Από το λογισμικό «Predator» μέχρι τις συμφωνίες εξοπλισμών και τους στρατιωτικούς διαδρόμους, η Αθήνα έχει συνδέσει το μέλλον της με το Τελ Αβίβ, την ίδια ακριβώς στιγμή που η αμερικανοϊσραηλινή κυριαρχία χάνει έδαφος σε ολόκληρη τη Δυτική Ασία.
Το ιδιωτικό τζετ που απογειωνόταν από το αεροδρόμιο της Αθήνας μεταξύ 2020 και 2023 ανήκε στην ισραηλινή εταιρεία λογισμικού κατασκοπείας «Intellexa». Λειτουργώντας από την Κύπρο και την Ελλάδα, η εταιρεία διοχέτευε το προϊόν παρακολούθησης «Predator» σε μια σειρά από αυταρχικά καθεστώτα, μεταξύ των οποίων η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, η Μαδαγασκάρη, η Ουκρανία και οι υποστηριζόμενες από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα «Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης» (RSF) του Σουδάν.
Πιστεύεται ότι η ελληνική κυβέρνηση συγκαταλεγόταν στους πελάτες της. Ωστόσο, χωρίς η ίδια να το γνωρίζει, το «Predator» ενδέχεται να παρείχε στο Ισραήλ μια συνεχή ροή πληροφοριών για την ελληνική πολιτική ελίτ, στοιχεία που θα μπορούσαν να καθορίσουν την κατεύθυνση της συμμαχίας Ελλάδας-Ισραήλ. Οι 105 προσωπικότητες που στοχοποιήθηκαν από το λογισμικό αποτελούν τον πυρήνα της πολιτικής, επιχειρηματικής και στρατιωτικής ηγεσίας της χώρας.
Παρά το γεγονός ότι η «Intellexa» πουλά τα προϊόντα της αποκλειστικά σε κυβερνήσεις και ότι ορισμένοι υπάλληλοί της εργάζονταν μέσα από εγκαταστάσεις της ελληνικής Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αρνήθηκε επανειλημμένα ότι η κυβέρνησή του βρισκόταν πίσω από την αγορά του λογισμικού. Παράλληλα, δεν διεξήχθη ποτέ δημόσια έρευνα για το αν το «Predator» διέθετε κάποια «κερκόπορτα» που θα επέτρεπε σε τρίτους να έχουν πρόσβαση σε ευαίσθητο υλικό. Το σκάνδαλο αυτό ξεδιπλώθηκε την ίδια περίοδο που οι δεσμοί Ελλάδας και Ισραήλ γίνονταν στενότεροι από ποτέ.
Στις 6 Απριλίου 2026, η Ελλάδα υπέγραψε μια εξοπλιστική συμφωνία ύψους 650 εκατομμυρίων ευρώ με το Ισραήλ. Η συμφωνία περιλαμβάνει την αγορά 36 εκτοξευτών πυραυλικού πυροβολικού, πυραύλων ακριβείας με βεληνεκές έως 300 χιλιόμετρα, περιπλανώμενων πυρομαχικών, καθώς και ένα δεκαετές πακέτο υποστήριξης από τη μεγαλύτερη αμυντική βιομηχανία του Ισραήλ, την «Elbit Systems».
Τον Μάρτιο, μια υπερσύγχρονη ελληνική φρεγάτα, που παρελήφθη πρόσφατα από τη Γαλλία, τέθηκε στην υπηρεσία της αμερικανοϊσραηλινής εκστρατείας κατά του Ιράν. Η κίνηση αυτή ακολούθησε την επίθεση ενός πιθανώς ιρανικού drone εναντίον βρετανικών βάσεων στην Κύπρο – αν και το Λονδίνο επιβεβαίωσε αργότερα πως το drone δεν είχε εκτοξευθεί από ιρανικό έδαφος.
Ατλαντιστικός στρατιωτικός διάδρομος στη Μεσόγειο
Τον Δεκέμβριο, τοπικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι η Ελλάδα, το Ισραήλ και η Κύπρος συγκροτούν μια δύναμη ταχείας αντίδρασης επιπέδου ταξιαρχίας, η οποία θα περιπολεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στο τρίγωνο που σχηματίζεται μεταξύ Καρπάθου, Κύπρου και των ισραηλινών ακτών.
