Η Αυγή

24
03

Η Ροζάβα μεταξύ συμβιβασμού και ουτοπίας

Η Συρία είναι σήμερα ένα μπερδεμένο κουβάρι αντιφατικών συμμαχιών. Οι Κούρδοι του Αφρίν, στα δυτικά του Ευφράτη, προστατεύονταν από τους Ρώσους, που τους εγκατέλειψαν στη μοίρα τους. Οι Κούρδοι στα ανατολικά του Ευφράτη και στο Μανμπίζ προστατεύονται σήμερα από τον συνασπισμό στον οποίο ηγούνται οι ΗΠΑ και η Γαλλία. Μέχρι πότε όμως; Στην ίδια την περιοχή, οι κάτοικοι θεωρούν απολύτως αναγκαία την παροχή διεθνούς αεροπορικής προστασίας, χωρίς την οποία ο τουρκικός ή ο συριακός στρατός δεν θα δυσκολευτούν διόλου να συντρίψουν την ευάλωτη Δημοκρατική Ομοσπονδία. Με ποιο τίμημα όμως; Προκειμένου να λάβουμε μια απάντηση, είμαστε αναγκασμένοι να συναντήσουμε το ΡΚΚ, «κόκκινο πανί» για την Τουρκία και, σύμφωνα με ορισμένους παρατηρητές, «κυρίαρχο του κουρδικού παιχνιδιού στη Συρία».
24
03

Αννέτα Καββαδία: Η «θετική διάκριση» ως χρήσιμο εργαλείο για την καταπολέμηση των έμφυλων ανισοτήτων

Σε ένα ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον όπου τα δικαιώματα διαρκώς συρρικνώνονται και οι κοινωνίες των πολιτών φιμώνονται, την ώρα που οι γυναίκες, σε πολλές περιπτώσεις, ωθούνται να γυρίσουν στο «φυσικό τους ρόλο», στο σπίτι και στο μεγάλωμα των παιδιών (το μήνυμα για την ημέρα της γυναίκας του φασιστικού κόμματος της Λίγκας στην Ιταλία), έχει σημασία να παραμείνουμε ως Πολιτεία στο δρόμο του ευρωπαϊκού διαφωτισμού, στο δρόμο που έδειξαν οι γυναίκες με αγώνες στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν. Με την υποχρέωση να παραδώσουμε μια δημοκρατικότερη και πιο δίκαιη κοινωνία στις γενιές που θα έρθουν, και όχι το αντίθετο, υποχρέωση που όντως υπηρετείται από το προς ψήφιση νομοσχέδιο, καθώς με αυτό αντιμετωπίζονται εγνωσμένα προβλήματα του συστήματος, ενώ δίνονται ακόμη περισσότερες ισότιμες δυνατότητες για διάκριση και πρόοδο σε γυναίκες και άνδρες.
20
03

Marco Revelli: Ο κόσμος αντιδρά στον φασισμό, αλλά δεν υπάρχει αντιπολίτευση

Η κοινωνία μας στέλνει πολύ καλά μηνύματα. Ένα κομμάτι της κοινωνίας μας έχει καταλάβει τι συμβαίνει και έχει αποδεχθεί την πρόκληση του Πρίμο Λέβι: “Εάν όχι τώρα, πότε;”. Η κοινωνία μας βυθίζεται σε μια άβυσσο εναντίον της οποίας ο πατέρας μου είχε πολεμήσει στο βουνό. Ένα κομμάτι της κοινωνίας μας λέει ότι δεν πρόκειται να καθίσει σπίτι του όταν οι άλλοι μάς επαναφέρουν τον φασισμό και τον Μουσολίνι. Ένας κόσμος που λέει ότι εάν δεν κινητοποιηθεί, θα χάσει την αυτοσεβασμό και την αξιοπρέπειά του. Αυτός ο κόσμος όμως δεν έχει πολιτική διέξοδο, γιατί δεν υπάρχει καμιά πολιτική δύναμη που να θεωρείται άξια να αντιπροσωπεύσει αυτά τα υψηλά ιδανικά.
19
03

Νάσος Ηλιόπουλος: Δε θα ανεχτώ «αόρατους» ανθρώπους στην πόλη, θα παλέψουμε κόντρα στο φόβο και τις διακρίσεις

