Οι πολίτες πρέπει να σκεφτούν πολύ καλά ποιες πολιτικές δυνάμεις προωθούν μια αξιόπιστη εναλλακτική κυβερνητική πρόταση και ποιες συνιστούν τροχοπέδη
«Το καθεστώς της Ν.Δ. πρέπει να ανατραπεί το συντομότερο δυνατόν» υποστηρίζει η Θεανώ Φωτίου, βουλεύτρια Β3 του Νότιου Τομέα της Αθήνας της Νέας Αριστεράς. Μιλά στην ΑΥΓΗ της Κυριακής για την ανάγκη να τελειώνουμε με τη δεξιά πολιτική, εξηγώντας τους τέσσερις λόγους που την επιβάλλουν: η αντιστροφή της οικονομικής ασφυξίας, η αντιμετώπιση της θεσμικής και δημοκρατικής ασφυξίας που επιβάλλει η δεξιά πολιτική, η προώθηση πολιτικών για την ειρήνη και η αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης
Η κυβέρνηση αυξάνει τα επίπεδα αυταρχισμού απέναντι στους αγρότες, η κοινωνία όμως στηρίζει τον αγώνα τους. Ποιο πιστεύετε ότι είναι το πραγματικό διακύβευμα;
Συμφωνώ με τις διαπιστώσεις σας. Πράγματι, η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας συντάσσεται με τους αγρότες, διότι ακριβώς κατανοεί ποια είναι τα διακυβεύματα. Δηλαδή, αφενός κατανοεί ότι σε μια εποχή υπερθέρμανσης του πλανήτη και κλιματικής κρίσης ο πρωτογενής τομέας αποκτά στρατηγική σημασία για την ανθεκτικότητα και την ευημερία της κοινωνίας. Αφετέρου κατανοεί ότι η στήριξη και η βιωσιμότητα του πρωτογενούς τομέα προϋποθέτουν τη στήριξη των άμεσων παραγωγών και την αποφασιστική εκθεμελίωση των καρτέλ αισχροκέρδειας στον χώρο των τροφίμων. Με άλλα λόγια, η κοινωνία κατανοεί ότι οι αγροτικοί αγώνες είναι αγώνες και για το δικό της μέλλον: ποιοτικά τρόφιμα σε οικονομικά προσιτές τιμές. Η κυβερνητική πολιτική της Ν.Δ. κινείται στον αντίποδα της ενίσχυσης των άμεσων παραγωγών. Το ποτήρι της οργής, όμως, ξεχειλίζει όταν η Ν.Δ., παρά την τεκμηρίωση της Ευρωπαίας εισαγγελέα για τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ, επιλέγει με την Εξεταστική αντί της Προανακριτικής όχι μόνο να μην ελεγχθούν οι υπουργοί της, αλλά και να διαγραφούν ενδεχόμενα αδικήματά τους. Ξεχειλίζει, επίσης, με όλα τα εξοργιστικά που διαδραματίζονται στην Εξεταστική με στελέχη της Ν.Δ. πρωταγωνιστές αλλεπάλληλων, δυσωδών και απίστευτων σκανδάλων. Βέβαια, αυτά συνιστούν και πρόσθετους λόγους για τους οποίους το καθεστώς της Ν.Δ. πρέπει να ανατραπεί πολιτικά το συντομότερο δυνατόν.
Η αριστερή κυβερνητική πολιτική
Αν τελικά επιβεβαιωθούν τα σενάρια για εκλογές το 2026, εκτιμάτε ότι θα υπάρξει εναλλακτική απάντηση από την Αριστερά και τον προοδευτικό χώρο;
Πιστεύω ότι όποτε κι αν γίνουν εκλογές, με βάση τις θέσεις που ήδη καταθέτουν, η Αριστερά και ο προοδευτικός χώρος διαθέτουν γνήσια εναλλακτική κυβερνητική πρόταση που μπορεί να απευθυνθεί πειστικά στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Διότι, αντίθετα από τη δεξιά πολιτική, διασφαλίζει κοινωνική δικαιοσύνη, Κράτος Δικαίου, δημοκρατία, ειρήνη και ασφάλεια. Πρόκειται για αριστερή κυβερνητική πολιτική που δεν μπορεί παρά να κινείται σε τέσσερις άξονες:
(α) Πλήρης αντιστροφή της οικονομικής ασφυξίας, δηλαδή της δεξιάς πολιτικής αντίστροφης αναδιανομής του πλούτου προς τους οικονομικά ισχυρούς: με κατάργηση των αντεργατικών νόμων της Ν.Δ., με φορολόγηση του πλούτου ώστε να υπάρξει χώρος για ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, με θέσπιση δίκαιου φορολογικού συστήματος που θα αντιστρέφει τη σχέση έμμεσων-άμεσων φόρων, με αντιστροφή ιδιωτικοποιήσεων και συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους ώστε να αυξηθεί ο κοινωνικός μισθός, με δημόσια πολιτική κοινωνικής στέγασης που θα αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τη στεγαστική κρίση, αντί να την ενισχύει, με χτύπημα αντί για ενίσχυση της αισχροκέρδειας σε τράπεζες, ενέργεια, τρόφιμα, μεταφορές κ.λπ. και προστασία της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς.
(β) Αντιμετώπιση της θεσμικής και δημοκρατικής ασφυξίας με άμεση αποκατάσταση και ενίσχυση του Κράτους Δικαίου (κυρίως της ατιμωρησίας επίορκων), των κοινοβουλευτικών διαδικασιών και της αντικειμενικότητας των μέσων ενημέρωσης, όπου δεν μπορεί να κυριαρχούν ολιγάρχες.