Παρόλο που η είδηση διαψεύστηκε επίσημα, οι ηγέτες των τριών χωρών υπέγραψαν τον ίδιο μήνα ένα κοινό σχέδιο δράσης για την αμυντική συνεργασία και δεσμεύτηκαν να εντατικοποιήσουν τις κοινές αεροπορικές και ναυτικές ασκήσεις εντός του 2026. Τούρκοι πολιτικοί και μέσα ενημέρωσης έσπευσαν να προειδοποιήσουν για τη δημιουργία ενός «αντι-τουρκικού άξονα» στην Ανατολική Μεσόγειο.
«Η Ελλάδα ακολουθεί πολύ ριψοκίνδυνες πολιτικές, τις οποίες δεν έχει ακολουθήσει κανένα άλλο ευρωπαϊκό κράτος, και οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν μόνο σε περαιτέρω ανασφάλεια, προβλήματα και πολέμους», δήλωσε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, σε συνέντευξή του στις 12 Απριλίου, αναφερόμενος στη συμμαχία με το Ισραήλ. «Τους έχουμε προειδοποιήσει».
Η Αθήνα επιμένει ότι η συμμαχία στοχεύει στην προστασία των ναυτιλιακών οδών, των ενεργειακών υποδομών και των υποθαλάσσιων καλωδίων από τις τουρκικές πιέσεις. Στην πραγματικότητα, η σχέση αυτή έχει επισημοποιηθεί μέσω της Στρατηγικής Συμμαχίας «3+1» που υποστηρίζεται από την Ουάσιγκτον και κατοχυρώνεται από τρεις αμερικανικούς νόμους που ψηφίστηκαν μεταξύ 2019 και 2026, καλύπτοντας τη συνεργασία στην άμυνα, την ενέργεια και την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αυτή η αρχιτεκτονική έχει σχεδιαστεί για να διασφαλίσει έργα που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, όπως ο Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC) και οι «Συμφωνίες του Αβραάμ». Η Ρωσία και η Τουρκία παραμένουν οι έμμεσοι στόχοι αυτού του σχεδιασμού.
Η γεωγραφική περιοχή που καλύπτουν οι τρεις σύμμαχοι περιλαμβάνει πτήσεις στρατιωτικών αεροσκαφών που συνδέουν την Ελλάδα με τη Δυτική Ασία. Όταν αυτό συνδυάζεται με τη διαδρομή εφοδιασμού προς την Ουκρανία, που λειτουργούν οι ΗΠΑ μέσω του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης παρακάμπτοντας τα Τουρκικά Στενά, δημιουργείται ένα γεωπολιτικό σταυροδρόμι υπό αμερικανική κυριαρχία. Πρόκειται για έναν αδιάλειπτο διάδρομο μεταξύ των δύο ζωνών σύγκρουσης: της Ουκρανίας και της δυτικής ακτογραμμής της Ασίας, κατά μήκος των μετώπων στη Γάζα, το Ισραήλ και τον Λίβανο.
Η αμερικανική στρατιωτική βάση στη Σούδα είναι στρατηγικά τοποθετημένη στο κέντρο πολλών μεσογειακών στρατιωτικών αεροπορικών διαδρομών που ξεκινούν από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία, οι οποίες συγκλίνουν εκεί για ανεφοδιασμό πριν συνεχίσουν προς τα ανατολικά.
Ο Αθανάσιος Πλατιάς, πρόεδρος του Ελληνικού Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων και καθηγητής στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, αναφέρει στο The Cradle:
«Η Ελλάδα προσπαθεί απλώς να διατηρήσει μια ισορροπημένη σχέση με το Ισραήλ, παράλληλα με το σύμφωνο αμοιβαίας άμυνας με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την αποστολή πυραύλων «Patriot» στη Σαουδική Αραβία για την προστασία των πετρελαιοπηγών τους. Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι οι σανίδες σωτηρίας του Ισραήλ προς τη Δύση».
