Αυτή η ανάρτηση γράφτηκε πριν την αμερικανική επίθεση στη Βενεζουέλα, αλλά επειδή ήταν έτοιμη, την ανεβάζω.
To 2011, μετά από μια πολυετή και αιματηρή σύγκρουση με εκατονταδες χιλιάδες θύματα, οι νότιες περιοχές του Σουδάν αποσχίστηκαν και σχημάτισαν ανεξάρτητο κράτος.
Με την απόσχιση αυτή, το Σουδαν έχασε τα 2/3 της παραγωγής πετρελαίου, που ήταν ως τότε ο βασικός του οικονομικός πόρος. Έτσι η οικονομία του Σουδάν στράφηκε στον δεύτερο βασικό του πόρο που είναι η παραγωγή χρυσού.
Σε αντίθεση με το πετρέλαιο, που η εξόρυξη του είναι βιομηχανοποιημένη, η εξόρυξη χρυσού στο Σουδάν είναι σε ποσοστό πάνω από 80%, χειροτεχνική. Το χρυσάφι βγαίνει με τα χέρια και με κόσκινα όπως στο φαρ ουέστ.
Επομένως, βασικο στοιχείο της παραγωγής χρυσού είναι ο καταναγκασμός. Απαιτούνται ισχυρές και άγριες ένοπλες δυνάμεις προκειμένου να δεχτεί ο πληθυσμός να εργαστεί σε αυτόν τον τομέα, να διατηρείται η παραγωγικότητα υψηλή, να αποτρέπονται εξεγέρσεις, να διατηρούνται οι αμοιβές και οι απαιτήσεις σε ανταγωνιστικά επίπεδα. Λογικό.
Έτσι, για να μην τα πολυλογούμε, ο τομεας εξόρυξης χρυσού πέρασε στις δυνάμεις ασφαλείας της χώρας, δηλαδή στον Στρατό και τις διάφορες ένοπλες παραστρατιωτικές ομάδες. Τα ανώτερα στελέχη των σχηματισμών αυτών έχουν τεράστιες προσωπικές ιδιοκτησίες παραγωγής χρυσού και, φυσικά, τεράστιες περιουσίες.
Τον Απρίλιο του 2023, οι Ενοπλες Δυνάμεις του Σουδάν (Sudanese Armed Forces – SAF) και η παραστρατιωτική οργάνωση RSF (Rapid Support Forces), που ως τότε έλεγχαν από κοινού την διακυβερνηση της χώρας, ήρθαν σε σύγκρουση για την διαχείριση της παραγωγής χρυσού. Τότε ξεκίνησε ο εμφύλιος πόλεμος ο οποίος κρατάει μέχρι σήμερα.
Σήμερα λοιπόν η παραγωγή χρυσού που εκτείνεται σε όλη τη νότια ζώνη του Σουδάν ελέγχεται κατά ένα μέρος από το SAF και κατά το υπόλοιπο από το RSF. Εννοείται ότι κατά τόπους εμπλέκονται και διάφορες μιλίτσιες, σύμμαχοι του ενός ή του άλλου.
Ενδεικτικό του πώς έχει η κατάσταση: πριν ξεσπάσει ο εμφύλιος, η παραγωγή χρυσού στο Σουδάν ήταν περίπου 80 τόνοι τον χρόνο. Το δίαστημα από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο του 2023, λόγω των συγκρούσεων, η παραγωγή ήταν μόλις 2 τόνοι. Το 2024 η παραγωγή, κι στα δυο μέρη, έχει φτάσει τα προ εμφυλίου επίπεδα. Το στοιχείο του καταναγκασμού που λέγαμε…
Για τους λάτρεις της στατιστικής: από τους περίπου 80 τόνους χρυσού που βγαίνουν στο Σουδάν, το 80% εξάγεται παράνομα. Το SAF εξάγει κυρίως στην Αίγυπτο. Το RSF εξάγει στα Ηνωμένα Αραβικά Εμοράτα, μέσω της Λιβύης, του Τσαντ και του Νότιου Σουδάν.
Τα κέρδη είναι τεράστια. Η (νόμιμη) εξαγωγή 30 τόνων χρυσού από το Πορτ Σουδάν, στην Ερυθρά Θάλασσα, απέφερε στο τμήμα που ελέγχεται από το SAF 1.9 δις δολάρια. Τα συνολικά έσοδα μπορεί κανεις να τα προσεγγίσει με απλή μέθοδο των τριών – αν και οι τιμές στο λαθρεμπόριο διαφέρουν. Το RSF σύμφωνα με εκτιμήσεις, εξήγαγε το 2024 10 τόνους χρυσού προς 860 εκ δολάρια.
Σε αντάλλαγμα, οι δυο αντιμαχόμενες πλευρές έχουν απεριόριστη πρόσβαση σε όπλα. Όπλα ανάλογης αξίας με τα κέρδη από το λαθρεμπόριο χρυσού. Έτσι ο εμφύλιος καλά κρατεί.
Τα Εμιράτα στηρίζουν αναφανδόν το RSF. Του παρέχουν ακόμα και drones, ενώ είναι ο ενδιάμεσος για να φτάσουν στους παραστρατιωτικούς όπλα κάθε είδους προέλευσης. Από την άλλη το SAF ενισχύονται από την Τουρκία, το Ιράν, τη Ρωσία, καθώς και την Σαουδική Αραβία, που ανταγωνίζεται με τα Εμιράτα για την τοπική ηγεμονία. Δουλείες με φούντες.
