Πέντε σημεία για τη χθεσινή μη- έναρξη του δικαστηρίου για τα Τέμπη που περιμένει και θα παρακολουθήσει όλη η χώρα
1. Το χθεσινό φιάσκο δεν ήταν, δεν είναι ζήτημα logistics. Τρία χρόνια μετά τη δολοφονία των Τεμπών και το πιο φτωχό κράτος του πλανήτη θα μπορούσε να φτιάξει μια μεγάλη, λειτουργική αίθουσα με την κατάλληλη ταξιθέτηση μεταξύ κατήγορων και κατηγορούμενων. Ποιός δεν φαντάζονταν οτι θα υπάρξουν μέρες που θα είχε διπλάσιο και τριπλάσιο κόσμο; Ποιός από λάθος (πάλι λάθος, σαν του σταθμάρχη) δεν το προέβλεψε; Πρέπει να σκεφτούμε αλλιώς: όσα έγιναν χθες στη Λάρισα αποτελούν την παρόξυνση ενός τρόπου σκέψης που επικρατεί στην κυβέρνηση: να υπαρξει υλική και ηθική απαξίωση όσων την πλήττουν.
2. Οι δικαιολογίες του Υπουργού Δικαιοσύνης, που θα έπρεπε ο Πρωθυπουργός να τον έχει παραιτήσει από χθες μόνο και μόνο για την παρωδία που είδαμε, αποτυπώνουν με καθαρό τρόπο την πολιτική στόχευση: “Δεν φταεί το Υπουργείο, φταιεί η Περιφέρεια, δεν θα είναι τόσος ο κόσμος σε όλη τη δικαστική διαδικασία, οργανωτικό και μόνο το πρόβλημα της πρώτης ημέρας, θα ομαλοποιηθεί, έκλειναν τους διακόπτες”. Δεν μοιάζουν αλλά είναι φθηνά όλα αυτά κι αυτό ακριβώς επιδιώκεται, να διαμορφωθούν συνθήκες χάους, απροσδιοριστίας και διάχυσης ευθυνών και, αντανακλαστικά, να μειωθεί το κοινωνικό ενδιαφέρον για την κρατικό-εταιρική δολοφονία 57 ανθρώπων.
3. Η Κυβέρνηση προσπαθεί να τραβήξει μιας γραμμή μεταξύ ανθρώπων που αναφανδόν υποστηρίζουν τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών και όσων μπορεί να θέλουν να πιστέψουν το δικό της αφήγημα για το “ανθρώπινο λάθος του σταθμάρχη” ή την τακτική της διάχυσης ευθυνών σε όλες τις κυβερνήσεις από καταβολής κράτους. Πώς; Πυρπολώντας την διαδικασία. Κουράζοντας τους συγγενείς. Κάνοντας δολοφονίες χαρακτήρα. Χρειάζεται να τεθεί κάποιο όριο γιατί το “συμβάν – Τέμπη” έχει όλα τα φόντα να προκύψει ως ασύμετρη αιμοραγία ψηφοφόρων για την κυβέρνηση στην ερχόμενη εκλογική αναμέτρηση
4. Ο προεκλογικός χρόνος μετράει αντίστροφα ακόμα κι αν οι εκλογές γίνουν του χρόνου. H δίκη των Τεμπών που θα διαρκέσει πολύ, το σκάνδαλο των υποκλοπών που φαίνεται πως το ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν θα το αφήσει και θα πάρει νέες πολιτικές και νομικές πρωτοβουλίες, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που θα έχει και νέους φακέλους που οσονούπω επιστρέφουν στην Ελλάδα από την ευρωπαϊκή εισαγγελεία και φαίνεται πως εμπλέκει πολιτικά πρόσωπα είναι τα τρία δικαστικα θρίλερ σε συνέχειες με τα οποία θα ντιλάρει η Κυβέρνηση μέχρι να προκηρύξει τις εθνικές εκλογές. Απαιτείται να κάνει κάποια οικονομία δυνάμεων στο ένα, κάποια αβάντα στο άλλο, κάποιον συμβιβασμό στο τρίτο. Μοιραία θα την ροκανίσουν και προσπαθεί για την μικρότερη δυνατή ζημία.
5. Η αντιπολίτευση, οι δικηγόροι και οι συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών πρέπει να αποφύγουν το δόκανο που τους στήνει η Κυβέρνηση: θέλει να τους κάνει να φαίνονται καρικατούρες, συντελεστές σε μια ενδεχόμενη αστάθεια την εποχή που απαιτείται σταθερότητα εν τω μέσω του πολέμου, διακινδύνευση στην περιόδο ανοδικής πορείας της οικονομίας. Τίποτε από αυτά δε θα μπορούσε να ισχύει αλλά οι πολιτικές αφηγήσεις πωλούνται σε πακέτα αλήθειας που αναμειγνύονται με ψέμματα και διαβολή. Πωλουνται ως πακέτα λόγου που εξισώνουν ένα λάθος, λόγο χάρη σε μια συζήτηση στη Βουλή, με την εξέλιξη της δίκης. Η πλήρης κατίσχυση της Κυβέρνησης σε ολους τους αρμούς της εξουσίας, δηλαδή και στο δικαστικό σώμα, θα μπορεί να διαμορφώνει συνθήκες το δυνατόν δικαιότερης δίκης αν και εφόσον η προσοχή των αντιπάλων της είναι διαρκώς τεταμμένη. Σε πολύ πιο δύσκολες εποχές, όπου οι αρμοί της εξουσίας ήταν ακόμα πιο συμπαγώς υπερ του συστήματος, ο Σαρτζετάκης τα κατάφερε να καταδικάσει τους δολοφόνους του Λαμπράκη. Γιατί όχι και τώρα;