Θέλω ο Δήμος να έχει σαφή και θεσμική θέση στο θέμα των διακρίσεων, για όλους τους πολίτες χωρίς κανέναν αποκλεισμό. Δε θα ανεχτούμε αόρατους ανθρώπους γιατί στα ζητήματα δημοκρατίας ο δήμαρχος θα πρέπει να μπαίνει πρώτος μπροστά ακόμα και κόντρα σε μηχανισμούς μέσα στο Δήμο. Ο πολιτικός γάμος και η τεκνοθεσία είναι αδιαπραγμάτευτα για εμάς. Πλέον ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να λύνουμε θέματα. Ο δήμος της Αθήνας είναι ένας πλούσιος δήμος με φτωχή διαχείριση. Μπορούμε σε συνεργασία με την ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα να δούμε ακόμα και τη δημιουργία ενός Rainbow house μέσω της αξιοποίηση του κτηριακού αποθέματος του δήμου, να βοηθήσουμε ακόμα πιο ουσιαστικά τη γραμμή υποστήριξης (11528) και να βελτιώσουμε τη σχέση των υπηρεσιών του δήμου με τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα. Η δημιουργία κέντρου στέγασης για παιδιά που έχουν εκδιωχθεί από τα σπίτια τους λόγω του σεξουαλικού τους προσανατολισμού, είναι πολύ σημαντική.
18
03

Νάσος Ηλιόπουλος: Οι γειτονιές μας είναι πολύ πιο ασφαλείς χωρίς τη δράση των νεοναζί της Χρυσής Αυγής

Καθαρές κουβέντες λοιπόν, ειδικά όταν το μέλλον και η αξιοπρέπεια της ανθρωπότητας δοκιμάζονται σε παγκόσμιο επίπεδο πλέον, από την άνοδο του φασισμού και από τα τραγικά αποτελέσματα της ακροδεξιάς τρομοκρατίας που επιτίθεται και δολοφονεί ανθρώπους επειδή έχουν άλλη θρησκεία, φύλο, καταγωγή ή σεξουαλικό προσανατολισμό. Ούτε υπεκφυγές και μισόλογα, ούτε κενά περιεχομένου εύπεπτα θεωρητικά σχήματα. Ο επόμενος Δήμαρχος της Αθήνας πρέπει να αγωνιστεί για μια πόλη ανοιχτή σε όλους. Για μια πόλη που θα αγκαλιάζει την διαφορετικότητα του κάθε ανθρώπου της και θα του παρέχει ασφάλεια.
18
03

Κώστας Στρατής: Ο πολιτισμός για την Αριστερά είναι η ασπίδα απέναντι στην Ακροδεξιά

Η Αριστερά οφείλει να ανοίξει τον πολιτισμό στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, να κάνει τον πολιτισμό υπόθεση των πολλών και όχι κάποιων ελίτ. Και ταυτόχρονα μέσω του πολιτισμού οφείλει να κάνει την κοινωνία όλο και πιο ανοιχτή, πιο δημοκρατική, πιο οραματική. Ο πολιτισμός για την Αριστερά παίζει καθοριστικό ρόλο στην κοινωνική συνοχή, στη δημιουργία ενός νέου κοινωνικού και δημοκρατικού ήθους, μιας κοινωνίας με ανοιχτούς ορίζοντες χωρίς περιχαρακώσεις και αποκλεισμούς, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό σε μια εποχή που παντού σχεδόν αντιμετωπίζουμε την άνοδο μισαλλόδοξων και ακροδεξιών ιδεών. Ο πολιτισμός για την Αριστερά είναι η ασπίδα απέναντι στην Ακροδεξιά. Επιπλέον, ειδικά για τη χώρα μας, είναι μεγάλη η ευθύνη της προστασίας και ανάδειξης των μνημείων μας, τα οποία αποτελούν δημόσιο αγαθό και ταυτόχρονα παγκόσμια κληρονομιά. Το να προστατεύουμε και να διαχειριζόμαστε την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο είναι και αυτό ένα απαιτητικό καθήκον για την Αριστερά απέναντι στην κοινωνία.
17
03

