Βασιλική Κατριβάνου

19
06

Βασιλική Κατριβάνου: Γιατί κατεβαίνω ξανά με τον ΣΥΡΙΖΑ

Να αγωνιστούμε για να δυναμώσουν τα δίχτυα αλληλεγγύης στις γειτονιές και στους τόπους δουλειάς για Έλληνες και ξένους, ώστε η διαφορετικότητα να μη θεωρείται απειλή, αλλά πλούτος. Να αγωνιστούμε για να προχωρήσει η ένταξη των προσφύγων και των μεταναστών. Να διασφαλίσουμε ότι η Συμφωνία των Πρεσπών θα ενισχυθεί με γενναία μέτρα για την ειρηνική συμβίωση, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη των λαών και των κρατών στα Βαλκάνια. Και θα αποτελέσει μοντέλο και για άλλες τομές, εκφράζοντας μια μακρόπνοη αριστερή πολιτική. Θέλουμε μια χώρα όπου δεν θα κυριαρχούν οι Μαρινάκηδες και οι Μπέοι, αλλά θα διευρύνονται οι χώροι ελευθερίας, κριτικής και δημιουργίας. Μια χώρα όπου θα δώσουμε νικηφόρα, σε όλα τα επίπεδα (θεσμικό, δικαστικό, κινηματικό, στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές, στα σχολεία και στον δρόμο) τη μάχη ενάντια στον νεοναζισμό και τη Χρυσή Αυγή.
07
04

Βασιλική Κατριβάνου: Για γενναίες πολιτικές κινήσεις όπως οι Πρέσπες, στα δικαιώματα και τα κοινωνικά μέτρα

Η Συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί ένα μεγάλο επίτευγμα που κάνει απτή την προοπτική της συνεργασίας και της ειρήνης σε όλα τα Βαλκάνια - και γι’ αυτό βρίσκει πανευρωπαϊκή απήχηση. Συνδυάζει τις αρχές της Αριστεράς με μια ρεαλιστική πολιτική, που είναι σημαντική και για τα αποτελέσματα που παράγει αλλά και για την έμπνευση που δημιουργεί. Είναι μια κίνηση γενναία, μια κίνηση πολιτική, που δεν διστάζει να συγκρουστεί με αδράνειες χρόνων, με εμπεδωμένα εθνικιστικά στερεότυπα (και από δύο πλευρές), χωρίς να καθορίζεται φοβικά από τον «μπαμπούλα» του πολιτικού κόστους. Αυτός είναι ο δρόμος που μας αξίζει. Και το παράδειγμα αυτό, που συνδυάζει πολιτική τόλμη, ρεαλισμό και ουσιαστικές τομές, πρέπει να το ακολουθήσουμε και στα δικαιώματα, και στα κοινωνικά μέτρα, και σε όλη μας την πολιτική. Έτσι, για παράδειγμα, στον χωρισμό κράτους - Εκκλησίας, στη θέσπιση του πολιτικού γάμου και για τα ομόφυλα ζευγάρια κ.ά., τον δρόμο αυτό πρέπει να ακολουθήσουμε: και κάτι τέτοιο θα κινητοποιήσει, θα δώσει ανάσα όχι μόνο σε αυτές και αυτούς που αφορούν τα μέτρα, αλλά θα διευρύνει τους χώρους ελευθερίας για όλη την κοινωνία.
12
02

