Σημείο πρώτο. Η εποχή μας είναι εποχή συγκρούσεων και ραγδαίων μετασχηματισμών. Η διαπίστωση αυτή αποτυπώνεται στην αριστερή στροφή της σοσιαλδημοκρατίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην ενίσχυση των Δημοκρατών Σοσιαλιστών στις ΗΠΑ, στην άνετη επικράτηση του Μαμντάνι στη Νέα Υόρκη, στη νίκη του Die Linke στο Βερολίνο, αλλά και αντίστροφα στην επέλαση της Ακροδεξιάς που σαρώνει όλο τον δυτικό κόσμο. Μέχρι τις εκλογές, που αναμένονται την άνοιξη του 2027, μεσολαβεί διάστημα έξι μηνών, μεταξύ των οποίων και ο χειμώνας. Πρόκειται για πυκνό πολιτικό χρόνο, με τη γενική ακρίβεια, το στεγαστικό, τις ανισότητες και την εκρηκτική άνοδο στα καύσιμα να αποτελούν δυνητική θρυαλλίδα έκρηξης κοινωνικής οργής.
Σημείο δεύτερο. Η Ακροδεξιά ανασυγκροτείται και αντεπιτίθεται. Και παγκοσμίως και τοπικά. Ήδη στην Ελλάδα αποτελείται από 4 έως 5 κόμματα με δυναμική ποσοστών της τάξεως του 20%. Η αποφυλάκιση του Κασιδιάρη και η ανακοίνωση δημιουργίας νέου κόμματος λειτουργεί πολλαπλασιαστικά και επιταχύνει τις εξελίξεις σε ιδιαίτερα ευνοϊκές συνθήκες για την Ακροδεξιά: το πολιτικό σύστημα μετατοπίζεται διαρκώς προς τα δεξιά και τα κοινωνικά αδιέξοδα είναι εκρηκτικά.
Σημείο τρίτο. Το λαϊκό αίτημα «να φύγει ο Μητσοτάκης» είναι πραγματικό και μας αφορά άμεσα. Αυτή τη στιγμή, όμως, με βάση τις δημοσκοπήσεις, που αποτελούν βέβαια εικόνες της στιγμής, η πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας, παρά τη μεγάλη κοινωνική και πολιτική φθορά της, δεν φαίνεται να απειλείται. Συνεπώς, για να φύγει ο Μητσοτάκης θα πρέπει να οξυνθούν οι κοινωνικές συγκρούσεις και να εκφραστεί η λαϊκή αντίδραση.
Σημείο τέταρτο. Δεν αρκεί «να φύγει ο Μητσοτάκης». Πρέπει και να αντικατασταθεί από μια κυβέρνηση με ανταγωνιστικό πολιτικό πρόγραμμα. Ένα ανταγωνιστικό πρόγραμμα δεν είναι άθροισμα διακριτών κοστολογημένων θέσεων, αλλά συνεκτικό σχέδιο κοινωνικού μετασχηματισμού με ταξικό πρόσημο, ενίσχυση της εργασίας, αναδιάταξη της παραγωγής και του κράτους, φορολόγηση του πλούτου, δημοκρατία, κοινά αγαθά και προσήλωση στην ειρήνη.
Σημείο πέμπτο. Τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΕΛ.Α.Σ δεν φαίνεται να ενδιαφέρονται να αμφισβητήσουν την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σε χρόνο ενεστώτα, παρά μόνο διαγκωνίζονται για το ποιος από τους δύο θα εξασφαλίσει τη δεύτερη θέση, ώστε να γίνει ο κυρίαρχος παράγοντας που θα ελέγξει την αντιπολίτευση μετά τις εκλογές.
Σημείο έκτο. Τα δύο αυτά κόμματα εκπέμπουν αμφίσημο πολιτικό στίγμα, υιοθετώντας συχνά στρογγυλεμένες θέσεις που δεν απέχουν πολύ από αυτές της Νέας Δημοκρατίας, ενισχύουν τελικά το αίσθημα ότι «όλοι ίδιοι είναι», υπηρετούν μία πολιτική χαμηλών προσδοκιών και συμβάλλουν στην μετατόπιση της πολιτικής ατζέντας προς τα δεξιά.
Σημείο έβδομο. Η ανασύνθεση της Αριστεράς και η δημιουργία ενός νέου ενωτικού ψηφοδελτίου της ριζοσπαστικής Αριστεράς είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη κοινωνικών αγώνων, για την έκφραση της λαϊκής αντίδρασης, για να καταφέρουμε «να φύγει ο Μητσοτάκης». Κυρίως όμως είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να μπει ανάχωμα στην Ακροδεξιά. Η επέλαση της Ακροδεξιάς επιτάσσει τη βίαιη ωρίμανση όλων και την υπέρβαση ιστορικών μέχρι χθες διαφορών. Η ευθύνη μάς βαραίνει όλους και όλες εξίσου.
