Ένας καπουτσίνος έπαιζε βιολί κάτω από τον εσταυρωμένο (και η «συριζαία» που έσκιζε εικόνες της Παναγίας)
...ή "ο Θεός είνε ένα αγκούρι και η πατρίς πόρνη και στρίγγλα μητρυιά"...
Ριζοσπαστισμός, ριζοσπαστικοποίηση, ασάφεια και ιδεολογία
O ριζοσπαστισμός ανάγεται πλέον πρωτίστως σε κάτι που πρέπει να προληφθεί ή/και να καταπολεμηθεί, ταυτιζόμενος με τον τυφλό φανατισμό και συχνά τη βία και την τρομοκρατία. Ο ισλαμιστής εξτρεμιστής, που αυτοκτονεί εκδηλώνοντας την εκδικητική του στάση απέναντι σε αυτούς που θεωρεί άπιστους/υπεύθυνους για τα δεινά της κοινότητάς του προσβλέποντας σε υπερβατική δικαίωση, έχει τόση σχέση με τον ιστορικό ριζοσπαστισμό, όση έχει με το φεμινισμό η παραδοσιακή γυναίκα που ρίχνει βιτριόλι στον άνδρα ο οποίος τη βασάνιζε επί δεκαετίες.
Μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα με λιγότερα
Θα έλεγα ότι ζούμε σε έναν πλανήτη με περιορισμένος πόρους και δεν έχει και πολύ νόημα να συνεχίζουμε να αναπτυσσόμαστε εσαεί. Πόσο μάλλον όταν περισσεύουν οι λόγοι για να πούμε ότι έχουμε ξεπεράσει κατά πολύ την περιβαλλοντική ικανότητα και τους πόρους που μας προσφέρει ο πλανήτης.
Πού να δει και το Θωρηκτό Ποτέμκιν!
Είναι ακροδεξιός σουρεαλισμός, αμάθεια ή θράσος;
Ζαπατίστας: Aπό την ένοπλη εξέγερση στην επίσημη πολιτική σκηνή
Οι Ζαπατίστας, οι ένοπλοι πολιτικοί αντάρτες στο Μεξικό που εδώ και δεκαετίες αποτελούν έμπνευση για κοινωνικά κινήματα ανά τον κόσμο, εγκαταλείπουν την ένοπλη δράση, αλλά όχι τον αγώνα τους. Από τον περασμένο Οκτώβριο είχαν ανακοινώσει πως θα κατεβάσουν υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές και πριν από λίγο καιρό έκαναν πράξη όσα είχαν δηλώσει, παρουσιάζοντας επίσημα την πρώτη υποψήφια των Ζαπατίστας. Εκτός των άλλων πολιτικών λόγων και σκεπτικών, υπάρχει κι ένας βασικός κι απλός: το Μεξικό είναι τόσο γεμάτο βία, λένε, που η χώρα δεν μπορεί πλέον να αντέξει άλλη.
Το μεγάλο βήμα των Κούρδων
Ένα ανεξάρτητο κουρδικό κράτος στο έδαφος του σημερινού βόρειου Ιράκ θα αποτελεί στρατηγική ήττα για την Τουρκία, ανεξάρτητα πώς θα το παρουσιάσει ο πρόεδρος Ερντογάν. Προς το παρόν η Άγκυρα πιέζει με μοχλό τη μειονότητα των Τουρκομάνων ελπίζοντας ότι θα βρεθεί τρόπος να μην διακοπούν πλήρως οι ομοσπονδιακοί δεσμοί ανάμεσα στο Ερμπίλ και τη Βαγδάτη, ότι θα συνεχιστούν οι εξαγωγές του κουρδικού πετρελαίου από τους αγωγούς του Βορρά και ότι οι ενδοκουρδικές διενέξεις θα αποδειχτούν ισχυρότερες από το όραμα της ανεξαρτησίας και της δημιουργίας του μεγάλου Κουρδιστάν.
“Ακόμη”
Όσο λοιπόν κι αν οι χρήσιμοι ηλίθιοι παρέα με τους φασίστες προσπαθούν να ξαναγράψουν την Ιστορία, παίζοντας χυδαία με τα σημαιάκια της ταγματασφαλίτικης πατριδογνωσίας και της ηλίθιας αριστείας των απόντων και τον άκαπνων, ο αγώνας εναντίον της αγριότητας του φόβου και της πείνας συνεχίζεται
Καταφύγια πολυτελείας…από τι;
Οταν ακούει κανείς για πυρηνικά καταφύγια το μυαλό πηγαίνει συνήθως σε καταθλιπτικά, ανήλια υπόγεια φορτωμένα με ράντζα, βαρέλια νερού και ράφια με κονσέρβες. Ηταν καιρός να πέσει και αυτό το στερεότυπο. Τα σημερινά καταφύγια διαθέτουν όλες τις ανέσεις και έχουν το στυλ και την πολυτέλεια που αρμόζουν στους ιδιοκτήτες τους. Γιατί δεν είναι για όλους.
Το κρυμμένο χάσμα της Γερμανίας
«Επιβιώνω, αλλά δεν μπορώ να ζήσω» λέει η Ντόρις, συνταξιούχος νοσοκόμα στα 71 χρόνια της, στην άλλοτε πόλη των ανθρακωρύχων Γκελσενκίρχεν. «Δεν έχω λεφτά για να πάω σε παράσταση μπαλέτου, ούτε 10 ευρώ για τον κινηματογράφο. Αλλά αυτό που με στενοχωρεί περισσότερο είναι που δεν μπορώ να αγοράσω δώρα στα εγγόνια μου».
Τα λόγια της Ντόρις φανερώνουν μια άβολη αλήθεια: ότι παρ’ όλα αυτά που λέει η Άνγκελα Μέρκελ στους Γερμανούς ότι «ζουν στην καλύτερη Γερμανία που έχει υπάρξει ποτέ», πολλοί φτωχοί άνθρωποι στη χώρα πιστεύουν πως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Οι βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου θα είναι μια ευκαιρία για να ακουστεί η φωνή τους.
Μπορεί να συνεργαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ με ΠΑΣΟΚ – Δημοκρατική Συμπαράταξη;!
"Η μόνη προσδοκία στην οποία στοχεύει η επιχειρούμενη ανασύνταξη της ελληνικής Σοσιαλδημοκρατίας είναι να ξανακυβερνήσει με τη Δεξιά και να κάνει «παρένθεση» τις δημοκρατικές προσδοκίες του ελληνικού λαού."