🐶 Η καταστροφική ηλιθιότητα και η δολοφονική μανία των στρατηγικών μας συμμάχων, οδηγεί την δυτική οικονομία για μια ακόμα φορά στην δίνη του στασιμοπληθωρισμού. Αυτό σημαίνει ότι μπαίνουμε σε μια περίοδο όπου η οικονομία θα βρίσκεται σε κρίση, δουλειές θα χάνονται και επιχειρήσεις θα κλείνουν, ενώ ταυτόχρονα οι τιμές θα ανεβαίνουν.
🐶 Για τους λάτρεις της στατιστικής θα είναι η τέταρτη κρίση στην οποία θα μπούμε μετά την κρίση 2010-2019 (μνημόνια), την κρίση 2020-2022 (παμδημία), την κρίση 2023-2024 (ρωσική εισβολή στην Ουκρανία) και τώρα αυτό που έρχεται. Καλά κρασά.
🐶 Κάτω από τέτοιες συνθήκες θα φανταζόμουν μια κοινωνία η οποία οργανώνεται για να πετύχει πράγματα όπως:
– Επιβολή δημόσιου ελέγχου στην ΔΕΗ και σοβαρή αποδέσμευση από το χρηματιστήριο ενέργειας. Και να σταματήσει το καλαμπούρι που παράγουμε τόση ενέργεια από ανανεώσιμες και απλά την πετάμε.
– Αποφασιστικά μέτρα για την αύξηση της προσφοράς στέγης και την μείωση των ενοικίων. Να τελειώνει αυτή η πλάκα με τις γκόλντεν βίζες και τα ερμπιενμπι.
– Μέτρα για την κερδοσκοπία και τις εναρμονισμένες πρακτικές στα καύσιμα και στα τρόφιμα. (Δεν λέω καν για αυστηρούς ελέγχους, αυτό είναι υποχρέωση της πολιτείας έτσι κι αλλιώς..)
– Τέλος στα σχέδια για 35 δις στην πολεμική οικονομία και το SAFE. Ώστε να διασφαλιστούν πόροι για δημόσιες επενδύσεις ρευστότητα για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και στήριξη του κοινωνικού κράτους.
– Περιορισμούς στις απολύσεις και επαναφορά της καθολικής ισχύος στις συλλογικές συμβάσεις. Ώστε να αυξηθεί η διαπραγματευτική δύναμη της εργασίας. (Και ριζική ανασυγκρότηση των συνδικάτων θα έλεγα..)
– Και φυσικά μέτρα για την καταπολέμηση διαφθοράς στην δικαιοσύνη, το κράτος και το πολιτικό σύστημα.
🐶 Στην κατεύθυνση αυτή θα χρειαστούμε κάπως λιγότερη γραφικότητα, πασαρέλα, αγωνία να επιβιβαστούμε στο όχημα που θα υλοποιήσει τις προσωπικές μας επιδιώξεις, και παράλληλα μικρότερες ποσότητες αυτάρκειας, ναρκισσισμού και σεκταρισμού. Στα πλαίσια του εφικτού, πάντοτε – μην έχουμε εξωπραγματικές προσδοκίες..