Σημείο όγδοο. Χρειάζεται να κατανοήσουμε τις μεγάλες μεταβολές, να συνδεθούμε με τις διάφορες αντιστάσεις, να τις ακούσουμε αλλά και να τις επηρεάσουμε στην κατεύθυνση συγκρότησης ενός ανταγωνιστικού πόλου δυνάμεων που θα αμφισβητήσει κοινωνικά το κυρίαρχο μπλοκ του νεοφιλελευθερισμού και της Ακροδεξιάς. Χρειάζεται να συνομιλήσουμε με τον κόσμο της αποχής, της νεολαίας και της επισφάλειας, εστιάζοντας στις ανάγκες του. Αυτός ο κόσμος βρίσκεται στον πυρήνα του πολιτικού και κοινωνικού αδιεξόδου, αυτός ο κόσμος εξεγείρεται στη Γαλλία και αλλού.
Σημείο ένατο. Δεν είμαστε οι μόνοι που θέλουμε ή μπορούμε να επηρεάσουμε την ριζοσπαστικοποίηση της εργατικής τάξης. Οι συνθήκες είναι ευνοϊκές και για την Ακροδεξιά, ιδιαίτερα όσο η Αριστερά είναι απούσα. Γι’ αυτό θα πρέπει η υπεράσπιση των μεταναστών, το αίτημα για μείωση των εξοπλισμών, η σύνδεσή τους με το αυξημένο κόστος ζωής, το αίτημα για συλλογικές συμβάσεις και αυξήσεις στους μισθούς, όλα αυτά να ενοποιούνται στον δημόσιο λόγο μας, ως πρόταση για τη δημιουργία ενός ισχυρού κοινωνικού μπλοκ που θέλουμε να εκφραστεί και στις εκλογές.
Σημείο δέκατο. Η πρόταση για τη συγκρότηση ενωτικού ψηφοδελτίου αφορά όλη τη ριζοσπαστική Αριστερά. Ειδικότερα όμως με βάση τις θέσεις, τις δημόσιες τοποθετήσεις και τα πολιτικά κείμενα, προνομιακοί συνομιλητές είναι ή θα έπρεπε να είναι η Νέα Αριστερά, το ΜέΡΑ25-Ενωτική Πρωτοβουλία και η Πρωτοβουλία για μια νέα Ενωτική και Ανατρεπτική Αριστερά.
Σημείο ενδέκατο. Η ανασύνθεση της Αριστεράς δεν σημαίνει αποσιώπηση των διαφορών. Απαιτεί συζήτηση των διαφορών και αναζήτηση των κοινών σημείων. Πρέπει να επιλέξουμε την κριτική αποτίμηση των προηγούμενων χρόνων, την ειλικρίνεια και την ενωτική διάθεση, χωρίς μικροκομματικούς ηγεμονισμούς.
Σημείο δωδέκατο. Η Νέα Αριστερά πρέπει να συνεχίσει την αριστερή στροφή που ξεκίνησε με την αποχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ το 2023. Να επιδιώξουμε να λειτουργήσουμε ως βασικό μέρος ενός νέου ενωτικού εγχειρήματος, με νέο πολιτικό προσωπικό, καινούρια ταυτότητα και εγγεγραμμένη τη γνώση και την εμπειρία για την αποφυγή λαθών του παρελθόντος, είτε αυτά αφορούν τη διακυβέρνηση είτε στην κοινωνικοπολιτική συγκρότηση.
Σημείο δέκατο τρίτο. Από εκεί περνά η ανασύνταξη του χώρου μας και όχι από την επιστροφή σε παλιά σχήματα που είναι καταδικασμένα στη συνείδηση του απλού κόσμου. Στην Ελλάδα η Αριστερά βγήκε ηττημένη κυρίως από την αποτυχία, την πολυδιάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και τη γελοιοποίηση του χώρου από το φαινόμενο Κασσελάκη και όσους ελαφρά τη καρδία τον στήριξαν. Ο αγώνας σήμερα είναι, μεταξύ άλλων, και αγώνας ενάντια στη χαμένη αξιοπιστία της Αριστεράς. Για να επανέλθει αυτή, πράγμα όχι εύκολο, οφείλουμε να ολοκληρώσουμε την στροφή προς τα αριστερά, με όποιες δυσκολίες κι αν έχει αυτό. Οποιαδήποτε σύμπραξη με τον εναπομείναντα ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή θα ήταν μια καταστροφική επιλογή, χωρίς κριτήριο κοινωνικής χρησιμότητας και αποτελεσματικότητας.
Σημείο δέκατο τέταρτο. Το βασικό επίδικο για τις εκλογές είναι να φτιαχτεί το ενωτικό ψηφοδέλτιο της ριζοσπαστικής Αριστεράς και να καταφέρει να αποκτήσει δυνατή κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, ώστε οι κοινωνικοί αγώνες να αποκτήσουν ξανά φωνή στη Βουλή.
Σημείο δέκατο πέμπτο. Χρήσιμη ψήφος είναι κάθε ψήφος που «βάζει» ένα αριστερό κόμμα στη Βουλή. Είναι κάθε ψήφος που ενισχύει ενωτικά ψηφοδέλτια της Αριστεράς, κάθε ψήφος απέναντι στην Ακροδεξιά. Χρήσιμη είναι τελικά η ψήφος που σε εκφράζει, αυτή που δεν αποτελεί επιλογή του «μικρότερου κακού».
