Η αποστολή των δύο φρεγατών του ελληνικού πολεμικού ναυτικού και των τεσσάρων F-16 αποτελεί στρατιωτική εμπλοκή της χώρας μας στην εισβολή ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν. Είναι ένα πολιτικό βατερλό για τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας που μέχρι πρόσφατα υποσχόταν ότι με την συνδρομή του Ισραήλ θα μετέτρέπε την Κύπρο σε αστακό.
Η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ, η αδιαφορία της κυπριακής κυβέρνησης για τη σφαγή των αμάχων στη γειτονική Γάζα, οι στενές πολιτικές, οικονομικές, εμπορικές και στρατιωτικές σχέσεις με τον Νετανιάχου είχαν κατατάξει την Κύπρο στη λάθος πλευρά της Ιστορίας. Το ίδιο ισχύει ακριβώς και για την ελληνική κυβέρνηση. Πολύ περισσότερο που τόσο οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο όσο και η βάση της Σούδας εμπλέκονται άμεσα και αποφασιστικά στην εισβολή ΗΠΑ και Ισραήλ.
Σε όσους εκπλήσσονται γιατί τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος βρίσκονται στο στόχαστρο του ιρανικού καθεστώτος (για το οποίο ουδεμία συμπάθεια έχουμε) το οποίο βρίσκεται σε θέση άμυνας, απλά να θυμίσουμε ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, Ανδρέας Παπανδρέου, ο Γλαύκος Κληρίδης και ο Γιώργος Βασιλείου ακολουθούσαν μια πολιτική ουδετερότητας, μέσω των καλών σχέσεων με όλες τις πλευρές, ακριβώς για να αποφεύγονται αντίστοιχες καταστάσεις.
Με τον κύριο Βορίδη να κάνει την αρχή, αλλά και με άλλους γνωστούς μακεδονομάχους της ΝΔ, της εγχώριας και της κυπριακής εθνικοφροσύνης, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γέμισαν με τα συνθήματα περί «ισχυρής Ελλάδας» με στρατιωτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο, περί «μητέρας-πατρίδας» που θα σκεπάσει και την Κύπρο κ.ά. Μόνο το σύνθημα για «Ένωση» δεν ακούσαμε, αλλά που ξέρεις; Ο εθνικισμός είναι διαχρονικά ανιστόρητος και ανόητος, αλλά και μειοψηφικός, καθώς οι πολλοί ψύχραιμοι άνθρωποι σε Ελλάδα και Κύπρο καταλαβαίνουν ότι μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, στον αντίποδα του Τραμπ και του Νετανιάχου, είναι η εγγύηση για την ασφάλεια των πολιτών των δύο χωρών.
Οι πιο σοβαροί αναλυτές θυμήθηκαν το ενιαίο στρατιωτικό δόγμα Ελλάδας-Κύπρου, το οποίο εγκαταλείφθηκε τάχιστά καθώς ήταν, είναι και θα είναι ανεφάρμοστο και αναποτελεσματικό, τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά.
Δεν πρέπει να διαφύγει της προσοχής μας ότι αποστολή των δυο φρεγατών και των τεσσάρων F-16 είναι μια επιλογή με έντονη την προσωπική εμπλοκή του υπουργού Εθνικής Άμυνας της ελληνικής κυβέρνησης, ο οποίος μας έχει συνηθίσει σε κινήσεις με έντονο το άρωμα της προσωπικής προβολής και της οικοδόμησης της εικόνας του άτεγκτου υπερασπιστή των εθνικών δικαίων. Συνεπώς, κατά μία έννοια, εντάσσεται στο εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι.
Κλείνοντας, πρέπει να σημειωθεί ότι η αποστολή στην περιοχή γαλλικού αεροπλανοφόρου και στρατιωτικών πλοίων ευρωπαϊκών χωρών θα περιπλέξουν επιπλέον τα πράγματα.
* Ο τίτλος του σημειώματος είναι εμπνευσμένος από το tweet του κύριου Άγγελου Συρίγου «2.476 χρόνια μετά, ο Κίμων επιστρέφει στην Κύπρο», o οποίος προφανώς αναφέρεται στη φρεγάτα «Κίμων». Κάπως ατυχής η υπόμνηση, καθώς ο Κίμων ο Αθηναίος δεν επέστρεψε ζωντανός από την Κύπρο.
