Ευκλείδης Τσακαλώτος

Η μεθοδολογία μου, κάτι που φαντάζομαι ότι δεν θα προκαλέσει εν προκειμένω έκπληξη στους αναγνώστες και τις αναγνώστριες, υπερβαίνει κατά πολύ το πεδίο της οικονομικής και πολιτικής ανάλυσης. Προσπαθώ να δείξω γιατί πρέπει να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη τον ρόλο της οικογένειας και τις ανησυχίες των φεμινιστριών· γιατί οι πολιτικές εξελίξεις διεθνώς, όπως το Brexit, ή πιο κοντά μας, όπως η εθνικιστική αντίθεση στη Συμφωνία των Πρεσπών, μπορεί να γίνουν κατανοητές όχι μόνο μέσω της πολιτικής ανάλυσης, αλλά και μέσω της λογοτεχνίας· αλλά και γιατί ένα σχέδιο της Αριστεράς, απέναντι στο ηγεμονικό σχέδιο της Δεξιάς, πρέπει μαζί με τις οικονομικές και κοινωνικές προτάσεις –όπου ο ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε εξαιρετικά παραγωγικός στα δυο χρόνια από την ήττα στις εκλογές του 2019– να περιλαμβάνει και όλο το φάσμα της πολιτισμικής ατζέντας. Συχνά λέγεται ότι οι άνθρωποι ψηφίζουν σύμφωνα με το πορτοφόλι τους. Ωστόσο, ο τρόπος που βλέπουν την πραγματικότητα, ποιον κατηγορούν όταν τα πράγματα πάνε στραβά, ποιος αισθάνονται ότι έχει περισσότερα να τους πει σε σχέση με τις προοπτικές τους, όλα αυτά απαιτούν μια απάντηση που υπερβαίνει κατά πολύ την οικονομική σφαίρα. Για την Αριστερά, αυτό σημαίνει διάφορα πράγματα. Το πρώτο, και ίσως το πιο σημαντικό απ’ όλα, είναι ότι χρειαζόμαστε κάποιο αφήγημα για ένα ρεαλιστικό μέλλον. Η εναλλακτική οικονομική και κοινωνική πολιτική πρόταση δεν θα πείσει κανέναν εάν οι άνθρωποι δεν πιστεύουν στην πιθανότητα ριζικής αλλαγής, εάν θεωρούν ότι η ισορροπία δυνάμεων –εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της Ελλάδας– είναι τέτοια που θα εκτροχιάσει οποιαδήποτε κίνηση προς μια πιο ριζοσπαστική κατεύθυνση. Ενα δεύτερο ζήτημα, που προκύπτει από το πρώτο, είναι ο σημαντικός ρόλος ενός αριστερού κόμματος, και ιδιαίτερα ο παιδαγωγικός ρόλος που πρέπει να παίζει. Μια εναλλακτική λύση δεν μπορεί ποτέ να οικοδομηθεί στη βάση ενός συνασπισμού δυσαρεστημένων. Αντίθετα, η προτεινόμενη εναλλακτική λύση οφείλει να αναδεικνύει προτεραιότητες που μπορεί μεν να εξελίσσονται και να επεκτείνονται με την πάροδο του χρόνου, είναι όμως από τώρα απαραίτητες για να αρχίσουν οι άνθρωποι να σκέφτονται διαφορετικά απ’ ό,τι στο παρελθόν. Ελπίζω ότι οι αναγνώστες και οι αναγνώστριες αυτού του ημερολογίου θα πειστούν για τη σοβαρότητα αυτών των εγχειρημάτων, καθώς και για ορισμένους από τους θεμέλιους λίθους που χρειαζόμαστε για να τα οικοδομήσουμε.

