Macro

19
10

Το ΔΝΤ, η οικονομία και ο εγχώριος Τύπος

Οι τελευταίες εκτιμήσεις και τοποθετήσεις του ΔΝΤ για την ελληνική οικονομία και την πορεία υλοποίησης του ελληνικού προγράμματος, ειδικά οι δηλώσεις της κ. Λαγκάρντ, ότι το Ταμείο δεν ζητά νέα μέτρα, αλλά την εφαρμογή αυτών που συμφωνήθηκαν, τονίζοντας ταυτόχρονα ότι επιμένει στο θέμα της ελάφρυνσης του χρέους, έφεραν νέα στοιχεία στο τραπέζι. Θα λέγαμε, εμφανίζουν ένα ΔΝΤ πιο χαλαρό σχετικά με το ελληνικό ζήτημα. Αυτό, εκτός των άλλων, ήταν ολέθριο και για τον ελληνικό αντί-ΣΥΡΙΖΑ Τύπο, που είχε σπεύσει μια μέρα πριν να αναγνώσει την έκθεσή του με τον πιο δριμύ τρόπο κατά της κυβέρνησης. Όμως, ποια είναι η πραγματική εικόνα;
19
10

Πολιτικές παρενέργειες μιας μάχης για δικαιώματα

Ο επικοινωνιακός και πολιτικός θόρυβος που προκλήθηκε με αφορμή για την ταυτότητα φύλου, ήταν αντιστρόφως ανάλογος του μεγέθους της ομάδας των πολιτών που αφορούσε άμεσα. Το ίδιο και η επιμονή μέχρι τέλους της κυβέρνησης, και του ΣΥΡΙΖΑ ακριβέστερα, να υπερψηφιστεί και να μην αποσυρθεί. Κάποιος λόγος –ή και περισσότεροι– λοιπόν θα υπήρχε πέρα από τη δεδομένη σοβαρή διαφορά απόψεων και θέσεων μεταξύ των εμπλεκομένων.
19
10

Ο ξένιος Δίας και τα ανθρώπινα δικαιώματα

Τα τελευταία νέα -από αποτελέσματα των εκλογών σε ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και από αυτά που περιμένουμε- οδηγούν την Ευρώπη σε πολύ επικινδύνους ατραπούς. Η ατζέντα των εθνικιστικών κομμάτων είναι κυρίαρχη όχι μόνο στα λεγόμενα συντηρητικά κόμματα, αλλά δυστυχώς επηρεάζει και τα αριστερά.
16
10

Κάποιος δεν έχει διαβάσει τον Λοκ του!

Το να αρνούμαστε τη δυνατότητα ισότητας δεν σημαίνει απλώς ότι παίζουμε με τη -ρατσιστική- φωτιά ή ότι παραβλέπουμε όλα τα διαθέσιμα στοιχεία που μας παρέχει η επιστήμη (ή ότι κατά κύριο λόγο φρίττουμε με την προοπτική της οικονομικής ισότητας)· σημαίνει ότι στερούμε από τον άνθρωπο τη βασικότερη των κινητήριων επιδιώξεών του: το να αισθάνεται και να θεωρείται ίσος μεταξύ των συνανθρώπων του.
15
10

Oι συγχύσεις του Σεμπάστιαν Κουρτς

Στο καθεστώς της πολιτικής σύγχυσης στο οποίο ζει ο Σεμπάστιαν Κουρτς, επιχειρεί την ανατροπή της ίδιας της πολιτικής. Εάν δεχτούμε ότι πολιτική είναι η διαμεσολάβηση της θεωρίας (της φιλοσοφίας) με την πράξη, τότε ο νέος καγκελάριος της Αυστρίας δεν επιχειρεί μια κάποια τεχνοκρατική εφαρμογή των πολιτικών ιδεών (π.χ. της πολιτικής αλληλεγγύης στην υπόθεση των προσφύγων), όπως κάνει η Μέρκελ, αλλά αντιθέτως «υψώνει τείχη», όπως κάνει ο Βίκτορ Ορμπαν, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας. Για να γίνει περισσότερο κατανοητή η στροφή της αυστριακής κοινωνίας προς τον συντηρητισμό, ας εξετάσουμε ένα ακόμη ενδεικτικό φαινόμενο της δημόσιας σφαίρας: οι οπαδοί του Kουρτς τον επευφημούν και τον ονομάζουν «κάιζερ», ανατρέχοντας στη μακραίωνη ιστορική πολιτική παράδοση της Αυστροουγγαρίας.
15
10

Μια νίκη με ταυτότητα

Ο νόμος για την ταυτότητα φύλου στην πράξη αφορά ένα μικρό κλάσμα του πληθυσμού. Αυτό ίσως οδηγήσει κάποιους στο εσφαλμένο συμπέρασμα ότι η ψήφισή του δεν αποτελεί κάποιο σπουδαίο πολιτικό επίτευγμα. Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική. Κατ’ αρχήν, η γκέι κοινότητα και τα διεμφυλικά άτομα το βίωσαν ως μια τεράστια νίκη, ως αποκατάσταση πολύχρονων αδικιών κι ως έναν καλό λόγο για να ελπίζουν ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα στο μέλλον.
15
10

Ερνέστο Λακλάου: Λαϊκισμός, εθνικισμός και ταξική πάλη

Η ανάγκη για δημοκρατία, δικαιοσύνη και ισότητα στις μέρες μας δεν θα εκπληρωθεί με θεωρητικές επικλήσεις στην καπιταλιστική εκμετάλλευση του 19ου και 20ού αιώνα, αλλά με τη δημιουργία συμμαχιών που θα φέρουν στο προσκήνιο και θα αγωνιστούν για τον μη προνομιούχο «λαό».
13
10

Η υπόθεση Γουαϊνστάιν και η κουλτούρα της συνενοχής

«Οπως και άλλοι λάγνοι, σαν τον Μπιλ Κλίντον και τον Ντόναλντ Τραμπ, ο Γουαϊνστάιν εκμεταλλεύθηκε μία κουλτούρα που συχνά υμνεί, συστηματικά επιδεικνύει, καμιά φορά διευκολύνει, σπανίως καταγγέλλει και υπερβολικά συχνά συγχωρεί τις συμπεριφορές τις οποίες τόσο συχνά υιοθετούν», σύμφωνα με τον Bret Stephens, συντάκτη του κύριου άρθρου των New York Times με τίτλο «Ο Γουαϊνστάιν και η κουλτούρα της συνενοχής»
12
10

Κοινοτισμός και η Θηλυκοποίηση της Πολιτικής

Πέρα από την μετατροπή των τοπικών θεσμών σε μηχανισμούς αυτοδιακυβέρνησης, ο κοινοτισμός διαθέτει επίσης την δυνατότητα να θηλυκοποιήσει την πολιτική με τρόπο που η δράση σε εθνικό επίπεδο δεν είναι σε θέση να το πράξει.