🌵 Ορισμένες σκέψεις για την Αριστερά. Και την Νέα Αριστερά. Με πολύ βάσανο…
🌵 Δεκαετία 90, τότε που «έβγαλε βρώμα η Ιστορία ότι ξοφλήσαμε..» η ιδέα του πολιτικά εφικτού ήταν εξαιρετικά περιορισμένη. Υπήρχε ένας νεοφιλελεύθερος κατήφορος, για την διαχείριση του οποίου ανταγωνίζονταν, χωρίς καμία προγραμματική διαφορά, η “Φιλελεύθερη Δεξιά» και η «Κεντροαριστερά». Όσοι αναζητούσαμε εναλλακτικές θεωρούμασταν νεοκομμουνιστική μετάλλαξη, κινηματική γυμναστική και σταλινικό απολίθωμα. Και αυτό δεν το ακούγαμε μόνο από τους Ταλιμπάν του Σημίτη και του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά και από «τάσεις» μέσα στις γραμμές μας.
🌵 Σήμερα, μετά τις διαδοχικές κρίσεις των μνημονίων και της πανδημίας, την εμπειρία της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και την ολοκληρωτική διάβρωση του συστήματος διεθνών πολιτικών και οικονομικών σχέσεων, ξέρουμε ότι, σε αντίθεση με παλιότερα, το ποιος είναι στην κυβέρνηση μπορεί να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τα πράγματα.
🌵 Επομένως η Αριστερά είναι υποχρεωμένη να διεκδικήσει ρόλο στην διακυβέρνηση του τόπου. Το να πει «εγώ θα καθίσω στη άκρη» ισοδυναμεί με αυτοακύρωση.
🌵 Το να διεκδικήσεις ρόλο στη διακυβέρνηση του τόπου, σημαίνει δύο πράγματα. Πρώτον ελάχιστο πρόγραμμα. Και δεύτερον στρατηγική συμμαχιών.
🌵 Ελάχιστο πρόγραμμα, είναι όλα αυτά που θεωρείς ότι θα μπορούσαν να αλλάξουν, αν η Αριστερά ήταν στην κυβέρνηση. Υπάρχουν πράγματα που μπορούν να αλλάξουν. Υπαρχουν πράγματα που δεν μπορούν να αλλάξουν είτε γιατί δεν έχουν ωριμάσει ως στόχοι, είτε γιατί δεν το επιτρέπουν οι συσχετισμοί. Το κυβερνητικό σου πρόγραμμα πρέπει να αφορά αυτά που μπορούν να αλλάξουν. Όχι αυτά που θα ήθελες να αλλάξουν.
🌵 Πολιτική συμμαχιών είναι να βρεις τις δυνάμεις με τις οποίες μπορείς να συνεννοηθείς πάνω στα πράγματα που θεωρείς ότι μπορούν να αλλάξουν.
Δύο παρατηρήσεις επ αυτού:
🌵 Πρώτον: Δεν υπάρχει πολιτική συμμαχιών και ελάχιστο πρόγραμμα, χωρίς παραχωρήσεις. Γιατί είναι ανοησία να επιδιώκεις συμμαχίες και προγραμματικές συνθέσεις πάνω στην βάση της δικής σου γραμμής.
🌵 Δεύτερον: όσο πιο γερά πατάς στα πόδια σου, όσο πιο στερεές είναι οι κοινωνικές και οι ταξικές σου αναφορές, όσο πιο αυτόνομος είσαι σε πολιτικό επίπεδο, τόσο πιο καθαρή, πετυχημένη και αποτελεσματική θα είναι η στρατηγική των συμμαχιών σου.
🌵 Και ακριβώς αυτό είναι στο οποίο έχει αποτύχει η Νέα Αριστερά.
🌵 Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να βάλει την σφραγίδα της σε καμία διεργασία. Μπορεί να τρέχει πίσω από τις εξελίξεις, ή να κάτσει στην γωνία της να συρρικνωθεί πλήρως.
🌵 Και αυτό, την ώρα που έχει το καλύτερο πολιτικό προσωπικό σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Ανθρώπους που δεν σε κάνουν να ντρέπεσαι.
🌵 Ωστόσο καταλαβαίνω απόλυτα όσους έχουν επιφυλάξεις. Και προτιμάνε να αυτοακυρωθούν όρθιοι παρά να τσαλαβουτήσουν «στις όμορφες θάλασσες του ήλιου και της δικαιοσύνης» γονατιστοί.
🌵 Γιατί σήμερα αυτό που εμποδίζει τις συμμαχίες δεν είναι οι προγραμματικές διαφορές. Είναι ότι ο χώρος που υποτίθεται ότι πρέπει να συνεννοηθεί είναι γεμάτος ναρκισισμούς, διαιρέσεις και γραφικότητες. Και εξοργιστική αυτάρκεια.
🌵 Ενώ οι συμμαχίες χτίζονται πάνω στην αισιοδοξία και την εγκαρδιότητα.
🌵 Γι αυτό όταν κοιτάμε προς την Γαλλία λέμε αναφανδόν «Λαϊκό Μέτωπο τώρα!» και όταν κοιτάμε γύρω μας, λέμε άστο, καλύτερα στη γωνία, νεκροί, αλλά με το κεφάλι ψηλά.
🌵 Τι θεωρώ, λοιπόν ότι πρέπει να κάνει η Νέα Αριστερά.
🌵 Πρώτον να συνειδητοποιήσει την πολιτική και οργανωτική της αδράνεια και αναποτελεσματικότητα. Αυτό δηλαδή, για το οποίο συζητάνε όλα της τα μέλη, αλλά ποτέ δεν αποτελεί θέμα στις συνεδριάσεις. Και να βρει τρόπο να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση.
🌵 Και δεύτερον να επεξεργαστεί μια στρατηγική συμμαχιών με κυβερνητικό ορίζοντα που να βασίζεται στην ανανέωση. Ανανέωση προσώπων, στόχων, μεθόδων, πολιτικού λόγου και ήθους. Ανανέωση.
🌵 Η Νέα Αριστερά συγκροτήθηκε για να υπερασπιστεί την αξιοπρέπεια και το φιλότιμο του κόσμου της Αριστεράς. Και αυτό δεν έχει νόημα να το κάνει σε κλειστές συνεδριάσεις. Είναι υποχρεωμένη να το κάνει στο πολιτικό πεδίο.
Ή για να το πω πιο απλά:
🌵 Το προηγούμενο διάστημα, σε αυτά που περίμενε από εμάς η κοινωνία, ανταποκριθήκαμε με Πέτρους Παππάδες, Κασσελάκηδες, παραγοντισμό, κλισέ και ανυπόφορη απλοϊκότητα.
🌵 Χρειάζεται ένα ποιοτικό άλμα στην Αριστερά και στην πολιτική της. Αν η ΝΕΑΡ μπορεί να αναλάβει αυτή την ευθύνη, πρέπει να το κάνει τώρα.
🌵 Γιατί η γωνία και το 1.5% στην πρόθεση ψήφου δεν παράγει πολιτικά αποτελέσματα.
🌵 Αυτά πάνω κάτω..