Δεκατρία χρόνια αξιοπρέπειας μετά από πέντε αιώνες εκμετάλλευσης

Αντιλαμβανόμενος τη δυναμική του αγροτικού κινήματος και την εντυπωσιακή διεύρυνση της κοινωνικής του βάσης, μετά από μια μακρά περίοδο υψηλής έντασης κινητοποιήσεων, ο Μοράλες συνέλαβε την ιδέα του μετασχηματισμού του συνδικάτου σε πολιτικό κόμμα και δούλεψε εντατικά πάνω σε αυτό. Χωρίς χρηματοδότες, μόνο με τη δράση ενός δικτύου ακτιβιστών -αλλά και με συστηματικές εκκαθαρίσεις των γραμμών του από διεφθαρμένα στοιχεία- το Κίνημα για τον Σοσαλισμό (MAS) διέγραψε μια εκπληκτική πορεία. Αυτοπροσδιοριζόμενο ως κόμμα των ιθαγενών και έχοντας στο πρόγραμμά του το αίτημα της εθνικοποίησης των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, της νομιμοποίησης της καλλιέργειας τηε κόκας και της δίκαιης διανομής των κοινωνικών αγαθών, το κόμμα αυτό κέρδισε σταδιακά την εμπιστοσύνη των Ινδιάνων σαρώνοντας πρώτα σε τοπικό επίπεδο, για να μπει, κατόπιν, δυναμικά στην κεντρική πολιτική σκηνή. Το πέτυχε πρωτοστατώντας στις οξύτατες κοινωνικές συγκρούσεις που ξέσπασαν στη Βολιβία από τις αρχές του 2000, πρώτα για την ιδιωτικοποίηση του νερού και κατόπιν για την ιδιωτικοποίηση του φυσικού αερίου. Στις συγκρούσεις αυτές το MAS αναδείχτηκε σε πρωτοπορία των φτωχών αγροτικών στρωμάτων, τα οποία κατάφερε να κινητοποιήσει αποφασιστικά, σε μάχες σώμα με σώμα με τις δυνάμεις κρατικής καταστολής και τις συμμορίες των παρακρατικών δολοφόνων.
13
03

Γιώργος Κυρίτσης σε Ν.Δ.: Τη στήσατε τη δίκη της Χ.Α. για να κρατήσει τόσο (βίντεο)

Η Ν.Δ. έκανε την επιλογή να βάλει 110 δικογραφίες που τις κρατούσε στο συρτάρι μαζεμένες. 110 δικογραφίες με εκατοντάδες κατηγορούμενους και μάρτυρες με εκατοντάδες χιλιάδες αναγνωσίμων και έξι μήνες αποχής των δικηγόρων οδήγησαν σε αυτή την καθυστέρηση της δίκης.
06
03

Έφη Αχτσιόγλου: Οι πολιτικές για την ισότητα είναι σε θέση να συμβάλουν στην αντιμετώπισή του μπούλινγκ

Πολιτικές για την ισότητα. Αυτό πρέπει να κάνει το κράτος για το μπούλινγκ. Όχι για την ομοιότητα, για την ισότητα. Όταν αρχίσεις και βάζεις τις προδιαθέσεις ώστε να διαμορφώνονται ισότιμες σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, τότε χτυπάς την αίσθηση της εξουσίας που μπορεί να έχουν κάποιοι από κάποιους ρόλους, και τότε μπορείς να αρχίσεις να στοχεύεις αυτό το φαινόμενο.
05
03

Συλλογικές συμβάσεις παντού!

Ήδη διαμορφώνονται οι συμμαχίες που εδράζονται σε δύο εκ διαμέτρου διαφορετικές αντιλήψεις για πολλά ζητήματα (δικαιώματα, εθνικά θέματα, δημοκρατία, εργασία κ.λπ.). Η μια συμμαχία είναι η ευρεία δημοκρατική - προοδευτική που αρχίζει να συγκεντρώνει ανθρώπους προερχόμενους από διαφορετικές, ίσως, ιδεολογικές αφετηρίες -με διαφορετικό πολιτικό πλαίσιο και διαφορετικό ενδεχομένως όραμα για την κοινωνία-, αλλά έχει συνδετικό κρίκο την αντίδραση στον ολοκληρωτισμό, την εθνοκαπηλία και τις διακρίσεις και την ανάγκη υπεράσπισης των δικαιωμάτων του κόσμου της εργασίας. Η άλλη συμμαχία, η εργοδοτική και συντηρητική, συσπειρώνει το κομμάτι εκείνων που θέλουν την παλινόρθωση του παλιού πολιτικού προσωπικού και επιχειρεί να επαναφέρει όλες τις σχέσεις διαπλοκής υιοθετώντας τις νεοφιλελεύθερες συνταγές για την οικονομία και τη διάλυση της εργασίας σε συνδυασμό με την ακροδεξιά, ξενοφοβική ατζέντα. Μέσα σε αυτή τη συγκυρία τα συνδικάτα είναι απολύτως απαραίτητα να ξαναπαίξουν τον ρόλο τους και να συσπειρώσουν τους εργαζομένους με κατεύθυνση ένα προοδευτικό - αγωνιστικό μέτωπο στην εργασία που θα απαντάει τόσο στο μηδενιστικό όσο και τον εργοδοτικό συνδικαλισμό.