Άγγελος Τσέκερης

Ο τομεάρχης δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ Θεόφιλος Ξανθόπουλος και η επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Όλγα Γεροβασίλη…

Χτύπησε ύπουλα η κακοκαιρία, ούτε δέκα μέρες πριν δεν ήταν γνωστό ότι θα ενσκήψει. Ήταν…

Με το που πέταξαν τα Ραφάλ στον αττικό ουρανό, πανικοβλήθηκαν οι Τούρκοι και τράβηξαν τη…

Το κλείσιμο μιας εφημερίδας δεν αποτρέπεται επειδή ο τίτλος της είναι ιστορικός - τα νεκροταφεία του Τύπου είναι γεμάτα από ιστορικές εφημερίδες. Ούτε αποτρέπεται επειδή έχει πολιτικό κόστος το να την κλείσεις. Ούτε βολεύεται κανείς με τη χρηματοδότησή της από κάποιο λεφτόδεντρο. Η εφημερίδα οφείλει να είναι βιώσιμη και η βιωσιμότητά της εξαρτάται πρώτα και κύρια από τη σχέση με τους αναγνώστες της. Η έκρηξη ηλεκτρονικών συνδρομών τις τελευταίες ημέρες είναι ένα εξαιρετικά αισιόδοξο μήνυμα. Η ίδια η εφημερίδα δεσμεύεται ότι θα ανταποκριθεί εντείνοντας διαρκώς την προσπάθεια για βελτίωση του περιεχομένου και της παρεμβατικότητάς της. Ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει επίσης να κάνει πράγματα που του αναλογούν. Ας συμφωνήσουμε επίσης ότι κανένας δεν θέλει την ΑΥΓΗ το στεγνό κομματικό φερέφωνο που βλέπει ο Ν. Μπίστης. Η ΑΥΓΗ δεν είναι όργανο του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το κόμμα της ΑΥΓΗΣ. Και η εφημερίδα συμμετέχει στην πολιτική μάχη έχοντας κάθε μέρα στο μυαλό της τον κόσμο της Αριστεράς: την ανάγκη του για ενημέρωση με ανοιχτό ορίζοντα, τη σύνδεσή του με τον πολιτικό αγώνα και τη μάχη των προοδευτικών ιδεών σε όλα τα επίπεδα, την επαφή του με όσα συμβαίνουν στον κόσμο, τις ελπίδες του, ακόμα και τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες του. Αυτός είναι ο λόγος που η ΑΥΓΗ πρέπει να συνεχίσει. Ξέρει σε κάθε περίπτωση ότι η βιωσιμότητά της δεν θα της χαριστεί. Είναι το μεγάλο στοίχημα που καλείται να κερδίσει χέρι-χέρι με τον κόσμο της Αριστεράς και τους προοδευτικούς πολίτες.

Εντάξει, ακρίβυνε 50% το ρεύμα, αλλά το ξέρατε ότι ο ελεύθερος ανταγωνισμός ρίχνει τις τιμές,…

Όπως μας ενημέρωσε ο Άδωνις, στην Ελλάδα τα μοριακά τεστ είναι πιο ακριβά γιατί στην…

Επισκεπτόμενος τον Αη Στρατή ο Πρωθυπουργός μίλησε για «έναν τόπο με βαριά ιστορία, ένα τοπόσημο…

