Αλίκη Κοσυφολόγου

16
09

O οπτικός πολιτισμός και η ιδεολογία του

Ο ηθικός σχετικισμός που προωθείται μέσα από τέτοιου είδους τηλεοπτικά προγράμματα επιδιώκει τον επαναπροσδιορισμό των ορίων του λόγου και της πολιτικής κουλτούρας που αντανακλάται μέσω αυτών. Εξάλλου, αυτή η ανταγωνιστική πολιτική κουλτούρα που στοχοποιείται, είναι αυτή που οδήγησε αρκετά Μέσα Ενημέρωσης να πάψουν να κάνουν λόγο για «εγκλήματα πάθους» και που έκανε τη λέξη γυναικοκτονία ακουστεί μέσα σε δικαστική αίθουσα και μάλιστα δια στόματος λειτουργού της δικαιοσύνης. Κι όλα αυτά συμβαίνουν, ενώ σε λίγες ημέρες ξεκινά η εκδίκαση της υπόθεσης της δολοφονίας του Ζακ Κωστόπουλου και επίκειται η ανακοίνωση της απόφασης στην ιστορική δίκη της Χρυσής Αυγής, γεγονότα που το δίχως άλλο θα επαναφέρουν στη δημόσια συζήτηση θέματα που σχετίζονται με την έμφυλη βια, την ομοφοβία, το ρατσισμό και το φασισμό. Δεν χωρούν αμφιβολίες για το πολιτικό και ιδεολογικό υπόβαθρο των προθέσεων του καναλιού, το οποίο συνεχίζει να προβάλει και να προωθεί το τηλεοπτικό αυτό πρόγραμμα, υποσχόμενο οπτική εκτόνωση και απόλαυση που ενίοτε προκύπτει από τη «διακωμώδηση» των φεμινιστικών κινημάτων και των κατακτήσεων τους. Eξάλλου, αντίστοιχα μπορεί να γίνει στη συνέχεια με τα δικαιώματα των μεταναστών και μεταναστριών, τα εργασιακά δικαιώματα και άλλες κοινωνικές κατακτήσεις. Συνεπώς, δια μέσου του εν λόγω ριάλιτι και άλλων εκπομπών διαμορφώνεται ένας οπτικός πολιτισμός που αξιώνει να «αποκαταστήσει» την τάξη που τα κοινωνικά κινήματα διασαλεύουν.
26
12

Η κρίση της Κοινωνικής Φροντίδας στο σύγχρονο καπιταλισμό

H Φρέιζερ ισχυρίζεται ότι η κύρια «αναβάθμιση» που λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο του χρηματιστικοποιημένου καπιταλισμού συντελείται στο πεδίο της κοινωνικής φροντίδας και κατά συνέπεια της κοινωνικής αναπαραγωγής και πιο συγκεκριμένα, λαμβάνει χώρα με τη μορφή της πλήρους εγκατάλειψης της κοινωνικής φροντίδας και άρα της έγνοιας για την κοινωνική αναπαραγωγή. Ξεπερνώντας, τη φορμαλιστική προσέγγιση των δύο προηγηθέντων φάσεων του καπιταλισμού ως μιας γραμμικής συναίνεσης μεταξύ κράτους, οικονομίας και κοινωνικών δρώντων, η Φρέιζερ αναδεικνύει μέσω αυτής της μεθοδολογίας τις καταβολές των σύγχρονων κυρίαρχων ταξικών, έμφυλων και φυλετικών ανισοτήτων.