Αντί για ένα μοντέλο που βασίζεται στους χαμηλούς μισθούς, θα πρέπει να προαχθεί ένα μοντέλο που θα στηρίζεται απευθείας στην αύξηση των μισθών και τις καλύτερες θέσεις εργασίας. Αντί αυτού ισχυρίζεται ότι το παν είναι η αξιοπιστία στις αγορές. Είναι όντως; Αν για παράδειγμα υιοθετήσουμε ένα flat tax rate, όπως υποστηρίζουν οι ρεπουμπλικάνοι, σίγουρα θα είμαστε πιο αξιόπιστοι. Γιατί οι πλούσιοι θα γίνουν πιο πλούσιοι και αν εκτροχιαστεί το χρέος θα κόψουμε επιδόματα. Αλλά αυτό θα ήταν τεράστιο λάθος να το κάνουμε. Δεν πρέπει να κάνουμε ότι λένε οι χρηματαγορές. Πρέπει ως χώρα να έχουμε το δικό μας σχέδιο. Ναι χρειάζεται αξιοπιστία αλλά μπορείς να την κερδίσεις με διαφορετικούς τρόπους.  Και τώρα που αλλάζει διεθνώς το παράδειγμα είναι ευκαιρία.

Διαβάζω ένα κείμενο που συνυπέγραψε μαζί με τις χώρες του Βίζενγκαρντ ο Νότης Μηταράκης και μετά παρακολουθώ τις δηλώσεις της Ευρωπαίας Επιτρόπου Ylva Johansson. Το κείμενο, που ξεκινάει ζητώντας να αλλάξει η ευρωπαϊκή νομοθεσία ώστε να «μας επιτραπεί να «αντιμετωπίσουμε επαρκώς προσπάθειες εργαλειοποίησης της παράνομης μετανάστευσης για πολιτικούς σκοπούς», κάνει ακριβώς αυτό. Εργαλειοποιεί για πολιτικούς ακροδεξιούς σκοπούς πρόσφυγες και μετανάστες, ζητώντας να επιτραπεί η παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το κείμενο μεταξύ άλλων ζητάει να μπουν τείχη σε όλη την Ευρώπη, και την νομιμοποίηση των pushback. Και αυτό λίγες μέρες μετά την ακόμα μια αποκάλυψη για την ελληνικη και την κροατική κυβέρνηση, αυτή τη φορά δέκα κορυφαίων ευρωπαϊκών δημοσιογραφικών οργανισμών που φέρνουν στο φως εικόνες από πρακτικές εκτός διεθνούς (αλλά και εσωτερικού) δικαίου και μιλάνε για ένα σκιώδη στρατό με μάσκες που χτυπούνε πρόσφυγες και τους ρίχνουν την θάλασσα. Το πιο τρομακτικό βέβαια είναι ότι σήμερα η Ευρωπαία Επίτροπος Ylva Johansson είπε ότι ενώ «η Κροατική κυβέρνηση παίρνει πολύ σοβαρά το ζήτημα και σκοπεύει να το διερευνήσει αμέσως» καθώς και ότι «ο υπουργός σοκαρίστηκε», «Η συζήτησή μου με τον Έλληνα υπουργό ήταν διαφορετική» Δηλαδή τι είπε ο κ. Μηταράκης; Μάλιστα, χρειάστηκε να επισημανθεί στην Ελληνική Κυβέρνηση ότι πρέπει να κάνει έρευνα για το ζήτημα και ότι «πρέπει να προστατεύσουμε τα εξωτερικά μας σύνορα, αλλά πρέπει επίσης να προστατεύσουμε τις αξίες μας, το κράτος δικαίου και τα θεμελιώδη δικαιώματα» και ότι αν όλα τα κράτη δεν δράσουν σύμφωνα με αυτό, αυτό είναι κακό για την φήμη ολόκληρης της Ευρώπης. Μίλησε ακόμη για «ενορχηστρωμένη βία» και αυτή είναι μια συγκεκριμένη κατηγορία. Οι ευθύνες της Ευρώπης για το