Το στρατηγικό βάθος που προσφέρει η συμμαχία με την Ελλάδα και την Κύπρο έχει αποδειχθεί στην πράξη: ισραηλινά αεροσκάφη απομακρύνθηκαν σε αεροδρόμια αυτών των χωρών κατά τη διάρκεια έντονων ιρανικών βομβαρδισμών, Ισραηλινοί πολίτες και ξένοι τουρίστες επιβιβάστηκαν σε πλοία για να διαφύγουν στην Κύπρο (όπως ακριβώς έκαναν οι Λιβανέζοι κατά τον εμφύλιο πόλεμο του 1975-1990), ενώ το αεροπλάνο του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Μπενιαμίν Νετανιάχου, έλαβε άδεια υπέρπτησης, παρά το γεγονός ότι και οι δύο χώρες έχουν συνυπογράψει το καταστατικό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ), το οποίο έχει εκδώσει ενεργό ένταλμα σύλληψης εναντίον του.
Παράλληλα, οι βρετανικές και αμερικανικές δυνάμεις που εδρεύουν σε στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο και την Ελλάδα συνεχίζουν να παρέχουν υλικοτεχνική υποστήριξη, πληροφορίες και συνδρομή σε βομβαρδισμούς προς το Τελ Αβίβ. Αυτό περιλαμβάνει τη σάρωση της περιοχής για αναχαιτίσεις μέσω του ισχυρού ραντάρ στο όρος Τρόοδος, τον βομβαρδισμό των δυνάμεων των Χούθι (Ανσαρουλάχ) στην Υεμένη από την αεροπορική βάση στο Ακρωτήρι, καθώς και τη συντήρηση αμερικανικών πλατφορμών μεταξύ των επιθετικών εξόδων. Τέλος, μια ελληνική συστοιχία «Patriot» στη Σαουδική Αραβία προστατεύει τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, ενώ μια υπερσύγχρονη ελληνική φρεγάτα παρέχει πρόσθετη αντιπυραυλική προστασία στην περιοχή.
Η μακρά πορεία της Ελλάδας προς το ισραηλινό στρατόπεδο
Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα ήταν από τις τελευταίες δυτικές χώρες που αναγνώρισαν επίσημα το Ισραήλ το 1990, οι δύο χώρες διατηρούν δεσμούς εδώ και δεκαετίες. Η ελληνική στρατιωτική χούντα πραγματοποιούσε μυστικές αγορές όπλων από το Ισραήλ τη δεκαετία του 1960 και συζητούσε την ίδρυση κοινών εργοστασίων πυρομαχικών. Οι σχέσεις αυτές αναπτύχθηκαν περαιτέρω τη δεκαετία του 1990 μέσω της συνεργασίας στις πληροφορίες και στον στρατό, πριν ωριμάσουν σε τέτοιο βαθμό ώστε να ανακοινωθούν δημόσια το 2002.
Τον Φεβρουάριο του 2010, η συμμαχία επισημοποιήθηκε μέσω μιας προσχεδιασμένης «τυχαίας» συνάντησης σε εστιατόριο της Μόσχας μεταξύ του τότε Έλληνα πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Αρχικά, ο Νετανιάχου ήλπιζε ότι οι επαφές του Παπανδρέου με τον πρώην πρόεδρο της Συρίας, Μπασάρ αλ Άσαντ, θα βοηθούσαν στις σχέσεις του Ισραήλ με τη Δαμασκό. Καθώς η κοινή γνώμη στην Τουρκία στρεφόταν κατά του Ισραήλ, ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη άρχισαν να χρησιμοποιούν τον ελληνικό εναέριο χώρο για ασκήσεις προσομοίωσης βομβαρδισμών στο Ιράν.
Από την πλευρά της, η Ελλάδα ήλπιζε ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντίβαρο στην Άγκυρα. Παράλληλα, οι δεσμοί αυτοί αντανακλούσαν μια ελληνική έλξη για το ισραηλινό οικονομικό success story, το οποίο θεωρήθηκε ιδιαίτερα σημαντικό την εποχή που η Ελλάδα εισερχόταν στη δική της οικονομική κρίση.