Βλέπω το φατούρο που πεφτει στο τουιτερ με το πρωτοχρονιάτικο σώου και αποφάσισα να σου γράψω δυο λόγια: Εννοείται ότι η όλη φασαρία γίνεται από στημένα τρολ του ΣΥΡΙΖΑ χωμένα στα υπόγεια της Κουμουνδούρου. Αλλά όταν τα συριζοτρολ γράφουν 11.500 τουιτ σε μισή μέρα για τον Ρουβά ενώ για τον Τσίπρα στον προϋπολογισμό έγραψαν 350, μάλλον χρειάζεται ενδελεχεστερη προσέγγιση της εν λόγω συνομωσίας. Αυτά είναι τα κακά νέα. Τα καλά νέα είναι ότι το δελτίο της Σιας δεν πρόκειται να παίξει ποτέ πρώτη είδηση «το τουιτερ γλεντάει τον δήμαρχο!!!!» όπως αν είχαμε δημαρχο μαδούρο. Το ίδιο ισχύει για το σύνολο της λιστας Πέτσα. Σε αυτό έχουμε τα νώτα μας καλυμμένα οπότε δεν χρειάζεται να ανησυχεις. Παρ όλα αυτά επίτρεψέ μου να κάνω μερικές παρατηρήσεις για τον χειρισμό της όλης υπόθεσης, προκειμένου να μην μας πιάνουν στο στόμα τους οι μίζεροι, οι φτωχάλες και κάτι αγράμματοι δικηγόροι με μεταπτυχιακό στη Φιλοσοφία του Δικαίου σαν τον Τζανακόπουλο. Πρώτον, αγαπητέ Δήμαρχε, επειδή η πλεμπα ακούει 215.000 ευρώ για 17 λεπτά, και νομίζει ότι πρόκειται για αρπαχτή και όχι για το μπενχούρ που είναι στην πραγματικοτητα, καλό θα είναι την σύμβαση για την απ ευθείας ανάθεση να την φέρνεις στο Δημοτικό Συμβούλιο εγκαίρως και όχι εννέα μέρες πριν την υλοποίηση του πρότζεκτ. Δεύτερον, επειδή ο κόσμος είναι μίζερος και κουτσομπόλης, καλό είναι να δίνεις αναλυτικά τα κόστη ανα εργασία και ανα εργολαβία, για να κλείνεις στόματα. Η πλεμπα γενικά δεν καταλαβαίνει τι είναι το ανημέισον θεμς για λεντ γουόλ, το θριντί σχέδια φωτορεαλιστικά και το εγκατάσταση απεγκατάσταση ικριωμάτων, αλλά οι γνώστες της αγοράς θα δουν ότι αυτό κοστολογείται 50 που κάνει στην πραγματικότητα αντί για 500 που υποψιάζονται ότι τα πληρώνουμε και έτσι θα αποστομώσουμε τους λαϊκιστές. Γενικά οι μιζεραίοι δεν έχουν ιδέα από τέχνη και παραγωγες υψηλής ποιότητας, και δεν καταλαβαίνουν γιατί 17 λεπτά με τον Σάκη κοστίζουν όσο να φέρουμε την Συμφωνική Ορχήστρα της Βοστώνης να παίζει τρεις ώρες στο Ηρώδειο και στο τέλος να της κάνουμε και παραγγελιά τον Καπετανάκη του Μουφλουζελη. Βγες να το εξηγήσεις καθαρά αυτό, γιατί το «τόσα χρόνια αυτά πληρώνουμε» ακούγεται σαν «τόσα χρόνια μαλακες σας πιάνουμε τώρα το θυμηθήκατε» και σε κάποιους ελάχιστους μπορεί να μην αρέσει. Επίσης Δήμαρχε, δεν θα πείραζε να λάβεις υπ όψιν ότι με πανδημία, με τον θείο σου να λέει «συνηθίστε την ιδέα ότι δεν υπάρχουν ΜΕΘ», με τις εφημερίες του νοσηλευτικού προσωπικού απλήρωτες και με την ακρίβεια να τρώει όσους δεν τρώει η covid, το να έλεγες «φέτος θα κοψουμε 100 χιλιάρικα να τα δώσουμε κάπου άλλου», δεν θα πείραζε, καλό θα σου έκανε. Εντάξει καταλαβαίνω ότι ο Σάκης έδωσε την μάχη του ΝΑΙ το 2015 όπως μας υπενθυμίζει ο Άδωνης, και ήταν με την σωστή πλευρά της ιστορίας όπως επεσήμαναν άλλοι, αλλά δεδομένων των συνθηκών, μια απλή παρασημοφόρηση θα αρκούσε. Ας δώσουμε το όνομα του και σε έναν δρόμο. Ή οτιδήποτε θα κόστιζε λιγότερο από δωδεκάμισι χιλιάρικα το λεπτό. Σοβαρος άνθρωπος είναι, θα καταλάβει. Και τέλος Δήμαρχέ μου, 20.000 χιλιάδες νεκρους έχουμε, ας μην δείχνουμε τόσο ανέμελοι λες και γιορτάζουμε την καταρριψη του φραγματος των 8.000 μονάδων στο χρηματιστήριο. Επικοινωνιολόγους έχεις φαντάζομαι, ρωτα τους λίγο, μην τους κρατάς καβάτζα μόνο για τις εκλογές.

