Είναι σίγουρο, ότι το σκάνδαλο διαφθοράς το οποίο εμπλέκει τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, δεν είναι το πρώτο στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Προηγήθηκε η θητεία του μοιραίου Νίκου Αναστασιάδη, που από μόνη της αποτέλεσε ένα διαρκές σκάνδαλο, με τον διαμοιρασμό, έναντι αδράς αμοιβής, διαβατηρίων μίας ευρωπαϊκής χώρας σε εμπλεκόμενα σε ποινικές υποθέσεις πρόσωπα ανά την υφήλιο.
1. Το πρόσφατο σκάνδαλο, σύμφωνα με τις ενδείξεις, τα σχετικά δημοσιεύματα αλλά και το ίδιο το video, είναι πολύ πιο σοβαρό, καθώς σε αυτό εμπλέκεται ο ήδη παραιτηθείς (μετά την επιμονή του ΑΚΕΛ και της αντιπολίτευσης) διευθυντής του Προεδρικού Γραφείου, γαμπρός της συζύγου του Προέδρου, εμπλεκόμενη και αυτή καθώς διαχειρίστηκε δωρεές για το Ταμείο Κοινωνικής Αρωγής, θέση από την οποία επίσης αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Το γεγονός ότι οι σχετικές εξελίξεις στην Κύπρο, ύστερα από μακρόχρόνη σιωπή, βρήκαν θέση στα πρωτοσέλιδα των αθηναϊκών εφημερίδων και στα κεντρικά δελτία των καναλιών πανελλαδικής εμβέλειας επιβεβαιώνει την έκταση της πολιτικής κρίσης, καθώς τα εν λόγω ΜΜΕ συνήθως αδιαφορούν για τις κυπριακές πολιτικές εξελίξεις.
Στο επίμαχο βίντεο, ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους φαίνεται να διαπραγματεύεται με «επενδυτές» του ενεργειακού τομέα την πιθανή είσοδό τους στην κυπριακή οικονομία, με προϋπόθεση τη συνεισφορά ενός ποσού για την καμπάνια του Προέδρου στις επικείμενες εκλογές, το οποίο θα έπρεπε να προσφερθεί σε μετρητά – καθαρή υπόθεση μαύρου χρήματος. Η συνολική εικόνα συζύγων, στενών συγγενών και κουμπάρων γύρω από το Προεδρικό διαμορφώνει ένα αποκρουστικό σκηνικό οικογενειοκρατίας και νεποτισμού.
2. Η κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, επικαλείται υβριδική επίθεση, από τη Ρωσία ή και την Τουρκία, και προσπάθεια υπονόμευσης της εξάμηνης θητείας της Κύπρου στην προεδρεία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Όπως σωστά επισήμανε ο εκπρόσωπος τύπου του ΑΚΕΛ, Γιώργος Κουκουμάς, «η μόνη υβριδική επίθεση που έχουμε είναι αυτή της κυβέρνησης στην νοημοσύνη των πολιτών». Προκαλεί αλγεινή εντύπωση η δήλωση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος κάλεσε τα κόμματα να είναι προσεκτικά και να μην ανεβάζουν τους τόνους, γιατί αυτό βοηθάει την ενίσχυση των απολίτικων τάσεων εντός της κυπριακής κοινωνίας. Πρόκειται για ακραίο πολιτικό θράσος και αντιστροφή της πραγματικότητας καθώς, σύμφωνα με τη λογική του Προέδρου, ο έλεγχος που ασκεί η αντιπολίτευση και όχι τα σκάνδαλα των κρατούντων ευθύνονται για την ενίσχυση του λαϊκισμού.
Σίγουρα τα παραπάνω θυμίζουν τα επιχειρήματα του Έλληνα πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και του Μπενιαμίν Νετανιάχου, στην προσπάθεια τους να δικαιολογηθούν στα δικά τους ακροατήρια για τις δικά τους σκάνδαλα. Είναι προφανές ότι οι τρεις ηγέτες της τριμερούς επιθετικής συνεργασίας, που απειλεί να ναρκοθετήσει την ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν μοιράζονται μόνο τα ίδια επιθετικά και αντιπαλαιστινιακά αισθήματα και πρακτικές αλλά και τις ίδιες αξίες στη διεκπεραίωση της εσωτερικής τους πολιτικής και στη χειραγώγηση των κοινωνιών τους.
3.Το σκάνδαλο θα επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις της Κύπρου ενόψει των βουλευτικών εκλογών του Μάϊου. Το κεντρικό ερώτημα είναι κατά πόσον η αυτονόητη δυσαρέσκεια θα κατευθυνθεί σε ψήφο στις συνεπείς αριστερές δυνάμεις, δηλαδή στο ΑΚΕΛ, ή θα την καρπωθεί η αποχή ή άλλες απολίτικες δυνάμεις, τύπου Φειδία. Ευχόμαστε το πρώτο αλλά φοβόμαστε ότι με βάση τα δημοσκοπικά ευρήματα μπορεί να επικρατήσει το δεύτερο.
Αποτελεί ερώτημα ποια θα είναι η επίδραση στην εκλογική επιρροή των κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση (ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ) ή στηρίζουν ανεπίσημα τον Πρόεδρο (το ακροδεξιό ΕΛΑΜ).
4. Ο Πρόεδρος, βάσει του Συντάγματος, δεν απειλείται από οποιαδήποτε πολιτική εξέλιξη, μπορεί να παραμείνει στην εξουσία για όλη την διάρκεια της πενταετούς θητείας του. Θα είναι όμως ένας Πρόεδρος περιορισμένων δυνατοτήτων, ανίκανος να λάβει σοβαρές πολιτικές πρωτοβουλίες. Αυτή η εξέλιξη επηρεάζει αρνητικά και το Κυπριακό, σε μια φάση όπου υπήρξε σχετική αισιοδοξία, καθώς ένας αδύναμος Πρόεδρος δύσκολα θα μπορούσε να επωμισθεί το βάρος δύσκολων και σύνθετων διαπραγματεύσεων. Όχι ότι έχουμε αυταπάτες για την αποφασιστικότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη να συμβάλλει στην επίλυση του Κυπριακού με όρους δικαιοσύνης, πολιτικής ισότητας και υπέρβασης των στερεοτύπων. Άλλωστε, υπερπατριωτισμός, νεποτισμός και οικονομικά σκάνδαλα διατηρούν μια βαθιά διαλεκτική σχέση μεταξύ τους.