Μιλώντας στο The Cradle, ο Νικόλας Κοσματόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής πολιτικής και ανθρωπολογίας στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού, σημειώνει ότι η συμμαχία επιβλήθηκε εν μέρει στην Ελλάδα κατ’ απαίτηση των ΗΠΑ:
«Οι δύο κρίσιμες ημερομηνίες που η ελληνοϊσραηλινή σχέση γίνεται στενότερη είναι το 2002 και το 2010 – δηλαδή λίγο πριν την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ και ακριβώς όταν η Ελλάδα έμπαινε στην οικονομική της κρίση. Το 2001, οι Ισραηλινοί είχαν μόλις εκδιωχθεί από τον Λίβανο, χάνοντας στρατηγικό βάθος, και το 2010 η Ελλάδα ωθήθηκε περαιτέρω στη συμμαχία μέσω ενός οικονομικού πακέτου διάσωσης που συνοδευόταν από γεωπολιτικά ανταλλάγματα».
Το 2021, η Ελλάδα υπέγραψε συμφωνία με την Ουάσιγκτον επεκτείνοντας τον αριθμό των ελληνικών βάσεων στη διάθεση των ΗΠΑ. Είχε ήδη γίνει η μοναδική χώρα στον κόσμο, εκτός από τις ΗΠΑ, που υπέγραψε Συμφωνία Καθεστώτος Δυνάμεων (SOFA) με το Ισραήλ, διευκολύνοντας τη στάθμευση ισραηλινών στρατευμάτων και αεροσκαφών σε ελληνικό έδαφος. Ο Έλληνας υπουργός Άμυνας, ο οποίος υπέγραψε τη συμφωνία εν μέσω αντιδράσεων, είχε δηλώσει χαρακτηριστικά πως «αν ένας ιρανικός πύραυλος πλήξει το Αιγαίο, αυτό θα μπορούσε να σημάνει το τέλος όλων των χωρών της περιοχής».
Οι υποστηρικτές της συμμαχίας στην Αθήνα πιστεύουν ότι το Τελ Αβίβ θα στηρίξει την Ελλάδα σε μια ενδεχόμενη αναμέτρηση με την Τουρκία. Ωστόσο, ο απόστρατος αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Λουκόπουλος προειδοποιεί: «Έχει αναπτυχθεί στην Ελλάδα η ευσεβής επιθυμία ότι το Ισραήλ μπορεί να εμπλακεί στο πλευρό της Ελλάδας σε μια σύγκρουση με την Τουρκία. Αυτό δεν ισχύει και αποτελεί απλώς έκφραση της επιθυμίας να πολεμήσει κάποιος άλλος τις μάχες μας».
Ένα σημείο όπου τα ελληνικά και ισραηλινά συμφέροντα συγκλίνουν είναι η βόρεια Κύπρος. Η απομάκρυνση της τουρκικής επιρροής από το νησί θα περιόριζε την εμβέλεια της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο και θα απωθούσε τις τουρκικές πυραυλικές και αεροπορικές δυνατότητες που σταθμεύουν εκεί.
Η ελληνική αγορά έχει καταστεί εξαιρετικά κερδοφόρα για τις ισραηλινές αμυντικές εταιρείες: Η εξαγορά της ελληνικής «Intracom Defense» (IDE) από την «Israel Aerospace Industries» το 2023 της έδωσε πρόσβαση σε αμυντικά κονδύλια της ΕΕ. Η «Elbit» δημιούργησε ένα διεθνές κέντρο εκπαίδευσης πιλότων στην Καλαμάτα το 2023. Ο ισραηλινός όμιλος SK Group ανέλαβε τον έλεγχο της ΕΛΒΟ (Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων) το 2025.
Αυτή τη στιγμή, η Αθήνα διαπραγματεύεται μια περαιτέρω συμφωνία ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ για ένα ισραηλινής κατασκευής πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας, γνωστό ως «Ασπίδα του Αχιλλέα».
Η Σάνα Μάρσαλ, αναπληρώτρια διευθύντρια του Κέντρου Μέσης Ανατολής του Πανεπιστημίου Τζορτζ Ουάσιγκτον, εξηγεί:
«Υπάρχει μια μεγάλη προσπάθεια από το Ισραήλ πρόσφατα να αναπτύξει τη βιομηχανική του βάση εκτός της χώρας, ώστε να μην ανησυχεί για ένα πιθανό διεθνές εμπάργκο όπλων. Έχουν παρατηρήσει πως οι Εμιρατινοί αγοράζουν μαζικά ξένες αμυντικές βιομηχανίες και τις μεταφέρουν σε ελεύθερες ζώνες αφιερωμένες στη στρατιωτική παραγωγή, και τώρα τους μιμούνται».