προσφυγικό είναι παραπάνω από προφανείς. Πραγματικά αγνοούσε αυτά τα γεγονότα μέχρι την δημοσιογραφική αποκάλυψη; Η Frontex που κάποιους μήνες πριν είπε ότι «Δεν τεκμηριώνονται οι κατηγορίες για τα pushbacks» μετά από «εσωτερική ερευνά» είναι άμοιρη ευθυνών; Όμως σε κάθε περίπτωση η Ελληνική Κυβέρνηση προσπαθεί με κάθε τρόπο να δείξει ότι το βαρέλι δεν έχει πάτο και να αναλάβει την πιο βρόμικη δουλεία. Παραδέχτηκε ανοιχτά ότι παρανομεί. Τα pushbacks είναι παραβίαση της νομικής υποχρέωσης διάσωσης ανθρώπων που βρίσκονται σε κίνδυνο στη θάλασσα, είναι παραβίαση της υποχρέωσης της χώρας να εξετάσει το αίτημα για άσυλο των ανθρώπων που βρίσκονται στην επικράτεια της. Είναι παραβίαση διεθνών συνθηκών που κρίθηκαν αναγκαίες μετά από την θηριωδία του Β Παγκοσμίου Πολέμου και όλοι καταλαβαίνουμε τι σημαίνει να παραβιάζονται. Είναι παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα ανθρώπινα δικαιώματα όμως λέγονται ανθρώπινα γιατί είναι για όλους και όλες. Αν τα στερήσεις από έναν άνθρωπο σημαίνει ότι δεν τα αναγνωρίζεις ως τέτοια. Η στάση αυτή της Ελληνικής Κυβέρνησης μας γυρίζει χρόνια πίσω. Μας γυρίζει σε πολύ μαύρες σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας. Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν λέει τίποτα για την ανθρωπιστική κρίση στις χώρες προελεύσεις ούτε για τις ευθύνες των ευρωπαίων που πίστευαν ότι η σωστή αντιμετώπιση ήταν ο βομβαρδισμός αμάχων και η στήριξη φονταμενταλιστών. Υπογράφει κείμενα που δεν λένε τίποτα για το πως πρέπει η Ευρώπη συνολικά να υποδεχθεί τους πρόσφυγες και το πως κάθε χώρα πρέπει να συμμετέχει αναλογικά. Η Ελληνική Κυβέρνηση έχει επιλέξει μια απάνθρωπη πολιτική βίας. Και ως τέτοια ντροπιάζει την χώρα.

Παρατηρώ μεγάλη αμηχανία και άγχος στους κόλπους της ΝΔ τη μέρα που έφεραν μια κατ’ αυτούς «Ιστορική Συμφωνία» Πως αλλιώς να εξηγήσω ότι διαστρεβλώνουν κάθε αναφορά στην εξωτερική πολιτική και βάζουν την Ομάδα Αλήθειας να δημιουργεί εντυπώσεις από το τίποτα; Να είμαστε ξεκάθαροι λοιπόν, όταν λέω να υπάρχει «συμφωνία» με την Τουρκία το λέω όπως χρησιμοποιεί ο κόσμος τη λέξη στην καθημερινότητα του και όχι με όρους διεθνούς δικαίου και διπλωματίας. Είναι προφανές ότι η θέση μου -και όπως είναι γνωστό και η θέση του ΣΥΡΙΖΑ- είναι ότι πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια ώστε να συμφωνήσουμε σε συνυποσχετικό με την Τουρκία με σκοπό να πάμε στη Χάγη για τις θαλάσσιες οικονομικές ζώνες. Αλήθεια η θέση της ΝΔ ποια είναι; Να μην λύνει ποτέ κανένα πρόβλημα, να μην υπερασπίζεται το εθνικό συμφέρον φοβούμενη το πολιτικό κόστος και μετά να κατηγορεί όσους λύνουν τα προβλήματα;

