Την αποστροφή της στις πρακτικές διαλογής πρώην συντρόφων που ακολουθεί η ΕΛΑΣ εκφράζει η ανεξάρτητη βουλεύτρια Αχαΐας Σία Αναγνωστοπούλου, παίρνοντας σαφείς αποστάσεις από το ενδεχόµενο συνεργασίας της Νέας Αριστεράς µε το ΜέΡΑ25. «∆εν φίλησα εικονίσµατα για να λάβω µετάνοια ή αποδοχή» τονίζει, ενώ για το ενδεχόµενο συνεργασίας µε τον ΣΥΡΙΖΑ παραπέµπει σε όσα είχε επισηµάνει κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη Μπαλάφα, σηµειώνοντας τα κακώς κείµενα του χώρου και µιλώντας για το «αίτηµα ενός λαϊκού µετώπου». Ως προς τα ελληνοτουρκικά, προειδοποιεί για το σχέδιο της «γαλάζιας πατρίδας», ενώ επικρίνει τη συµφωνία µε το Ισραήλ για την Ασπίδα του Αχιλλέα.
Αν η ακρίβεια, τα σκάνδαλα και η καταστρατήγηση του κράτους δικαίου είναι το τρίπτυχο της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, γιατί η Ν∆ παραµένει µόνη πρώτη στις δηµοσκοπήσεις;
Η Ν∆ µέχρι σήµερα κατόρθωσε να επιβάλει την πολιτική της ατζέντα ως τη µοναδική κανονικότητα και πραγµατικότητα. Με αυτό τον τρόπο κατόρθωσε να σπάσει το νήµα της µεταπολίτευσης και να γίνει κυρίαρχη των ερωτηµάτων που έθετε στην κοινωνία προς απάντηση. Από τα πολλά παραδείγµατα θα σταθώ µόνο στην παιδεία. Ιδιωτικά πανεπιστήµια. Επέβαλε το ερώτηµα ως το µοναδικό για το παρόν και το µέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης. Εσπασε την εµβληµατική συναίνεση της µεταπολίτευσης (άρθρο 16) και άλλαξε εντελώς τη συζήτηση. Από πλευράς προοδευτικού χώρου δεν κατορθώσαµε µε συνεκτικό και δυναµικό τρόπο να ριζοσπαστικοποιήσουµε στο σύγχρονο περιβάλλον σε σχέση µε τα σηµερινά προβλήµατα (δηµογραφικό πρόβληµα και ερηµοποίηση της περιφέρειας, στεγαστική κρίση, τεχνητή νοηµοσύνη, έρευνα, φροντιστήρια) το εµβληµατικό άρθρο 16. Η Ν∆ έθεσε το ερώτηµα στην κοινωνία µε σκληρά ταξικό, πελατειακό τρόπο και έδωσε την ανάλογη απάντηση. Ο προοδευτικός χώρος έχασε την πρωτοβουλία του ερωτήµατος, έχασε τη δυνατότητα να διευρύνει ταξικά, κοινωνικά και ιδεολογικά την απάντηση και «θαλασσοδέρνεται» για να βρει απάντηση στο «δεξιό» ερώτηµα, όχι στο δικό του. Με τον ίδιο τρόπο η Ν∆ έθεσε το επίσης ταξικό, πελατειακό, αλλά και ιδεολογικό ερώτηµα: αριστεία ή όχι. Η απάντηση που έδωσε στο δικό της ερώτηµα, που το επέβαλε ως το µοναδικό ερώτηµα της κοινωνίας, ήταν κατακερµατισµός, ταξική κατηγοριοποίηση στα δηµόσια σχολεία: πειραµατικά, πρότυπα, Ωνάσεια. Κατακερµατισµός δηλαδή των λαϊκών τάξεων εν τη ευρεία εννοία και εξατοµίκευση στο όνοµα µιας σκληρά ταξικής διάκρισης – άριστοι (πελάτες) ή µη άριστοι.
