Η Δεξιά κατόρθωσε και επέβαλε τελικά, μετά από πολύ κόπο και συνεχείς υποχωρήσεις της Αριστεράς (σε όποια εκδοχή της) την ανάγκη για ιδιωτικά πανεπιστήμια (Νομικές και Ιατρικές βεβαίως), στο όνομα των αναγκών της κοινωνίας. Ο εισηγητής της ΝΔ, κ. Ευ. Στυλιανίδης (βουλευτής Έβρου) κατά την συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 16 είναι αποκαλυπτικός για τις “ανάγκες της κοινωνίας ” (αναζητήστε την ομιλία του στην Έκθεση της Επιτροπής Αναθεώρησης. Λινκ στο πρώτο σχόλιο).
Ο εισηγητής της ΝΔ ως βουλευτής Έβρου, έδρα του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου, είχε σηκώσει το λάβαρο της αντίστασης κατά της ίδρυσης Νομικής Σχολής στην Πάτρα. Το επιχείρημα ήταν ότι θα πληγεί η Νομική της περιφέρειας του. Μάλιστα.
Ο ίδιος λοιπόν κ. Στυλιανίδης δύο μήνες μετά τους λόγους του για “τις ανάγκες της κοινωνίας ” ανέλαβε διοικητικό έργο (όχι διδακτικό, ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΌ), ως κοσμήτορας της Νομικής Σχολής του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου (Ιδιωτικό) και σύμφωνα με δημοσίευμα της Lawnet (16.9.2026) κεντρικό μέρος των καθηκόντων του αποτελεί η συμβολή του στον στρατηγικό σχεδιασμό για την επέκταση του εν λόγω Πανεπιστημίου στην Ελλάδα, και ιδιαίτερα της Νομικής Σχολής στην Αθήνα.
Άβολες απορίες: δεν θα πληγεί τώρα η περιφέρειά του; Δεν υπάρχει κανένα ασυμβίβαστο (ηθικό καταρχάς) βουλευτή-πλασιέ ιδιωτικών πανεπιστημίων;
Σκεφτείτε τώρα την Ιατρική που είναι στα σκαριά. Σκεφτείτε πόσοι Μαζωνάκηδες θα βρεθούν στα θυμαράκια όταν οι απόφοιτοι μιας τέτοιας Ιατρικής που θα στελεχώνεται (μην έχετε αμφιβολία) από γνωστούς και ημετέρους, όταν οι απόφοιτοι της ανοίξουν “πολυιατρεία “.
Άβολη απορία για την Αριστερά (σε όποια εκδοχή). Αντί να γίνεται πλειοδοσία αριστεροσύνης, αντι για απαντήσεις, πιο προοδευτικές, στις ανάγκες που έχει επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη, ιδιοτελής και πελατειακή Δεξιά, να διεκδικήσουμε να επιβληθούν οι ανάγκες της μεγάλης κοινωνίας, όχι των βολεμένων και αυτών που θέλουν να βολευτούν στο ίδιο σύστημα. Αλλά αυτών που την πολεμάνε αλλιώς. Και είναι πολλοί αυτοί.
Υ. Γ. Έπρεπε να πεθάνει τόσο άδικα ο Μαζωνάκης για να αντιληφθούμε ότι Πλεύρηδες, Γεωργιάδηδες, Πατούληδες κλπ βλάπτουν σοβαρά την υγεία, την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη; Δηλαδή ο Πλεύρης που αντιμετωπίζει ως σκουπίδια τους μετανάστες, γιατί θα αντιμετωπίσει με ανθρωπιά άλλες πραγματικότητες της κοινωνίας;
Η κοινωνία όμως υποβάλλεται αυτή τη στιγμή ότι το μείζον πρόβλημα της είναι οι έλεγχοι και όχι η δημόσια υγεία.
Δεν κινητοποιείται από τα κόμματα στην κατεύθυνση ότι αν στο επίκεντρο είναι η διεκδίκηση της ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ δημόσιας υγείας, θα είναι σωστοί και οι έλεγχοι. Αν η δημόσια υγεία δεν είναι η μείζων διεκδίκηση, τότε όλη η υγεία είναι εμπορεύσιμο προϊόν για τα καθίκια.
Το ίδιο συμβαίνει και με την παιδεία. Εμπόριο για τους “πνευματικούς/πολιτικούς ταγούς .
Μπορούμε ως Αριστεροί άνθρωποι επιτέλους, αντί για τζαρτζαρίσματα ανούσια (καλύτεροι έλεγχοι, καλύτερος νόμος κλπ), να πούμε στην κοινωνία ότι: ΧΩΡΙΣ ΤΕΡΆΣΤΙΑ ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΣΤΗΝ ΔΗΜΌΣΙΑ ΠΑΙΔΕΊΑ ΚΑΙ ΥΓΕΊΑ ΘΑ ΜΑΣ ΦΑΝΕ ΛΑΧΑΝΟ, μεταφορικά και πραγματικά);