Διάβασα για την παρέμβαση του κ. Μητσοτάκη ότι θα επιστρέψει στη μεσαία τάξη «όσα της πήρε ο κ. Τσίπρας». Μήπως θα ήταν καλύτερα να αρχίσει από αυτά που τους πήραν τα πρώτα 2 μνημόνια; Γιατί την περίοδο 2010-2014 το διάμεσο διαθέσιμο ατομικό εισόδημα έπεσε από 10.985€ σε 7.500€ ενώ την περίοδο 2015-2019 ανέβηκε από τα 7.500€ στα 8.781€. Το αντίστοιχο εισόδημα για κάποιον που έχει το ανώτατο εισόδημα του 3ου εισοδηματικού τεταρτημόριου (Αρκετά πάνω από τη μέση δηλαδή) έπεσε από το 2010 έως το 2014 από τα 15.809€ στα 11.000€ (Απώλεια σχεδόν 1/3) ενώ από το 2015 έως το 2019 ανέβηκε στο 12.367€. Θυμίζω ότι αυτά τα εισοδήματα είναι ατομικά, τα οικογενειακά υπολογίζονται περίπου στο διπλάσιο. Την περίοδο 2010-2014 η Ελλάδα έχασε το 25% του ΑΕΠ της. Αυτό δεν κατέστρεψε την μεσαία τάξη; Την περίοδο 2015-2019 το ΑΕΠ αθροιστικά αυξήθηκε. Την περίοδο 2010-2014 η ανεργία των νέων αυξήθηκε από το 29% στο 50%. Αυτό ισχυρίζεται ότι δεν επηρέασε κανέναν από την μεσαία τάξη; Ή μήπως η μεσαία τάξη δεν έχει παιδιά; Την περίοδο 2015-2019 η ανεργία των νέων έπεσε 18 ποσοστιαίες μονάδες. Την περίοδο 2010-2014 οι συνταξιούχοι έβλεπαν την μία μείωση μετά την άλλη, έχασαν την 13η και την 14η σύνταξη, και στην συνέχεια είχαν ακόμα 11 διαδοχικές μειώσεις συντάξεων αλλά τους κατέστρεψε ο ΣΥΡΙΖΑ; Την περίοδο 2010-2014 είχαμε συνολικά πάνω από 60 δις μέτρα. Ισχυρίζεται ότι από αυτά τίποτα δεν έπεσε στις πλάτες της μεσαίας τάξης; Και η χώρα έμεινε με αρρύθμιστο χρέος και άδεια ταμεία. Την περίοδο 2015-2019 το χρέος ρυθμίστηκε και η χώρα είχε για πρώτη φορά σοβαρά ταμειακά διαθέσιμα. Τι από τα δύο κατέστρεψε την μεσαία τάξη; Τα φορολογικά μέτρα ήταν υπερτριπλάσια το 2010-2014 από ότι την περίοδο 2015-2019 αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ κατέστρεψε την μεσαία τάξη; Δεν ξέρω τι σπούδασε ο κ Μητσοτάκης στο Ηarvard αλλά σίγουρα δεν πήρε τα μαθήματα επιλογής ιστορίας. Και όπως θα του έλεγε και η κ. Κεραμέως, είναι και κάπως αδύναμος στα θρησκευτικά. Αλλιώς θα ήξερε το σχετικό απόσπασμα από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο: Z:3-5 «Διατί βλέπεις το μικρόν αχυράκι, που υπάρχει στο μάτι του αδελφού σου, και δεν αισθάνεσαι το δοκάρι που είναι στο ιδικόν σου μάτι; Και με τι δικαίωμα θα πης στον αδελφό σου, άφησέ με να βγάλω το αχυράκι από το μάτι σου; Υποκριτά, βγάλε πρώτα το δοκάρι από το μάτι σου και τότε θα ίδης καθαρά, ώστε να βγάλης με προσοχήν και αγάπην το αχυράκι από το μάτι του αδελφού σου.»