Οι εφοπλιστές πίσω από τη συμμαχία
Ο ελληνόκτητος εμπορικός στόλος –ένας από τους μεγαλύτερους στον κόσμο– διευκολύνει τις παραδόσεις προς το Ισραήλ. Σύμφωνα με έκθεση της οργάνωσης «No Harbour For Genocide» (NHG), δύο Έλληνες εφοπλιστές χρησιμοποιούν τους στόλους τους για τη μεταφορά ενεργειακών και στρατιωτικών φορτίων σε ισραηλινά λιμάνια. Παρομοίως κινείται και ο εθνικός αερομεταφορέας, η «Aegean Airlines», συχνά χωρίς να εξασφαλίζει τις απαραίτητες άδειες εξαγωγής.
Ο Δημήτρης Πλειώνης, μέλος του ελληνικού σκέλους του κινήματος BDS (Μποϊκοτάζ, Απόσυρση Επενδύσεων, Κυρώσεις), δηλώνει:
«Ελληνικά λιμάνια και αεροδρόμια χρησιμοποιούνται για τον ανεφοδιασμό και τη μεταφορά υλικού και καυσίμων. Η ελληνική αμυντική βιομηχανία συνεργάζεται με ισραηλινές εταιρείες που δοκιμάζουν την τεχνολογία τους πάνω σε παλαιστινιακά κορμιά. Υπό την αμερικανική καθοδήγηση, η Ελλάδα έχει συνδέσει την πολιτική της από το 2010 με εγκλήματα πολέμου και ένα κράτος-απαρτχάιντ, αποκαλώντας αυτή την εθελούσια σχέση “στρατηγική συμμαχία”».
Παρά το γεγονός ότι ιστορικά προέρχονται από ένα σύμπλεγμα νησιών του Αιγαίου ως τοπικοί έμποροι και εξελίχθηκαν σε κυρίαρχους μεταφορείς της Μεσογείου κατά την οθωμανική περίοδο, οι Έλληνες εφοπλιστές προτιμούν σήμερα τις σημαίες ευκαιρίας. Διευθύνουν τις επιχειρήσεις τους από το Λονδίνο, το Αμβούργο, τη Νέα Υόρκη ή τη Σιγκαπούρη, διαχωρίζοντας τις προτεραιότητές τους από εκείνες του ελληνικού κράτους.
Ο εξέχων Έλληνας εφοπλιστής Πάνος Λασκαρίδης προκάλεσε αίσθηση το 2021, όταν δήλωσε ότι «η ελληνική κυβέρνηση κάνει ό,τι της λέει η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών».
Ένας πρώην υψηλόβαθμος Έλληνας αξιωματούχος αναφέρει στο The Cradle: «Ζήτησαν και απέκτησαν το δικό τους υπουργείο (σ.σ. το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας), το οποίο κυριολεκτικά ανήκει σε αυτούς και όχι στην ελληνική κυβέρνηση. Κατέχουν το λιμάνι του Πειραιά και απολαμβάνουν συνταγματικά κατοχυρωμένη φορολογική ασυλία από το 1952… Παλαιότερα ήλεγχαν και τον Ελληνικό Νηογνώμονα, ο οποίος τους βοηθούσε κρίνοντας τα πλοία τους ως αξιόπλοα».
«Οι εφοπλιστές είναι οι οδηγοί ταξί του διεθνούς εμπορίου», σημειώνει ο καθηγητής Πλατιάς. «Δεν δέχονται εντολές από καμία κυβέρνηση και θα συνεργαστούν με την Κίνα, τη Ρωσία ή τις ΗΠΑ: ουσιαστικά, όποιος προσφέρει το υψηλότερο κόμιστρο, θα πάρει και τη διαδρομή».
Οι συνέπειες μιας παραπαίουσας τάξης πραγμάτων
Η Ελλάδα διατηρούσε παραδοσιακά ισχυρούς δεσμούς με τον αραβικό κόσμο, και η στροφή της προς το Ισραήλ δεν υπήρξε ποτέ ιδιαίτερα δημοφιλής στο εσωτερικό της χώρας. Μετά την επιχείρηση «Al-Aqsa Flood», η Αθήνα έγινε μάρτυρας μεγάλων φιλοπαλαιστινιακών διαδηλώσεων. Ταυτόχρονα, ο εντεινόμενος ανταγωνισμός μεταξύ της κινεζικής πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» (BRI) και του υποστηριζόμενου από τις ΗΠΑ διαδρόμου IMEC έχει μετατρέψει την Ανατολική Μεσόγειο σε πεδίο μάχης για το εμπόριο, την ενέργεια και την εφοδιαστική αλυσίδα.