Σε κάθε περίπτωση, το «Κόκκινο Σακίδιο» είναι ένας εξαιρετικός οδηγός για το τι είναι και πώς οικοδομείται η αριστερή ηγεμονία στο πεδίο της πολιτικής και των ιδεών. Είναι διατυπωμένο σε ανθρώπινη γλώσσα και διαβάζεται νεράκι. Και, το πιο σημαντικό, δεν περιορίζεται στη διατύπωση θέσεων, αλλά παράγει σκέψη και προβληματισμό. Είναι ένα βιβλίο που νιώθεις περήφανος να διαβάζεις στο μετρό και χαίρεσαι όταν βλέπεις κάποιον άλλον να τον διαβάζει. Θέλεις να πας και να του σφίξεις φιλικά το χέρι. Κοντολογίς, το «Κόκκινο Σακίδιο» είναι ένα ευχάριστο και δημιουργικό ταξίδι μέσα στο μυαλό του Ευκλείδη Τσακαλώτου. Αλλά είναι και ένα ταξίδι του Τσακαλώτου μέσα στο δικό μας μυαλό. Αυτό είναι η μεγάλη του αξία.

Για τη σφαγή του Πολυτεχνείου δικάστηκαν το 1975 ο Παπαδόπουλος, ο Ιωαννίδης και ακόμα 30 ανώτερα και κατώτερα στελέχη του στρατού και της αστυνομίας. Από αυτούς, μόνο δύο κατηγορήθηκαν για φυσική αυτουργία σε δολοφονίες: ο ανθυπολοχαγός Πεζικού Ιωάννης Λυμπέρης, που το πρωί της 17.11.1973 από την ταράτσα του ΟΤΕ πυροβόλησε και σκότωσε τον 16χρονο Αλέξανδρο Σπαρτίδη και τον 23χρονο Μάρκο Καραμανή. Και ο επιτελάρχης της ΑΣΔΕΝ Ντερτιλής, ο οποίος στις 18.11.1973 εκτέλεσε εν ψυχρώ στη μέση του δρόμου τον 20χρονο Μιχάλη Μυρογιάννη. Καταδικάστηκαν ο πρώτος σε 25ετή κάθειρξη και ο δεύτερος σε ισόβια. Εκτός από αυτούς, για ηθική αυτουργία σε 23 θανάτους και 1.200 τραυματισμούς καταδικάστηκαν σε ισόβια ο Ιωαννίδης και ο φρούραρχος του υπουργείου Δημόσιας Τάξης Βαρνάβας και σε 25 χρόνια ο Γ. Παπαδόπουλος, οι στρατηγοί Ζαγοριανάκος και Μαυροειδής και ο επίσης εμπλεκόμενος με τα γεγονότα του υπουργείου Δημόσιας Τάξης Καραγιάννης. Δευτεροδίκως, οι ποινές τους μειώθηκαν εξευτελιστικά και όλοι, πλην του Παπαδόπουλου, του Ιωαννίδη και του Ντερτιλή, αφέθησαν ελεύθεροι, ώστε να μπορεί η ακροδεξιά προπαγάνδα να μιλάει για ανύπαρκτα γεγονότα και μύθους.