Ο κύριος Συρίγος έγραψε άρθρο με τίτλο «Αναζητώντας εναγωνίως τον ρατσισμό.» Ας κοιτάξει στον καθρέφτη του. Διάβασα σοκαρισμένος σήμερα ένα άρθρο στη Καθημερινή. Δυσκολευόμουν να πιστέψω ότι η εφημερίδα έδωσε χώρο σε κάποιον που εκφράζει τόσο ανοιχτά ακροδεξιές απόψεις. Το πρόβλημα είναι όμως μεγαλύτερο. Το άρθρο αυτό το έχει γράψει ο υφυπουργός παιδείας της χώρας, που είναι και εκπαιδευτικός, ο κ. Συρίγος. Να τον ενημερώσω λοιπόν για τα εξής: 1.Όταν πιστεύεις ότι κάποιοι άνθρωποι και ιδίως παιδιά έχουν κάποια χαρακτηριστικά συμπεριφοράς λόγω της χώρας καταγωγής τους και άνθρωποι από άλλες χώρες δεν τα έχουν τότε ενστερνίζεσαι σημαντικά στοιχεία του ρατσισμού. 2. Όταν αντιμετωπίζεις την εκπαιδευτική διαδικασία αποκλειστικά ως μια διαδικασία «ενσωματώσεως» με μόνο πρότυπο τον κυρίαρχο τρόπο ζωής τότε χαϊδεύεις ρατσιστικά αυτιά. Να τον ενημερώσω και για κάτι ακόμα. Η γλώσσα είναι ένα εμπόδιο ανάμεσα στον άνθρωπο και στην μάθηση. Μεγαλύτερο εμπόδιο όμως είναι η φτώχεια. Όταν οι κυβερνήσεις μέχρι το 2015 δεν είχαν κάνει τίποτα για την παιδική φτώχεια και τα σχολικά γεύματα, πολλά παιδιά στον δήμο της Αθήνας δυσκολεύονταν. Ανεξαρτήτως καταγωγής και γλώσσας. Ο ρατσισμός όμως πάντα προσπαθεί να σε κάνει να κατηγορήσεις τον διπλανό σου για τα προβλήματα που κάποιοι άλλοι σου έχουν δημιουργήσει.

Γνωρίζει ο κύριος Σταϊκούρας, ο Υπουργός Οικονομικών, ότι ο μόνος μέτοχος του υπερταμείου είναι «το ελληνικό δημόσιο όπως αυτό εκπροσωπείται από Υπουργό Οικονομικών»; Ν. 4389/2016, άρθρο 190, παρ. 2.  Γνωρίζει ότι το υπερταμείο δεν είναι ταμείο ιδιωτικοποιήσεων αλλά, όπως προβλέπεται ρητά στον νόμο, στοχεύει στην «μακροπρόθεσμη επαύξηση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων που κατέχει» χρησιμοποιώντας μια σειρά από εργαλεία όπως η προώθηση μεταρρυθμίσεων στις δημόσιες επιχειρήσεις, η βελτίωση της εταιρικής τους διακυβέρνησης και διαφάνειας, η προαγωγή υπεύθυνης διοίκησης, κοινωνικής ευθύνης, αειφορίας, καινοτομίας και οι βέλτιστες εταιρικές πρακτικές; (άρθρο 204 παρ.2).   Γνωρίζει ότι το υπερταμείο δεν μπορεί να κάνει ιδιωτικοποίησεις αν δεν συμπεριλάβει αυτή του την πρόθεση στους Στρατηγικούς του Στόχους τους οποίους εγκρίνει ο υπουργός, εφόσον είναι σε συμφωνία με τις Κατευθύνσεις που έχει στείλει ο ίδιος; (άρθρο 190, παρ.2α).  Γνωρίζει ότι μόνο ταμείο που είναι ουσιαστικά ταμείο ιδιωτικοποιήσεων είναι το ΤΑΙΠΕΔ, που ιδρύθηκε το 2011; Όπως φαίνεται και από τον νόμο 3986/2011, άρθρο 5, το ΤΑΙΠΕΔ δεν μπορεί να διαχειρίζεται και να διατηρεί τα περιουσιακά στοιχεία αλλά να τα πωλεί ή στην… καλύτερη περίπτωση να τα παραχωρεί. Γνωρίζει ότι στις στρατηγικές κατευθύνσεις που ως Υπουργός Οικονομικών και άρα εκπροσωπώντας το ελληνικό δημόσιο είχα