Ένα στοιχείο παραλογισμού: παρότι τα Εμιράτα είναι προνομιακός σύμμαχος της μιας πλευρας, στην πραγματικότητα, το χρυσάφι που βγαζουν και οι δυο πλευρές, προς κάθε κατεύθυνση, τελικά στα Εμιράτα καταλήγει.
Γιατί τα Εμιράτα είναι ο μεγαλύτερος διεθνής κόμβος εμπορίας χρυσού. Ακόμα και όταν βλέπετε τος χρυσές χέστρες των Ουκρανών ολιγαρχών, τα Εμιράτα σκέφτεστε.
Ένα δεύτερο στοιχείο παραλογισμού: Η ποσότητα του σουδανικού χρυσαφιού είναι ασήμαντη: το 2022 τα Εμιράτα εισήγαγαν (νομίμως) 1059 τόνους χρυσού. Από αυτούς οι 609 τόνοι ήταν από την Αφρική. Τι διαφορα να τους κάνουν οι 80 τόνοι για τους οποίους σφάζεται μια χώρα 52 εκατομμυρίων;
Για τους λάτρεις της στατιστικής: το SAF έχει περίπου 300.000 στρατο και το RSF περίπου 150.000. Για να κάνουν καλά 52 εκατομμύρια κόσμο φτάνουν και περισσεύουν. Το κόλπο είναι στην αγριότητα που χρησιμοποιούν.
Οι απώλειες από τον εμφύλιο, δυόμισι χρόνια τώρα δεν είναι δυνατόν να υπολογιστούν γιατί κανείς δεν μαζεύει στοιχεία. Με διάφορες προσεγγίσεις υπολογίζονται μεταξύ 20.000 και 150.000, τόσο από τον πόλεμο όσο και από τις επιπτώσεις του.
(Tip: το γεγονός ότι η τάξη μεγέθους των απωλειών είναι αντίστοιχη με της Γάζας των 2.5 εκ, δείχνει το ασύλληπτο μέγεθος της αγριότητας που έχει ο πόλεμος στην Γάζα…)
(Tip 2: Οι χριστιανοί για τους οποιους κόπτεται ο Άδωνης Γεωργιαδης και οι οποίοι αποτελούν το 5% του πληθυσμού δεν είναι με κάποια από τις δυο πλευρές. Ως μειονότητα υφίσταται βία και κακομεταχείριση από όλους τους εμπόλεμους. Εκεί που οι Χριστιανοί γίνονται πραγματικά στόχος ως τέτοιοι είναι στην Ιερουσαλήμ και την Δυτική Όχθη, αλλά για αυτούς ο Γεωργιάδης στα παλιά του τα παπούτσια, γιατί η Ισραηλάρα είναι στρατηγικός μας σύμμαχος..)
Ανθρωπιστική κρίση: εξ αιτίας του εμφυλίου, 21 εκ άνθρωποι, περίπου ο μισός πληθυσμός του Σουδάν, βρίσκονται αντιμέτωποι με το φάσμα του λιμού.
Και 9.5 εκατομμύρια έχουν ξεσπιτωθεί και έχουν γίνει πρόσφυγες στο εσωτερικό της χώρας. Με ό,τι συνέπειες έχει αυτό.
10 εκατομμύρια παιδιά έχουν εγκαταλείψει το σχολείο διότι τα σχολεία έχουν καταστραφεί. Θα πεις σιγά τώρα Αφρική είναι. Για ομαδικές σφαγές, βιασμούς κλπ δεν γίνεται καν λόγος.
Από την αρχή του πολέμου, 4.35 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τη χώρα. Κυρίως προς την Αίγυπτο, το Νότιο Σουδάν και στο Τσαντ. Το τράφικινκ ανθεί και, βεβαίως, πληρώνεται και αυτό σε χρυσάφι. Όλοι για τα Εμιράτα δουλεύουν.
Για το πώς επιδρά η κλιματική αλλαγή σε αυτή την κατάσταση θα τα πούμε μια άλλη φορά.
Έτσι, ο συνολικός πληθυσμός των εκπατρισμένων Σουδανών ανέρχεται σε 14 εκατομμύρια ανθρώπους – περισσότερο από το 1/4 του πληθυσμού της χώρας.
Κακώς. Να μείνουν στη χώρα τους, να βγαζουν χρυσάφι με τα νύχια με ένα καλάσνικοφ να τους σημαδεύει, ή να μπουν σε μια μιλίτσια, να παλέψουν. Σωστά;
Το χειρότερο είναι ότι κανείς δεν ξέρει πώς θα τελειώσει αυτός ο πόλεμος. Ειδικά όταν από αυτό τον πόλεμο βγάζουν ένα σκασμό λεφτά.
Γι αυτό όταν βλέπετε βάρκες με «λάθρο» να έρχονται προς τα εδώ, σκεφτείτε λίγο πιο σύνθετα. Το κίνητρό τους δεν είναι ακριβώς να αλλοιώσουν τον πολιτισμό μας. Ούτε να γνωρίσουν τον Πλεύρη από κοντά. Τα πράγματα είναι κάπως πιο περίπλοκα.
