαϊκό –νεοφιλελεύθερο πλέον– καπιταλισμό. Δεν έχουμε λοιπόν έναν αριστερό ριζοσπαστισμό ο οποίος στη συνέχεια αυτοπροδόθηκε, αλλά μια βεβιασμένη ιστορική διαδικασία στρατηγικής αφομοίωσης στο καπιταλιστικό σύστημα.
20
09

Εβδομήντα χρόνια CIA: Οι «επιτυχίες» και τα φιάσκο

Το σίγουρο είναι, ότι, ανεξάρτητα από τι πραγματικά ισχύει για τις δυνατότητες αυτών των ιδιαίτερα προβεβλημένων ως «ιπποτών με τους μανδύες και τα μαχαίρια», η έδρα των οποίων βρίσκεται στο Λάνγκλεϊ της Βιρτζίνια, στα 70 χρόνια της ύπαρξής τους, το βέβαιο είναι ότι τα έχουν καταφέρει θαυμάσια στον τομέα των δημοσίων σχέσεων.