στείλει στο υπερταμείο, αναφέρεται συγκεκριμένα για την ΔΕΗ ότι «Η ανάπτυξη των ενεργειακών δικτύων, τα οποία συνιστούν τον κορμό των ενεργειακών συστημάτων μιας χώρας, αποτελεί το κλειδί για την μελλοντική ευημερία της κοινωνίας και της οικονομίας. Για αυτό το λόγο, κρίνεται απαραίτητη η διατήρηση της συμμετοχής του ελληνικού δημοσίου στα τρέχοντα επίπεδα.» ;  Αλήθεια, οι οδηγίες που έστειλε ο κ. Σταϊκούρας στην εταιρία για το καινούργιο στρατηγικό σχέδιο τι γράφουν για το θέμα της ιδιοκτησίας;  Όσον αφορά το πρόσφατο ιστορικό της ΔΕΗ, έχουν γραφτεί πολλά. Όμως ο Γιώργος Σταθάκης, μεταξύ άλλων, έχει εξηγήσει εξαιρετικά το τι έχει συμβεί: Γνωρίζει λοιπόν ο κ. Σταϊκούρας ότι το 2014 η κυβέρνηση Σαμαρά ψήφισε τη «μικρή ΔΕΗ», την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, με την πώληση του 17% (που μεταφέρθηκε στο ΤΑΙΠΕΔ) προκειμένου το ποσοστό του κράτους να μειωθεί από το 51% στο 34%; Γνωρίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ακύρωσε τη «μικρή ΔΕΗ» και ανέστειλε επ’ αόριστον την πώληση του 17% ενώ κέρδισε την μάχη της διατήρησης των υδροηλεκτρικών υπό τη ΔΕΗ (είναι με διαφορά η πιο προσοδοφόρα παραγωγή ενέργειας); Γνωρίζει ότι η ΔΕΗ μέχρι το 2015 είχε σημαντικά προβλήματα στα χρηματοοικονομικά της, και ένα από τα βασικότερα ήταν οι κόκκινοι λογαριασμοί ύψους 1,4 δις που προέκυψαν από την τρελή ιδέα της αύξησης των τιμολογίων της ΔΕΗ κατά 40% την περίοδο 2012-2014, όταν κατέρρεε η οικονομία; Γνωρίζει ότι η αντιμετώπιση των προβλημάτων της ΔΕΗ (των κόκκινων λογαριασμών του υπέρογκου και αρρύθμιστου δανεισμού κ.α.) έγινε επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με μόνιμη σταθερά την τιμή του ρεύματος; Ότι πρωταρχική μέριμνα ήταν να μείνουν σταθερές οι τιμές ρεύματος (για την ακρίβεια μείωση κατά 12% στη διάρκεια των 4,5 χρόνων), προκειμένου να βοηθηθεί η ανάκαμψη της οικονομίας και να υπάρχει ισχυρό κοινωνικό τιμολόγιο για την μείωση της ενεργειακής φτώχεια;  Γνωρίζει ότι η ΔΕΗ είχε κερδοφόρες όλες τις χρονιές με εξαίρεση το 2018/19 όταν η έκρηξη των τιμών του CO2 και η εξυπηρέτηση των πληρωμών στους παραγωγούς ΑΠΕ (όπου μειώθηκε ο χρόνος αποπληρωμής από 14 σε 5 μήνες) δημιούργησαν ζημιές της τάξης των 200 εκατομμυρίων ευρώ; Ότι εγγράφηκαν παραδόξως και λανθασμένα, προβλεπόμενες πιθανές υποχρεώσεις από δικαστικές διαμάχες 500 εκατομμύρια ευρώ; Αλήθεια γιατί η ΝΔ στην προπαγάνδα της παρουσίαζε τις δικαστικές διαμάχες ως ζημιές χρήσης, μιλώντας για 800 εκατ. ζημιές –όπερ κάνει και σήμερα, με τάση κατά περίπτωση να τα αυξάνει και στο 1 δισ. Ευρώ; Τι εξυπηρετεί αυτό;