(γ) Με προώθηση πολιτικών στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και διεθνώς που αντιμετωπίζουν την κλιματική κρίση, αντί για νέες μεγάλες ιδέες εξόρυξης ορυκτών καυσίμων. Κρίσιμο εδώ για τη χώρα μας είναι ένα νέο μοντέλο παραγωγής που θα διασφαλίζει ανθεκτικότητα και βιωσιμότητα απέναντι στην κλιματική κρίση, πράγμα για το οποίο, όπως ήδη ανέφερα, παλεύουν και οι αγρότες μας με αλληλέγγυα την κοινωνία.
(δ) Ειρήνη αντί για προετοιμασία πολέμου και μείωση αντί για αύξηση των εξοπλιστικών δαπανών.
Μικροκομματικές ιδιοτέλειες, αρχηγισμοί, σεχταρισμοί
Οι ιδεολογικές διαφορές των προοδευτικών κομμάτων είναι τέτοιες ώστε να αποτρέψουν την κοινή τους κάθοδο στις επόμενες εκλογές ή πρόκειται για συζήτηση εσωτερικής ανακύκλωσης, ανούσια για την κοινωνία;
Θεωρώ ότι οι ιδεολογικές διαφορές των προοδευτικών, οικολογικών και αριστερών δυνάμεων δεν είναι ικανές να εμποδίσουν την κοινή τους εκλογική κάθοδο με βάση ένα αριστερό κυβερνητικό πρόγραμμα των τεσσάρων αξόνων που ήδη ανέφερα. Υπάρχουν, βέβαια, δύο κίνδυνοι. Ο πρώτος είναι το προοδευτικό κυβερνητικό πρόγραμμα να μην είναι επαρκώς εναλλακτικό, δηλαδή να συνεχίζει, αντί να ανατρέπει, την επιδείνωση της κατάστασης της κοινωνικής πλειοψηφίας. Ο δεύτερος κίνδυνος είναι αυτός στον οποίο αναφέρεστε, δηλαδή οι υποκειμενικές αδυναμίες να μην επιτρέψουν τη διαμόρφωση ενός αξιόπιστου, δηλαδή αριστερού, εναλλακτικού κυβερνητικού προγράμματος. Επαναλαμβάνω αυτά που έχω ήδη καταθέσει στον δημόσιο διάλογο: μικροκομματικές ιδιοτέλειες, όπως αυτή του ΠΑΣΟΚ που ως εκλογικό στόχο θέτει τη «νίκη έστω και με μία ψήφο διαφορά», αρχηγισμοί διαφόρων τύπων, σεχταρισμοί όπως αυτός του ΚΚΕ αλλά και διασπάσεις, όλα αυτά ενισχύουν το καθεστώς της Δεξιάς αντί να συγκροτούν αξιόπιστη προοδευτική εναλλακτική. Ελπίζω η πλειοψηφία του ελληνικού λαού να επιβάλει στις προοδευτικές δυνάμεις εκείνες τις θέσεις που είναι πραγματικά προς το συμφέρον του. Αυτό, όμως, σημαίνει ότι οι πολίτες πρέπει να σκεφτούν πολύ καλά και να πράξουν αναλόγως ποιες πολιτικές δυνάμεις προωθούν μια αξιόπιστη εναλλακτική κυβερνητική πρόταση και ποιες συνιστούν τροχοπέδη.
Η Ακροδεξιά σε κυβερνητικό ή τοπικό επίπεδο αμφισβητεί ευθέως τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ποια πρέπει να είναι η απάντηση της Αριστεράς και των προοδευτικών δυνάμεων;
Χαίρομαι που εστιάζετε στην Ακροδεξιά. Διότι νομίζω ότι στην Αριστερά αλλά και ευρύτερα στον προοδευτικό χώρο την υποτιμούμε. Υποτιμούμε κυρίως δύο πράγματα. Αφενός ότι η Ακροδεξιά καταφέρνει να ενσωματώνει μέρος της ρητορικής της στην κυβερνητική επιχειρηματολογία, δηλαδή καταφέρνει να κανονικοποιεί τον ακροδεξιό λόγο, και αφετέρου υποτιμούμε τον κίνδυνο η Ακροδεξιά να εισπράξει εκλογικά τη γενικευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια, πράγμα που ήδη συμβαίνει σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Και τούτο είναι πολιτικά επικίνδυνο διότι η Ακροδεξιά κάνει πολύ χειρότερα από όσα (ήδη εφιαλτικά) αναφέρετε. Διότι εκτός από την αμφισβήτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των διεθνών συμβάσεων, που σημαίνει ότι στην πραγματικότητα υπερθεματίζει στον πόλεμο, επιπλέον, παρά τη ρητορική της κατά των ολιγαρχών, στην πραγματικότητα τους υποστηρίζει. Για παράδειγμα, υποστηρίζει τον Τραμπ, παρόλο που όχι μόνο είναι ο ίδιος ολιγάρχης, αλλά επέλεξε στην ορκωμοσία του να παρευρεθούν οι πλουσιότεροι άνθρωποι του κόσμου, που με τις πολιτικές του τους κάνει πλουσιότερους! Επιπλέον, η Ακροδεξιά δηλητηριάζει την ελληνική κοινωνία με τοξικές ιδεολογίες και κοινωνικές πρακτικές μίσους: εθνικισμό, ρατσισμό, ξενοφοβία, σεξισμό, μισογυνισμό κ.ά. Οι κίνδυνοι εξαιτίας της Ακροδεξιάς συνιστούν επιπλέον λόγο που οι αριστερές, οικολογικές και προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να επιδείξουν εν τοις πράγμασι αυξημένη πολιτική υπευθυνότητα και διορατικότητα.
Κατερίνα Μπρέγιαννη
