Θέλω να ενώσω και τη δική μου φωνή εκφράζοντας την απογοήτευση —θα μπορούσα να πω και το σοκ— για την απόφαση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Είναι εντυπωσιακό ότι ένας εισαγγελέας του ανώτατου δικαστηρίου ουσιαστικά μας λέει πως δεν επιθυμούσε να διερευνήσει ιδιωτικές εταιρείες, οι οποίες βάσει καταστατικού πωλούν πακέτα δανείων μόνο σε ιδιώτες και άρα έχουν συγκεκριμένο πελατολόγιο. Θεωρώ ότι έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου ο διαχωρισμός των εξουσίων βρίσκεται σε δεινή θέση. Η κατάσταση είναι δύσκολη παντού, όμως η Νέα Δημοκρατία φέρει μεγάλη ευθύνη για το γεγονός ότι έχουμε φτάσει σε τέτοιο σημείο απαξίωσης του δικαστικού σώματος. Δεν είναι μικρό πράγμα ένας εισαγγελέας να λαμβάνει μια τέτοια απόφαση.
Θέλω να περάσω στα δημοσιονομικά. Κύριε Πετραλιά, θα ξεκινήσω με ένα θεώρημα από το δικό σας «νεοφιλελεύθερο» εγχειρίδιο, το πιο νεοκλασικό, που ονομάζεται Ορθολογικές Προσδοκίες. Οι οικονομολόγοι, όπως γνωρίζετε, υποθέτουν ότι τα άτομα είναι ορθολογικά· δηλαδή λαμβάνουν υπόψη όλα τα διαθέσιμα στοιχεία πριν λάβουν μια απόφαση. Έτσι, αποφεύγουν τα συστηματικά λάθη ώστε να φτάσουν στο σωστό μοντέλο. Αν υπάρχουν συστηματικά λάθη, σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά με το μοντέλο.
Εσείς παρουσιάζετε συνεχώς υπερπλεονάσματα. Αν δεν κάνατε συστηματικά λάθη, θα περίμενα ο στόχος του 2,5% τη μία χρονιά να είναι ακριβώς 2,5%, την άλλη 2% και την άλλη 3%. Τα λάθη σας όμως είναι μόνιμα προς μία κατεύθυνση. Γιατί τα τελευταία χρόνια αστοχείτε συστηματικά προς την ίδια πλευρά; Αυτό δεν είναι τυχαίο. Γιατί δεν ενσωματώνετε τη νέα πληροφόρηση ώστε να μην καταλήγετε σε υπερπλεονάσματα; Η ίδια η θεωρία σας λέει ότι αυτό θα έπρεπε να κάνετε. Κάτι δεν πάει καλά στις αναλύσεις σας.
Ειπώθηκαν πολλά για το πόσα μπορείτε να ξοδέψετε. Τον Δεκέμβριο μας είχατε πει ότι το πλεόνασμα του 2025 θα είναι 3,7 δις ευρώ. Χρησιμοποιήσατε το ίδιο επιχείρημα χθες στην Επιτροπή, ότι δηλαδή ξοδέψατε αυτά τα 3,7 δις για να πιάσουμε τον στόχο. Όμως το τελικό αποτέλεσμα δεν ήταν 3,7 δις, αλλά 4,9 δις.
Σχετικά με τους κανόνες της Ε.Ε.: Συζητάμε εδώ και 2-3 χρόνια ποιο κομμάτι του υπερπλεονάσματος προέρχεται από την ανάπτυξη, ποιο από τη φοροδιαφυγή και ποιο από τις αυξήσεις των τιμών μέσω του ΦΠΑ. Ο Πρωθυπουργός και ο κ. Πετραλιάς υποστηρίζουν ότι το υπερπλεόνασμα είναι αποτέλεσμα της επιτυχίας κατά της φοροδιαφυγής. Αν αυτό ισχύει, ο ευρωπαϊκός κανόνας δεν σας επιτρέπει να το ξοδέψετε αν δεν θεωρείται μόνιμο μέτρο. Θα έπρεπε, λοιπόν, να διαπραγματευτείτε με την Ε.Ε., αποδεικνύοντας ότι η μείωση της φοροδιαφυγής είναι μόνιμη, ώστε να μπορείτε να ξοδέψετε περισσότερα. Επίσης, αν το χρέος μειώνεται ταχύτερα από το αναμενόμενο, γιατί δεν χρησιμοποιείται αυτό ως επιχείρημα για μεγαλύτερες δαπάνες; Θα ήθελα να αναλύσετε στη Βουλή πώς βλέπετε τη βιωσιμότητα του χρέους σήμερα.
Είναι «εκ των πονηρού» να μας ρωτάτε τι θα κάναμε εμείς τα 3,7 δις. Το ποσό αυτό είναι αποτέλεσμα των δικών σας πολιτικών και φοροαπαλλαγών, με τις οποίες διαφωνούμε. Για παράδειγμα, στην Ελλάδα μια εταιρεία μπορεί να μεταφέρει αφορολόγητα μερίσματα σε μια άλλη θυγατρική της. Ο οικονομολόγος Ζούκμαν αναφέρει ότι τέτοια μέτρα της Ε.Ε. εντείνουν τις ανισότητες. Επίσης, αν κάποιος αγοράσει μια εταιρεία για 200 εκατομμύρια και την πουλήσει μετά από δύο χρόνια για 600, το κέρδος των 400 εκατομμυρίων δεν φορολογείται καθόλου. Αυτό δεν ισχύει στη Βρετανία ή τη Γαλλία.
Όσον αφορά το νομοσχέδιο για τα λαχεία, θα το καταψηφίσουμε. Ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ μας αδίκησε λέγοντας ότι όλοι λέμε τα ίδια. Εγώ τόνισα στην Επιτροπή ότι πρέπει να εξετάσουμε ποια μνημονιακά μέτρα ήταν επιβολή και πρέπει να αλλάξουν. Η ιδιωτικοποίηση του τζόγου και των λαχείων δεν έχει νόημα. Το λαχείο είναι ένα φυσικό μονοπώλιο· δεν μπορεί να υπάρξει ανταγωνισμός στις υπάρχουσες δομές. Επιπλέον, ο τζόγος λειτουργεί ως αντιστρόφως προοδευτικός (αντιδραστικός) φόρος, καθώς επιβαρύνει δυσανάλογα τους φτωχούς. Σε ένα τέτοιο εργαλείο, τα κέρδη θα έπρεπε να επιστρέφουν κατά 90% στο κράτος για κοινωνικούς σκοπούς, αφήνοντας μόνο ένα 10% για τη διοίκηση.
Με τη νέα συμφωνία έχουμε 60% μείωση εσόδων. Σημαίνει αυτό ότι θα έχουμε και 60% λιγότερες κοινωνικές δαπάνες; Δεν υπάρχει δικαιολογία για τη συνέχιση της ιδιωτικοποίησης των λαχείων. Δίνουμε σε ένα μονοπώλιο το δικαίωμα να βγάζει σίγουρα λεφτά χωρίς κανένα ρίσκο. Όταν δεν υπάρχει ρίσκο, δεν υπάρχει λόγος η δραστηριότητα να ανήκει στον ιδιωτικό τομέα.