Η συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ λειτουργεί πλέον ως ένας ακόμη μηχανισμός για την προάσπιση της αμερικανικής επιρροής στην περιοχή. Ο καθηγητής Πλατιάς υποστηρίζει:
«Μέσω αυτών των πολέμων, οι Αμερικανοί μετέφεραν το ενεργειακό κέντρο βάρους του πλανήτη από την Ευρασία στις δύο όχθες του Ατλαντικού. Είτε μέσω της Ουκρανίας, που έθεσε εκτός μάχης το 40% της ρωσικής βιομηχανίας πετρελαίου, είτε μέσω των αμοιβαίων πληγμάτων στις δύο πλευρές του Περσικού Κόλπου, το ευρασιατικό ενεργειακό σύστημα δέχεται σοβαρά πλήγματα, γεγονός που αποβαίνει προς όφελος της αμερικανικής ενεργειακής κυριαρχίας».
Η εποχή των «Συμφωνιών του Αβραάμ» επιτάχυνε την ευθυγράμμιση της Ελλάδας με τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Όταν ο διάδοχος του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, επισκέφθηκε την Αθήνα τον Ιούλιο του 2022, η Ελλάδα έγινε το πρώτο δυτικό κράτος που αποκατέστησε ανοιχτά τον πρίγκιπα μετά τη δολοφονία του δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι. Η επίσκεψη απέφερε συμφωνίες ύψους περίπου 4 δισεκατομμυρίων ευρώ, που καλύπτουν τη στρατιωτική συνεργασία, τα καλώδια μεταφοράς δεδομένων και τις ηλεκτρικές διασυνδέσεις.
Λίγους μήνες νωρίτερα, σαουδαραβικά κεφάλαια εισήλθαν στην ελληνική βιομηχανία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Ο όμιλος MBC απέκτησε το 30% του «Antenna», ενός από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα της χώρας. Ο «Antenna», που ιδρύθηκε το 1989 από έναν εφοπλιστή, έθεσε το πρότυπο για άλλες εφοπλιστικές οικογένειες (όπως οι Αλαφούζος, Μαρινάκης και Βαρδινογιάννης) που κατέχουν μεγάλα μέσα ενημέρωσης και τα χρησιμοποιούν για να ασκούν επιλεκτική πίεση στις εκάστοτε κυβερνήσεις.
Σύντομα, ο «Antenna» αναδείχθηκε ως το πιο φιλοαμερικανικό κανάλι στο ελληνικό ραδιοτηλεοπτικό τοπίο. Ενώ συζητείται η μετατροπή ενός ελληνικού λιμανιού σε προορισμό για τον εμπορικό διάδρομο IMEC, το κανάλι υπέγραψε συμφωνία με τη δεξαμενή σκέψης «Atlantic Council» για τη διοργάνωση ετήσιου συνεδρίου στην Αθήνα, με τη συμμετοχή Αράβων και Ευρωπαίων πολιτικών και επενδυτών.
Στο πλαίσιο αυτό, ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας, Τόνι Μπλερ, προσελήφθη ως σύμβουλος, ενώ ο ιταλικός όμιλος «GEDI Gruppo Editoriale» προχώρησε σε μια αμφιλεγόμενη αγορά του μέσου. Παράλληλα, ο «Antenna» προσέλαβε την ορθόδοξη Εβραία Ελίζαμπεθ Πίπκο –μοντέλο και προσωπικότητα του διαδικτύου, υποστηρίκτρια του Ντόναλντ Τραμπ– για να παρέχει φιλοϊσραηλινά σχόλια με θέμα «MAGA» στο βραδινό δελτίο ειδήσεων.