Χαιρετίζουμε την μεγάλη νίκη των εργαζομένων στην e-food. Και για τον δυναμισμό των εργαζομένων και για τους δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που διέκοψαν την συνεργασία με την εταιρία. Μας ρωτάει ο κ. Σκρέκας τι ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες παίρνουμε. Αυτή η στήριξη στους εργαζόμενους είναι συνεπής με τη δουλειά που κάνει η ευρωομάδα μας, η Ευρωπαϊκή Αριστερά για τις πλατφόρμες όπως αυτή του e-food. Γιατί καταλάβαμε έγκαιρα το ζήτημα. Και για αυτό και στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου πέρασε απόφαση για τα δικαιώματα των εργαζομένων αλλά και η επερχόμενη οδηγία για τις πλατφόρμες και το σε ποιον ανήκουν τα προσωπικά δεδομένα. Αυτό σημαίνει να είσαι Ευρωπαϊστής. Να καταλαβαίνεις ότι δεν υπάρχει Ευρώπη χωρίς δικαιώματα. Ο κ. Τσίπρας ανακοίνωσε την πρόθεση του να αυξήσει τον κατώτατο μισθό στα 800 ευρώ. Πάλι είμαστε μέσα στην ευρωπαϊκή συζήτηση. Έρχεται ευρωπαϊκή οδηγία με πίεση από την αριστερά για να υπάρχει σύγκλιση στα 820 ευρώ. Για να στηρίξουμε το διαθέσιμο εισόδημα, να αντιμετωπίσουμε φτώχεια, ακρίβεια. Εμείς με αυτό το ρεύμα είμαστε. Εσείς με ποιο ρεύμα είστε;

Εχθές πήγα σε μια παράσταση στο Ηρώδειο, στον Προμηθέα Δεσμώτη. Ήταν και ο αναπληρωτής υπουργός, ο κ. Σκυλακάκης εκεί. Ήταν ένα εξαιρετικό έργο. Υπήρχαν δύο πλευρές σ' αυτό το έργο. Από τη μια μεριά υπήρχε η βία, η επιβολή, η αυθαιρεσία, η τυραννία, η καταπάτηση της ελπίδας, η καταστολή και η ακινησία της εξουσίας. Δεν ξέρω αν ο κ. Σκυλακάκης κατάλαβε κάποια απ’ αυτά που ήταν στο έργο. Από την άλλη, υπήρχε το ελεύθερο πνεύμα, ο ορθός λόγος, ο ανθρωπισμός και η ελπίδα. Ο τρόπος που κυβερνάτε μού θυμίζει την πρώτη πλευρά, την πλευρά του Δία, χωρίς ορθολογισμό, με καταστολή, χωρίς να απαντάτε στις ερωτήσεις και με το «έτσι θέλω» μπορούμε να βάλουμε όποιον θέλουμε όπου θέλουμε. Να αλλάζουμε τους νόμους, αν χρειαστεί. Δεν δώσατε καμία ελπίδα ότι καταλάβατε κάτι απ’ αυτήν την τριπλή κρίση και ότι κάτι έχει αλλάξει. Χρειάζεται παγκοσμίως, στην Ευρώπη, στην Ελλάδα ένας νέος Προμηθέας; Χρειάζεται, για να δώσει τη γνώση, για να βασιστεί στον ορθό λόγο, για τα φάρμακα, για την εκπαίδευση, για την έρευνα, αλλά αυτή τη φορά χρειάζεται ένας συλλογικός Προμηθέας, ένας Προμηθέας που να βασίζεται στον συνδυασμό του ορθού λόγου και της γνώσης και στα κοινωνικά βιώματα των απλών ανθρώπων στις κοινότητες. Γιατί μόνο έτσι ένας συλλογικός Προμηθέας θα μπορεί να αντιμετωπίσει και την υγειονομική κρίση και την οικονομική κρίση, που χρειάζεται βαθιές αλλαγές στο παραγωγικό και στο καταναλωτικό πρότυπο και στην κλιματική κρίση. ​Εμείς δεν είμαστε αλαζόνες να λέμε ότι εμείς είμαστε ο νέος Προμηθέας, αλλά προσπαθούμε μαζί με την κοινωνία, απευθυνόμενοι και σε άλλα κόμματα, γιατί χρειάζεται ένας συλλογικός Προμηθέας για να κερδίσει η ελπίδα ενάντια στον φόβο και την καταστολή.