Σάμος: όταν η «αλληλεγγύη» γίνεται κέλυφος για την ξενοφοβία

Μετά το πράγμα αρχίζει να ξεφεύγει. Ο εκπρόσωπος της Μητρόπολης λέει ότι οι Σαμιώτες αισθάνονται μετανάστες στο ίδιο τους το νησί. Ο πρόεδρος των ξενοδόχων λέει για τον τουρισμό που πέφτει, ότι δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν τα παιδιά τους χωρίς συνοδεία μετά τις 5, πως μόνο πρόσφυγες βλέπεις στον δρόμο. Περπατάω στη συγκέντρωση, κι ακούω συνέχεια για τους «λαθρομετανάστες». «Να φύγουν», «θα μαυρίσουμε αυτούς που μας τους κουβάλησαν» κ.λπ. Βλέπω και πολλούς από τους συλλόγους γονέων, που τις προηγούμενες μέρες έβγαζαν ψηφίσματα πως δεν ήθελαν τα προσφυγόπουλα στις ίδιες τάξεις με τα δικά τους παιδιά. Γιατί, παρότι από την εξέδρα τα λόγια είναι στρογγυλεμένα, το αίτημα που κυριαρχεί από κάτω, η ραχοκοκαλιά της συγκέντρωσης, είναι ένα: ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ. Δίνει λοιπόν το ΚΚΕ τον χώρο, τάχα κυριαρχώντας πολιτικά, με συνθήματα αλληλεγγύης και ειρήνης, για να αναπτυχθεί η ξενοφοβία και ο ρατσισμός. Νομιμοποιεί τις μισαλλόδοξες και ακροδεξιές φωνές, πολώνοντας εναντίον των προσφύγων τους ανθρώπους που φοβούνται και ανησυχούν, δίνοντάς τους τη «λύση»: ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ. Σ’ αυτή την πνιγηρή ατμόσφαιρα οι λίγες φωνές που πήγαν κόντρα (όπως η παράταξη εκπαιδευτικών «Παρεμβάσεις», του χώρου της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς) έχουν ανυπολόγιστη αξία. Είναι μια χαραμάδα φως. Πρέπει να ακουστούν κι άλλες· τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά για να σωπαίνει κανείς, από φόβο, διστακτικότητα ή υπολογισμό. Και χρειάζονται πράξεις: δράσεις κοινές με πρόσφυγες, επαφή, να στηριχτεί η εκπαίδευση των προσφυγόπουλων.
28
03

Τα προσφυγόπουλα στα σχολεία

Μυτιλήνη, Φλεβάρης 2018. Ανοικτή συζήτηση για την ένταξη των προσφυγόπουλων στα σχολεία και την ευρύτερη κοινότητα. Ο Χάντι, ένας δεκαοχτάρης από το Αφγανιστάν, μας λέει, σε πολύ καλά ελληνικά, πώς ξεκίνησε πέρσι σχολείο στο νησί, για την προσπάθειά του να ενταχθεί, τον αγώνα του να βρει δουλειά. Η Σαμ, μια κοπέλα από το Μαρόκο, μιλώντας άψογα ελληνικά, μας λέει για τη δική της προσπάθεια στο ελληνικό σχολείο και πώς τα κατάφερε. Αναρωτιόμαστε: «Μα αυτή η κοπέλα δεν είναι Ελληνίδα; Μιλάει τόσο καλά τη γλώσσα, έχει τα δικά μας φερσίματα, τη γλώσσα του σώματος!». Φέτος ο Χάντι και η Σαμ έγιναν δεκαοχτώ χρονών. Το πρωί δουλεύουν και το βράδυ πάνε σχολείο στο εσπερινό. Όπως τους ακούμε, δακρύζουμε – κι αυτό χωρίς κάποιο από τα παιδιά να προσπαθήσει να μας εντυπωσιάσει ή να μας συγκινήσει· μας συνέβη αυθόρμητα, βλέποντας τη δύναμη, την επιμονή και τον αγώνα τους.
23
06

Δίκη της ΧΑ: Πρέπει να τελειώσει γρήγορα!

Αυτή η δίκη πρέπει να τελειώσει γρήγορα! Να οριστούν πολύ περισσότερες δικάσιμες το μήνα. Δεν πρέπει να ξεχειλώσει κι άλλο, να ξεχαστούν τα στοιχεία, να λησμονηθούν από τους δικαστές και τον κόσμο, να ξεθωριάσει η μνήμη των εγκλημάτων, των ταγμάτων εφόδου, του τρόμου που έσπερναν. Θυμάστε;