Οι ΗΠΑ εξετάζουν τρόπους για να ανταμείψουν την Ελλάδα για τη διευκόλυνση του πολέμου κατά του Ιράν, πιθανώς μεταφέροντας περισσότερα αμερικανικά στρατεύματα από ευρωπαϊκές χώρες που δεν επέτρεψαν στην Ουάσιγκτον να οργανώνει επιθέσεις από το έδαφός τους.
Ωστόσο, η Αθήνα φαίνεται να νιώθει την πίεση της υποστήριξης ενός μη δημοφιλούς πολέμου. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης σημείωσε πρόσφατα ότι ο πόλεμος του Ισραήλ στον Λίβανο είναι «εντελώς αντιπαραγωγικός» και ότι «οι φίλοι πρέπει να λένε την αλήθεια στους φίλους».
Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Πέτρος Παπακωνσταντίνου επισημαίνει τους κινδύνους:
«Έχουμε φτάσει σε ένα στάδιο όπου η Ελλάδα κινδυνεύει με σοβαρές επιπτώσεις λόγω της θέσης που επέλεξε να τηρήσει στον πόλεμο κατά του Ιράν. Πρώτον, επειδή η παγκόσμια οικονομία δεν πηγαίνει καλά και η Ελλάδα είναι ευάλωτη λόγω του αστρονομικού χρέους της. Δεύτερον, επειδή η ελληνική ναυτιλία εξαρτάται άμεσα από τα στενά του Ορμούζ. Και τρίτον, αν το Ισραήλ καταφέρει να καταστρέψει το Ιράν, η Ελλάδα θα είναι η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία θα προσκρούσει ένα τεράστιο προσφυγικό κύμα και ίσως η τρομοκρατία».
Η επόμενη μέρα και το διπλωματικό κόστος
Με το κύρος των ΗΠΑ και του Ισραήλ να έχει πληγεί σημαντικά κατά τη διάρκεια της εκστρατείας εναντίον του Ιράν, η Αθήνα ενδέχεται πλέον να βρεθεί πολιτικά εκτεθειμένη. Κινδυνεύει όχι μόνο να προκαλέσει την έντονη οργή περιφερειακών δυνάμεων όπως η Τουρκία, το Ιράν και η Ρωσία, αλλά και να υποστεί μια διπλωματική υποβάθμιση στο πλαίσιο της νέας τάξης πραγμάτων που αναδύεται.
Ένας διεθνής διαπραγματευτής, μιλώντας στο The Cradle υπό τον όρο της ανωνυμίας λόγω των εν εξελίξει έργων του στην Ελλάδα, παρατηρεί:
«Η εμπιστοσύνη προς τους Αμερικανούς έχει κλονιστεί συθέμελα στον απόηχο αυτού του καταστροφικού πολέμου. Για να πάρει η Τουρκία την ελληνική πλευρά στα σοβαρά, οι Έλληνες θα πρέπει να παρουσιάσουν μια πιο εξελιγμένη εξωτερική πολιτική και να φέρουν κάτι ουσιαστικό στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ενδεχομένως σε περιοχές όπως η Συρία ή ο Λίβανος, όπου διατηρούν ακόμη κάποια δυνατότητα παρέμβασης».
Το ιδιωτικό τζετ της «Intellexa» μπορεί να μην απογειώνεται πλέον από την Αθήνα, όμως ενδέχεται να έχει ήδη συμβάλει στον «κλείδωμα» της Ελλάδας σε μια συμμαχία που καθίσταται ολοένα και πιο δύσκολο να υπερασπιστεί κανείς, πιο δαπανηρή στη συντήρησή της και πιο επικίνδυνη ως προς την απεμπλοκή από αυτή.
«Η Intellexa και άλλες εταιρείες που πωλούν λογισμικό παρακολούθησης ισραηλινής ανάπτυξης τελούν υπό τον έλεγχο του ισραηλινού κράτους και συναλλάσσονται αποκλειστικά με κρατικές οντότητες», επισημαίνει ο απόστρατος αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Λουκόπουλος. «Αν αντλήθηκαν πληροφορίες μέσω του Predator, αυτό αποτελεί έγκλημα. Αν αυτές οι πληροφορίες δεν παρέμειναν στην Ελλάδα και υπάρχει η πιθανότητα να χρησιμοποιηθούν ως υλικό εκβιασμού, τότε πρόκειται για ένα διπλό έγκλημα».
Η ΕΠΟΧΗ από THE CRADLE