Το αναθεωρητικό µπαράζ των γειτόνων είναι απόρροια δικών µας πρωτοβουλιών, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, ή της πολιτικής των «ήρεµων νερών»;
Η κυβέρνηση ξεκίνησε τον βίο της µε την πεποίθηση ότι η Τουρκία είναι αποµονωµένη. Πεποίθηση που εδραζόταν όχι σε κάποια σοβαρή θεώρηση των πραγµατικοτήτων, αλλά στην τύφλωση ότι είµαστε µέσα στο «παιχνίδι των ισχυρών», άρα είµαστε προστατευµένοι. Στη συνέχεια, και πάντα στο πλαίσιο του «παιχνιδιού των ισχυρών και των λιγότερο ισχυρών», άρχισε σπασµωδικές κινήσεις και «ήρεµα νερά», τα οποία για να έχουν αντίκρισµα θα έπρεπε να θεµελιώνονται σε µια σοβαρή στρατηγική βάθους, χρονοδιαγράµµατος και κινητοποίησης του ευρωπαϊκού και του διεθνούς περιβάλλοντος. Και συγχρόνως, ασφυκτικός εναγκαλισµός µε το Ισραήλ –κύριο αντίπαλο της Τουρκίας στην περιοχή– και βύθισµα όλο και περισσότερο στη µεσανατολική αναταραχή. Η Τουρκία έχει από το 2010 τουλάχιστον το σχέδιο της «γαλάζιας πατρίδας». Αυτό έπρεπε –και πρέπει– ως χώρα να αντιµετωπίσουµε, σύµφωνα µε τα δικά µας εθνικά συµφέροντα, τη δική µας στρατηγική και µε τα δικά µας όπλα – ΕΕ και ΟΗΕ.
Η διαφωνία της Νέας Αριστεράς µε την Ασπίδα του Αχιλλέα αφορά το εξοπλιστικό πρόγραµµα αυτό καθαυτό, το τίµηµα ή το αντισυµβαλλόµενο κράτος; Επί τη ευκαιρία, θεωρείτε λάθος τη στενή διπλωµατική σχέση µε το Ισραήλ επί διακυβέρνησης Τσίπρα;
Από το 2013 προσωπικά έχω ταχθεί µε αρθρογραφία στην «Αυγή» κατά αυτής της «παράδοξης» συµµαχίας µε το Ισραήλ. Κι αυτό γιατί δεν επρόκειτο να µας θωρακίσει απέναντι στην Τουρκία, αντιθέτως άνοιγε άλλα προβλήµατα, ενώ υπονόµευε την ηθική στάση της Ελλάδας απέναντι στους λαούς της Μέσης Ανατολής. Η θέση µου δεν άλλαξε ποτέ! Ωστόσο αυτή η παράδοξη συµµαχία έγινε επικίνδυνη και απολύτως ανήθικη επί Ν∆, όταν το Ισραήλ ξεδίπλωσε και εφάρµοσε τη γενοκτονική πολιτική του στη Γάζα και αυτή της εθνοκάθαρσης στη ∆υτική Οχθη. Συγχρόνως ο Νετανιάχου επιδιώκει να ξαναγράψει την ιστορία της Μέσης Ανατολής. Η Ασπίδα του Αχιλλέα των 3,5 δισ. ευρώ είναι ένα κυνικά για την κοινωνία πανάκριβο πρόγραµµα. ∆εν προστατεύει τη χώρα. Τη «χώνει» στα σχέδια Νετανιάχου και στη (συγκυριακή) σύγκρουσή του µε την Τουρκία. Τοποθετεί την Ελλάδα στην πλευρά του πιο σύγχρονου ανήθικου της Ιστορίας.
Ποια η άποψή σας για τις άκαρπες προσπάθειες συνεργασίας µε το ΜέΡΑ25; Πρέπει να συνεχιστεί η προσπάθεια σύγκλισης;
∆εν τις γνωρίζω τις προσπάθειες! ∆ιαφορετικά βλέπω την ανασυγκρότηση αυτού του τραυµατισµένου, ανανεωτικού, ριζοσπαστικού χώρου. Σηµαίες –σύµβολα αξιών και ιδεών– σήκωσα στη ζωή µου. Σηµαιοφόρους αυτών των σηµαιών σεβάστηκα. ∆εν φίλησα εικονίσµατα για να λάβω µετάνοια ή αποδοχή.
Είναι ρεαλιστικό το σενάριο συνεννόησης µε την Κουµουνδούρου; Ποια σηµεία σάς ενώνουν και ποια σας χωρίζουν;
Πολλά µας ενώνουν φυσικά και κάποια άλλα µας τραυµάτισαν βαθιά. Στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη Μπαλάφα πέρυσι έθεσα ανοικτά µετά παρρησίας, µε τόλµη αλλά και µε έγνοια µεγάλη όλα όσα θεωρώ σπουδαία.
Σας βρίσκει σύµφωνη η πρακτική του face control από πρώην συντρόφους; Η ΕΛΑΣ είναι ένα αριστερό κόµµα;
∆εν συνηθίζω να µοιράζω πιστοποιητικά αριστεροσύνης. Ούτε όµως συνηθίζω να θέτω την αριστερή µου πορεία σε κανένα face control. Εποµένως αυτές οι συζητήσεις δεν µε αφορούν.
Άγγελος Προβολισιάνος
DOCUMENTO