Είπαν ότι είναι με την μεσαία τάξη. Μετά τους είπαν μπαταχτσήδες και τις επιχειρήσεις τους ζόμπι. Μετά έκαναν μείωση ΕΝΦΙΑ αλλά άφησαν απέξω το 60% των ιδιοκτητών. (Εκεί την μείωση 30% την είχε ήδη νομοθετήσει ο ΣΥΡΙΖΑ) Αντίθετα το 50% του οφέλους το έδωσαν στο πλουσιότερο 3% με περιουσίες πάνω από 300.000. Για την ακρίβεια το 40% των χρημάτων πήγαν σε περιουσίες από 300.000 μέχρι 1 εκατομμύριο και το 10% στους πλουσιότερους 15.000 με περιουσία άνω του 1 εκατομμυρίου. Έδωσαν επιπλέον δώρα σε όσους έχουν περιουσίες 800.000 ευρώ με τις γονικές παροχές. (Ή μάλλον περιουσίες εκατομμυρίων γιατί αν είναι 2 γονείς με 2 παιδιά ο καθένας μπορεί να δώσει από 800.000 αφορολόγητα σε κάθε παιδί άρα σύνολο 3.200.000). Είπαν ότι μείωσαν τους φόρους για τους πολλούς και εννοούσαν 11 ευρώ για κάποιον που παίρνει ένα χιλιάρικο και 275 ευρώ για κάποιον που παίρνει 5 χιλιάρικα. Ενισχύουν τις μεγάλες επιχειρήσεις που ανταγωνίζονται τις μικρές μειώνοντας τους φόρους επί των κερδών, δίνοντας τους απευθείας αναθέσεις, κάνοντας δωρεάν τις μεταβιβάσεις τεράστιων μετοχικών πακέτων, στερώντας πόρους από το κοινωνικό κράτος και ιδιαίτερα αυτή την εποχή από την υγεία. Στερούν τα χρήματα του ταμείου ανάκαμψης από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που δεν έχουν πρόσβαση στον τραπεζικό δανεισμό. Προχθές ο Υπουργός Ανάπτυξης είπε ότι οι επιχειρήσεις αυτές ή θα συγχωνευτούν (θα εξαγοραστούν στην πραγματικότητα) ή θα κλείσουν. Δηλαδή αν έχεις φούρνο, καφέ, μαγαζί με ρούχα, βιβλιοπωλείο, χασάπικο, μίνι-μάρκετ, βενζινάδικο, αν έχεις γενικά μικρή επιχείρηση η ΝΔ σου λέει ότι πρέπει να γίνεις υπάλληλος σε μια μεγάλη αλυσίδα που θα σε εξαγοράσει. Το ίδιο και αν είσαι ελεύθερος επαγγελματίας. Δικηγόρος, γιατρός μηχανικός. Θα είσαι υπάλληλος σε δικηγορική εταιρία, κλινική, κατασκευαστική. Και θα είσαι υπάλληλος αλλά ενδεχομένως και “freelancer”. Χωρίς δικαιώματα. Άλλωστε ο Χατζηδάκης είπε ότι έχει γνωρίσει πολλούς που θέλουν να δουλεύουν έτσι. Μας λένε ότι για την άνοδο των τιμών δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γιατί οφείλεται στην ανάκαμψη αλλά η ανάκαμψη κατευθύνεται σε λίγους. Αντίθετα οι τιμές αυξάνονται για τους πολλούς. Κάποιος που έχει 800.000 και βγάζει αλλά 5.000 τον μήνα μάλλον δεν αγχώνεται για την τιμή στο supermarket ή της ΔΕΗ. Δεν είναι με τον κόσμο της εργασίας. Αλλά αυτό ήταν γνωστό. Τώρα είναι πλέον προφανές ότι δεν είναι ούτε με την μεσαία τάξη. Είναι με τους λίγους. Είναι με την συσσώρευση κεφαλαίου, το μεγάλο κεφάλαιο, την τάξη που πλουτίζει από την εργασία όλων των άλλων. Αλλά δεν είναι καν με όλους αυτούς. Είναι με ένα υποσύνολο τους, την ελίτ της ελίτ. Αυτούς που σχεδόν πάντα έκαναν κουμάντο στη χώρα. Είναι με τους φίλους τους που πήγαν μαζί σχολείο και βγαίνανε στις ίδιες κοσμικές εκδηλώσεις. Όμως η ελίτ της ελίτ δεν μπορεί να αποφασίζει πάντα. Η ελίτ αγχώνεται όταν γεμίζουν οι δρόμοι με κόσμο ή με κόκκινα παπιά. Η ελίτ αγχώνεται όταν ο κόσμος διεκδικεί και κερδίζει. Και είναι στο χέρι μας η ελίτ κάθε είδους να αγχωθεί ακόμη περισσότερο το βράδυ των επόμενων εκλογών.