😱 Την δεκαετιά του 50 οι λαϊκές εφημερίδες της Δεξιάς («Ακρόπολις», «Απογευματινή», «Βραδυνή» κλπ – όλες συντηρούμενες με χαριστικά δάνεια..) γέμιζαν τις σελίδες τους, κυρίως, με αποτρόπαια εγκλήματα και έξαλλο αντικομμουνισμό.
😱 Έτσι ανάμεσα σε διάφορα αναγνώσματα που δημοσιεύαν σε συνέχειες και που ήταν ο πρόγονος της μεξικάνικης σαπουνόπερας («Τσακιτζής ο Εφές του Αϊδινίου», «Ο Ουρακοτάγκος της Ταβόρα και το Παιδί – Ζαρκάδι» κλπ) έβγαζαν κάθε τόσο και μια συνταρακτική αποκάλυψη για φρικιαστικά εγκλήματα των συμμοριτών κατά τον ερυθρόν Δεκέμβριον και τον συμμοριτοπόλεμον.
😱 Τα δημοσιεύματα αυτά που έπιαναν οχτάστηλα και δημοσιεύονταν επίσης σε συνέχειες, ήταν βασισμένα είτε σε «αποκαλύψεις» που είχαν ήδη δημοσιευτεί στο παρελθόν και σερβίρονταν ξαναζεσταμένες, είτε σε εκμυστηρεύσεις «μετανοημένων συμμοριτών» ή σε «νέα συγκλονιστικά εύρήματα» κλπ.
😱 Έτσι κατάφερναν, αναμοχλεύοντας τα εμφύλια πάθη, να κρατάνε σε εγρήγορση το φρόνημα της εθνικοφροσύνης και την αποστροφή προς τον συμμοριτισμό. Και να διασφαλίζουν την συνοχή της εθνικόφρονος παρατάξεως.
😱 Και με αυτό τον τρόπο επεδίωκαν να συνηθίζει ο κόσμος τα τρομερά σκάνδαλα που ξέσπαγαν κάθε τόσο, το ξεπούλημα της χώρας και την προσάρτησή της σε ξένα συμφέροντα, την διαρκή επίθεση που δεχόταν ο κόσμος της εργασίας (κατάργηση αποζημιώσεων, απελευθέρωση απολύσεων, μείωση επιδομάτων ανεργίας, περικοπές της ασφαλιστικής περιθαλψης, εκτοπίσεις συνδικαλιστών κλπ), την εξάπλωση της φτώχειας και την αδιανόητη ακρίβεια που εξανέμιζε τα χαμηλότερα εισοδήματα.
😱 Διότι τι σημασία έχουν όλα αυτά, όταν υπάρχει ο κίνδυνος να ξαναζήσουμε τον εφιάλτη της ερυθράς απειλής, έτσι δεν είναι;
😱 Τα σκέφτηκα για κάποιον λόγο όλα αυτά, ακούγοντας για το περίφημο νοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ, γύρο από το ερυθρόν 2015 και τα εγκλήματά του.
😱 Αλλά έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα από τότε, έτσι δεν είναι;
