Θα αναγνωρίσω κάτι στον «Υπουργό Πολέμου». Θα δεχτώ ότι ακόμα και κάποιος τόσο απροκάλυπτα αιμοδιψής όσο ο Hegseth δεν θα ανατίναζε σκόπιμα ένα σχολικό κτίριο γεμάτο κοριτσάκια. Αλλά αυτό το τραγικό δυστύχημα που οδήγησε στον θάνατο τουλάχιστον 165 Ιρανών κοριτσιών ηλικίας μεταξύ 7 και 12 ετών ήταν το άμεσο αποτέλεσμα της πολιτικής του Hegseth.
Το κύριο νόημα των «woke» κανόνων εμπλοκής, τους οποίους ο Hegseth χλευάζει διαρκώς και έχει δώσει εντολή στον στρατό να αγνοεί, είναι να προλαμβάνονται τραγικά δυστυχήματα όπως ο βομβαρδισμός ενός σχολείου θηλέων μια οποιαδήποτε μέρα. Οι κανόνες είναι σχεδιασμένοι έτσι ώστε να ελαχιστοποιούν τις απώλειες αμάχων.
Αυτό σημαίνει επανεξέταση των καθορισμένων σημείων βομβαρδισμού για να διασφαλιστεί ότι είναι όντως στρατιωτικοί στόχοι. Επίσης, ακόμα και αν ο στόχος είναι νόμιμος στρατιωτικός στόχος, ο χρονισμός υποτίθεται ότι προσαρμόζεται για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος απωλειών αμάχων. Αυτό μπορεί να είναι τόσο απλό όσο ο βομβαρδισμός ενός χώρου τη νύχτα αντί για τις ώρες εργασίας, όταν υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται ή ψωνίζουν στην περιοχή.
Αυτό είναι ακριβώς το είδος της επανεξέτασης που ο Hegseth ακύρωσε με χαρά. Έτσι, ακόμα κι αν δεν έδωσε εντολή στον στρατό να στοχοποιήσει ένα σχολείο θηλέων, οι διαταγές του ουσιαστικά εγγυώνται ότι τέτοιες τραγωδίες θα συμβούν.
Είναι επίσης σημαντικό να μην αποσπαστεί η προσοχή μας από τον πιθανό ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης σε αυτή την καταστροφή. Δεν έχει σημασία αν η ΤΝ ή ένας άνθρωπος στο Πεντάγωνο επέλεξε το σχολείο θηλέων ως στόχο. Δεν λείπουν οι άνθρωποι που μπορούν να κάνουν πολύ μεγάλα λάθη. Το σημαντικό σημείο είναι ότι ο Hegseth κατάργησε την απαραίτητη επανεξέταση των στόχων που πιθανότατα θα είχε αποτρέψει το χτύπημα στο σχολείο.
Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι ακόμη και όσοι δεν ενοχλούνται από το γεγονός ότι ο στρατός μας διαπράττει μια κλασική τρομοκρατική ενέργεια (η ανατίναξη ενός σχολείου θηλέων είναι ακραία τρομοκρατική), θα έπρεπε να ανησυχούν για την προσέγγιση «πρώτα πυροβόλα και μετά σκόπευσε» του Hegseth. Αν και ο Τραμπ δεν ήταν ποτέ σαφής σχετικά με τον λόγο που αποφάσισε να πάει σε πόλεμο στο Ιράν, ορισμένες ημέρες έχει πει ότι πρόκειται για την απελευθέρωση του ιρανικού λαού από μια αυταρχική κυβέρνηση. Πολλές φορές έχει ενθαρρύνει τον ιρανικό λαό να ξεσηκωθεί και να ανατρέψει την κυβέρνησή του.
Αυτού του είδους η επίθεση, που σκότωσε άδικα αυτές τις μαθήτριες, δεν πρόκειται να κάνει τους Ιρανούς να πιστέψουν ότι είναι στο πλευρό τους. Το γεγονός ότι ο στρατός του Hegseth δεν μπήκε στον κόπο να κάνει ούτε τον πιο βασικό έλεγχο πριν από το χτύπημα δείχνει πλήρη αδιαφορία για τις ζωές των Ιρανών.
Αν αυτό το επιχείρημα φαίνεται πολύ δυσνόητο, φανταστείτε να είχε πραγματοποιηθεί ένα χτύπημα που θα είχε οδηγήσει κατά λάθος στη δολοφονία 165 Εβραιοϊσραηλινών κοριτσιών. Θα γινόταν χαμός, και δικαίως.
Και για να είμαστε σαφείς, η επίθεση στο σχολείο θηλέων δεν έχει καμία σχέση με την «ομίχλη του πολέμου» ή με σενάρια πυρών σε αυτοάμυνα. Αυτό συνέβη στην αρχή κιόλας του πολέμου. Κανείς δεν έβαλλε κατά των ΗΠΑ. Η ομάδα του Hegseth είχε όλο τον χρόνο να επανεξετάσει το αρχικό σύνολο των στόχων της. Επέλεξαν να μην το κάνουν.
Από αυτή την άποψη, αξίζει να σημειωθεί ότι ο Τραμπ αρνήθηκε να αναγνωρίσει ότι ο αμερικανικός στρατός ήταν υπεύθυνος για το χτύπημα. Αντ’ αυτού, ισχυρίστηκε παράλογα ότι το Ιράν έκανε το ίδιο το χτύπημα, χρησιμοποιώντας έναν πύραυλο που δεν διαθέτει. Ακόμα και ο Τραμπ γνωρίζει ότι η ανατίναξη ενός σχολείου θηλέων δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να προωθήσει τους πολεμικούς του στόχους, όποιοι κι αν τυχαίνει να είναι αυτοί ανά πάσα στιγμή. (Μπορεί βέβαια να αποτελέσει έναν χρήσιμο αποπροσανατολισμό από τα αρχεία του Epstein).
Η πολιτική της «μέγιστης φονικότητας» του Hegseth αφορά την ανατίναξη σχολείων θηλέων και άλλων μη στρατιωτικών στόχων, τους οποίους οι κανόνες εμπλοκής του στρατού είχαν σχεδιαστεί να αποτρέπουν. Αυτή είναι η πολιτική του Hegseth και, κατ’ επέκταση, του Τραμπ.
